dopiero po 10 latach dotarło do mnie ... - Netkobiety.pl

Dobre! Mocna rada !

Rozmowa tu nic nie da. Rozmawiać można z Człowiekiem, który chce Cię wysłuchać i zrozumieć. W tym przypadku bym na to nie liczył.

W którym to pokoleniu takie podejście do Mężczyzn jest w jej rodzinie? Jak to model zachowania kultywowany od kilku pokoleń to możesz zadbać tylko o to, by nie był kontynuowany. Masz córki, czy synów?

Na pewno nie przepraszaj w sytuacji jeśli nie jesteś i nie czujesz się w winny. To tylko zwiększa u Ciebie frustrację a u niej pielęgnuje umiłowanie do tego abyś się przed żoną płaszczył.
Wychodzę z założenia że rzeczy które się psują warto naprawiać zamiast wyrzucać więc radziłabym walczyć o poprawę relacji w małzeństwie.
Myśl także o swoich potrzebach. Odnoszę wrażenie, że rozmowa w cztery oczy niewiele tu zmieni.
Polecałabym przejść się na choć kilka sesji terapii rodzinnej/małzeńskiej. Trzeźwe spojrzenie trzeciej osoby może wiele zmienić w jej podejściu i też nauczy Was ze sobą sensownie rozmawiać o potrzebach. Odnoszę również wrażenie, że Twoje potrzeby są tu zepchnięte na dalszy plan. Trzeba to zmienić, a najlepiej zacząć od tego aby żonie to jakoś skutecznie uświadomić

Trudno powiedzieć od ilu pokoleń, odkąd znam teściów to teściowa zawsze traktowała teścia jak szmatę, jak gotowała obiad to do wszystkich oprócz teścia.
Tak więc chyba masz rację że to od matki wyuczone zachowanie, a ogólnie miedzy moimi teściami nigdy nie było dobrze (od kilku lat mieszkają osobno).
Faktem jest też że moja żona i jej siostra zachowują się bardzo podobnie w relacjach z facetami, wydaje mi się nawet że moja szwagierka jest jeszcze gorsza. Mąż szwagierki pracuje za granicą co kilka miesięcy przyjeżdża na kilka dni i jak tylko przyjedzie to jest po nim pojeżdżane, zaprzęga go do prac w kuchni i jeszcze ciągle krytykuje.

Jeżeli chodzi o dzieci to mamy córkę - podobna do mnie i syna - podobny do żony.

Ja zostałam wychowana w ''kulcie dla mężczyzny'' (może dla tego że jestem góralką he he )  , i ogólnie na facetów dobrych trafiałam , nawet na mojego pierwszego męża nic złego nie powiem pomimo tego że zostawił mnie w ciąży (choć mam do niego żal ,że nie interesował się dzieckiem i w życiu na oczy go nie wdział). Twoja żona wyniosła z domu inne ''nauki'' , uważa za pewne że facet to ten który ma przynosić kasę , dawać oparcie i nie ma prawa nic wymagać. Myślę jednak że nie jest złą kobietą , dba  o dom , dzieci , tylko uczuć nie potrafi okazywać bo nikt jej tego nie nauczył .Jeżeli nie znajdziecie wspólnego języka , to obawiam się że pierwsza kobieta która znajdzie się na Twojej drodze , która obdarzy Cię takim uczuciem jakiego oczekujesz ,a którego nie daje Ci Twoja żona ''rozwali'' to Wasze "cukierkowe'' małżeństwo. Dlatego postaraj się rozmawiać z żoną , mów co Cię ''boli'' , czego oczekujesz i uświadom jej co w razie czego może stracić .

Chyba trafiłaś w sedno,
bo jeżeli udało by się związać z jakąś normalną kobietą to tak pewnie się stanie.
Jednak szkoda by mi było dzieci bo bardzo je kocham i przykro byłoby gdybym się widywał z nimi tylko np. 1 raz w tygodniu.
Natomiast jeżeli chodzi o rozmowy z żoną to już takie przerabialiśmy wielokrotnie umawialiśmy się na coś wspólnie ale ona i tak tego nie respektowała tak jakby to coś w niej było silniejsze i sprawiało że spowrotem była taka sama.

