Ciezkie Rozstanie- jak zyc dalej? - Netkobiety.pl

Ale jak On ma tego żałować jak nic nie czuje?
Daj sobie trochę czasu i wszystko minie, cały ten ból.
Najwyraźniej nie jest wart Twojego uczucia.
I poza tym, niezły aktor z niego.

P.S. Jaki On był cudowny skoro usłyszałaś na pożegnanie piękną wiązankę łaciny i udawał przed Tobą.
Ty kochasz jego wyobrażenie o nim.

Widzę że mamy podobne ''czucie'' tyle że mój chłopak uganiał się za mną również 3 lata ale razem byliśmy 4...
Też mam takie dni że wydaje mi się ze jest ok wmawiam sobie że on na mnie nie zasługuje.. ale nadchodzi taki dzień kiedy dochodzi do mnie że nie wyobrazam sobie nkogo innego w moim życiu mimo wszystko..

u mnie minely 3 miesiace, scenariusz podobny, tyle ze ja bylam z chlopakiem niecale trzy lata, niedawno kogos sobie nawet znalazl chociaz nie wiem nawet czy ciagle sa razem ... Czasem mam dni kiedy mysle ze musze zyc swoim zyciem, ze na pewno mi sie uda a czasem wroci jakies wspomnienie i dol jak cholera, tęsknota, ból ... To jak szybko sie pozbierasz zalezy przede wszystkimod Ciebie i od tego jak silną dziewczyną jestes. Chociaz fakt pierwszy miesiac byl chyba najgorszy ze wszystkich. Powodzenia zycze!

Nie daj po sobie nic poznac! Stwarzaj chociaz pozory ze sie pozbieralas. Usmiechaj sie mimo zlego humoru, w domu rycz jesli masz ochote ale na zewnatrz pokaz ze zaakceptowalas obecna sytuację. I nie odzywaj sie do niego pierwsza. Nawet jeslibedzie bolalo jak cholera, nie rob tego. Pamietaj jesli sa jakiekolwiek szanse na to ze on bedzie chcial wrocic to to musi wyniknac z jego inicjatywy. Z autopsji wiem ze gdy to kobeita odzywa sie peirwsza nie przynosi to zbyt dobrego rezultatu. Staraj sie czyms zajac kochana, spedzaj czas w towarzystwie osob ktore lubisz - wiem ze one go nie zastapia ale przynajmniej moze przestaniesz na chwile myslec. Zadbaj o siebie, to tez bardzo poprawia humor

bezradny ze wszystkim sie zgodze ale nie z tym odzywaniem sie. On nie chcial ze mna byc- to on musialby wykonac pierwszy krok gdyby chcial jednak wrocic. Ale na to chyba sie w moim przypadku nie zanosi. Wole nastawic sie na to ze on juz nigdy sie do mnie nie odezwie niz zyc w tej glupiej nadzieji ktora nie ma zadnych podstaw.

No dla mnie chyba najwiekszym ciosem bedzie to jak zobacze go gdzies z kims innym. Jakby ode mnie odszedl i nigdy wiecej bym go nie spotkala, to milion razy lepsza sytuacja, gdzie widuje go teraz bardzo czesto oraz to, ze wyjezdzamy razem nad morze. Nie wiem kogo sluchac, jedni mowia-odpusc sobie go, przeciez zachowal sie jak szmaciarz, jedni mowia ze najlepszym teraz ciosem dla niego bedzie to zeby zobaczyl mnie szczesliwa, z innym lub nawet mnie zadowolona w wiekszym gronie a jeszcze inni mowia, ze mam sie ubierac, dbac o siebie tak, zebym swoim wygladem zwracala na siebie uwage innych ( nie mowie tu o skapych strojach ) i wtedy on moze tez to zauwazy. Ja licze tylko na to zeby przemyslal i przynajmniej mnie za wszystko przeprosil, bo to ze bedzie chcial wrocic to pewne, ze nie. Aczkolwiek naprawde wszyscy, ktorzy znaja mnie i jego, po pierwsze sa w szoku, ze mnie zostawil a po drugie mowia, ze jeszcze cala sytuacja moze sie odwrocic o 360 i to on moze jeszcze zabiegac. I ostatnie... powiedzial mi, ze narazie nie spotyka sie z nikim i nie zamierza, bo narazie musi odpoczac, dac sobie luz oraz to , ze nie przestalam mu sie podobac jako dziewczyna.

