Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL

W takich starych kamienicach jest głównie wilgoć i to może być przyczyną dziwnego "czucia". Poza tym, ludzie którzy tam mieszkają, nie zawsze są trzeźwi, a co za tym idzie, różne rzeczy widzą. A swoją drogą - duchy na cmentarzu - boki zrywać ze śmiechu można, jak się takie głupoty czyta. Fitnessko, a jak już zejdziesz z tego świata, to gdzie będziesz, Ty jako dusza, świadomość itp.? Proste: poza czasem i przestrzenią - zatem jakim cudem w miejscu fizycznym i to jeszcze na cmentarzu? A jak idziesz przez miejsce, w którym była np. bitwa? Co czujesz? Wiesz, ile tam zwłok leży? Czujesz dziwną energię i dreszcze? Pojedź sobie pod Grunwald... To tylko Twoja podświadomość płata Ci figle.
A zresztą powiem wam, że mój śp. Dziadek umarł w domu, na kanapie. Po śmierci 3 dni leżał w salonie na katafalku. I nic. Jakoś nie straszy? Dlaczego? Bo nas kocha, a jak się kogoś kocha, to się takich rzeczy nie robi. Proste.

xenna powietrza też nie widzisz fizycznym wzrokiem, a jest. Jeśli idzie o Świat Ducha, to potrzebna jest solidna wiedza, a nie chwiejna wiara. W obecnych czasach jest wiele pozycji nawet w necie, gdzie można zapoznać się z wielowymiarowością, co się przekłada również na wiedzę o Duszy i Duchu.
Życzę owocnych poszukiwań i wiele radosci z odkryć.
Pozdrawiam cieplutko

Ja wierzę w duchy.A co do tych z cmentarza,uważam że też są,ale te złe które nie mogą odejść i snują się tam.Nie wierzyłam w duchy na cmentarzach,aż kiedyś chodziliśmy z mężem i naszą maleńką córeczką po cmentarzu,mój mąż mijając poszczególne mogiły opowiadał mi kto tam spoczywa i jak zmarł.Przy jednym grobie powiedział,że słyszał że ten co tam spoczywa był podobno jehowym czy coś takiego.Chwilę pózniej nasza córka zaczęła z trudem łapać powietrze jakby coś ją dusiło.Przytuliłam ją mocno i wybiegliśmy z nią z tego cmentarza i za bramą przeszło jej.Może nie uwierzycie,mi też trudno w to do dziś uwierzyć.Od tamtego czasu przechodzimy szybko tylko do grobów naszych bliskich i nieplotkujemy o spoczywających tam zmarłych i wychodzimy.

osobiście wierze, sama doznałam takiego uczucia obecności ducha

Kto nie przeżył podobnego uczucia,ten nie uwierzy. Pewna Babka opowiadala mi o Pani Zmorze. Mówiła ,że jak była w szpitalu,czuła jakby ktos siadał jej na klatce piersiowej, nogi zrobiły jej sie jak z ołowiu . Nie mogła oddychać. Ciekawe co to było, skąd sie biorą takie zjawiska. To nie jest tylko nasza wyobraźnia.:*

witch77 napisał:

Kto nie przeżył podobnego uczucia,ten nie uwierzy. Pewna Babka opowiadala mi o Pani Zmorze. Mówiła ,że jak była w szpitalu,czuła jakby ktos siadał jej na klatce piersiowej, nogi zrobiły jej sie jak z ołowiu . Nie mogła oddychać. Ciekawe co to było, skąd sie biorą takie zjawiska. To nie jest tylko nasza wyobraźnia.:*

Wyobraźnia to nie jest, to zwykły paraliż senny.

Porażenie przysenne (paraliż senny, paraliż przysenny) – stan występujący podczas zasypiania lub rzadziej podczas przejścia ze snu do czuwania, objawiający się porażeniem mięśni (katapleksja) przy jednoczesnym zachowaniu pełnej świadomości. Osoba doświadczająca paraliżu przysennego ma wrażenie ogarniającej niemocy, nie jest w stanie wykonać żadnych ruchów, mówić ani otworzyć oczu. Zjawisku temu towarzyszą zazwyczaj bardzo nieprzyjemne doznania psychiczne, takie jak wrażenie ogłuszającego dudnienia lub dzwonienia w uszach, bezwładnego spadania, wykręcania ciała, przygniecenia klatki piersiowej lub kończyn. Prawie zawsze towarzyszy mu przyśpieszony rytm serca oraz uczucie strachu.
Według antropologów, paraliż senny może odpowiadać za pojawiający się w wielu kulturach motyw demona nocnego, który paraliżuje swoją ofiarę.

Sam coś takiego przeżyłem, tylko że nie miałem objawów jak ta pani, lecz nie mogłem się ruszyć wbrew mojej woli, nie mogłem nic mówić (chyba tylko jakoś jęknąłem) i oczy miałem ledwo otwarte (nawet bardzo się starając nie mogłem otworzyć). Wpadłem w panikę, lecz po paru sekundach uświadomiłem sobie co to jest i wyrwałem się z paraliżu.
Tak więc to tylko wyobraźnia i brak wiedzy tej pani spowodował powstanie Zmory