Smutek i żal - Netkobiety.pl

Poszlo o to ze przez przypadek spotkalismy sie w jednym lokalu. I chcialem z nia porozmawiac.Wkurzyla sie i pojechala do mnie do domu.  W domu nawrzeszczalem na nia, i wyzwalem. Moja byla zona lubiala zamykac mi drzwi gdy nie mialem kluczy do domu. Moja dziewczyna wziela klucze odemnie a potem nie moglem sie dostac do mieszkania. Dostalem strasznej furi jak wreszcie otworzyla.

Rozumie ją bo zachowałaś się nie fajnie ale to jedna taka sytuacja nie przekreśliła by prawdziwej miłość jeśli oczywiście te furie nie były non stop .Dla mnie to jest dziwne .Ty kochasz jak piszesz a ona kochała i z dnia na dzień po jednej awaturze koniec .Ile macie lat?

Coś tu ściemniasz. Napisz, jak człowiek, o co poszło w tej kłótni. O co w ogóle poszło, bo jakoś, mimo najszczerszych chęci, nie ogarniam...

Ja sobie swietnie zdaje sprawe ze postapilem ponizej jakiej kolwiek krytyki. Klotnia polegala na tym ze wydarlem sie na nia. Nic wiecej nie zrobilem. Zastnawia mnie tylko to jak mozna z kims planowac wspolny dom, rodzine. A po dwoch tygodniach jest juz z facetem i jest szczesliwa. Tego nie potrafie przebolec, i zrozumiec. Wiem ze przegralem ja przez moje zachowanie, ze ja jestem osoba winna. Ale czy ona byla w pozadku jak bylismy razem? klotnia nie wynikla teraz a dwa miesiace wczesnije. Zerwala teraz.

klotnia byla dwa miesiace temu. Zerwala ze mna pod koniec marca a od poczatku kwietnia jest z facetem.

To dlaczego uważasz, że zerwała z tobą z powodu kłótni? Zerwała z tobą, bo znalazła sobie nowego faceta. Pewnie kręciła z nim jak jeszcze była z tobą.

Hm.To może Ja zwrócę uwagę wszystkich na pewną przeoczoną drobnostkę
Parę osób pytało o co była ta kłótnia.Ok.To może wróćmy do pierwszego bodjże postu w którym autor napisał o niespodziewanym spotkaniu obojga w tym samym miejscu i niezadowoleniu z Jej strony z tego faktu.
Pytanie
Dlaczego była niezadowolona z tego niezaplanowanego spotkania z autorem?.Jak pisze sam autor Jego zachowanie było jakby konsekwencją tegoż niezadowolenia kobiety ze spotkania.Fakt powiniem panować nad tą furią ale czasem nie jest to możliwe.To także może wynikać z okoliczności tego nieoczekiwanego spotkania.Moźe teź powodem tego jej niezadowolenia a tym samym całej kłótni było to że,Ona nie była tam sama a np.z jakimś mężczyzną?.Ciekawe czy czasem nie jest to ten sam który jest obecnie jej nowym facetem?.
Może to da wszystkim do myślenia.

Słusznie. Ja to myślałem, że była partnerka wyhaczyła autora podczas jego rozmowy z żoną i z tego powodu była ta cała awantura. Ale twoja wersja jest bardziej prawdopodobna. Z drugiej strony nie rozumiem dlaczego przewija się tutaj cały czas ta była żona...

Swoją drogą wkurzają mnie takie niepoukładane wpisy, w których autor sączy te swoje bezcenne informacje, jak jakiś kurde sączek. Zamiast poukładać najpierw myśli i podać jasne, konkretne informacje, na podstawie których moglibyśmy wyrobić sobie zdanie, to oni piszą co im ślina na klawiaturę przyniesie a my mamy mieć w głowach radarki, żeby zobaczyć to czego na ekranie nie widać.

