OSTRZEŻENIE PRZED ZDRADĄ - Netkobiety.pl

amen

Zaiste dobrze Tobie

Prawdopodobnie gdybyś przeczytała tego swojego posta 10 lat temu to nie zmieniłabyś swojego zachowania. 10 lat z kochankiem to jak małżeństwo. Mimo wszystko ciśnie mi się na usta powiedzenie, że lepiej kochać i stracić niż nie kochać nigdy. Nie wierzę, że żałujesz. Boli, pali, masz doła. Ale nie zmieniłabyś czasu.

Było, minęło, przeminęło, zaczynasz nową drogę. Może teraz z mężem w końcu jeśli nie wszystko umarło?

dziki_znajomy mylisz się, czasem zdradza się kochankę z żoną

Zdradzał to on żonę z Tołpą i z kolejną inną kobietą. Przecież to nie jest żadna piramida finansowa. Gruntem dla relacji tego mężczyzny była żona i tylko ona była zdradzana. Przynajmniej według mojego poglądu na tę sytuację.

Jeden z lepszych tekstów jakie napisała kochanka.. Jestem pod wrażeniem.. dobrze,że masz tego wszystkiego świadomość.. Szkoda,że nie miałas jej wczesniej..........

Kochani, dziękuję za Wasze opinie:-) pytacie, dlaczego żałuje, otóż dlatego, ze dopiero teraz zdałam sobie sprawę, jakiego wspaniałego człowieka mam przy swoim boku (mówię o Mężu). Uwierzcie, naprawdę teraz mnie oświeciło. Na razie ciężko powiedzieć czy całkiem się ułoży, wszystko to jeszcze za świeże. Bardzo się staram. Myślę, że nie wszystko umarło i możemy wiele odbudować. Z mężem dużo nas łączy, ja to w przedziwny sposób umiałam jakoś poukładać. Chciałabym tylko, żeby on nigdy się o tym nie dowiedział - ten ból byłby dla niego za duży, to wrażliwy człowiek. Wiem, że zasłużyłam na cierpienie, to jest moja trauma i muszę to przeżyć.
A jeśli chodzi o te wszystkie lata - macie racje - to prawie jak małżeństwo, spędzaliśmy ze sobą czasem więcej czasu, niż z własnymi małżonkami. Byłam z nim strasznie związana i nie chodziło tylko o seks... przez ostatnie pół roku nie sypialiśmy ze sobą (on miał już inną zabawkę). To wszystko bardzo trudne i skomplikowane - a jeśli chodzi o zdradę żony, kochanki, itp... o porównanie do prostytutki - pamiętajcie, zdrada to nie tylko łóżko. Mnie osobiście bardziej boli, że wyznał miłość innej. Mówił jej że kocha, mówiąc to samo mnie, w tym samym czasie (niewykluczone, że mówił też żonie). Dywagacje, czy zdradę kochanki można nazwać zdradą czy nie, itd. nie mają tutaj mnie żadnego znaczenia. Spójrzcie na sprawę głębiej. Ja czuję się zdradzona. Czuję, że ktoś ważny dla mnie oszukiwał i kłamał. Jednocześnie zdaję sobie sprawę, ze robiłam tak samo i jest mi z tym wszystkim strasznie źle!! Ten, kto tego nie przeżył, nie zrozumie. Właśnie dlatego chciałam ostrzec wszystkich - nie znacie dnia ani godziny. Nikt nie może być pewien siebie w 100%. Czasem chcemy przeżyć coś niewinnego, jakąś odskocznie sobie zafundować. A potem rozwinie się z tego wielkie uczucie a wtedy ciężko przestać i brnie się w to bez końca, tak jak ja robiłam. Ale życie wszystko weryfikuje. Piszcie! To mi pomaga!:-)

Tak, zadbaj o to. To sprawa życia i śmierci.

Postaraj się, aby twój mąż nie poczuł krzywdy, to ekstremalnie ważne. Nie krzywdź słowami. Nie zabijaj w sobie miłości, bo to zabijanie samego siebie. W pewnym sensie jesteś szczęściarą, że do tragedii nie doszło.

A ci co nie przeżyli i krytykują są jak Ci co kamieniami chcieli w prostytutkę przy Jezusie rzucać.

Poza tym tołpa! Nie ma sensu ostrzegać i namawiać ludzi, aby tego nie robili. Sama być na takie ostrzeżenie nie zareagowała 10 lat temu. Dzięki jednak, że napisałaś swoją historię. Dzięki, naprawdę!