No własnie, moj tez powiedzial, ze nie chce mnie widziec juz nigdy, ale tak nie da rady, nalezymy do tego samego zespolu (orkiestra), mamy wspolnych znajomych, tylko, ze ja mam to szczescie teraz, ze kazdy doslownie jest po mojej stronie, bo te same osoby namawialy mnie do tego, bym dala mu szanse, a teraz pocieszaja mnie. Kurcze, naprawde podnosi mnie to na duchu, ze inni maja podobne kłopoty i nie jestem z tym sama i moge posluchac osob " doswiadczonych" podobną sprawa, bo nikt z mojego otoczenia nie przezyl czegos podobnego. I dokładnie tak jak ty, latalam za nim jak idiotka, bo naprawde nie umiem zyc bez niego. Tydzien po rozstaniu spotkalam chlopaka, z ktorym widzialam sie rok temu tylko raz, bylam wtedy na etapie, ze nie chcialam mojego, juz teraz eks- chlopaka i powiedzial mi, ze od razu mu zaczelam sie podobac, ale jakos nie mielismy pozniej okazji sie spotkac, wymienilismy sie numerami i poczulam, ze wychodze na prosta i to, ze moge podobac sie komus innemu, niestety, od razu gdy pomyslalam o moim bylym i to, ze nadal go bardzo kocham, zniszczylo wszystko. Bo nie moglabym zranic tego chlopaka, tym, ze bym z nim byla, myslac o innym.

Bezradny23... czytając Twoje posty zobaczyłem jakbym pisał przeżycia sprzed "separacji" swojego związku. Jedziemy na tym samym wózku... toksyczne związki.

Alinkaaa... zrób sobie na kartce A4, podzielonej pionowo na pół Wasz "rachunek sumienia", zacznij od tych negatywnych sytuacji w Waszym związku a potem na drugiej wypisz sytuacje pozytywne. Porównaj je potem pod względem kto był bardziej zaangażowany w Wasz związek - Ty czy On.
Dla prostego przykładu takiego rachunku sumienia na moim przypadku - w pierwszej fazie "na luzie" wziąłem pod uwagę tylko 9 m-cy małżeństwa - negatywy wyniosły 3:12; pozytywy 21:4 (na piłkarskiej zasadzie ja:ona).

Podpisuję się wszystkim czym się da pod wypowiedzią Bezradnego23 i Ziemniaczanej. Piszą może i brutalnie, ale w całej okazałości szczerą do bólu prawdę.

wiec alinkaaa,

nie nienawidz siebie za to ze prosilas go o powrot bo to normalna reakcja. w takich chwilach nie mysli sie racjonalnie. dla niego to i tak nic nie znaczy. Ta cala historia sprawi ze staniesz sie slilniejsza na przyszlosc i ostrozniejsza. Pomysl, czy on jest wart tego zebys teraz o nim myslala?

Alinkaaa a co byś powiedziała na wiadomość od niego po prawie roku małżeństwa o takiej treści:
Mi się już nie chce i nie mam ochoty tego dalej ciągnąć, nikt mnie nie będzie uszczęśliwiał na siłę. Znajdziesz sobie kogoś... przykro mi. Jesteś wolna, bo z małżeństwa łączy nas tylko - dosłownie - PAPIEREK. ???

Ja to usłyszałem od żony w 9 m-cy po ślubie... KOŚCIELNYM!

Wiem ze boli, ja czasem czuje sie tak jakbym miala upasc zaraz na ziemie i z niej nie wstawac... Ale trzeba.. pomimo bolu usmiech na twarz iidz dalej.. Ja po jakims czasie chyba przyzwyczailam sie do bolu. Pamietam jak zaczal od razu wypisywac do panienek gotowalam sie cala z bolu,z  wscieklosci, potem juz zaczelam sie smiac, chociaz nie powiem bolalo nadal. Jest mi cholernie ciezko, zblizalaby sie teraz nasza 3cia rocznica... Sa dni kiedy mam ochote zdechnac, ale zauwazylam ze po kazdym zalamaniu jest lepiej, taka sinusoida Codo facetow - szybko wpadam w zauroczenie ktore po chwili mija, w zadnym jakos nie potrafie odnaleźć "tego czegoś". Czy chcialabym zebysmy do siebie wrocili? Tak. Czy bym do niego wrocila gdyby sam do tego zaczął dążyć? Mysle ze tak. Moze nie od razu. Ale z racji tego ze sama nie bylam swieta i tez troche nie fair go potraktowalam mysle ze bylabym w stanie znow byc z nim. Ale staram sie nie zyc tą nadzieją. Staram sie ulozyć jakos zycie. Nie jest latwo. I poki co nie wiem co bedzie dalej. Sa dni kiedy mam obsesje z tesknoty, tego bolu calego ... Ale staram sie mimo wszystko. Najgorszy jest ten bol, doslownie fizyczny bol w klatce, jakby cos mnie sciskalo. Poki co nadal twierdze ze byl moja pierwsza i jedyną miloscią. Jesli nawet kiedys sie zakocham to na pewno nie bedzie to samo. Nie to ze lepiej czy gorzej - ale inaczej.

