matka mnie wyzywa.. - Netkobiety.pl

Na pewno jest ci bardzo przykro. Co powiedzieć? NIE POZWALAM powiedzieć.
Czas dorosnąć. Nie zajmuj się stosunkami pań z najstarszego zawodu świata i ich rodzicielek a raczej sobą. Po prostu daj mamie do zrozumienia, że nie zgadzasz się na takie traktowanie, nie zasłużyłaś sobie. Ewentualnie - jeżeli będzie pozwalać sobie na takie teksty - TY również  poczujesz się upoważniona do analogicznych, niemiłych słów w stosunku do niej "Jak Kuba Bogu..."
Zawsze też możesz poprosić ojca o interwencję - bez względu na chłodne relacje, to również jego dom i jego rodzina. On w ogóle wie o tego typu tekstach?

Jesteś dorosła - wyprowadź się.
Dobrze, że wyjeżdżasz ale zacznij myśleć o samodzielności.

Też słyszałam epitety w tym stylu od mojej matki.
Pomiot szatana na porządku dziennym.
Wyprowadź się, mnie pomogło.

Pozdrawiam,
A.

Niestety i ja to przezylam. To, co matka mi mowila nie miesci sie w glowie. Potwierdzam, najlepiej robi odseparowanie sie od agresora, bo twoja matka jest agresorem. Pozostawanie z nimi bedzie cie niszczyc.

Moja matka z luboscia serwowala mi 'komplementy' na temat mojego wygladu. Potrafila sie do mnie zwrocic per 'ty plaski ryju'. Efekt? Doroslam w przekonaniu, ze jestem brzydka i nawet potezne powodzenie u facetow nie zmienialo mojego postrzegania siebie. Teraz nie mam juz kompleksow, mam przystojnego faceta 8 lat mlodszego, ale potrzebowalam czasu, by sie z tego szalenstwa uwolnic.

BlackPearl dobrze piszesz. Mi czasami serce pęka, jak widzę rodzica z naprawdę małym dzieckiem, które do końca nie jest świadome ze zrobiło coś nie tak, a rodzic wyzywa je od głupków. :-(

Nie będę Cię linczować, bo mój syn ma 2 lata a nie 21 wiec nie mam doświadczenia z dorastającym dzieckiem. Ja nie byłam obrażana w domu przez okres dorastania, ojciec tak mnie nazwał tylko raz kiedy już byłam pełnoletnia - ten raz wystarczył abym zerwała definitywnie kontakt z tym człowiekiem. Na dzień dzisiejszy ma jeszcze dwójkę dzieci niedużych (ok. 11 i 6 lat), nie wiem jak je traktuje, ma też wnuka którego nigdy na oczy nie zobaczy dopóki ja żyję.

Wyzwałaś córkę od k..., nie wiem jak to przyjęła i jak to na nią wpłynęło, ale sama po sobie wiem, że w życiu za swoje błędy trzeba dostać solidnego kopa - inaczej człowiek nigdy się nie nauczy jak postępować.

A Ty nie postąpiłaś dobrze w stosunku do córki. Dlaczego? Bo Twoja córka jak każdy z nas ma swoja godność którą Ty swoim zachowaniem zbeszcześciłaś.

No właśnie, też uważam, że to raczej normalne, że nastolatka, która wkracza w dorosłość, ma chłopaka. Autorka tematu tak samo, jak większość dziewczyn, zaczęła wkraczać w dorosłość.

No i co z tego? Co ma piernik do wiatraka? Mama to przecież inna osoba, nie Ty i nie Twoja córka. Nie rozumiem tej nadmiernej obawy rodziców o wpadkę. Te czasy dawno minęły. Ciekawi mnie jedno- co z tym nieślubnym dzieciaczkiem Twojej mamy?

Wiesz, dlaczego akurat do Ciebie przychodzi? Bo jesteś Jej mamą, najbliższą osobą, która nie powinna do dziecka nigdy rzucić takich słów. Gdy ojciec Cię wyzywał, też nie miał do tego prawa. Na pewno, gdy to mówił, bolało, prawda?
Napisałaś, że przekazałaś córce wszystko to, co matka powinna przekazać dla córki. I co? Na tym koniec? Dodałaś też, że kierowałaś się błędami wychowawczymi Twoich rodziców. Więc czemu je teraz popełniasz?
Bo ja mam 22 lata (jestem rówieśniczką córki) i raczej dalej czerpię mądrości, które słyszę od swojej mamy. Też nie jestem człowiekiem bez skazy, ale wiem jedno- do mamy mogę przyjść z każdą, naprawdę KAŻDĄ sprawą. Bo między nami nie ma "typowej" relacji matka-córka. Do tej relacji dochodzi przyjaźń na całe życie. Mogę napisać, że to moja największa przyjaciółka.

