CZY WARTO POZNAWAĆ NOWEGO FACETA GDY SIĘ JEST W SZCZĘŚLIWYM ZWIAZKU - Netkobiety.pl

jejku... ostatnio przyszły do mnie 3 najlepsze przyjaciółki z tym samym problemem(staż związku ok 5-6lat)... co jest?
Tylko o tym ciągle słyszę...

no nic...powiem Ci z grubsza co i im powiedziałam...

Zacznij naprawiać swój związek, bo nie wierzę żeby było tak kolorowo jak piszesz. Zawsze pojawiają się jakieś problemy. Zacznij rozmawiać ze swoim partnerem, bo jednak nie do końca jest tak super skoro chcesz więcej...
A pamiętaj, że fascynacja nowym partnerem może szybko runąć... bo na dłuższą metę Ci nie będzie pasował w wielu kwestiach.

a skoro poznałaś w Clubie fitness to może tylko fizyczność Cię ciągnie?
to może zacznij razem ze swoim partnerem chodzić?
Najpierw zrób wszystko aby naprawić co masz.

Każdy w pewnym momencie swojego życia ma wątpliwości...może Wasz związek jeszcze nie dojrzał do tak poważnych kroków?

A czasem lepiej mieć fajnego kolegę, niż psuć wszystko.

Przestrzegam,NIE .Sama miałam taką sytuację ,z tym że u mnie w związku takiej sielanki nie było.To co nowe wcale nie znaczy że lepsze ,a szkoda związku na jakąś tam fascynacje ,może się to potoczyć dalej a później same kłopoty z tego.

łatwo kogoś kochać jak wszystko się układa. Prawdziwy test nadchodzi, gdy coś się zaczyna psuć.

modzia7 - miłość musi być przede wszystkim wzajemnym uczuciem. A nad związkiem się ciągle pracuje (z obu stron). Jeśli coś się psuje, to znaczy, że albo jedna, albo druga strona gdzieś dała ciała. Tylko właśnie w miłości w dojrzałym związku zapobiega się takim sytuacjom, a nie je leczy, bo leczy to się najwyżej wyrzuty sumienia.

Miłość nie polega na wyrzekaniu się siebie i wiecznym poświęceniu. Bo przecież kocham to pocierpię trochę. Bo skoro kocham, to na pewno będzie lepiej. To tak nie działa, bo w takich układach prędzej czy później ktoś się budzi z ręką w nocniku, ze świadomością "Jezu....zmarnowałem(am) 10-15-20 lat mojego życia w nieszczęśliwym związku." Miłość ma uskrzydlać, ma sprawiać, że chcemy być lepsi - zarówno dla tej drugiej osoby, jak i dla siebie samych. Miłość ma motywować do samorealizacji, do spełniania ambicji i marzeń. Bo co to za miłość, przez którą mamy rezygnować z samych siebie? Jest to miłość najwyżej do samoudręczania się.....

Niedawno nawet odezwało się do mnie kilka netkobiet z podobnym problemem. Niby kochają, niby są szczęśliwe, ale wiesz co bije z ich maili? Cierpienie, znudzenie, niezadowolenie i strach. Przede wszystkim strach. Strach przed koniecznością podejmowania decyzji, strach przed samotnością, strach przed odejściem, strach przed zaryzykowaniem zmian. Są zmęczone i swoimi facetami, z którymi zarzekają się, że są (a przynajmniej były) szczęśliwe i swoimi związkami i życiem i przede wszystkim są zmęczone sobą.....

Znam ten stan. Sam w nim trwałem. Sam w imię miłości powoli, z każdym dniem i z każdą kłótnią czy kryzysem sprzedawałem powoli siebie. Bo wierzyłem, że jednak będzie lepiej. Wierzyłem, że skoro ją kocham to jakoś przez to wszystko przebrniemy. Wierzyłem, że ona kochała mnie równie mocno. Myliłem się i popełniłem przez to bardzo dużo błędów. Błędów, które kosztowały mnie dużo bólu i cierpienia. Błędów, które kosztowały mnie kilka lat mojego życia. Doszedłem do takiego poziomu frustracji i upodlenia, że zakończyłem swój związek. I nie była to wcale jakaś moja siła. Była to jedynie rozpacz i cierpienie, które zgotowałem sobie sam w imię wiecznego poświęcania się dla miłości....