Co do twojego cierpienia... No cóż! Ile zła zrobiłaś tyle samo będziesz musiała ścierpieć. Ile dobra zrobiłaś tyle samo będziesz doświadczać. Wg mnie rozrachunki są w ciągu paru lat. No więc życzę Ci "świadomego cierpienia" z pokorą.

Przepraszam, źle Ciebie nazwałam - oczywiście podziękowania dla Sam22:-)

Widzisz Malwina, coś trzeba przeżyć aby zrozumieć... to nie tak, że dopiero teraz go doceniłam. Zawsze go szanowałam i był dla mnie kimś ważnym. Zawsze wiedziałam że to dobry i mądry człowiek. Ale serce nie sługa, jak się mówi. Nie jesteś w stanie przewidzieć jakie figle potrafi Ci spłatać. Po prostu zakochałam się jak wariatka i tyle. Wiem, że dla części z Was to żałosne, jednak uwierz mi, bardzo łatwo oceniać jeśli się nie przeżyje czegoś podobnego. Ja naprawdę nie jestem zła tak do końca, ja się po prostu wplątałam w paskudną historię. Wiem, mogłam nigdy do tego nie dopuścić i nie ma dla mnie wytłumaczenia. Ale wierz mi, czasem nie myśli się głową, uczucia i emocje biorą górę. Jesteśmy tylko ludźmi.

Dzięki malwina -- właśnie po to tu jestem, aby poznać co myślą inni o takich historiach.

Tołpa -- wydaje mi się, że teraz już masz prostą a nie krętą drogę. Powodzenia. Obyście do końca życia z mężem byli szczęśliwi. Z kochankiem będziesz pracować, trzeba to sobie jakoś w głowie poukładać.

mądry polak po szkodzie

Cóż.... ja uważam 2 zasadnicze plusy tej historii:
1. mąż się nigdy nie dowiedział,
2. Autorka się "obudziła" i ma szansę coś ze swoim życiem, związkiem zrobić.

Załóżmy pozytywną opcję, że nigdy się nie dowie. A Autorce radziłabym wyczyścić wszystko z kochanka: komputer, komórkę, i.......swoje myśli .  I życzę powodzenia i szczęścia na nowo.

ZAGUBIONY 12345 - wiesz.... doskonale Ciebie teraz rozumiem. Właśnie znalazłam się teraz po drugiej stronie - po tej samej co Ty. Wiem co czujesz, sama to poczułam. Jeśli chodzi o szacunek dla Męża, no cóż, trudno mi to wytłumaczyć.... ale tak naprawdę było. Uwierz mi ale w mojej mózgownicy to się wszystko jakoś podzieliło - wytworzyłam sobie dwa światy, dwa osobne życia. Jeden w domu, z Mężem, którego w jakiś sobie tylko znany, przedziwny sposób, nadal kochałam i uważałam za fajnego gościa - nie myślcie sobie, że nie mieliśmy o czym gadać. Przeciwnie!! Wspólne zainteresowania, podróże, koncerty, nocne przesiadywania z muzyką, dyskusje... TAK, łączyło mnie z nim wiele. Z drugiej strony był świat z kochankiem, gdzie przede wszystkim były czułe słowa, fizyczna bliskość itp. Nie wiem jak ja to zrobiłam - teraz sama siebie nie pojmuję co było w mojej głowie - bo ja nawet odrzucałam wtedy od siebie myśl, że robię coś złego. Ale myślę, że w kochanku znalazłam po prostu to, czego zabrakło mi w małżeństwie. Zamiast się postarać to znaleźć, uzupełniłam lukę kimś innym.
Widząc to z innej strony - zrozumiałam. Uważam że najlepsza karą za zdradę jest zdrada  -czyli to, co mnie spotkało. Człowiek budzi się z jakiejś wirtualnej rzeczywistości i musi stawić czoło temu co zrobił.

TAK

Ale jak on sobie pokomplikował... Zabawna w sumie historia: on i żona.. i kochanka... i zdrada kochanki... i kolejna kochanka... i żona...
Mówię szczerze, mnie sytuacja rozśmieszyła:D

maugosha  ja kompletnie, absolutnie, wcale tego nie pochwalam, ale stało się! I uważam, że z tak zwanego "dwojga złego" lepiej, że mąż jednak o tym nie wie.
Przeszłości już nie zmienisz.

