Jak się pozbyć uczucia? - Netkobiety.pl

Witam drogie kobiety.
             Mam 18 lat. Ja wiem, że jestem młoda i miłość uważana jest w tym wieku bardziej jako przygodę niż prawdziwe uczucie, to ja kochałam. Szczerze kochałam. Jeśli nie kochałam go, to nie wierzę w miłość. Byliśmy razem 8 miesięcy. Dla niektórych to bardzo mało, ale dla mnie to było najpiękniejsze 8 miesięcy mojego życia. Jestem ładną kobietą. On też był przystojnym facetem, jednak miał też 18 lat. Wiadomo, co dla takiego 18-latka jest ważne: przyjaciele, zabawy, seks. Zrozumiałam, że tak na prawdę nie miłość w głowie tak młodym facetom.
             Potrzebowałam jego kontaktu. Nie miałam w tym mieście zbyt wielu znajomych, byłam tu nowa. Po prostu czując, że jest ktoś, kto podaje mi rękę, zwyczajnie ją złapałam. I nie chciałam puścić. Zbyt go obciążałam samą sobą. To przyczyniło się do wielu kłamstw z jego strony, zatajania i nieustannych manipulacji. Któregoś dnia wybuchłam. Wzięłam butelkę czerwonego wina i wlałam ją w siebie. Napisałam mu drogą internetową, przykre rzeczy. Konkretniej, wszystko o czym wcześniej wspomniałam mu wypomniałam. Nie rozmawiał ze mną aż do następnego dnia, kiedy przyszedł po szkole. Powiedział, że nie chce związku. Że jego priorytetem było, żebym była szczęśliwa, a on nie może mi tego dać. Za dużo powiedziane "świat mi się zawalił", ale poczułam, że straciłam coś niezwykle cennego. Rozpaczałam. Tydzień później nastał dzień moich 18 urodzin, które postanowiliśmy spędzić razem. Upiliśmy się i wylądowaliśmy w łóżku. Zaproponował seks bez zobowiązań.
              Wytrzymaliśmy tak przez w sumie 2 tygodnie. Później stwierdziliśmy, że to nie jest dobry pomysł. Że to zwyczajnie wydziera z człowieka uczucia i emocje na wierzch, te o których chciałam zapomnieć. Postanowiliśmy zostać przyjaciółmi, jednak to też mu nie pasowało. Nie rozmawialiśmy przez jakiś czas. Może kolejne 2 tygodnie. Dopóki nie zapytałam jak się ma. Rozmawialiśmy długo. Kolejnego dnia też. Dziś znowu piłam. Weszliśmy na bardzo niestabilny temat seksu. Wiedziałam, że lubił o tym rozmawiać (byłam jego pierwszą kobietą w dodatku). Aż doszło do wspominania tego co było. Przełamałam się i zdałam sobie sprawę, że nie możemy być nawet zwykłymi znajomymi. Stwierdził, że na prawdę go to boli, ale nie widzi chyba innego wyjścia.
               Ja to zrobiłam. Powiedziałam mu, że go wciąż kocham i dlatego musimy zerwać ze sobą wszelkie kontakty. Po prostu powiedziałam mu "żegnaj".
               To koniec mojej historii. Nie wiem czy zrobiłam dobrze czy źle. Ale już zrobiłam. Chciałam tylko zapytać, jak pozbyć się tego uczucia. Jestem w klasie maturalnej więc nie mogę sobie pozwolić na częste imprezowanie i nocne życie. Mam dużo nauki. Ale zawsze, każdego wieczoru, przypominam sobie o nim. I płaczę. Zwyczajnie płaczę w poduszkę. Usunęłam z komputera i telefonu absolutnie wszystko z nim związane. Co mam jeszcze zrobić, żeby zapomnieć?...