Pewnie "nigdzie". Przecież już pisała, że jest "szczęśliwa".

Czy gdyby faktycznie było to takie nic....to czy szukałabyś porady na forum?

Bo ja zawsze miałam wszystko poukładane, plany cele marzenia. A od paru dni nie czuje z tego satysfakcji, z tego dążenia do celu. Najgorsze jest to ze ja naprawdę nie mam powodu by zrywać z moim mężczyzna bo to by była głupota mojego życia, on jest zawsze ze mną, wspiera mnie i swoimi czynami pokazuje ze mnie kocha, tymbardziej ze sam jest poukładany i wie czego chce... Tylko ja poprostu jestem zafascynowana tym drugim, jestem ciekawa jaki jest.. Tez tak kiedyś mialyscie? Czy to aż takie złe że interesuje nas ktoś inny? Dziewczyny NAPISZCIE co o tym myślicie...

Seksualnym tak.. Wcześniej nie mogłam sie przed nikim otworzyć. Jeśli to jest istotne to bardzo długo czekał zanim "to" sie stało.

Pewnie masz racje, dam temu wszystkiemu czas . Mój partner kiedyś powiedział ze kiedy nie ma rozwiązania to nie ma problemu.. Mam nadzieje ze i w tym wypadku będzie to prawda. Ale czy wy tez tak kiedyś mialyscie ze poprostu intesowalyscie sie innym tak z czystej ciekawości ?

Nie no super kolejna panna która już zaczyna podstawe do tego żęby zdradzić swojego faceta mimo iż jest szczęśliwa:) no miodzio nie ma co:) Tutaj jest pokazane jak to nie warto takim facetem wobec kobiety być "Jestem szczęśliwa, mój mężczyzna dba o mnie, szanuje, prawi komplementy" a mimo wszystko powoli wchodzisz w realcje z innym facetem. Już samo to że nie możesz o nim przestać myśleć, że jest dla Ciebie intrygujący to początek do czegoś co zniszczy twój jak to określasz cudowny związek i na dodatek zranisz ostro faceta który prawdopodobnie jako jeden z niewielu na tym świecie uważa swoją kobietę jak prawdziwą KOBIETE nie jako przygody czy jako maszynkę do sexu. Zawsze są myśli jak by to było z innym skoro on jest twoim pierwszym partnerem sexualnym ale samo to że już nie chcesz się z nim kochać to początek odtrącania go, on jest wporzo gościem bo inni na jego miejscu już by cię zmuszali do tego (oczywiście nie wszyscy faceci zaznaczam). Zawsze jest tak że jak kobieta/facet jest w związku i po prostu jest wspaniale zawsze jedna z osób szuka dodatkowej adrenaliny. Po co? Bo po prostu poczuć jakieś inne emocje? Człowiek dopiero myśli nad tym co zrobi gdy już to zrobi. Chcesz rozwalić swój związek przez jakiegoś nowego gostka 2.5 roku zmarnować tylko dlatego że ktoś cię zaintrygował? Nie rób tego co pewne osoby opisujące w zakładce Rozstania/zdrady/flirty bo jak wejdziesz w nową relacje i zadurzysz się w nim wtedy będziesz robiła wszystko aby ukryć to przed swoim chłopakiem, będziesz go okłamywała, przyprawiała mu rogi. Na co Ci to? Ciężko jest to zrozumieć naprawdę. Ja miałem takie rozkminy też jak to by było z inną, normalnie rozmwiałem, spotykałem się z dziewczynami ale naturalnie w większym gronie znajomych ale nigdy nie przekroczyłem pewnej granicy. Ty też jej nie przekraczaj bo potem będziesz żałowała. A skad wiesz że z innymi tak nie flirtuje?  weźmie cię za kolejne swoje trofeum a już nie cofniesz się do tego co wcześniej było tylko będziesz rozpaczała nad tym jaka byłaś glupia że to zrobiłaś. Nie warto. A wiecie co jest najgorsze? Że ten gościu który do autorki postu zarywa nie ma skrupułów do tego mimo iż wie że jest w związku. Ja bym tak nie mógł. Ktoś kto jest zajęty nie powinien być brany pod uwagę do tego typu relacji u mnie to normalnie nie do przyjęcia żebym zabijał do zajętej panny mimo iż np sama by chciał. Takie jest moje zdanie.