Musisz być silna alinkaaa. Nie pokazuj mu prosze nigdy swojej slabosci bo to w niczym nie polepszy twojej sytuacji. Mysle ze to naszych bylych tylko podbudowywuje ze cierpimy po nich, wydaje im sie ze sa nagle panami swiata. Pamietaj -dość dowartosciowywania sie naszym kosztem! Nawet jesli bedzie cie sciskalo, rwalo od srodka na pol nie okazuj slabosci przy nim. W domu owszem mozesz ryczec, drzec sie, tupac jesli bedziesz miec taka potrzebe (choc to do niczego nie prowadzi). Nic jeszcze nie jest przesadzone, kazdy sie czasem moze pogubić. Ja tez nienawidze sie za to ze uleglam, latalam za swoim bylym (naprawde moglam go do siebie zrazic bo zachowywalam sie jak psychiczna).

To ze czesto go widzisz tez dziala na plus - olewaj go totalnie, ewentualnie zdawkowe czesc i idz w swoją stronę. Zachowuj sie naturalnie tak jakbys pogodzila sie ze wszystkim. On czuje teraz pewną przewage i mimo wszystko fakt ze juz sie pozbieralas wytraci go troche z rownowagi, bo to oznacza ze juz nie jest taki fajny skoro "dalas sobie spokoj". Nie znikniesz mu z oczu wiec i jemu ciezej bedzie zapomniec. A ty unikaj miejsc w ktorych byliscie razem, piosenek, zdjec itd..Nie mowie ze musisz sie tego pozbywac ale zlikwiduj wszystko co ci o nim przypomina z oczu. Pamietaj dolowanie sie nic nie da. Mi pomogly takie zabiegi. Przede wszystkim jak przestalam go sledzic na facebooku   Skoro on sobie radzi - ty tez sobie radź! Chocby na zlosc jemu.

A z tym nowym chlopakiem? Owszem spotykaj sie, jak najbardziej! Ale badz w porzadku i powiedz mu w jakiej jestes sytuacji (tylko nie przesadzaj zeby chlopaka nie sploszyc:P). Powinien zrozumiec, a jesli bedzie mu na tobie zalezec poczeka:) A moze wlasnie z tego cos wyniknie? Moze okaze sie dla ciebie przyjacielem i potem wykwitnie z tego cos wiecej? Nie obiecuj mu nic ani sobie - co bedzie to bedzie. Nie zamartwiaj sie "przyszlymi" pannami swojego eks. Moze byc tak ze teraz na sile bedzie szukal damskiego towarzystwa by szybciej o tobie zapomniec. Faceci sa dziwni zwlaszcza w tym wieku. Ale to ze zacznie z jakas chodzic nie oznacza wcale ze ona jest lepsza od Ciebie. Ona bedzie po prostu "zapchajdziurą" pustki po Tobie. A taka pustka w nim na pewno jest. Pamietaj czas pokaze wszystko.

A jak bedzie ciezko zawsze jest forum Glowa do gory trzymam kciuki i pozdrawiam serdecznie:)

