matka na odległość- problem z wizytami - Netkobiety.pl

przepraszam ale dość nieudolnie poruszam się po forum:) a znam w sumie tylko ten dzial Poza tym temat ma wiecej wspolnego z "powikłaniami " po rozwodzie niż miościa i związkami... ale jak coś to bardzo prosze o instrukcje jak się przenieś z tematem

na jakiej podstawie miałaby zabrać dziecko? Idźcie do prawnika, do psychologa dziecięcego, weźcie zaświadczenie z przedszkola - od psychologa i nauczycielek - żeby wystawlili opinie o dziecku.

Nie brońce kontaków, tylko sie spróbujcie dogadać. Pamiętaj ona jest matką - twój partner nie może o tym nigdy zapomnieć.

Po za tym czemu sądzisz, że ona będzie próbować odebrać dziecko ojcu? Jakie masz ku temu przesłanki?

dzieki za zainteresowanie
Boimy sie ze zabierze małą bo ona ma generalnie mało racjonalne podejscie do zycia i moze to zrobić poprostu "bo tak"
Wiemy że ona jest matką i zawsze nią będze dlatego nikt nie zabrania jej odwiedzac dziecka tak czesto jak chce.
Ona przyjezdza sporadyczne wtedy kiedy ma ochote i sprzyjaja ceny lotow ;)Wielokrotnie tłumaczylismyjej, że nie chodzi nam o to żeby jej coś utrudnić tylko o to żeby Małej to ułatwić. Ona tego nie może pojąć bo w jej przekonaniu wszystko jest normalnie- ludzie sie rozwodza i jakoś sobie radzą- to jej słowa. Dorośli -ok - tu sie zgodze ale dla dziecka nie może być "jakos", ono powinno ta sytuacje odczuc jak najmniej bolesnie.
    Generalnie jej zdaniem mój M sie chce na niej zemścic i w kazdej rozmowie ona podkreśla jakie dla nie to niewygodne rozwiązanie i czy On sobie zdaje sprawe z tego co też jej robi !!!! kompletnie nie słucha naszej argumentacji bo ona i jej wygoda jest naważniejsza. Ona przylatuje do rodzicow, dziecko od nas zabieraja jej rodzice, ona sie pobawi i znowu rodzice odwożą małą do nas.
    Matka twierdzi ze z dzieckiem nie dzieje sie nic złego tylko na jakiej podstawie? tygodnia spedzonego z dzieckiem co 4 miesiące? Ona nie wie co sie dzieje potem i nawet nie wykazuje chęci dowiedzenia się, np. nie dzwoni, po wyjeździe, przez dwa tygodnie !

Czasem się zastanawiamy czy postepujemy słusznie zabraniając jej zabierania dziecka na tak dlugo bo to przecież matka...ale skutki są fatalne dla Malucha.

jezeli chodzi o prawa to z tego co wiem - tato ma pełną władzę a matka prawo do dzecydowania w sytuacjach ważnych(leczenie, szkoła...)

problem w tym ze ona nie ma ustawionych wizyt po rozstaniu dogadali sie sami że ona będzie małą odwiedzac jak będzie mogla ale nikt nie przewidział że będzie to tak żadko i będzie miało co raz gorszy wpływ na dziecko. Ja nie moge pojąć jak można do tego stopnia nie zdawać sobie sprawy z tego co się zrobiło i dalej robi własnej corce

nic tylko sprawa do satu na uregulowanie calej sytulacje, upozadkuje to wasze zycie rodzinne a przede wszystko corki, mysle ze sad skieruje was do RODKu a wtedy moze corka psychologom byc moze powiedziec ze nie potrzebuje tych widywan...
napewno nie moze jezdzic kiedy jej si epdooba jesli widac ze dziecku to nie sprzyja.
musisz porozmawiac z parnterem co robicie, bo przykro mi, ale ciebie w tej sytulacji nie bedzie

Kochana nam też to przez myśl nie przeszło, mało tego nam się wydawało, że jej taka rola mamy od święta pasuje i nigdy nawet słowem się nie zająknęła, że może by go wzięła do siebie........

Nie czuje sia zagrożona ale boje się o dziecko i jej psychikę bo to naprawde bardzo wrażliwa i nerwowa osóbka.
Te wyjazdy maja na nią bardzo zły wpływ ale matka cały czas uważa ze robimy to zlośliwie...
Do tej pory czyli przez ostatnie 3 lata prawie zabierała ja do rodziców ale jest co raz gorzej po powrocie
W gruncie rzeczy sama już doszłam do wniosku że tu jest potrzebna ingerencja sądu i ostateczne upozadkowanie sprawy ale mój facet sie boi.
Nie oszukujmy sie, w Polsce to niecodzienna sytuacja żeby to ojciec wychowywał dziecko... On cały czas czuje się jakby mu się nie należało i ktos przyjdzie i zabierze ... rozumiecie? to taki może irracjonalny lęk ale hamuje przed jakimikolwiek zmianami. Nijak nie moge go przekonac, że po tym co zrobila nie ma szans i tym brdziej trzeba teraz patrzeć na dobro dziecka a nie jej wygodę (bo ona woli u rodziców).

smykalka nie oceniaj wedlog swojej historii EvEmama
moze akurat zona jej faceta naprawde zajela sie tancami a nie malznstwem
z reszta ja tego nie wiem.