Jak się jest w szczęśliwym związku to nie ma innych - kobiet czy mężczyzn. Proste jak .... coś tam Pewnie zdarzy się otaksować kogoś, pomyśleć "ale ciacho". I tyle. Za 5 minut już się nie pamięta.
Więc coś u was jest nie tak. Może przez ten brak seksu. Tylko seks w związku to ważna sprawa. Ale jedno z wielu składników ciasta.
Piszesz że próbowałaś rozmawiać a partner oznajmia, że wszystko OK, spokojnie. Więc może pomyśl dokładnie co byś chciała mu przekazać; nawet zapisz to sobie. Siądź z nim i karz mu milczeć dopóki nie skończysz. Musisz spróbować go otworzyć na szczerą otwartą rozmowę. Tylko spokojnie, bez podnoszenia głosu itd.
Bo macie problem i jak yoghurt pisze będzie on narastał. Twój partner musi to zobaczyć i musicie się z tym zmierzyć. Inaczej nic z tego poza frustracją, cierpieniem nie będzie.
I przestań chodzić na fitness albo chodź ze swoim facetem.

Jesteśmy razem już 2,5 roku znamy sie 5. Nie mogę narzekać na swojego partnera bo patrząc na innych chłopaków chociażby moich koleżanek stwierdzam ze naprawdę trafiłam bardzo dobrze. Jeśli chodzi o seks to długo go nie było mój facet czekał 1,5 roku żebym otworzyła sie przed nim..był bardzo cierpliwy, więc nie jestem w tych sprawach doświadczona, wręcz przeciwnie, natomiast zawsze miałam taka jakaś dziwna barierę nie wszędzie pozwalam sie dotykać i nie wiem z kad to sie wzięło, nikt mi nigdy żadnej krzywdy fizycznie nie zrobił. Pieszczoty wogole mnie nie podniecaja a kiedyś było inaczej, tym bardziej ze mój partner stara sie ze wszystkich sił żeby było super. Musze wyjść jakoś z tego wszystkiego bo czuje sie ze wszystkim źle

Jeśli chodzi jeszcze o nasz związek to zawsze sie starałam żeby czuł sie kochany.. Gotuje mu obiadki gdy tylko mam okazje, w niedziele zawsze robię jego ulubiona lazanie lub pizzę, pieke ciasta. Chodzimy na spacery, na rower, na zakupy , jeździmy do naszej rodziny zawsze razem, jak spędzamy osobno święta to zawsze jest tęsknota i żal ze nie jesteśmy razem. Dbam o niego, zawsze mi powtarzał ze docenia moje starania, robię to do tej pory. A on zawsze mnie wspiera w trudnych sytuacjach np. Kiedy coś złego dzieje sie w pracy, na studiach..mam oparcie w nim. A na fitnes nie chce ze mną chodzić.. A tego drugiego mężczyzny tak naprawdę jeszcze nie poznałam, mało o sobie wiemy, on mnie tylko zainteresował, albo aż zainteresował bo poprostu jestem ciekawa jaki on jest..nie zwracaliśmy nigdy uwagi na byle kogo. Jestem rozsądna. Zawsze zastanąiam sie nad czymś zanim powiem czy zrobię i nie będę pula swojego związku tylko jest mi przykro ze taka sytuacja mi sie przytrafiło .. Z mojej winy ... I nie zdradziła bym swojego partnera nie mam serca mu czegoś takiego zrobić i sobie nie mam podstaw..

Chyba źle niektórzy z was zrozumieli to co chce przekazać...

Napewno nie zrezygnuje ze swojego związku, to by była moja życiowa głupota

Tak, chce to wszystko naprawić.. Postaram sie gdzieś poszukać porady w sprawie seksu.. Nie będę psuła naszej przyszłości ..

Chyba więc sama sobie odpowiedziałas na tytuł własnego wątku.
To po pierwsze.
Po drugie: przez całe wspólne (oby) życie będziesz poznawać mnóstwo facetów, przeróżnych. Za każdym razem chcesz mieć takie wątpliwości, tylko dlatego, ze się komuś spodobałaś?