Winowajca calej tej sytuacji jestem Ja. Byla zona sprowokowala nas do wspolnej klotni(mnie i dziewczyny). Nie utrzymuje z nia zadnych kontaktow tak samo jak ona ze mna. Spotkalismy sie wszyscy na wspolnej imprezie. Chcialem zachowac sie w porzadku, podejsc powiedziec czesc. Chwile porozmawiac. Skonczylo sie na tym ze mnie wysmiala prosto w moja i dziewczyny twarz. Ona zdenerwowala sie i wsiadla w taksowke. Jak zdarzylem podbiec odjezdzala. Wziolem kolejna i pojechalem za nia. Nie bylo to umyslne spotkanie. Moje i mojej bylej zony. Zwykly przypadek. Wiem ze zachowalem sie skandalicznie, moje zachowanie nie kwalfikuje sie z zadnych normach. Wiem! Chcialbym oddac wszystko aby cofnac czas aby ta sytuacja nigdy sie nie wydarzyla. Przez okres naszego wspolnego zycia moj i mojej dziewczyny nigdy nie poklocilismy sie o nic. Wiedzialem i zawsze powtarzala ze jest bardzo uprzedzona do mojej bylej zony. Przez caly nasz wspolny okres robilem wszystko aby nie doszlo do sytuacji gdzie spotykamy sie gdzies wspolnie ( znajomi, dyskoteka, pub) Ale stalo sie.

Nigdy w zyciu nie uderzylem zadnej kobiety. Rozeszlismy sie poniewaz nie kochalismy sie, bylismy dla siebie tak na prawde obcymi ludzmi. Kazdy z nas prowadzil swoje zycie. Przez wiele miesiecy ze soba nie rozmawialismy chociaz mieszkalismy pod wspolnym dachem. Ciagle mam jednak wrazenie ze jednak to byla moja wina. Ze przez moment stalem sie czlowiekiem ktory pozwolil jej pomyslec ze nie dbam o nia, o jej uczucia. Ze jestem zly. Piszac to lamie sie w srodku. Nie moge sobie wybaczyc poniewaz pokazala mi zycie, ktorego wczesniej nie znalem. Zycie przepelnione dobracia, czuloscia a takze miloscia. Nigdy nie znalem tak prawdziwych uczuc. Bylem czlowiekiem zimnym pozbawionym emocji. Emocji dobra, ciepla, ciepla drugiego czlowieka.

kolega powyzej ma racje przeciez kultura wymaga się przywitać nawet z byłą żoną przecież to noc złego. Ja myśle tak samo jak reszta że laska spotykała się z kimś wcześniej a spotkanie twojej byłej nyło dobrym pretekstem zeby zerwac, w sumie niepotrzebnie na nia nakrzyczałeś kobiety tego nie lubia ale się podpisuje pod reszta nic aż tak zlego poza krzykiem nie zrobiłeś a probowałes ja za to że na nia nakrzyczałes przeprosic?

Kupowalem kwiaty, przepraszalem, chcialem zrobic wszystko. Jedno tylko jej slowo...

AMEN Nic dodac, nic ujac...

Nie ma to jak kobieta podejdzie z czystego damskiego punktu widzenia do tej sprawy.
Gawel nic bardziej prostszego nie wytlumaczy zachowania Twojej eks zony do tej awantury, jak to, ze zmienila "odbiorce" narkotyku w jej osobie a owa awantura byla niczym innym jak wlasnie pretekstem do tego. Jej toksyczny taniec trwa dalej a "dilerka" - bez urazy - "pojdzie siedziec"... kiedy to nastapi, to tylko kwestia czasu.
Jestes jak pisalem wczesniej na odwyku i pilnuj sie chopie, bys nie poszedl znowu w cug w slepa uliczke.
I na pocieszenie powiem Ci tylko tyle - tez sie wyrwalem z takich "fantastycznych" szponow a wyszedlem z tego bajzlu mocno zdemolowany psychicznie.

Gaweł-było,minęło...
"psy szczekają,a karawana idzie dalej"

Dzisiaj mam kolejny bardzo ciezki dzien. Wczorajszy dzien caly sobie zaplanowalem. Nie mialem chwili czasu na myslenie. Przyszedl wieczor i wrocilem do domu:( Cala noc nie spalem. Myslalem o niej caly czas. Wiem ze nie ma juz nas i nigdy nie bedzie. Ze uklada zycie sobie beze mnie. Ale nie potrafie zapomniec o niej. Jest mi tak ciezko. Nie mam juz sily walczyc z soba.

