Celibat w związku, w którym seks już był - Netkobiety.pl

Moi znajomi ustalili sobie coś takiego na pół roku przed ślubem, oczywiście już nie raz byli ze sobą, ale chcieli sobie wyostrzyć apetyt  żeby niby noc poślubna była bardziej wyczekiwana...
Zmusić narzeczonego nie możesz,ale lepiej byłoby ustalić czego on chce, a nie zasłania się pracą i zmęczeniem.

Mam problem.od 4 lat jestem mężatką.Mój obecny mąż jest dobrym człowiekiem lecz..,jest agresywny.Wcześniej tego nie zauważyłam,lub nie chciałam zauważyć.Czasem jakaś przepychanka słowna,nic wielkiego.Lecz od pewnego czasu jego agresja nasiliła się.Dochodzi do tego że nawet zwykłe pytanie doprowadza go do szału.Dostaje furii wyzywa i rzuca we mnie wszystkim co ma pod ręką.A gdy znajduję się w zasięgu jego rąk,szarpie mną jakbym była jakimś manekinem.Nie wiem jak się zachować.Krzyczy że mnie zabije.Zaczynam się go bać.Nie wolno mi mieć własnego zdania a tym bardziej obstawać przy nim,bo momentalnie mam awanturę.Myślę że problem tkwi  w przeszłości lecz nie wiem co zrobić aby Nasze relacje były lepsze.Żyć mi się odechciewa.Marzyło mi się spokojne życie u boku ukochanej osoby.A dostałam co dostałam i nie potrafię sobie z tym poradzić.Rodzinie nic nie mówię bo się wstydzę tego,a mąż mi zarzuca że wszystko opowiadam moim bliskim a to nie prawda.Szantażuje mnie że cyt."daję ci ostatnią szansę żebyś się zmieniła" etc.Tylko że nie rozumiem dlaczego mam się zmienić skoro to nie ja wszczynam te wszystkie awantury.Ostatnio rozmyślam o samobójstwie.W sumie dzieci wychowałam,wnuki się rodzą.A moje małżeństwo to thriller . z małymi wyjątkami.Mam wielkiego doła i nie wiem jak z niego wyjść.

Mrofka, odchowane dzieci i rodzące się wnuki to bardzo dobry wynik jak na czteroletni staż małżeński.

O czymś chyba zapomniałaś napisać. Co z tym nieobecnym mężem?

Zmiana zachowania może wynikać z choroby (psychicznej lub psychosomatycznej). A może jednak to Ty się zmieniłaś?

Artemido, oświeciłaś mnie. Wypunktowałaś tekst i dopiero zauważyłem wskazówkę.

Mrofka, to jest wynik czyjegoś działania. Ktoś mu coś naopowiadał. Albo intryga, albo coś puściłaś w obieg, co doprowadziło do takiej sytuacji.

Przesadzacie, mnie się wydaje, ze po prostu facet jest chwilowo zafascynowany sposobem życia kolegi i chciałby zobaczyć, czy i on by się w tym sprawdził. Już nie szukajmy problemu tam, gdzie go nie ma. Mój mężczyzna też czasami wpada na głupie pomysły, jedne mu wybijam z głowy, ale na innych pozwalam mu się sparzyć, lub dośeiadczyć czegos na własnej skórze.

Nie wiem, co ma autorka zrobić, ale wiem,co ja bym zrobiła. Ten niby kolega jest katolikiem, czy tylko bawi się w "ile wytrzymam"? Owszem, jeśli facet by zechciał uznać wstrzemięźliwość z racji  tego, ze jest się katolikiem to ok. Nie ma sprawy chłopie, ale to ma sens, tylko wtedy, kiedy są zachowane inne zasady wiary. Albo przyjmuje się całą religię, albo nie przyjmuje się wcale. Czyli w niedzielę grzecznie do koscioła, w piątki dania bez mięsa a raz w miesiącu spowiedź.
A jak to jest tylko taka fanaberia kolegi, to ok- chce wstrzemięźliwości, to niech ma wstrzemięźliwośc, ale od seksualnego pobudzenia i doznań w ogóle, a nie tylko od kobiety.  Czyli rączki grzecznie na kołderce.

Inną sprawą sa problemy w pracy. U nas zawsze jest mniej seksu, jeśli są problemy.  Staram się wtedy po prostu relaksowac swojego mężczyznę.
Zrób mu masaż, chociażby głowy, niech się chłopię odpręży. Moze go najdzie ochota na igraszki. 

Mrofka,  "dobry człowiek" ?! Błagaaam... To ja nie chcę wiedzieć, jaka jest twoja definicja "zlego człowieka" , skoro tego pacana u twojego boku nazywasz "dobrym"   Nie ważne, jaką macie przeszłosć, facet wiedział chyba, na co się pisze, nie? Przecież nie brał ślubu pod wpływem odurzających środków, czy alkoholu.  A jak się nie zmienisz, to co Ci zrobi??

A może jeszcze coś, Alicjo000. Zagrożenie utratą pracy w przypadku ciąży byłoby pewnie nie do przyjęcia, więc może niepewność perspektyw daje pragnienie powstrzymania się przed ryzykiem, a  to świadectwo odpowiedzialności za Ciebie.

Animusie fakt, odpowiedzialność.

I jeszcze coś. Myślałam o Was. Może on nie jest pewien co Was łączy? Może chciałby sprawdzić, czy pożądanie nie przesłania wszystkiego? Bo jeśli rozmawiał coś więcej z tym kolegą, mógł to właśnie usłyszeć. Nie jest głupie sprawdzenie czy bez seksu też tęsknimy do siebie. Tęsknisz za nim czy za seksem? On za Tobą, czy za rozładowaniem napięcia?

My, kobiety, zwykle wiemy (choć pewnie nie wszystkie). Mężczyźni naprawdę nie wiedzą. Jeśli jest odpowiedzialny i poważnie myśli o przyszłości, nie chce, żeby decydował jego penis.

Dziękuje za Wasze uwagi;) Ja tęsknie za nim ogólnie, jako za człowiekiem, za kimś kogo kocham i z kim wiąże swoją przyszłość. Seks jest raczej jakimś dopełnieniem związku, nie traktuję go w naszych relacjach priorytetowo. Ważniejsze dla mnie jest to, że jest blisko, że mogę na niego liczyć, czuć jego wsparcie, obecność itd. Mam właśnie takie wrażenie, że coraz poważniej myśli o przyszłości, bo odkąd wróciliśmy do siebie, to właśnie coraz częściej wspomina o ślubie, stabilizacji itp.

P.S Gejem nie jest na pewno, tego jestem pewna;)