Moze Twoja żona nie zdaje sobie sprawy jak sie juz z tym wszystkim męczysz i w jakiej beznadziejnej sytuacji jest wasze małzenstwo,moze bedzie chciała wszystko naprawić ,ale gdy juz bedzie na to za póżno,dlatego musi sie odbyć rozmowa musisz powiedziec,co Cie boli co trzeba zmienić,jak nie wiesz jak tą rozmowe poprowadzić to moze napisz jej długi list w którym wszystko dokładnie przedstawisz,ona musi wiedzieć ze juz jest bardzo żle,czasem męzczyzna tylko coś napomknie,ze jest  zle kobieta pomyśli tylko sie chwilowo czepia,a on konczy związek a ona nie wie dlaczego jak to.I jest szok,powiedz wprost ze myślisz o rozstaniu nie dlatego ze jej nie kochasz tylko dlatego,bo sie nie czujesz jak jej partner,ze czujesz sie zaniedbany itp wszystko co Cie boli,ale najlepiej jak zaznaczysz na wstepie ze ją kochasz ,zeby nie pomyslała ze jej sie znudziłes czy coś,bo my lubimy rózne rzeczy róznie odbierać:)powiedz ze chcesz zebyście byli razem ale zeby pare rzeczy zmienic itd,delikatnie ją uswiadom ją ze jesli nic sie nie poprawi to bedzie koniec.

Urządziła sobie wszystko tak, żeby mieć jak u mamy. Taki wzorzec. Obiektywnie kiepski ale ona czuje się w nim jak ryba w wodzie bo w takiej atmosferze się wychowała.

Rozmową nic nie osiągniesz, nawet jak będzie chciała cię słuchać i tak nic z tego do niej nie dotrze.

Szkoda nerwów na rozmowy.

(1) aby naprawić związek -- metoda 180 stopni albo 34 kroków
(2) aby rozwalić -- przygotuj się do rozwodu
(3) aby trwać -- kochankę sobie znajdź

No no no , szczerze mówiąc jestem w szoku . Ciekawe jak mariocc odniesie się do powyższego postu ? Okazuje się , że jest coś w powiedzeniu że każdy kij ma dwa końce.

Ja też w jej poście sensu nie widzę.

Ta całkiem przypadkiem. Patrz bo uwierzę. Grzebierz mu w komputerze i sprawdzasz na jakie strony wchodzi, kontrolujesz go. Nie uwierzę, że weszłaś na to forum przypadkiem i natrafiłaś akurat na ten post i zorientowałaś się, że pisał to Twój mąż.

Facet wytrzymał bez seksu z Tobą 4 lata przed ślubem. Miał pewnie nadzieję, że po ślubie będzie mu to wynagrodzone. Szczerze? Gdyby był zadowolony z seksu z Tobą to by nie oglądał żadnych filmów porno.

Pewnie się w ogóle nie odniesie, bo żona mu zabroni. Sama pisała, że mąż codziennie siedzi przed komputerem a coś dawno tu nie zaglądał. No ale może się mylę? Czas pokaże.;)

A teraz apel do państwa "C": po co jesteście ze sobą jak wam tak źle w tym małżeństwie? Dla dobra dzieci?! Jeśli tak to się stuknijcie w głowę! Jaki wy obraz "domu" dzieciom dajecie?! Nauczą się tylko, że każdy problem rozwiązuje się awanturą, a małżonkowie nie muszą się nawzajem szanować. Zastanówcie się nad tym. I albo robicie próbę ratowania tego małżeństwa, albo odejdzie od siebie dla dobra dzieci. Niech one mają rozwiedzionych rodziców, ale niech nie słyszą już tych wiecznych kłótni, poniżania i brak miłości!