Gaweł, sprawa wygląda następująco:
Twoja kobieta od dłuższego czasu chciała zakończyć związek z Tobą, tylko nie miała wystarczająco silnego pretekstu, który byłby DLA NIEJ SAMEJ dobrym usprawiedliwieniem swojego przewału. Zdaj sobie sprawę Kolego, że niemal w 100% przypadków, kiedy kobieta odchodzi z przyczyn niejasnych, to w grę wchodzi "nowszy model". Zabawne, że w nim taka agentka widzi zarówno Twoje zalety, jak i jego własne, nowe. Ale Błędów nie widzi. Dlatego tak szybko i bezlitośnie tego typu akcje przebiegają. Uświadom sobie, że jej celem było wpędzenie Cię na do widzenia w poczucie winy. Dzięki temu sama nie musi czuć się winna, choć doskonale wie, że ona ponosi wszelką odpowiedzialność. I mogą mnie forumowicze i forumowiczki obrzucić błotem, ale moje zdanie jest takie: ONA TEMU WINNA. Dlaczego? A dlatego, że do diabła gdy kogoś kochamy, to stać nas przynajmniej na tyle, by na sam koniec ( gdy wiemy, że to koniec ) podać prawdziwe powody odejścia, przeprowadzić szczerą i konstruktywną dyskusję, dlaczego dzieje się tak, jak się dzieje. A nade wszystko - gdy kochamy, to damy nie jedną, nie dwie, a tysiąc szans, by naprawić swoje błędy i zacząć ponownie! Kobieta od Ciebie nie odeszła. Ona spieprzyła w ramiona szeroko pojętego harlequina, i zgadzam się z przedmówcami, że będąc z Tobą juz była adorowana i szala się przeważała na nowego gacha. Nie zmienisz tego faktu. Będzie Cię to bolało. Długo. Ale nie ma innego wyjścia, jak to zaakceptować. Nie musisz się z tym godzić. Ale zaakceptować musisz. Nie masz innego wyboru, jeśli chcesz zachować zdrowe zmysły. Wiedz jedno - siłę człowieka poznaje się dopiero wtedy, kiedy zostaje zupełnie sam. Jestem pewien, że sam siebie w trakcie tej "kwarantanny" zaskoczysz w pozytywny sposób. Każdy z nas, zostawionych w tak perfidny, wyrachowany i bezwzględny sposób, przeżywał tak samo jak Ty. u mnie to prawie rok, ale wciąż czuję się jak ścierwo. W gardle ściska od wspomnień. Ale co mogę z tym zrobić? Nic. Zaakceptowałem, że tak się stało i już się nie odstanie. Bo przecież nic nie mogę zrobić. Nie przymuszę kogoś, kto już nie kocha do darzenia mnie uczuciem. Tego uczucia już nie ma. A Ty... Ty kochasz kobietę z przeszłości, której już nie ma. Dziś zastąpiła ją inna. Perfidna, zdradliwa, zakłamana. Zrozum to. Kochasz wspomnienia. Przeszłość. Kochasz to, jak się przy niej czułeś. Teraz czujesz się zagubiony i samotny, kiedy Ci to odebrano. I to jest naturalne. Czas, to to, czego potrzebujesz. Czas, by pobyć sam ze sobą. By zrozumieć siebie, swoje uczucia, poukładać je. Może to trwać rok, dwa, może pięć...to sprawa bardzo indywidualna. Ale tego okresu nie przeskoczysz i nie ominiesz. Bardzo ważne jest, byś się nie obwiniał więcej. Uzyj logiki. Poświęć czas na analizę. A sam za jakiś czas zrozumiesz, że padłeś ofiarą manipulacji tak bezlitosnej, że wręcz nieludzkiej. Zrozumiesz, że Twoja kobieta chciała, byś sam się obarczył winą, by ona mogła pójść w świat wybielona. A tak nie jest. Odetnij się od swojej kobiety, nie nawiązuj za żadne skarby nigdy więcej z nia kontaktu. A być może zechce do Ciebie wrócić, gdy za jakiś czas dotrze do niej, że choć Cię bolało wszystko, to stanąleś na nogi i potrafisz żyć bez niej. Ale nie próbuj pokazywać na siłę, że jesteś szczęśliwy. To musi wypływać z Ciebie naturalnie. Trzymam za Ciebie kciuki.