"to nie sprawiedliwe ze jej maz byl oszukiwany  tyle lat" - oczywiście, że to niesprawiedliwe, jednak uważam, że ten związek zakończyłby się rozwodem w trybie natychmiastowym, gdyby mąż się dowiedział nie tyle o zdradzie, co o podwójnym życiu żony, które prowadziła przez 10 lat.
Masz rację, nie patrzyłam tak na to od tej strony a mianowicie: "i teraz  nie moze sam podjac  decyzji czy chce z nia  byc czy nie,  po tym co zrobila...to tez znaczy ze jej przyszlosc tez na klamstwie sie bedzie opierac ... " , no masz rację w 100%.

A ja mam pytanie do Autorki:  Czy myślałas o tym by meżowi to powiedzieć?

No nic, Autorka nam pewnie zda relację, co dalej.

Musiałaś nieźle kombinować na 2 fronty,skoro mąż się niczego nie domyślał..Albo jesteś tak znakomitą oszustką,albo mąż jest ciemny jak tabaka w rogu...Trafił swój na swego,taki z tego morał,a nie fałszywe-nie zdradzajcie!Współczuję Twojej rodzinie-mężowi takiej żony,dzieciom takiej mamusi..

Tołpa, absolutnie nie wierzę w szczerość Twoich intencji w stosunku do męża. Wykluczone. 10 lat to szmat czasu i nie ma opcji, żebyś choć raz przez ten czas nie pomyślała, że robisz źle. To o czym teraz piszesz to przestroga dla kochanek, że mogą zostać kopnięte w tyłek w dowolnym momencie, a nie przestroga, że robią krzywdę wszystkim, którzy je kochają. Śmiech na sali.

Twoja historia jest tym bardziej perfidna - że brniesz w to nadal. Bo nie jesteś szczera. Z człowiekiem, którego tak straszliwie "szanujesz", czyli z Twoim mężem. Jesteś tchórzem, bo boisz się konsekwencji, a nie że "zranisz" męża. Jakoś 10 lat rosly mu rogi i Ci nie przeszkadzało. Teraz, zamiast okazać mu rzeczywiście szacunek - nie dajesz mu szansy na wybór - a ma do niego pełne prawo. Został okradziony w 10 lat miłości, żył 10 lat w kłamstwie, a Ty teraz chcesz powiedzieć, że nie mówiąc mu - "chronisz go"?! Wolne żarty. On ma prawo wybrać, czy chce być z Tobą czy moze ułoży sobie życie z osobą, która będzie go rzeczywiście kochała i z którą będzie naprawdę szczęśliwy.

Jedyną osobą, którą chronisz - jesteś Ty. Trzęsiesz tyłkiem, bo gdyby Twój mąż dowiedział się, ze dawałaś tyłka byle śmulowi w pracy przez szmat Waszego "uświęconego" małżeństwa, a teraz jeszcze nadal z nim pracujesz, chlipiesz po kątach, że Cię wystawił do wiatru - to jak myślisz, czyj tyłek byłby w tarapatach i czyje walizki za drzwiami? Nie mówiąc o orzekaniu winy przy sprawie rozwodowej. Alimenciki, te sprawy. Mógłby też zdecydować, ze chce popracować nad Waszym małżeństwem, ale Ty znowu odbierasz mu wybór.

Teraz natomiast, tymi wpisami, rzekomo "ostrzegającymi" nieświadomą gawiedź, bo nie znasz dnia ani godziny.. - głaszczesz się po sumieniu. Wydaje Ci się, że szerząc wiedzę "ciemnocie" - jakoś tam odpokutowujesz. W swojej głowie oczywiście, bo manipulujesz nadal - zupełnie tak samo jak manipulowałaś rogaczem przez dekadę. Przepraszam. Rogaczem. Z dużej TERAZ piszemy. Naprawdę myślisz, ze pisze tu taki ciemnogród, ktory nie wie, ze zdarda to świństwo? A ci, którzy mają na to ochotę - i tak to zrobią. Ty robilaś 10 lat i Ci dyndało. Odbierasz innym prawo do dyndania? Pic na wodę fotomontaż, sumienia tak łatwo nie załatwisz.

Nie zgadzam się, że trzeba zdradzić, żeby zrozumieć motyw, sytuację. Dla mnie motyw jest prosty - chciałaś spróbować z innym, bo szłaś do ołtarza jako cnotka. Głowa siwieje - dupa szaleje. To jest żadna wielka mecyja. Nie muszę zgwałcić dziecka - żeby wiedzieć, że to jest złe, a życie pedofila mnie nie interesuje. Ani jego pobudki. Ani chory mózg. Ocenić mogę czyn? Jako zły? Czy koniecznie muszę w przedszkolu komuś łapę w majtki wsadzić żeby mieć prawo do dyskusji na temat? Co to za logika pokrętna!? Cwana. Bo ci co nie zrobili - "nie zrozumieją", a ci co zrobili - będą siedzieć cicho, bo wcale nie są lepsi.