Chciałabym sie przylaczyc do temtu..
Jak tak czytam Wasze wypowiedzi to tak jakbym czytala o sobie i o tym przez co sama teraz przechodze. Piszecie szczerą prawde, bo tylko osoba ktora to przezyla potrafi zrozumiec co sie czuje w takich chwilach.
Prosze Was o pomoc. Moj ex po tym jak zadzwonil i ze mna zerwal, wyjechal za granice. Podczas rozmowy nie moglam uwierzyc ze to sie dzieje naprawde, mowilam mu zeby tego nie robil, wrecz sie ponizalam ale coz, nie myslalam wtedy racjonalnie.. Nalegalam na spotkanie z nim, chcialam z nim porozmawiac na zywo, ale on uparcie powtarzal ze nie zmieni zdania i ze jest mu przykro ze nam nie wyszlo. W koncu sie rozlaczylam. Nastepnego dnia zadzwonilam do niego jeszcze raz zapytac czy do mnie przyjedzie ale znowu uslyszalam to samo. Tego samego dnia wyslalam mu smsa bo nie moglam juz zniesc tych slow ktore w kolko powtarzal, krotko mowiac nawrzucalam mu, ze nie mial odwagi nawet powiedziec mi tego prosto w oczy i ze nigdy nie mial dla mnie czasu, co akurat bylo prawda. Odpisal ze znowu mu przykro, ze przeprasza i, uwaga.. ze jak wroci do polski to MOŻE sie spotkamy.. I tu wlasnie mam problem, odkad zerwal nie odzywa sie do mnie, ja tez przestalam dzwonic, pisac, staram sie zajac soba i o tym nie myslec. Nie wiem tylko czy napisal tak zeby mnie splawic czy naprawde bedzie chcial sie spotkac. Nie wiem tez, czy gdy dowiem sie ze wrocil to mam sama do niego zadzwonic i znowu go prosic czy czekac az sam sie odezwie..
Prosze, powiedzcie co o tym myslicie, chetnie odpowiem na wasze pytania gdybyscie chcialy sie czegos dowiedziec o mojej sytuacji. Wiem ze same tez macie mnostwo problemow, ale ja tu razem z wami wariuje..
Pozdrawiam;*

Moim zdaniem szafirek nie powinnas sie odzywac. Mysle ze jesli jemu bedzie na tym zalezalo to sam to zrobi, zreszta nie ma prawa oczekiwac od ciebie wyjscia z inicjatywą skoro sam Cię odtrącił. To cholernie cięzkie. Czestotez mysle zemoze powinnam do swojego bylego sie odezwac, przypomniec mu ze istnieję ale z drugiej strony ..co mu powiem? "hej co slychac?" Jak on to odbierze?.A co jesli znowu mnie spławi?Znow sie zalamie. Po co?Zreszta jesli bedzie mu zalezalo kiedykolwiek na kontakcie ze mną to on powinien pierwszy sie odezwac skoro to on wczesniej chcial calkowicie zerwac kontakt. Ostatnio kliknął mi "lubie to"pod zdjeciem. Cholera, on sobie chyba nawet nie zdaje sprawy jak namącil mi taką pierdolą w glowie. Bo co to niby ma znaczyc?. Tak to smieszne ale wiecie jak to jest gdy czlowiek wszedzie doszukuje sie nadzieji... Skoro nie chcial zadnego kontaktu to po co to robi? Po jaką cholere?! Zeby mnie torturowac psychicznie? Swietnie mu idzie w takim razie.

Poszukiwaczka
Dziekuje za zainteresowanie;*
Zerwal miesiac temu, wyjechal tydzien po owym telefonie (wiem to tylko z facebooka) i nie znam dokladnej daty powrotu, ale mysle ze i tak sie dowiem, bo moja kolezanka mieszka w tej samej miejscowosci co on. Odkąd wyjechal nie odezwal sie do mnie w ogole, wyslal jedynie zyczenia na urodziny dwa tyg po zerwaniu.
Powodem wedlug niego bylo to ze czasami nie mielismy juz o czym rozmawiac, tak bylo, przyznaje, i wiem ze bylo w tym troche mojej winy bo nie potrafilam skupic sie na rozmowie tylko bladzilam myslac o moich problemach w domu (o ktorych on nic nie wiedzial), do tego doszly egzaminy, stres ze sobie nie poradze i brak jakiegokolwiek wsparcia z jego strony. Gdy sie z nim widywalam wiele razy probowalam mu o tym powiedziec ale za kazdym razem brakowalo mi odwagi i zamiast mu to po prostu powiedziec (teraz wydaje sie to takie proste) to ja siedzialam i milczalam zadreczajac sie dlaczego tego nie robie. Wszystko przez to ze jestem niesmiala, to tez podal jako jeden z powodów, i powiedzial tez ze na poczatku to akceptowal ale z czasem uznal ze jednak nie chce tak zyc i wie juz jaka jestem. Mowilam mu ze potrzebuje czasu, ze moge sie zmienic ale on uwazal ze to bedzie sztuczne i tylko chwilowe.. Chcialam zebysmy sprobowali jeszcze raz ale sie nie zgodzil, nie chce wchodzic dwa razy do tej samej rzeki bo wie jak to sie moze skonczyc, ze nam nie wyjdzie i beda tylko klotnie.
Od tego czasu duzo o tym wszystkim mysle i wiem jakie bledy popelnilam. Bylam tzw. popychadlem, dalam mu sie stlamsic, nie potrafilam mu sie postawic (chociaz dawal mi do tego wiele okazji i powodów, ale ja go ciagle usprawiedliwialam w duchu i odpuszczalam), nie walczylam o swoje potrzeby i pozwolilam sobie zeby to on byl na pierwszym miejscu w moim zyciu, a tak nie powinno byc. Jak widac, wykorzystal to doskonale, szkoda tylko, ze ja dając kolejne szanse jemu i wybaczajac tyle razy nie moge otrzymac nawet jednej od niego, zeby zobaczyl ba, zeby chociaz chcial wysluchac tego co mam mu do powiedzenia.
A co do spotkania, to swietny pomysl, szkoda ze jednak malo mozliwy do wykonania, wtedy bysmy dopiero mogly opowiedziec swoje historie i pomyslec co tu robic dalej...