Dziękuję Arnold za słowa otuchy. Wiem ze powinienem zyc do przodu, ale na ta chwile nie umie. Moglbym sie spotykac z innymi kobietami ,ktore sa zapewne wspanialymi osobami. Ale nie potrafie. Postaram sie co jakis czas dolozyc jakis wpis. Obserwuj i czekam na kolejna opinie. Dziekuje.

Gawel, czy Ty aż tak bardzo nie lubisz siebie, że całe Twoje życie uzależnione jest od kobiety ??

Ja rozumiem, że miłość napędza, daje pozytywnego kopa, że pyśka się cieszy, ot tak po prostu kiedy to człowiek ma kogoś wyjątkowego obok siebie, ale zlituj się...spotykanie się z innymi kobietami w ramach klina jest najgorszym rozwiązaniem na zapomnienie o Tej, za która tęsknisz i której Ci brakuje...tak wiem, wiem, że napisałeś iż byś mógł, ale nie potrafisz...ale samo myślenie o tym, na tą chwilę jest z lekka bezsensu.

Weź się chłopie w garść, poważnie pisze..zajmij się sobą, zrób coś dla siebie...ale nie z myślą o Niej, czy też dla Niej.
Ja wiem, że boli, że przykro, że masz chwilowy brak sensu życia...ale naprawdę zrób coś  dla siebie ( tak wiem powtarzam się, robię to świadomie :-)), uważam, że niewiele jest kobiet, które chciałyby wrócić do kogoś kto się poddał i nie widzi nic poza swoim cierpieniem i smutkiem ( to takie info  na przyszłość)
Poza tym, czy Ty naprawdę uważasz, że Ona była taka cudowna i krystaliczna??...bo mnie jakoś ciężko uwierzyć w to, skoro 2 tyg. po rozstaniu już miała kogoś innego...i owszem nie miałeś prawa na Nią krzyczeć, ale po tym o czym nam tutaj napisałeś myślę, że ta awantura to był pretekst, bądz postawienie kropki nad ?i?.
Czy Ty czasem nie kochasz wyobrażenia o Niej ??!!

...i nie piszę tego, aby sprawić Ci przykrość, zapewniam...chcę Tobą potrząsną...jeśli ma być Twoja to będzie...jeno zacznij żyć i przestań wegetować, bo w przeciwnym razie wykończysz się.
Poza tym jeśli Ona nie przejawi jakichkolwiek chęci abyście byli razem, to jeśli nawet Ty stawałbyś na głowie i gdybyś Jej gwiazdkę z nieba dawał to i tak nic z tego nie będzie. Musisz uszanować jej decyzję i pogodzić się z tym faktem, iż już nie chce Ciebie.

Moja rada jest taka zajmij się sobą, a z czasem będzie Ci lżej i ból będzie mniejszy..i póki co nie zastanawiaj się nad tym, czy kiedyś jeszcze pokochasz kogoś równie mocno tak jak kochasz właśnie Ją...na to jeszcze przyjdzie pora.

Pozdrawiam  i 3mam kciuki, a także czekam, aż napiszesz co zrobiłeś dla siebie i z myślą o sobie :-)

Gawel nie bedzie to może zbyt pocieszające, ale takich jak Ty tutaj jest spora grupa...i mimo bólu, żalu i smutku ludzie walczą o lepsze jutro...cierpią a jakże, ale i to cierpienie przygaśnie...tylko potrzeba czasu na wypłakanie, uporanie sie ze wspomnieniami, czasu na pogodzenie się z losem, który nas doświadczył, być może poraz kolejny...ale zapewne wiesz, że nic nie dzieje się bez przyczyny i co Nas nie zabije to nas wzmocni...daj sobie czas na tzw. żałobę po rozstaniu, z każdym dniem będzie lżej i łatwiej, i nie stanie się to z dnia na dzień...chcesz to płacz, krzycz, wyładuj emocje na jakimś worku treningowym...ale w zadnym wypadku nie trac nadziei, na to że jeszcze wyjdzie dla Ciebie słońce.

