Problem ;/ poważny - Netkobiety.pl

Nie ma innej osoby na świecie którą mogę pokochać... tylko z nią się dogaduje najbardziej to ona rozumie mnie na kazdym kroku tylko teraz przez tą chorobe taka sie stała i nie wiem jak mam jej to wytlumaczyc

Tak boje się przestać jej kochać bo wiem że bez niej sb nie poradze... gdyby nie ona to nawet by mi sie do szkoly nie chciało wstać... ostatnim paru dniu wogole nie jestem tylko pije wode zeby sie nie oddwodnic pisze do niej dzownie ale ona i tak ma wszystko gdzies ;/

4 km to nie jest tak dużo. Jak sie kocha to nawet na kolanach powinno sie iść do ukochanej osoby. Ale też bez przesady, jeśli ona Cię olewa to dlaczego ty jej nie pokaże ,że też tak możesz zrobić. Nie odzywaj się do niej pare dni a przynajmniej postaraj sie to zrobić jeśli jej na Tobie zależy to powinna sie pierwsza odezwać do Ciebie

Anonim123 Masz problem. Ze sobą, nie ze związkiem. Jesteś uzależniony od drugiej osoby, a to zawsze kończy się źle. Domyślam się, że masz jakieś 17-19 lat,
naprawdę warto coś z tym zrobić.

Najprościej byłoby iść do psychoterapeuty, bo to są zawsze problemy ciągnące się od dzieciństwa np. brak bezwarunkowej miłości, a przez to niska samoocena.

Ach to sprawa jeszcze delikatniejsza.
Słuchaj: ustalmy jedno; życie w wieku 15 lat nie jest proste. Hormony biorą górę -i tak, to może być odpowiedź na Twoje "Nie wiem jak to się stało".
To po prostu trzeba PRZEŻYĆ. Posłuchaj rady starszyzny: za kilka miesięcy, a na pewno za 2-3 lata będziesz się szczerze śmiał z tego problemu. Nie, że jest on śmieszny, ale za 2 lata będzie totalnie nieistotny. Za ten czas będziesz miał już nową dziewczynę, a o tej moooże będziesz pamiętał i czasem, mooooże około Sylwestra wspomnisz

Postaraj sie troche wyluzowac ,choc odrobine.Wiem ze to zadna pociecha,ale WSZYSCY to maja i ZAWSZE to mija bez sladu.To sie przechodzi jak chorobe.Co wiecej to jest cenne i nieuniknione doswiadczenie dla Ciebie na przyszlosc.To sie dzieje po to zebys kiedys,pozniej ,umial sobie radzic z takimi sprawami,to nie jest bezuzyteczne cierpienie.Odwracaj mysli od tego tematu, sprobuj zajac sie czyms co lubisz.
Idealnie byloby gdybys mogl o tym porozmawiac z rodzicami,starszym bratem czy siostra, moze jakims rozsadnym przyjacielem.Jesli sam sobie nie poradzisz nie boj sie terapeuty,oni naprawde maja sposoby zeby przyniesc ulge.

Od kilku dni mam do tego wszystkiego dystans tylko boli mnie to że np: w szkole przy koleżankach ona jest miła dla mnie gadamy śmiejemy się , ale jak wroci tylko do domu to od razu się zamyka w sobie nie wiem co się dzieje może to powód jej choroby bo ma wadę serca która ostatnio bardzo się nasiliła.... Ostatnio po tej całej akcji dzowniłem co chwile do niej ale uświadomiłem sobie że nie mogę byc nachalny bo tylko ją bardziej denerwuje dlatego zaczołem mniej do niej pisać i czekać na jej ruch lecz... lecz ona jest tak przybita sobą że swoje najlepszej przyjaciółce którą zna od 2 roku życia nie chce powiedzieć.. nie mogę jej zostawić teraz pomimo że mnie olewa bo bedę ją miał na sumieniu że jej sie coś stało a na pewno tak bedzie.. bo przestała brać lekki o czym nikt nie wiem tylko ja ; ./ a nie umiem jej do tego przekonac

Wyluzuj. Po prostu jest zestresowana.

A tak w ogole- mlody jestes, bedziesz sie smial za pare lat co za cuda na kiju wyczyniales. Szczerze mowic, nawet nie pamietam jak moj chlopak, gdy mialam 15 lat, wygladal, choc wydawalo mi sie, ze bylam zakochana na zaboj.

postaram się odpuścić ; ) dziekuje za rady

napisałem jej juz to