Szczerze mowiac, rozpierdzielilo mi sie zycie przez tego chlopaka. Dla niego, chcialam schudnac, doprowadzilam sie do takiego stanu ze prawie trafilam do szpitala, codziennie spalam, przez to sie nie uczylam zbyt wiele i moze nei cudem, ale prawie doprowadzilabym sie do poprawki z matematyki w sierpniu, jak jemu mowilam ze mam taki problem to on krzyczal, ze on mi sie nie kazal odchudzac i bylam dobra taka, jaka bylam. Bo rozstaniu, kolejne kilogramy w dół, rodzice prawie mnie wyslali do psychologa, jak to tata powiedzial, wygladam jak " śmierć na krzyżu". Egzamin na prawo jazdy- negatywny, drugi termin ? tez negatywny, wszystko dlatego, ze mysle tylko o nim, a nie przejmuje sie takimi sprawami.

Ziemniaczana
Masz absolutna racje, ale sama wiesz jak to jest. W naszym zwiazku to on czesciej sie odzywal, on zabiegal, a ja go czasami olewalam i dlatego mysle, ze moze teraz chce zebym to ja zaczela zabiegac o niego, ale skoro powiedzial ze to koniec to o co tu zabiegac.. Pogubilam sie, a on zamiast zapytac co sie dzieje, zwalil wszystko na moja niesmialosc. Bardzo bym chciala sie z nim spotkac gdy wroci, chociazby po to zeby powiedziec mu co mysle(inaczej bede to w sobie dusic cale zycie) i szczerze porozmawiac, bo takich rozmow mielismy niestety bardzo malo, i to tez mu przeszkadzalo, o czym dowiedzialam sie dopiero jak ze mna zrywal. Wlasnie, z drugiej strony po co mialabym sie odzywac, zeby zapytac co u niego? Nie wiem jak wy, ale dla mnie to jest ponizające i nie chce sie bardziej upokarzac przed nim. Tym bardziej ze gdy zapytalam go o to jak bedzie miedzy nami to odpowiedzial ze chce utrzymywac ze mna kontakt, nie chce zeby bylo tak jakbysmy sie nie znali. Szczerze mowiac mam gdzies to co on chce, bo dla mnie to chyba by bylo za trudne, wiem ze bardzo bym przy tym cierpiala.
A co do Twojego zdjecia, to mam taka sama sytuacje. Bylam z nim tydzien przed zerwaniem na weselu, juz wtedy zauwazylam ze cos nie gra, nie traktowal mnie jak swoja dziewczyne, i powiedzial wiele przykrych slow(typu: nie mysle przyszlosciowo, bo nie wzielam gum do zucia, albo ze juz grugi rok nie chce sie od niego odczepic, bo ktos zapytal jak dlugo jestesmy razem)  na ktore nie zareagowalam a powinnam i bardzo tego teraz zaluje. Otoz byla tam tez wspolna kolezanka, ktora wstawila nasze zdjecia z tego wesela i o dziwo, on tez kliknal Lubie to, tyle ze na tych zdj sa tez inni, ale ja nie wiem co o tym myslec.. Teraz wiem ze tylko czekal do tego wesela bo dawno mnie zaprosil i potrzebna mu byla partnerka..

