między ludźmi, a sama jak palec... - Netkobiety.pl

Witaj, Sissi

A w jakim wieku młodsza córka? Nie mogłaby chodzić do żłobka, a Ty do pracy, jeżeli siedzenie w domu Ci przeszkadza? I może jeśli mąż nie chce iść na terapię małżeńską, to sama poproś o poradę specjalistę, może Ci podpowie, jak postępować z mężem, jak go przekonać .

A co do trapii to pójdę sama jak da mi kasę, jednak do naprawy związku potrzeba checi dwóch osób...

Tak ,wiem że to co robię to też praca,czasami bardzo ciężka ....Moj mąz uwaza ze  to nic takiego, ze jak chce to mogę sobie posprzątac, jak nie chce to nie, nie muszę dojezdzac do pracy itp.  - wiec o co mi chodzi?....
Jezeli chodzi o mamy kolezanek córki ,tochętnie bym się z nimi spotkała jednak do tej 17-ej jestem uziemiona z małą(zazwyczaj jest w trakcie choroby lub dopiero po...) ,pozniej kolacja, a pozniej to padam na pysk!Trzeba się wyspać bo zaraz zacznie się nowy, kolejny fantastyczny dzien "pelen niespodzianek"....

Wiele razy probowalam wytlumaczyc mezowi ze on konczy prace o 17 a moja trwa 24 h/dobe. Niestety nie dociera:(
Takie wyjscie na dłuzszy czas raczej nie wchodzi w grę, nawet gdy nieraz chciałam wyjsc do kolezanki sama na kilka godzin to maz byl zdziwiony ze nie chce zabrac starszej corki ze soba-bo co ona mi bedzie przeszkadzac? Od kapieli dzieci jestem ja,w przeciwnym razie moglyby zapomniec znaczenia slowa kapiel...
Takie bledne kolo..............

Sissi, ale nie możesz wyjść do koleżanki, bo mąż nie pozwala? Jeżeli rozmowy nie pomagają, a mąż dalej uważa, że Ty nic nie robisz i nawet po jego powrocie do domu Ty zajmujesz się wszystkim, to może eksperymentalnie idź do jakiejś pracy nawet jakby zdecydowana większość Twojej pensji miała iść na nianię - wtedy Twój mąż nie będzie miał argumentu, że on pracuje, a Ty zajmujesz się domem i jak oboje wrócicie z pracy i będziecie musieli się podzielić obowiązkami, to zobaczy, ile masz na głowie.
Swoją drogą, co to za stwierdzenie, że Ty jesteś od kąpania dzieci, bo on tego nie zrobi. Nie wiem, ile w tym prawdy, ale wydaje mi się, że trochę sama jesteś sobie winna. Przyzwyczaiłaś go do tego wszystkiego, nie chciał kąpać dzieci, to Ty to robiłaś, tyle się nimi zajmowałaś, że on się dziwił, że spotkanie z koleżanką nie chcesz zabrać córki... Generalnie robiłaś wszystko, bo wiedziałaś, że on nie zrobi... a on potem nie robił, bo... wiedział, że Ty to zrobisz. Błędne koło.

sissi- ponieważ Ty nie "pracujesz" zawodowo z wiadomych powodów, zrób kiedyś próbę. Ot po prostu, nie posprzątaj raz mieszkania i nie ugotuj obiadu, zajmij się tylko i wyłącznie dziećmi. Niech poczuje na własnej skórze,co to znaczy "siedzieć" w domu i NIC nie robić.Dostosuj się do tego nic nierobienia.Na efekty nie będziesz musiała długo czekać, tylko do męża powrotu z pracy. A wtedy posadź Go przy stole i szczerze porozmawiaj. Powiedz, że chętnie się z Nim zamienisz rolami,może wtedy doceni Twoją pracę, a przede wszystkim Ciebie samą.Przypomnij Mu, że nie jesteś jedynie robotem, ale przede wszystkim kobietą zmęczoną pracą w domu i ciągłym zamartwianiem się o każdy nastłpny dzień.I niech przestanie Ciebie kontrolować, może tak sam pójdzie kiedy do sklepu z Twoją listą zakupów, wtedy się przekona co ile kosztuje i na co wydajesz pieniądze.? Chiał rodziny?, a teraz wyliczać będzie każdy grosz? To tak sobie wyobrażał życie po ślubie?Wszystko zrobi się samo, za nic nie trzeba płacić,tylko będzie się żyło świeżym powietrzem? O to Mu chodzi? Przypomnij Mu o potrzebach Twoich, Waszych dzieci - On pewnie też jakieś miewa?Bo jeśli On ma jakieś flustracje, niech się wyżyje na siłowni, to Mu dobrze zrobi. A Ty nie daj się.Powodzenia.Pa. A sama nie jesteś, pamiętaj o tym, że właśnie Twoją chyba jedyną pociechą są Twoje dzieci.

Wielokropku
Masz rację ....jednak to nie jest tak ze nie chce, chyba poprostu się wypaliłam...