Dlaczego warto kochać siebie? - Netkobiety.pl

A macie jakieś konkretne sposoby na polubienie siebie? Bo mi sie jakos nie udaje! Staram sie, ale jak tylko uslyszę jakis zarzut pod swoim adresem, to moje poczucie wlasnej wartosci ucieka bardzo daleko! Czasem mam wrażenie, że jestem taka nijaka, że jakbym nagle zniknęla to pewnie by to zauwazyli dopiero po 5 latach.

Dorotko nie ma skutecznego sposobu,który by działał na każdego.Trzeba poprostu zaakceptować siebie.Jest to długotrwały proces z zmianami w naszym charakterze.Trzeba spoglądać w lustro i powiedzieć do siebie"ładnie wyglądasz" lub "fajna jesteś"i jak często będziesz sobie to powtarzać i do tego uśmiechac się to inni tez to zauważą.Wiesz od razu to nie zniknie, to Twoje nielubienie siebie,ale trzeba siebie zaakceptować i nie wyolbrzymiać.Popatrz na innych ludzi jak wyglądają lub jak się zachowują.Niektórzy totalnie nie zwracają na to uwagi,co dla Ciebie np.jest problemem a dlaczego,bo wierzą w siebie.Uwierz wiara czyni cuda.Wiem na własnym przykładzie.Ja nadal pracuję nad sobą i coraz bardziej lubię siebie.

Ja mam spory klopot z kochaniem samej siebie. Obecnie chodze na terapie, ktora ma na celu podniesienie wlasnej wartosci u kobiet, samoakceptacje, itp. Oprocz tego wrocilam do sportu i staram sie byc bardziej asertywna. Staram sie przebywac z pozytywnymi ludzmi, czytam ksiazki psychologiczne, ucze sie jezykow, jesli moge, to podrozuje. Jednym slowem, staram sie robic rzeczy, ktore sprawiaja mi przyjemnosc.

Mimo tego zdarzaja sie dni, ze sie czuje do niczego.

Tak dziewczyny o to chodzi:) Ja też byłam wystraszoną,zakompleksioną myszką.Nie mającą zdania i ciągle wmawiająca sobie jak to mi nie jest żle i jaka to ja jestem nieładna a do tego,że wszystko żle robie.Ale znalazłam sobie zajęcie,które lubie.Przebywam w otoczeniu ludzi właśnie pozytywnie nastawionych do życia i dlatego biorę z nich przykład i żyję z pełnym uśmiechem na twarzy.Dziewczyny dacie radę pokonać swoje kompleksy i tak jak ja czy Irga dacie radę siebie zmienić.Ja też zyskuję wiele,ale nadal pracuję również nad sobą:)

Dziewczyny ja iks lat temu polubilam siebie na zasadzie..podchodzilam do tego z zartem..kiedys np.mowilam jestem brzydka..no i bylam smutna,zla itp..az od ktoregos dnia podeszlam do lustra ..i w duchu powiedzialam sobie,,no kora na wybory miss to ty sie nigdy nie wybierzesz,nie masz szans,no ale skoro ludzie na twoj widok nie uciekaja na ulicy to nie jest tak zle.,,sama mnie rozsmieszyl ten tok myslenia ale i polepszyl chumor.wyobrazilam sobie siebie wsrod tych pieknych modelek i tak zaczelam sie smiac..i to byl przelom..mam wiele takich wlasnych sposobow na polepszenie swego samopoczucia.i co najwazniejsze zaakceptowalam polubilam siebie.ludzie ktorzy znaja mnie dlugo zdecydowanie wola mnie dzisiejsza.

Cześć dziewczyny cieszę się,że trafiłam tutaj bo mam pewien problem.
W życiu prywatnym bardzo lubię siebie i nawet akceptuję mam małą córeczkę i męża którzy mnie kochają.Jednak w pracy pracuje w toksycznym środowisku  osób bardzo pewnych siebie wręcz "zadzierających nosa" i to cały czas.Co robić bo nie mam pomysłów one czasem traktują mnie jak powietrze tylko dlatego,że jestem z natury spokojna,nieśmiała i lekko się jąkam kiedy brak mi pewności!!!

ale jak to zrobić?

kocham siebie ponieważ:

- jestem jedyna w swoim rodzaju
- jestem młoda i mam całe życie przed sobą
- mam wyjątkowego chłopca ( skoro mnie chciał, czyli coś we mnie jest )
- mam swój pogląd na świat, często trochę inny od grupy ale oryginalność jest zaletą
- mam fałdki na brzuchu- ale co tam! mogę poćwiczyć i dopieścić swoje ciało by było szczęśliwe.

w zdrowym ciele- zdrowy duch.
piękna dusza- zawsze i tylko w pięknym ciele.

Każdy najmniejszy komplement podnosze do rangi najważniejszego, raz usłyszę, masz ładne nogi, masz ładne oczy, masz ladne usta, wszystko się kompletuje. i kocham siebie:)
już nie ma tego braku akceptacji, owszem jest coś do bym chciała zmienić, ale akceptuję to i jest naprawdę dobrze:)

Wczoraj bylam na terapii, o ktorej pisalam wczesniej. Zrobilam bardzo duzy postep :-) Podczas rozmowy w grupie dotarlo do mnie, ze dobrym sposobem na moj problem jest zaakceptowanie faktu, iz jestem osoba, ktora nie akceptuje, iz popelnia bledy. Jaka ulga, dziewczyny!

Przedstawie wam problem: otoz, jestem perfekcjonistka. Idealna w pracy, z przyjaciolmi, w zwiazku, z rodzina. Jesli popelnie jakas gafe lub blad albo jakies przewinienie obwiniam sie za to bardzo, robie sobie wyrzuty, jestem zla na siebie. Do wczoraj nie umialam sobie z tym poradzic. Na wczorajszej terapii jakos doszlo do mnie, ze nie mozna tak duzo od siebie wymagac, nie mozna byc perfekcyjnym we wszystkim. I takim sposobem postanowilam zaakceptowac swoja niedoskonalosc jaka jest nieakceptacja tego, iz zdarza mi sie cos zrobic zle. Kamien z serca!

Kiedys gdzies przeczytalam, ze jak sie siebie nie kocha i nie akceptuje to ciezko jest pokochac kogos innego i troche chyba w tym prawdy

Bardzo ciężko mi jest zaakceptować siebie. Mój facet mówi mi, że dla niego jestem piękna że nie muszę się zmieniać, że bardzo go podniecam, że moje ciało jest piękne i często mówi mi komplementu już w momencie kiedy mnie dotyka. Ale nie liczy się tylko ON. Liczę się ja i moja akceptacja, której brak. Nie potrafię zaakceptować wielkich zwałów tłuszczu, nie potrafię zaakceptować szerokiego jak 3drzwiowa szafa tyłka, nie potrafię zaakceptować celullitu na udach i dostrzegam go na każdym fragmencie mojego ciała. Nie potrafię zaakceptować szerokich ramion. Uważam że fakt, jestem ładna, mam ładne oczy, zadbane włosy ale mimo że dbam o swoje ciało, używam kremów itd. nie uważam się za piękną kobietę a raczej za grubą i do tego kiepską podróbkę ponętnej kobiety.