alinkaaa
To jest wlasnie to o czym mowilam, musisz robic wszystko dla siebie a nie dla niego. Wiem, bo sama tak robilam i to byl blad. Najważniejsza jestes Ty i tylko TY.  Zrób cos dla siebie i pokaz mu ze dajesz sobie rade i nie myslisz ciagle o tym co Ci zrobił... Skup sie na swoich celach i dąż do nich a tym sposobem pokazesz sobie (nie jemu) ze jestes twarda i swietnie sobie radzisz bez niego. Ja tak wlasnie robie..

Poszukiwaczka
Ile czasu minelo od rozstania? I kto inicjuje te spotkania?
Widzisz, moze nie masz portali spolecznosiowych ale za to mozesz mu pokazac w realu jaka silna jestes i nie dawac po sobie poznac co przezywasz, gdy sie z nim spotykasz, a to z pewnoscia daje lepszy efekt..

Codziennie wyobrazam sobie spotkanie z bylym gdy wroci, ukladam sobie w glowie co mu powiem, wszystkie mysli ktore mnie dreczyly przez caly czas trwania zwiazku mu przedstawie, ale co z tego gdy za chwile uswiadamiam sobie ze byc moze zadnego spotkania nie bedzie, ze to tylko byla gadka szmatka zebym sie odczepila.
Gdzies glęboko w środku wierze, ze gdybysmy sprobowali jeszcze raz, to mogloby nam sie udac, ale niestety, tego musza chciec obie strony, bo inaczej nie ma szans zeby sie udalo..

Tez wierze ze moze sie udac, ale z nas dwoje, chce tylko ja tego a z jego strony nie ma nawet cienia szansy...

Dokładnie miesiac. Bo 12 czerwca swietowalismy rok razem a 10 dni pozniej mi to oznajmił. Tyle, ze on tez nigdy pierwszy sie nie odzywa, a jak ja zadzwonie zapytac co robi, co slychac to dostaje odpowiedz " To juz chyba nie jest twoja sprawa, nie interesuj sie tym".

Przeżyłam coś bardzo podobnego z podobną reakcją na rozstanie. Z tym, że mi mówił że nie wie co czuje ale to chyba nie to. Nie wie czy kocha, potrzebuje czasu. Ciągnęło sie to od lutego do lipca, cały ten czas żyłam nadzieją. W lipu poznał hot16 i jest z nią już rok. Przeszłam każdą fazę rozstania, chudnięcie, obsesyjną miłość, nienawiśc, wyzywanie go w sms.Gdy opadły emocje, serce troche się zabliźniło, przeprosiłam go za wszystko. Dziś jesteśmy przyjaciółmi tak jak przed związkiem ale bym skłamała mówiąc, że na 100% go nie kocham. Chyba nie uleczyłam się do końca z tych uczuć.

ALinka, zacznij żyć swoim życiem. Zrzuć go z piedestału, niech ma wrażenie, że dla Ciebie nie znaczy już nic. Tylko świadomość całkowitej utraty Ciebie może spowodować, że sobie to przemyśli. W końcy przestaniesz się skupiać na tym, aby zachowywac się tak, bysprawiać wrażenie obojętności, bo na prawdę bedziesz na niego obojętna;)

Jesli z nia zerwal tzn. ze przekonal sie ze nie jest lepsza od Ciebie lub to nie to czego szuka. Ale tez bym sie zamartwiala czy to przypadkiem nie znaczy, ze moze chce wrocic. No moj powiedzial, ze nie chce sie z nikim narazie spotykac, ale mysle, ze to kwestia czasu. Jedziemy razem nad morze, caly tydzien razem 24/24 no i nie wiem czy bede umiala to przetrwac, byc obok niego, a z nim nie byc...Moze to tez jest sposob, wieczorne wyjscia na miasto, moze cos drgnie? A co do tego uczucia, ze ktos o Ciebie dba? Mi własnie tego najbardziej brak. Nalezymy do tego samego zespolu, po próbach zawsze mnie odprowadzal droga najblizsza, ale nieoświetloną, w zime naprawde bylo strasznie, ale z nim czulam sie bezpiecznie. Zawsze gdy ide ta droga, przypomina mi sie wszystko... Ciezko z tym wszystkim zyc. Mam tez znajomych, jezdzimy razem nad jezioro, chodzimy na piwo, jezdzimy do clubów, i wszystko jest super, smiejemy sie, bawimy, do czasu az nie pomysle o nim, caly nastroj znika jak banka mydlana. 

