Od pewnego czasu mam ze sobą problem.. Ciągle wydaje mi się,że jestem bardzo chora,że niedługo umrę,albo umrze ktoś mi bliski. Ciągle płacze. Ciągle czuję się uwięziona w sobie ...Nie wiem dlaczego tak mam. Zapisałam się już do psychologa, ale wiadomo.Trzeba trochę czekać. Do tego wszystkiego jakiś czas temu zostawił mnie chłopak, z którym byłam prawie 7 lat. Zostawił mnie,bo stwierdził,że zbyt często się kłóciliśmy i że coś w nim pękło. Kocham go nadal, ale sama nie wiem co mam myśleć,znam go dobrze i nie chce mi sie wierzyć,że to było powodem. Raczej mi się wydaje,że poznał kogoś innego. Do tego moje najlepsze przyjaciółki mają swoich chłopaków, z którymi spędzają coraz więcej czasu. Zrozumiałe w sumie..ale przez to nasze relacje też się bardzo popsuły, wiele razy widzę że nawet w najgorszych sytuacjach nie mogę na nie liczyc tak jak kiedyś. Jak już się widzimy,to się kłócimy.. albo rozmawiamy jakbyśmy były tylko koleżankami. Kiedyś wszystko było inne. Ciągle płacze. Czuję się tak bardzo samotna.Nawet nie mam z kim wyjść porozmawiać.. Nawet we własnym domu czuje się jak intruz, rodzice nie są razem. Mieszkam z tatą,który ma kobiete i dziecko. Ona mnie bardzo nie lubi,wciaż buntuje mojego tatę przeciwko mnie. Nie rozmawiam z nim od dawna. Czuję się obca.. Od jakiegoś czasu bardzo podoba mi się taki chłopak z mojej szkoły,na początku patrzeliśmy się na siebie ciągle, ale miałam wrażenie że żadne z nas nie ma odwagi zrobić kroku do przodu, bo przecież tak naprawde sie w ogole się nie znamy, nigdy ze sobą nie rozmawialiśmy. Zawsze tylko wymienialismy spojrzenia,uśmiechy itd. A teraz on już sie chyba z kimś spotyka, bo unika mnie itd. Nie wiem...mam straszny mętlik w głowie. Czuje sie źle sama ze sobą.. czuję się uwięziona we własnym ciele, samotna i obojętna każdemu... Zebrało się we mnie to wszystko i nie radze sobie z niczym... Pomóżcie.. Poradźcie coś, z góry dziękuję.
- niewiemjaki
- Niewinne początki
- Nieaktywny
- Vian
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Zostawił mnie,bo stwierdził,że zbyt często się kłóciliśmy i że coś w nim pękło. Kocham go nadal, ale sama nie wiem co mam myśleć,znam go dobrze i nie chce mi sie wierzyć,że to było powodem. Raczej mi się wydaje,że poznał kogoś innego.
Dlaczego tak uważasz?
Moim zdaniem ciągłe awantury są bardzo solidnym powodem do rozstania.
Oczywiście czasem solidna kłótnia działa zbawiennie, ale właśnie - CZASEM. Jakbym miała z kimś większe awantury co miesiąc to też szybko miałabym tego po dziurki w nosie. Poza tym kłócić się trzeba umieć - mieć dobry powód, potem o tym powodzie umieć rozmawiać, rozwiązywać problem i dbać o to, żeby kłótnia o to samo się nie powtórzyła. Wiele osób sobie z tym niestety nie radzi.
Gdybym miała zgadywać, powiedziałabym, że Twoja relacja w domu z tatą i jego partnerką rzutuje na Twoje relacje ze wszystkimi. Jest Ci źle, a na nich, nawet nieświadomie, to się odbija. Twój tata wie o psychologu? Jest szansa, żeby tam pochodził z Tobą?
Bardzo dobrze zrobiłaś zapisując się do psychologa. Myślę, że najbardziej wskazana jest Ci fachowa pomoc . Zbyt wiele spraw się nazbierało , nie dziwię się, że tak Cię to przytłoczyło, ale wierzę , że staniesz na nogi, tego Ci życ zę.
- SmutnA377
- Wkręcam się coraz bardziej
- Nieaktywny
Ja też uważam, że najlepsze, co mogłoś zrobić to zapisać się do psychologa...Nie możesz zamknąć się w domu, powinnaś jak najczęściej wychodzić, spotykać się ze znajomymi żeby jie myśleć o problemach...i przede wszystkiem potrzebna jest Ci osoba, na którą zawsze będziesz mogła liczyć i z którą będziesz mogła porozmawiać o wszystkim...Ja też jestem po rozstaniu z chłopakiem i czuję się samotna, ale mam przyjaciół , którzy starają się mnie wspierać i na których mogę liczyć, wiem jak to jest strasznie potrzebne...