Niestety muszę się z tym zgodzić.
Przechodziłam przez to samo Oczywiście uległam ..... odpychać myśli można jakiś czas, ale one uporczywie wracają....cóż.....biologia tutaj będzie Autorkę pchała w ramiona innych facetów.

Dziś gdy jestem osobą zdecydowanie bardziej świadomą czy też ""najedzoną" tak mogę to określic....jest OK.
Ale swojego musiałam doświadczyć by dziś mieć spokój.

Nie, nie jesteś w tym sama, bo jak pisałem ja to też przerabiałem, ale od tej drugiej strony. Czyli od strony faceta, na którego kobieta się zamknęła, bo chciała seksu z innymi....

I jako facet mówię: lepiej pokazać odwagę, szacunek i szczerość i to zakończyć niż skazywać drugą osobę na prawdziwą gehennę....

Taka propozycja to coś gorszego niż cios w jaja.

Co do ciastka - no cóż....nie można mieć wszystkiego.

Żartujesz sobie z tym żalem, prawda?

Na szczęście ta chęć spróbowania nie trwa wiecznie.

Może to też zalezy od wieku - niby to banalne, ale tak myślę. Po trzydziestce zdecydowanie dojrzałam, spojrzałam na pewne sprawy inaczej, nabrałam pewności siebie, wiedziałam co jest ważne w życiu...
I nagle potrafiłam docenić stabilną miłość i jej siłę a nie szybkie zauroczenia, które, jak sądzę,  służą tylko potwierdzeniu własnej wartości.

Ale mówię tylko za siebie - każda kobieta jest inna (mimo, iż niektórzy mężczyźni mówią, ze wszystkie są takie same)

Cat,
a ja myślę, że w takiej sytuacji nie ma kompletnie mowy o miłości

Tak sądzisz? Ja szczerze kochałam mojego eksa i nie wyobrażałam sobie życia bez niego.
Być może w moim przypadku zadziałało to z innych powodów, oboje sie zraniliśmy wcześniej ,właściwie najpierw on mnie więc łatwiej było mi podjąć decyzję o innym facecie.

Nie wyobrażałam sobie życia...kochałam....ale miałam chcice więc poszłam z innym....

No poważnie?

zgadzam się najzupełniej z tym - właśnie dlatego, ze każdy jest inny
Ale nadal uważam, że jak kocha się naprawdę i gorąco - to nie ma skoków w bok... ale to moje subiektywne zdanie i wiem, że nie musi być zgodne ze stanem faktycznym

Wiem, że łatwiej jest "ulegać" , gdy stygnie miłość w której trwamy...

Każdy przypadek jest inny.
Uważam, że byłam kochającą swojego chłopaka dziewczyną, dałam temu związkowi wszystko i nie mam sobie nic do zarzucenia.
Ale byłam bardzo młoda! i dlatego jak pisałam wcześniej TO JEST ROZDARCIE WEWNĘTRZNE. Na tym polega rozdarcie, że chcesz dwóch rzeczy naraz, nie potrafisz podjąć takiej decyzji by nikogo nie raniła i byś ty jeszcze był zadowolony.

No o sobie tu piszę:)

No najlepiej jest być uczciwym i wyjść z założenia co będzie to będzie- być może się ludzie rozstaną na jakiś czas by się wyszaleć a potem do siebie wrócą. BYĆ MOŻE. a Autorka najwyraźniej nie chce ryzykować- zresztą kto by chciał.
Odwieczna walka ciała z psyche...

Dokładnie o to mi chodziło. Od niewiedzy gorsza jest tylko niepewność- więc ją rozwiałam

W każdy związek po jakimś czasie wkrada się rutyna. Jeżeli ktoś nie umie przetrwac tej rutyny z jednym partnerem, to z następnym tez pewnie nie przetrwa i będzie szukał wrażeń.

Tylko czy to jest prawdziwa miłość? No bo jeżeli kogoś naprawdę kochamy to przecież nie przestaniemy go kochać bo ktoś tam na siłowni okaże się atrakcyjny!!!!  I nie będziemy mieć dylematow. A jeżeli pojawia się dylemat... Czy to jest miłość? Czy może tylko przyzwyczajenie do obecnego partnera, wygoda?

Nie, nie wyklucza. Ona ją przekreśla. Ja nigdy nie zdradziłem (w żaden sposób) i nigdy bym zdrady nie wybaczył.