Mi pisanie z wami tez pomaga i naprawde troszke lepiej sie czuje.:D Jak juz czulam, ze miedzy nami jest nie tak, to zaczelam go olewac. Mowilam " nie dzwon do mnie, bo nie chce Ci przeszkadzac", " nie musimy sie widywac, jak nie masz cxzasu", " nie przychodz po mnie, jak nie chcesz". I wiecie co? on dzwonil, przychodzil po mnie, bo jak twierdzil " sam chcial", mimo, ze mu nie kazalam. Wiec olanie chlopaka, nawet dobrze wplywa, tylko, ze bylismy wtedy razem wiec nie wiem czy takie cos poskutkowaloby w tej sytuacji.

Witaj,
Myślę, że Twój były jest bardzo rozżalony z powodu Twojej wcześniejszej obojętności.
Natomiast nie usprawiedliwa to wyzwisk rzucanych przez niego pod Twoim adresem.
Facet wyzywający kobietę od najgorszych ABSOLUTNIE nie jest, według mnie, materiałem na partnera.

Na Twoim miejscu wyrzuciłabym go i z serca, i z umysłu.
Pozdrawiam i życzę powodzenia,
A.

Witam,
Tak wiem, bywalam obojetna, nie bylam święta i idealna w tym zwiazku, ale wiem tez ze gdyby tylko mi to wszystko powiedzial, to co go dręczy i mu przeszkadza to staralabym sie to zmienic, bo po to sa rozmowy, nie mialam pojecia ze jemu to wszystko tak przeszkadza i ze odbiera to w ten sposob. Szkoda tylko ze sie nie dogadalismy pod tym wzgledem.
Nie wyzywal mnie od najgorszych, ale swoim zachowaniem pokazywal ze nie czulam sie najwazniejsza osoba w jego zyciu przez co bardzo sie od siebie oddalilismy, zamiast o tym porozmawiac.

Na pewno sie przyda i rowniez pozdrawiam.

tez sie ciesze ze moge sie chociaz tutaj wyzalic:)
Mam taki metlik w glowie nie wiem co myslec ... Pamietam ze widzialam co on pisal tej dziewczynie z ktora byl ostatnio, ze jaka to ona piekna, genialna, ze na zawsze razem  itd a po tygodniu ... - zerwal ...
Tak bardzo chcialabym sie z nim zobaczyc, choć wpaść na siebie przypadkiem a nie mam nawet jak, co jest o tyle paranoją ze mieszkamy na tym samym osiedlu .. Chcialam o nim zapomniec ale teraz nie wiem juz co myslec ... Jak z nia byl przynajmniej mialam motywacje a teraz? znowu w miesjcu. Tzn z jednej strony sie ciesze a z drugiej ..nigdy nie bylam w tak popieprzonej sytuacji. nigdy nie mialam takiego dola.. A teraz mam na przemian fale euforii irozpaczy ... To ostatnie tak jakos we mnie podbudowalo nadzieje .. Ale po co? tylko po to zebym teraz miala cierpiec jeszcze bardziej bo znajdzie sobie nową panienke? ;/ W sumie jednego mu nie zarzuce zawszemial do mnie szacunek nigdy mnie nie wyzwal, nawet pozerwaniugdy zachowywalam sie jak wariatka ... ale chyba kazdy przez to przechodzi.

Kurcze tylkotutaj moge sie wyzalic w domu juz maja dosc mojego ciaglego gadania o nim w kolko, o tym czy wroci... A ja oddalabym wszystko zebysmy do siebie wrocili ... Ciesze sie ze chociaz tutaj znajduje zrozumienie. A ja bym mogla non stop gadac o nim, o nas ...

