Satanizm Waszymi oczami - Netkobiety.pl

O prawdziwych satanistach czy o pseudo/kinder-satanistach? O jednych i drugich co nieco. Realny satanizm to raczej filozofia życiowa, swoiste skrzyżowanie humanizmu i libertynizmu, całkiem ciekawa. Kinder-sataniści uważają, że satanizm polega na sławieniu Szatana przez obwieszanie się odwróconymi pentagramami i to jest cool. Jak to kinder.

Nie wyznaję, ale interesuję się satanizmem laveyańskim. Nie widzę w tym absolutnie nic złego. Jedynie ograniczone rozumy będą kojarzyć to w sposób negatywny. W 11 przykazaniach satanizmu nie ma kompletnie niczego, co mogłoby mnie zniechęcić bądź zszokować. Wręcz przeciwnie-nawet jest postawiony warunek, żeby nie krzywdzić zwierząt czy dzieci, ludzi także-no chyba, że nam zagrażają w jakiś sposób, no to wiadomo. Cała filozofia opiera się głównie na dążeniu do zaspokojenia własnych potrzeb. Czy to coś złego? Nie sądzę. Dla ludzi, którzy oceniają wszystko z góry za pośrednictwem tępych stereotypów, polecam zapoznanie się z tematem.

Satanizm jest równie prawdziwy jak jego pierwowzór, który de facto zabił pojęcie religii jako takiej i zamienił ją w ... administrację i rząd dusz.

Dokładnie. Sama ideologia satanizmu laveyańskiego jest bardzo sensowna moim zdaniem. W sumie mnie to bardziej podbiega chwilami pod nurt filozoficzny, a nie religię jako taką. W sumie to by mogło zostać nazwane jakimś mianem niezwiązanym z diabłem, ale wtedy nie budziłoby pewnie tylu kontrowersji i nie było dzięki temu tak znane.

Co do odwróconych krzyży i pentagramów. Pentagram sam w sobie nie jest znakiem szatana. Noszą go na przykład neopoganie, którzy z szatanem mają wspólnego niewiele.
Odwrócone krzyże itp. jako image niektórych zespołów metalowych to jest tylko i wyłącznie w 95% przypadków wizerunek sceniczny. To jest pompa i cyrk, to jest przedstawienie, taki po prostu styl, rodzaj sztuki. Tancerki rewiowe mają stroje z piórkami, a muzycy niektórych nurtów metalu pomalowane gęby, ćwiekowane wszystko co się da. Przebranie po prostu, strój służbowy. W znakomitej większości Ci ludzie po zejściu ze sceny mają niewiele wspólnego z tym co pokazują na scenie, mają żony dzieci i wiodą normalne życie. Nie palą kotów i biblii po cmentarzach.

Wiadomo, że w gimnazjum to się zdarzają pseudo-sataniści, co to odprawiają czarne msze na cmentarzu, ale z tego to się chyba wyrasta

Mnie i mojemu facetowi się zdarza, że jesteśmy niesłusznie podejrzewani o satanizm - chodzimy często w glanach, skórzanych kurtkach, lubimy taki styl. Bywa, że się jakaś staruszka przeżegna. Ostatnio jechaliśmy pociągiem z zakonnicą w przedziale i też patrzyła na nas spode łba jakbyśmy mieli jej coś zrobić zaraz W ogóle się czasem ludzie dziwnie gapią, mimo, że nie jesteśmy cali na czarno, ani nie mamy setki kolczyków, ani nawet dziwne pofarbowanych włosów. Mam wrażenie, że niektórzy ludzie utożsamiają satanizm właśnie z noszeniem glanów, ramoneskami i naszywkami na plecaku.

Hmm, wpisałam w wyszukiwarkę "czerwone włosy" i wyświetliło mi ten wątek, więc się udzielę, a co.

Kiedyś byłam "metalem", im bardziej zue i mhroczne coś było, tym bardziej mi się podobało. Moje towarzystwo składało się z samych długowłosych typów wielbiących pentagramy w każdej postaci, nie uznających kolorów innych niż czarny, ew.czarno-czarny i innej muzyki niż różne rodzaje metalu. Jeden z kolegów podrzucił mi Biblię LaVeya, poczytałam, niestety jakoś wyszło, że nie do końca, ale dowiedziałam się wielu rzeczy. Nigdy nie uznawałam gwałcenia dziewic, czy zjadania kotów za symbole satanizmu, bawiły mnie reakcje znajomych ze studiów kiedy powiedziałam, czego słucham, codziennie pytali czy zjadłam już dzisiaj kota