dla mnie sprawa jest prosta, podejzewasz ze dzieciu dzieje sie krzywda, a nie mozecie porozmawiac z dzieckiem co by chciala, co czuje?
a przede wsyztskim, jesli liczy sie wam dobro dziecka to sprawa do sadu i wtedy RODK wam wszytsko objasni
nie mam o nim dobrego zdania, sa jak dla mnie schematyczni a nie elastyczni do kazdej sytulacji ale pozwola napewno cos ustalic i jesli dziecko spotkan nie bedzie chcialo to ich nie bedzie, zdanie dziecka bedzie najwazniejsze w tej sprawie.
a ze sie boi ze dzieci straci, jesli nei ma sobie nic do zazucenia to nie straci, tym bardziej ze dla mnie to wyglada ze ona niechce dziecka do siebie.
zastanowcie sie czy chcecie dobra dziecka czy siedzicie i zgadzacie sie na to co jest trzasac portkami jak to bedzie.

Smykalka- oni razem mieszkali w Angli i to on zarabiał na nią, rozwiedli sie na rok przed naszym spotkaniem  Razem dorabiamy się wszystkiego (wzieliśmy kredyt i kupilismy mieszkanie)patrząc właśnie na dobro dzieci.
Ona sama z własnej woli nawet nie pojawiła sie na rozprawie o dziecko (a była w PL wtedy ) i po rozstaniu przez pol roku nawet nie zadzwonila zapytac czy wszystko OK.Więc bądz uprzejma nie porównywac tych sytuacji.
Pytasz o moje prawa? Może rzeczywiscie nie mam jako takich ale to ja wychowuje i troszcze sie o to dziecko i kocham je jak własne.
Nikt nechce zeby znikneła tylko żeby zaczeła patrzec na to żeby to dziecku zrobić dobrze a nie sobie. Opinia pedagoga z przedszkola tez wskazuje na to że takie wyjazdy nie sa dla niej dobre. Ja też mam corke z poprzedniego związku i mam stały kontakt z jej ojcem wiec mam porownanie i wiem że czestsze a krotsze wizyty są nieporownywalnie lepsze. Wiem że ona nie może czesciej ale w takim razie niech to nie będa takie drasyczne zmiany. Niech widuje sie z nią tu.
Nie chce robić nikomu krzywdy ale nie moge patrzec jak krzywdzone jest dziecko(może nie jest to zamierzone ale tak wychodzi). A jeżeli chodzi o alimenty to płaci dopiero od roku a nie powodzi jej się źle..

Pare razy przekładała swoj przyjazd bo jechała ze znajomymi na deske do Zakopca albo gdzieś tam...

Właśnie to jest smutne 

Jezeli chodzi o manipulacje to nie podejzewam matki o takową umyślną ale działajac bez zastanowienia to jej sama jakoś ta manipulacja wychodzi.
   No bo pomyślcie - czy dziecko, które ma normalne obowiązki, przedszkole(pobudki rano itd..) sprzątanie zabawek, zjedzenie objadu ... jedzie potem do dziadków na tydzień lub dwa a tam jest mama, która nie majac pojęcia o wychowaniu pięciolatka obsypuje dziecko wszystkim co chce i nie wymaga niczego, są dziadkowie -stęknieni na pewno -więc robią to samo (z reszte przy kazdym telefonie od nich pojawia sie radosny okrzyk dziecka- babciu to ja u was rządze !!!) Taki maluch wracając do codzienności czuje się załamany i oszukany.
Prośby o normalne egzekwowanie od dziecka obowiązków kończą sie na obietnicy że jasne oczywiście a potem mała wraca i chce jeść tylko nutelle i parówki, nie chce spac sama i poskładac ubranek itd...
Jak prosimy o coś to jest ciężko obrazona na cały swiat a na nas przede wszystkim Zapomina to czego się nauczyła wcześniej i denerwuje sie że niepamieta-tu pojawiaja sie histerie... Jest ciezko.

Właśnie dla tego chcjałam się odwołać do jej rozsądku ale widze, że to raczej nie możliwe bo ona w dalszym ciagu czuje się ważniejsza od dziecka.
Mój mężczyzna już przerabiał sądy i kuratorów i nie chciał do tego wracać. Dostał wyrok że to on ma sprawować władzę.
Wszyscy mieli nadzieje że skoro zrobiła to co zrobiła to teraz pokornie dostosuje się do potrzeb dziecka. O naiwności ...
Tak bardzo chcielibyśmy uniknąć tych przepychanek i psychologów ale zaczynam tracić nadzieje że sie uda.

EvEmama dodam jeszcze, że mam wrażenie że nasza sytuacja była bardzo podobna (dziecko tylko było trochę starsze, bo jak matka wyjechała za granicę to miało 4 lata). I niestety z wiekiem tak mieszała, że po 7 latach przegraliśmy. Chciał być z matką.
Mam nadzieję, że Wam się uda, że nie zepsuje dziecka prezentami (tak , jak było to u nas), że mimo wszystko będzie chciała być z Wami.

Dlatego ja nic Ci nie poradzę, bo mi się nie udało, ale gdybyś kiedyś chciała, żebym Ci opowiedziała (tak ku przestrodze) co się działo, to daj znać na maila.