Ja o tej sytuacji rozmawialam z kilkoma bliskimi mi osobami, kazdy mowi, "olej, poczekaj, zachowuj sie normalnie, pozaluje tego, moze wroci", ale im latwo mowic, bo te osoby sa samotne, nie mialy nigdy do czynienia z taka sytuacja, albo szczesliwe w swoich zwiazkach. I dokladnie, tylko tutaj, moge o tym swobodnie rozmawiac i to dla mnie tez jest temat rzeka. Ja juz mu powiedzialam, ze  zrobie wszystko, wszystko bedzie na jego warunkach, zmienie sie jak tylko chce, byleby do mnie wrocil. Z drugiej strony, to tak powalona sytuacja ze mozna nawet sie smiac, latał za mna( identycznie jak ja za nim teraz) przez 3 lata, nachalny byl, psychiczny jakis, jak zaczelismy byc razem, to powiedzial ze jest najszczesliwszym chlopakiem na ziemii i od tych 3 lat modlil sie codziennie zebysmy byli kiedys ze soba i w sercu zawsze w to wierzyl mimo ze o jej, zachowywalam sie tak okropnie wobec niego, a tu nagle?? Sam ze mna skonczyl, w dzien rozstania zapytalam go czy zaluje tego roku razem, powiedzial, ze nie, ale ostatnio, licze ze w zlosci nakrzyczal, ze zaluje wszystkiego i jestem jego najwiekszym bledem w zyciu.

najchetniej wzielabym cos ostrego i wszystkichtych "naszych" chlopow wykastrowala co wy na to ?:) Jak nie z nami to z zadną

Och, marzenia. Ale chyba nie bedziemy, takie jak oni i nie bedziemy probowaly zrobic nikomu krzywdy? )
Po co sie znizac do takiego poziomu. ,xD

A ja mam właśnie ochotę teraz bawić się nimi tak jak oni to robili z nami

bags
Zrobie tak, byc moze natkne sie na cos co doda mi otuchy albo podsunie jakis rozsadny pomysl jak sobie z tym poradzic. Utwierdziles mnie w przekonaniu zeby do niego nie dzwonic.

Dla mnie jedynym marzeniem jest to, zeby ex zechcial sie ze mna spotkac gdy wroci.
Z perspektywy czasu mysle, ze wiecej bylo w tym mojej winy, byc moze sie zadreczam, ale im wiecej o tym mysle, tym bardziej uswiadamiam sobie ze rzeczywiscie bylam dla niego obojetna, okazywalam mu za malo zainteresowania, za malo sie odzywalam, a on poczul sie urazony i w koncu mial tego dosc.
Chcialabym z nim porozmawiac i powiedziec mu ze moge sie zmienic, nie tylko dla niego, ale przede wszystkim dla siebie, bo wiem ze moje wczesniejsze zachowanie nie przynioslo nic dobrego dla nas..Tylko dlaczego potrzebowalam takiego wstrzasu zeby to zrozumiec.  Ale zrobi co zechce, do niczego go nie zmusze.
Lepiej pokazmy im ze jestesmy silne psychicznie i nie uzywajmy zadnych srodkow fizycznej przemocy:D

Ja też bym bardzo chciała żeby móc mu kiedyś spojrzeć w twarz i powiedzieć że nie chce być już nim gdyby on chciał wrócić..
Tak jak wcześniej wspomniałam za 2 tyg mamy wesele.. chciałabym wyglądać olśniewająco żeby popatrzył i się zakochał a ja wtedy bym go olała..
Tylko wiecie.. boje się że on mnie w ostatniej chwili wystawi i nie pójdzie...

bardzo dobrze alinkaaa:) jestem z ciebie dumna tak dalej!

Ja mam takie jakies hustawy..raz mysle ze powinnam sobie dac spokoj i zyc dalej (ale jest ciezko bo i tak o nim mysle) a z drugiej wiem ze ciagle czekam jak idiotka, jak taki porzucony pies co ciagle czeka z nadzieja ze po niego wrocą. Gdyby moj eks chcial wrocic  nie wiem jakbym sie zachowala. Pewnie najchetniej rzucilabym mu sie w ramiona ale tak nie moglabym zrobic. Raczej trzymalabym go na dystans troche. Nie to ze jakies fochy ale jednak musialby o mnie troche powalczyc po wszystkim. Ale lepiej nie fantazjowac dziewczyny trzeba zejsc na ziemie i nastawic sie raczej na najgorsze - ze juz nigdynie wrocą. Lepiej sie milo rozczarowac niz trwac w tej glupiej nadzieji.. choc ta ostatnionaprawde we mnie odzyla.

Jutro wyjezdzam na dwa dni mam nadzieje ze chociaz troche oderwe sie od myslenia o nim.