Dla mnie satanizm to filozofia, styl bycia i życia, bardzo hedonistyczny zresztą. Wbrew pozorom nie mający wiele wspólnego z anarchią. Jest tam m.in. szacunek do przyrody, szacunek do samego siebie, ale przede wszystkim dążenie do postępowania i życia w zgodzie z samym sobą, na tyle, na ile nie krzywdzi to innych. Sporo jest na temat seksu, również jego 'zakazanych' form, jak np. orgie. Można realizować swoje wszelkie fantazje, o ile znajdzie się ktoś, kto też wyobraża sobie coś tak samo. Satanizm bez ogródek mówi o tym, co i tak robi większość ludzi, tylko nie chce się do tego przyznać - o egoizmie. Wg.mnie każdy jest z natury egoistą i dba przede wszystkim o siebie i swój tyłek. O tym też m.in.rozprawia LaVey.

Do tej pory noszę czarne koszulki, uwielbiam czarne spodnie, o ile akurat dostanę, uwielbiam czerwono-podobne włosy u siebie i zdarza się, że jakaś zakonnica na mój widok się przeżegna, jednak nigdy nie wiem, czy chodzi o posturę, czy o 'satanistyczny' image. Zresztą nie eksponuję tego w jakiś szczególny sposób, po prostu się tak ubieram, bo lubię.

Nie mam nic przeciwko, ale generalnie dosyć płytka, i materialistyczna filozofia.

A egoizmu najlepiej pozbyć się przekraczając ego.

Rozwiniesz?
Ja się zgadzam z twierdzeniem, że każdy z natury jest egoistą i coś takiego jak czysty altruizm, nie podszyty egoizmem, nie istnieje, więc mnie zaciekawiłeś.

Z przyjemnością Vian rozwinę swoją myśl. Moim skromnym zdaniem czysty altruizm jednak istnieje. Zarówno u ludzi, jak i u zwierząt. W jaki inny sposób wytłumaczyć zachowanie słonia ratującego dziecko czarnego nosorożca? Utknęło ono w błotnej sadzawce. Dodam, iż słoń ratował nosorożca pomimo szarż jego matki. Jeszcze jeden punkt niezwykle istotny w tej historii. Oba te ssaki są śmiertelnymi wrogami.
A teraz może o sobie. Odkąd pamiętam jestem altruistą bez żadnych egoistycznych konotacji. Nie zawsze jest to dla mnie korzystne, czasami ponoszę gorzkie konsekwencje takiej, a nie innej decyzji. Jednak nie potrafię inaczej (ten typ tak ma). Nie należę do żadnej z grup wymienionych przez Iceni.

Dorosły samiec słonia afrykańskiego. Na drugie pytanie nie jestem w stanie odpowiedzieć.

Tutaj jest wątek dotyczący egoizmu, a co za tym idzie, altruizmu, pozwoliłam sobie zacytować co nieco i możemy tam podyskutować, bo lubię ten temat

  ------>   http://www.netkobiety.pl/t56450.html

Dziękuję za wyjaśnienie

Tak, tu masz absolutną rację.

Ale z tym:

nie mogę się zgodzić. Czego jak czego, ale dyscypliny, pracy nad sobą, kontrolowania emocji i myślenia mózgiem a nie słynnym "sercem" w satanizmie nie brakuje.

No bo satanizm to nie jest coś takiego, co jest przedstawiane w mediach - ubrany na czarno człowiek o obłąkanym wzroku, wrzeszczący "aaaa, jestem zły, mogę robić co chcę i mam wszystko i wszystkich w d***e"

Sataniści to w większości bardzo dobrze wykształceni, kulturalni, zamożni dzięki pracy własnych rąk ludzie. Satanizm polega, tak z grubsza, na:

-nauce tworzenia zdrowych związków
-indywidualizmie
-używaniu rozumu, ciągłym doskonaleniu się i zastanawianiu, jak postępować jeszcze lepiej (w miłości, w szkole, w pracy, wobec innych bliźnich)
-wolności Z JEDNOCZESNĄ odpowiedzialnością za swoje czyny, czyli nie "róbta co chceta" ani "nie robię tego, bo zabrania mi 10 przykazań", tylko codzienna praca nad sobą
-zdrowym egoizmie

i tak dalej.

Pozwolę sobie wkleić bardzo fajny cytat:

Źródło: satan.pl

Głupie? Płytkie?

Wierzę Ja po prostu zastanawiam się, dlaczego lilly25 napisała, że filozofia satanistyczna jest płytka.

Pewnie tak samo zróżnicowane jak tutaj Ja akurat mam w domu chrześcijanina z krwi i kości, takiego prawdziwego, a pozerów i moherów pewnie niestety jest więcej.