Kłamstwo - jak ktoś wcześniej zauważył grzebałaś w moim komputerze (każdy ma swój osobisty komputer więc nie było potrzeby używania mojego)

To prawda mam charakter pieniacza jednak tak jak szybko wybucham tak też szybko gasnę.
A wybuchy złości nie są bezpodstawne.

Ciągle to samo słyszę, gdybyś kobieto potrafiła zrozumieć dlaczego wolę spędzać czas przed komputerem a nie z tobą, to nie musiałbym zasięgać porad innych ludzi na forach.

Pępowina została już dawno odcięta a z rodzicami rozmawiam wyłącznie w sprawach sklepu i interesów. Rodzice mają większe doświadczenie ponieważ prowadzą własne sklepy dłużej niż ja (niestety ciebie to nigdy nie interesowało , więc nie dziw się że cie nie pytam o zdanie bo po co ?)
Nigdy z rodzicami nie rozmawiałem o moich problemach z żoną/tobą ponieważ czuł bym się zażenowany i było by mi wstyd jako dorosły człowiek oczekiwać porad rodziców (a którzy być może mogli by być stronniczy/nieobiektywni jako moi rodzice).

Niestety przykro mi o tym pisać ale nawet kiedy było dobrze między nami i była doskonała więź , to nic nie zmieniało tylko pozycje po bożemu zapomnij o pozycji od tyłu zapomnij o lodzie, rozmowy nic nie dawały kończyło się tym że ty tak nie lubisz . Oglądanie filmów porno pozwala mi na zaspokojenie fantazji , które wbrew temu co by się mogło wydawać wcale nie są wygórowane.

To niby dlaczego po kłótniach tylko ja przychodziłem żeby się pogodzić ?
bo nie umiem przegrywać , bo nie umiem przyznać się do błędów?
Zgoda z tobą niczego nie zmienia, nadal jest tak jak było.
Pamiętam kilka lat temu kiedy ubieraliśmy razem choinkę , jak ozdoby choinkowe które zawieszałem przewieszałaś wg własnego uznania ponieważ zawsze musi być tak jak ty chcesz nie szanujesz mojego zdania moich potrzeb, po prostu uważasz mnie za coś gorszego.

Podczas kłótni nie spodziewałbym się miłych słów (ty też nie jesteś miła). Nie lubię być w stanie wojny ale w stanie kiedy jest pseudo normalnie nic się nie zmienia zresztą tak czy tak  nic się nie zmienia. Nie wiem czy zauważyłaś ale ostatnio są to raczej tygodnie milczenia niż kłótni. Nie widzę już sensu żeby się z tobą kłócić bo to w tobie nic nie zmienia. Słyszę natomiast twoje ciągłe docinki w stylu że nic nie robię , jednak już przestałem na nie reagować.

Dziękuje wszystkim forumowiczom za wypowiedzi , dzięki anonimowości można napisać co człowieka boli i się tego nie wstydzi a jest w stanie otrzymać w miarę obiektywne opinię, potrafi zobaczyć że świat może wyglądać inaczej aniżeli ten który widzimy w naszym małym światku współtworzonym przez najbliższych.

tak myślałam że zostanę posądzona o grzebanie w męża komputerze i kontrolowanie go. niestety to nieprawda. syn grał na męża komputerze i naotwierał mnóstwo stron, m. in. tę. prosił mnie o pomoc i wtedy to zauważyłam. Nie kontroluje męża, ani jego komputera ani telefonu.  nie zamierzam się tłumaczyć. moim wpisem na forum nie miałam zamiaru robić z siebie ofiary ani się żalić. po prostu napisałam prawdę ale jak widzę to nic nie zmienia. mój mąż potrafi tylko oskarżać i wybielać siebie.
dzięki za wsparcie od niektórych.

hehe żałosne. Ale może ta pisanina na forum wam pomoże?Choć z taką żoną ciężko będzie. Tak, stoję po stronie faceta. Rozwiedź się z nią, bo się nie dogadacie. A jak szkoda wam dzieci heh durna wymówka, to znajdź sobie kochankę. Wszyscy wiedzą, że dobry seks dobrze wpływa na nasze codzienne życie.