Jak MĄDRZE reagować na zachowanie męża?? - Netkobiety.pl

Może powinnaś pójść na jakąś terapię dla współuzależnionych? Tam powinni Ci pomóc, bo to jest bardzo częsty przypadek, że sam uzależniony nie chce się leczyć. Przyda się tu profesjonalna pomoc, bo on pewnie chce wierzyć w to że nie jest to nałóg i tylko go irytuje kiedy ktoś mu przypomina o tym, że tak może być, a jest to dla niego sprawa drażliwa i wstydliwa.

Przed slubem lubiał wypić przy jakiejs okazji,imprezach. Nie wiem jak było kiedy nie miałm go na oku. Z kolegami napewno chodził do baru. Kiedy zaszłam w ciążę zmienił sie i to bardzo. Nie starał się o nic. Od tamtej pory i tak było do teraz to ja walczyłam o każdą minute naszego związku. Sarałam sie go zadowolic z każdej strony.

Nie wiem co jest tego przyczyną . On twierdzi ze pije bo lubi i taka jest prawda. Nie wiem ale może jest też w tym coś że jego ojciec jest alkoholikiem. Otwiera barek nalewa sobie literatkę wódki i juz . On się z tym nie kryje. Musze tu dodać że jego tata jest o tyle inny że nie robi awantur i nie upija się do upadłedo. Dla rozluźnienia to robi jak twierdzi.-Ale za to jak nie pije a cos go zdenerwuje - byle co to wtedy wyzywa moja tesciową, czy nawet mojego męża od najgorszych.

Mysle że przez to że mój mąż miał taki wzór-tak sie właśnie zachowuje.

A nieekiedy jak pytałam dlaczego wypija np setkę-mówił że ściska go w dołku bo ma jakiś tam problem związany z gospodarstwem-i wtedy jest mu lżej.
Oczywiscie tłumaczyłam mu że to nic nie pomoże na dłuższą metę...
Ale do niego to nie dociera...

Długo myslałam że nie jestem dobrą żoną ze nie moge wpłynąć na własnego męża że pije przeze mnie. ALE TO NIE PRAWDA to nie moja wina!!

Ale jak mu to uzmysłowić???????????Właśnie nie wiem jak mam to zrobić - co mówić MĄDREGO by go przekonac, bo jak narazie to nic nie pomaga.

To niby takie proste zdania a jak trudne!!!!!!
nie wiem jakich uzywać już argumentów by dotarło do niego że ma chorobe alkoholową.

Mieszkam na wsi. Do miasta muszę dojechać 20 km. Z chęcią poszłabym na terapie dla współuzależnionych. To jest jeden problem-odległość. drugi - cały dzień zajmuje się dziećmi. Już nie wiem jak to pogodzic  żeby pomóc sobie i jemu.

Dlatego zapisałam sie do tego forum...
Miałam nadzieję że ktoś przeżył podobną sytuacje i podzieli sie ze mną swiomi umiejętnosciami stosowanymi w takim przypadku jak mój...

Od czegos trzeba zacząć!!!!

Wiesz jeśli chcesz ja mogę Ci pomóc ... przerabiałem kilka takich sytuacji ale nie potrafię pisać tego tak dla wszystkich .... to jest dla mnie za trudne
Proszę odezwij sie do mnie na maila i opisz wszytko ... tak jak tylko Ci dowolnie do głowy przyjdzie ... ja w tedy postaram sie to dopasować to jednej z moich sytuacji i odpiszę.Mam wielką nadzieje ze pomogę bo zaufaj mi wiem jakie to jest piekło i co robi z człowiekiem i życiem innych ... jeśli mogę to zawszę pomagam

Przede wszystkim zadbaj o dzieci i go zostaw. Postaw ultimatum, że wrócisz tylko jeżeli podejmie leczenie. Bądź stanowcza.

Wydaje mi się, że mąż zaczekał aż zajdziesz w ciążę i zrobił sobie wakacje.
Pewnie zaczął pic po urodzeniu dziecka, bo uznał, że teraz ma cię na własność, bo kto weźmie sobie kobietę z dziećmi za żonę etc.
Jeśli tak zostaw go. Jeśli nie widzisz ratunku dla związku, zostaw go. A jeśli go kochasz, wyprowadź się,  na początku pewnie będzie przepraszał i opowiadał, ze się zmieni, postaw wtedy ultimatum, jeśli zacznie pić odchodzisz. Gdy zostawisz go na ten okres próbny, znajdź pracę, dokształca się, lub jeśli masz smykałkę do interesów, sama załóż swoja mała firmę.
Jeżeli masz nawet niewielką ilość gruntu lub doświadczenie w pracy na wsi, możesz za pomocą dotacji sama założyć własną firmę i uniezależnić się od męża.
Radziłbym myśleć tutaj o dzieciach, a strach odłożyć na później, bo chyba nie chcesz dla dzieci życia, w którym ojciec zatacza się w domu lub co gorsza, może z czasem być zdolny do uderzenia ciebie lub któregoś z nich. Niech twoi rodzice ci pomogą przy dzieciach, wyzbądź się dumy i działaj. I nie musisz go usprawiedliwiać. Dorosły człowiek, ojciec i maż właściwie, powinien dbać o rodzinę, a nie uciekać przed problemami do kieliszka, czy tam całej flaszki.
Każdy ma problemy, problemy są częścią życia, ale nie są powodem do picia.
Wy kobiety macie tendencję do myślenia, że facet po ślubie się dla was zmieni.
Nic bardziej mylnego, jeśli ktoś nie chce zmiany, prawdopodobnie się nie zmieni.
Zmiana pod przymusem jest nic nie warta.
Tak więc dokształć się, stań się niezależna, wtedy nie będziesz się bała o przyszłość w tak dużym stopniu jak teraz.
Może mąż jest jednak porządny i się zmieni, ale nie czekaj na niego, rób swoje, a może on w końcu zrozumie i do ciebie dołączy, ale wtedy Ty już będziesz miała za sobą spore zaplecze większej samooceny i niezależność finansową.