Szkoda. Usprawiedliwiasz swoich rodziców, córkę traktujesz tak, jak oni Ciebie. Córka kiedyś będzie miała dziecko(dzieci). Czy chciałabyś, żeby Twoje wnuki też wyzywała? Fakt faktem popełnia błędy(nie nam to oceniać). Ale kto błędów nie popełnia?
Uważam, że nikt nie ma prawa na wyzywanie drugiej osoby. Poza tym autorka wspomniała, że zawsze tak było z Jej mamą. Myślisz, że co najbardziej rani drugiego człowieka? Słowa, zwłaszcza jeżeli są wypowiadane z ust najbliższej osoby. Zastanów się nad tym, ponieważ matka Autorki wątku już według mnie straciła córkę. Ty też chcesz swoją stracić?

Godność to wielkie słowo - bo jest to również wielka sprawa. Każdy człowiek posiada godność i ta godność powinna być przez innych uszanowana. Ty niestety obrażając córkę tą godność zdeptałaś. Zgadzam się z jaga baba i margolcia. Są pewne rzeczy, których robić się nie powinno.

Zapewne sama jako matka nie chciałabyś usłyszeć od córki takich słów jakie ona usłyszała od Ciebie. Warto to przemyśleć.

Jaga Baba - Ok. postaram się wyjaśnić . Napisałam tego posta ,gdyż większość młodych osób widzi tylko swoją krzywdę .
Po części wykorzystując to,że młodość ma swoje prawa -owszem ma .Ale są też w ich życiu rodzice ,gdzie niekiedy trzeba wziąć ich uczucia pod uwagę ,a wręcz w nie których sytuacjach przyhamować . Do zdania które  napisałaś    "nie rozumiem tej nadmiernej obawy rodziców o wpadkę .Te czasy już dawno minęły " Nie ukrywam,że każdy rodzic chciałby aby nasza pociecha ułożyła sobie życie bez problemów -tak nie jest ,niestety  spotykamy ( nie wszystkie ,przepraszam gdy którąś urażę )  dziewczyny ,które idąc z chłopakiem do łóżka kierują się tylko zaspokojeniem swoich potrzeb seksualnych ,nie myśląc o odpowiednim partnerze ,i jakie póżniej mogą być konsekwencje /mogą nie muszą ,? Ale gdy pojawia się dziecko ,i nie odpowiedni facet , wtedy na ratunek idą  rodzice -no bo wiadomo ,jak napisała margolcia "a do kogo ma przyjść "

Jaga baba, napisałaś piękne słowa "I raczej dalej czerpię mądrości ,które słyszę od swojej mamy "  te słowa mówią o Tobie i o Twoim szacunku do niej  . Dlatego ja widząc błędy rodziców ,chciałam być dla niej idealną matką . Niestety nie dało się , córka szacunku nie dała mi nigdy , zawsze gdy potrzebowała pomocy  byłam przy niej ,wspierałam ją ,nawet w tych najgorszych jej wybrykach . Nigdy nie powiedziała przepraszam ,nigdy nie miała skruchy ,nigdy nie zastanowiła się że  robi nam krzywdę . Zawsze działała złośliwie  .Miarka zaczęła się przebierać gdy jej półroczne związki z facetami  traktowała jak normalność, to nic że znała go miesiąc - do domu wracała tylko po kasę, po zmianę ubrań  ,żeby mogła z powrotem jechać do faceta na kilka dni . Zawsze wybierała rodziców jej byłych , gdy kiedyś powiedziałam że robi nam przykrość ,bo  np.w święta jedzie do jego rodziny -uśmiechała się z ironią ,i wychodziła ,a wracając udawała że wszystko jest ok.  Miłostki kończyła z dnia na dzień ,za kilka dni pojawiał się kolejny , i od nowa to samo .Ile można znieść?   Nie , nie usprawiedliwiam się . Ale chcę zwrócić uwagę na to że i my rodzice mamy uczucia ,że rodzic jak i dziecko nie ma prawa robić wzajemną krzywdę .

Do autorki tematu... Następnym razem ( choć mam nadzieję że twoja mama coś w końcu zrozumie) gdy nazwie Cię  wulgaryzm odpowiedz jej coś w stylu " niedaleko pada  jabłko od jabłoni" albo "jaka matka taka córka" zobaczysz jak ona ŚWIETNIE  się poczuje i mimo że pewnie to zachowanie nie jest poprawne i nie powinno się złem odpłacać za zło, to wydaje mi się że w takiej  sytuacji twoja matka zasługuje na to.  Nigdy  nie zrozumiem takiej matki przykro mi ;(