Inaczej sprawa wygląda, kiedy jest jednorazowa, jakaś taka "nieświadoma" ta zdrada albo chociaż tą "nieświadomoscią" jedzie. Gdzieś alkohol, jeden raz. Chociaż i tak syf i tak syf. Ale jak już się 10 lat daje obracać po hotelach, potem kochaś w dupę kopnie i nagle męża się docenia. Loj jaki cudny! Gdzie ja łoczy miała! Jassne. Oszszyfiście.

Mało tego - gdyby kochaś teraz tamtą puścił kantem i do Ciebie na kolanach wracał - jako do "tej jedynej najcudniejszej" - już byś leciała. Ten typ tak ma. Szczególnie jak trenuje 10 lat.

Kriss podsumowalas wszystko co ja  chcialam napisac ..wracasz mi wiare w uczciwosc ludzi  bo juz myslam ze wszyscy  beda "rozumiec jej  blad" i zyczyc autorce watku szczescia w malzenstwie

Przestancie kamieniowac Tolpe. Zle zrobila i dopiero jak stanela po drugiej stronie zrozumiala blad, ktory teraz naprawia.......Zycie polega na uczeniu sie na wlasnych bledach.

Jesli teraz powie mezowi to mu sprawi straszy bol - ona sama teraz wie jak to boli. Dlaczego chcecie by sprawila bol niewinnemu czlowiekowi? W imie prawdy!!!
A co z zona kochanka - tez jej powiedziec? W imie prawdy!

Trzymaj sie Tolpa. Dobrze ze zrozumialas.

Temat dość ciekawy, rozmawiałam z moim facetem na ten temat, który wysnuł takie oto wnioski:
1. Mąż powinien się dowiedzieć i zdecydować co dalej (czyli to, co stwierdziła maugosha, czemu ja cały czas byłam przeciwna ale po przemyśleniu, przyznaję rację maugosha),

2. Całkiem mozliwe, że mąż o tym wiedział, a może nawet robił dokładnie to samo.

3. Autorka nie może być osobą szczerą, bo przez 10 lat oszukiwała nie tylko męża, ale zapewne całe swoje otoczenie, aby związek z kochankiem się nie wydał. Zerowy kręgosłup moralny.

4. gdyby kochanek nie kopnał w 4 litery, zdradzałaby męża zapewne nadal.

5. "Co to za facet z tego kochanka? Totalny idiota skoro przez 10 lat posuwał mężatkę".

No, to zdanie 30 letniego faceta

ps. Kriss to ONA Przeczytałam mężowi-  docenił w mig krasomówstwo Kriss

Ja od samego początku uważam, że gdyby kochanek nie wystawił Autorki do wiatru, romans trwałby nadal i miał się dobrze. Dlatego jedno z pierwszych pytań, jakie zadałam było: "Dlaczego żałujesz tego romansu?".

Motywy Autorki rozumiem, z których ona nawet być może nie zdaje sobie sprawy, rozumiem też jak zgrabnie można przeskoczyć na kolejny- równoległy tor życia. Rozumiem, ale nie pochwalam. Mniejsza o to zresztą.

Nasunęło mi się jeszcze inne pytanie:
Po jakim czasie zaczełaś zdradzać męża? Po ilu latach małżeństwa?

A i jeszcze jedno.Zostalas zdradzona przez kochanka?A co Ty myslalas ze kochanek bedzie Tobie wierny?Wedlug mnie zasluzylas na to i bylo to do przewidzenia.
Tym wpisem udowodnilas tylko to ze dla Ciebie maz sie nie liczy.Wedlug mnie nie zaslugujesz aby byc z nim.Zmarnowalas mu 10 lat zycia.Teraz powinnas pozwolic mu odejsc.Bo gdy On za pare lat dowie sie o tym wszystkim to bedzie mial zmarnowane cale zycie.Pozwol mu odejsc bo On zasluguje na szczescie a bedac z Toba nigdy go nie zazna.

Gdyby to byla zdrada to moze i to by mialo sens ale to trwalo 10 lat.Tego nawet nie mozna nazwac zdrada.Autorka miala dwie rodziny to dla mnie jest patologia.
Ja jestem zdania ze warto sobie dac druga szanse nawet po zdradzie ale nie po tym co zrobila Autorka.10 lat klamstw,10 lat dzielenia lozka z inna osoba.
Nigdy w zyciu bym nie wybaczyl czegos takiego.