...a Jej podziękuj mimo wszytsko za to, iż pokazała Ci, a raczej przypomniała że mozna kochać i czuć.

Gaweł na świecie są tylko ludzie pozornie szczęśliwi. Nie jesteś sam. Praktycznie wszyscy na tym świecie mają swoje własne problemy, z którymi muszą się zmierzyć. I oni będą udawać, że jest im dobrze, ale każdy tylko na swoje patrzy. Bo trzeba przede wszystkim dbać o samego siebie, wsłuchać się w swoje własne potrzeby. BO TY SAM ŚWIATA NIEZBAWISZ. Ale możesz sam zrobić tak, by świat był lepszy i jeśli dla Ciebie tamta kobieta była ważna, super, to myśl często o niej i zachowuj się tak, jaka ona była dla Ciebie. I świat znów stanie się piękny:)
Najlepszego!

I tego się trzymaj. Szkoda tracić czas i życie na rozpamiętywanie. Lepiej zacząć spróbować swoje życie zmienić na lepsze:)

Swiat ma ale czy ludzie maja??? to juz osobna kwestia dla kazdego... z osobna jak widac.
Wyscig szczurow wiec gdzie masz wartosci???

Dzisiaj miałem sporo czasu wolnego na przemyślenia o sobie, o moim życiu. Myślę ze mój ból który towarzyszy każdego dnia, nocy, godziny jest spowodowany tym ze nie potrafię sobie przebaczyć. Ze nie bylem aż tak dobrym człowiekiem jakim powinienem być dla tej drugiej osoby. Patrząc z perspektywy czasu stawiałem ja na drugi plan. Nie dbałem aby była szczęśliwa u mojego boku... Duzo pracuje nad sobą. Bardzo chciałbym się zmienić. Aby nigdy nie dopuścić do kolejnej straty spowodowanej przez mój sposób bycia, charakter. Zacząłem małymi kroczkami, każdego dnia powtarzam sobie, bądź lepszy. Nie popełniaj błędów ,które robiłeś.
Chciałem napisać jeszcze o tym co czuje. Tęsknota ,która mnie ogarnia jest nie do zniesienia. Mając duże grono znajomych ,którzy mnie wspierają, i tak czuje się ogromnie samotny. Czuje się fatalnie. Ciągle chodzę zawieszony w przestrzeni bez perspektywy dotknięcia chociażby paluszkiem ziemi. Sypiam po parę chwil w nocy, ciągle śniąc o Niej. Za każdym razem jak zamykam oczy, widzę jej buzie. Pisze u Was na forum ponieważ czuje chociaż na chwilkę ulgę. Każdy post napisany przez Was, pozwala mi na lepsze zrozumienie siebie.

Powróciłem aby napisać. Mijają kolejne tygodnie... Jest mi nadal strasznie ciężko. Ból który czuje w sercu rozrywa mnie każdego dnia. Jest tak straszny, ze moje życie obróciło się w koszmar. Straciłem wiarę w ludzi. Stałem się strasznie obojętnym człowiekiem na własne życie. Każdy dzień jest dla mnie kolejnym dniem.
Po rozstaniu spotykałem, spotykam się z wieloma dziewczynami, kobietami. Każda z nich jest dla mnie kolejna osoba bez znaczenia. Moje słowa nie są w stanie wyrazić to co czuje. Wiem ze to ona mnie zdradziła i zostawiła, tłumaczę sobie ze nie była to osoba dla mnie, ale nadal moje serce nie potrafi zrozumieć.  Cala ta przygoda skończyła się próbą samobójczą i wypadkiem motocyklowym...  Tak bardzo juz nie  chce zyc. Tak strasznie nie na widzę boga. Tak strasznie. Pisząc tego posta plączę. Wołam o pomoc...