Najpierw chciałam podziękować za tę wypowiedź. Dzięki niej zrozumiałam swoje postępowanie. Zrozumiałam teraz w 100% dlaczego ja zdradziłam. Do tej pory potrafiłam zdefiniować wierzchołek góry lodowej i jej środek, teraz już wiem od czego się zaczęło-od braku szacunku. Fakt nie szanowałam swojego chłopaka, a zaczęłam go nie szanować, wtedy kiedy on przestał szanować mnie, moją osobę, moje uczucia, moje poglądy.
Oczywiście zawsze będę podkreślać, że zdrada jest zła, zawsze jest podła i nigdy nie ma dobrego usprawiedliwienia jej. Jednak jak jest się obiektywnym stwierdzi się, że zdrada zdradzie nie równa. Wszystko zależy od relacji między partnerami.

A co do autorki to popieram Krissa, lepiej się nie da tego powiedzieć. Podsumował/a wszystko co można było wyciągnąć z tego tematu. A czy powiedzieć mężowi? Autorka i tak nie powie, bo chroni siebie, oczywiście tłumaczy, że to dla dobra męża. A jakby powiedziała? fakt mąż by cierpiał pewnie, ale wiedziałby, że nie warto być z kimś kto okłamuje. Nie mieści mi się w ogóle w głowie jak można żyć, grać na dwa fronty przez 10 lat? I stwierdzenie "jak nie spróbujecie to się nie dowiecie" mnie zastrzeliło. Zakładając, że jestem podłą jędzą mam w nosie męża i jego uczucia, to mi zwyczajnie by się nie chciało bawić w takie konspiracje i zdradzanie na dłuższą metę. Po co? bo kocha? Autorko jakbyś kochała kochanka, to byś się rozwiodła ze swoim mężem, namówiła kochanka na to samo i żylibyście szczęśliwie. Ale przecież wiedziałaś, że on się nie rozwiedzie, wiedziałaś, że jesteś tą drugą, to chyba nie trzeba być Einsteinem, żeby się domyślić, że z czasem pojawi się 3, 4, 5 kochanka. Wybacz, starzejesz się, a Twój adonis chyba lubi ciekawe przygody, młode piękne dziewoje. Może tez i starsze lubi, ale po co się kisić z jedną kochanką 10 lat, wystarczy mu, ze kisi się x lat z żoną.

Zgadzam się w 100% z Kriss. Ani trochę nie jest mi żal Autorki. Uważam, że gdyby kochaś ją nie wymienił na lepszy model romans trwałby w nieskończoność. Straszne, że oszukiwałaś męża przez 10 lat... To jest niewiarygodne. Mogłaś zostawić męża na początku swego romansu i pewnie dziś żyłby sobie z kimś z kim byłby naprawdę szczęśliwy, nieokłamywany. Ale mąż to oaza do, której w razie czego zawsze można wrócić. Prawda?

Nie wierzę w skruchę Tołpy. Pisze tu tylko po to by dostać '' rozgrzeszenie'' , by poczuć sie dobrze. Pisze o szacunku do męża? Sposób w jaki pokazała ten szacunek jest poprostu szokujący.

Ode mnie nie dostaniesz rozgrzeszenia...

Ja kiedys bylam po drugiej stronie. Byly partner zdradzal mnie przez dwa lata. Powiedzial mi o tym po rozstaniu z kochanka a ja wybaczylam. Dalam nam szanse bo mimo wszystko go kochalam, no i bylo dziecko. Przez krotki okres bylo dobrze mimo ze wybaczyc nie znaczy zapomniec,bolalo caly czas. Ale po paru miesiacach on znowu zaczal zdradzac,tym razem powiedzial mi o tym od razu a ja...znowu dalam nam szanse. I zostawil mnie w koncu,dla kochanki. Teraz z perspektywy czasu wiem ze bylam glupia i naiwna,ze od razu mielismy to zakonczyc,dac sobie wolnosc bo oboje dusilismy sie w tym zaklamanym zwiazku. Teraz,po szkodzie wiem ze zrady sie nie wybacza.
Tolpa,uwazam ze maz zasluguje na prawde,chociaz bedzie cierpial okropnie to powinien miec szanse sam zdecydowac o swoim zyciu. Bo teraz,nie mowiac mu prawdy ty robisz to za niego

Tołpa,

Ciekawe czy bedziesz taka liberalna i wyrozumiala.... jak za 10 lat za 15 twoj maz bedzie mial wieloletni romans.......?????

smiem twierdzic, ze nie, patrzac jak sie dolujesz istnieniem kochanki twojego kochanka.

punkt widzenia zalezy od punktu siedzenia.