Psycholog pracował ze mną 4 miesiące. Biorę antydepresanty na dzień, xanax na noc. Nie śpię tygodniami, nie jem. W sumie lekko się odchudziłem 17kg. Nie funkcjonuje w tym świecie. Wisze w powietrzu z dnia na dzień. Moj problem polega na tym ze moje baterie są na mocnej rezerwie. Kończą się. Mieszkamy tak strasznie blisko ze słyszę jak przychodzi do domu:(

Wielu z Nas tu obecnych przerobiło taką życiową traumę w zwykłym tudzież małżeńskim związku, gdzie nawet zdrada była na porządku dziennym. Pomijając tutaj Twój aspekt ogólnej anty akceptacji otoczenia, jawisz mi się jako osoba o mocno zaawansowanym stopniu depresji i "szokiem w trampkach" dla mnie - jako osoby zupełnie postronnej - jest to, że

Powstaje zatem pytanie: tylko czy aż?; On się poddał czy Ty zwątpiłeś w sens dalszej terapii? Bo coś mi się widzi, że nie przepracowałeś z nim ani sytuacji w jakiej się teraz znajdujesz; ani powodów, dla których bez tego typu kobiety żyć nie możesz; ani też fundamentalnego powodu jakim jest Twój stan psycho - fizyczny na teraz. A raptem 4 m-ce na taki ogrom pracy nad sobą, to zdecydowanie za mało w Twoim przypadku. Mniemam iż ten naciągany kwartał terapii zrobiłeś za przeproszeniem na odwal.

Wiesz co? Narkoman by "normalnie" funkcjonować musi dać sobie w palnik po nosie lub po żyłach, by jakoś pchać ten świat i swoje życie do przodu. A Ty czynisz podobnie do narkomana, "szprycując" się xanaxem lub z na teraz z ex dziewczyną, jak to ma miejsce w przypadku toksycznych związków. Gdzie zerwanie jest jak detoks i brakuje Ci "wirujących" emocji Twojej partnerki, które paradoksalnie nadawały tym stylem Twojemu życiu kierunek. Z xanaxem również możesz "przedawkować" i silnie się od niego uzależnić. A w Twoim stanie to już tylko kwestia czasu. W przyszłości sam nie będziesz wiedział, jadąc na obydwu "dopalaczach", którego bardziej Ci brakuje - tabletki czy kobiety.

Jesteś tak rozbity i rozdarty psychicznie wewnętrznie, że terapia "klina klinem" Ci tu nijak nie pomoże. Jedynie terapia z psychologiem

Wróć na tą ścieżkę, przez którą szedłeś przez 4 miesiące pod okem specjalisty, a za jakiś czas sam się będziesz z niej i tego tragicznego grajdołka, który sam sobie fundowałeś - śmiał do rozpuku.

Gaweł, ja jestem 1,5 roku od momentu kiedy dowiedziałam się o zdradzie. Jak przeczytałam Twojego posta, to tak jakbym czytała o sobie. Również jestem i twarda i oschła. Na zewnątrz uśmiecham się, wszyscy uważają, że wyszłam na prostą, noszę dwie maski, bo w środku jestem trupem. On ma się dobrze, żyje z kochanką, wiem,że planują dziecko, a we mnie zabił wszystko. Zdrada zmienia człowieka, na zawsze. Pozdrawiam, masz rację byle do przodu, bo tak trzeba, no właśnie TRZEBA.....

Odnoszę podobne wrażenie I prawdopodobnie to był pretekst do odejścia od Ciebie. Przewartościowałeś ją sobie w głowie totalnie i dlatego tak bardzo Ci na niej zależało. Jakby była taka świetna to inaczej by to rozegrała, a prawdopodobnie była z Tobą, a już kogoś poznawała.

Lewa, sezon rozpoczęty. Do zobaczenia http://www.motocyklizm.pl/aktualnosci/wiadomosci/item/1170-xi-zlot-gwiazdzisty-jasna-gora-2014
Pozdrawiam.