Poznałam chłopaka na Internecie,dzieli nas odległość...i co dalej? - Netkobiety.pl

Moja córka poznała swojego męża przez interent. Na początku mnie to śmieszyło i myślałam ,ze to głupota. Ale są bardzo szczęśliwi i teraz myślę, że miłość i przyjaźń  przez internet jest możliwa ! To nie ważne jak poznajemy innych ludzi. Najważniejsze jest to co  co inni mają w sobie. Myślę ,że musisz spróbować. Jak to powiadają starrzy górale- kto nie ryzykuje dwa razy traci ! Daj jemu i sobie szanse !

Jedno jest pewne jeśli nic w tej sprawie nie zrobicie to możecie przegapic coś pięknego. Porozmawiaj z nim o tym może jest szansa na zmiane pracy u jednej ze stron  i zamieszkanie razem?

Facetom raczej kawe na lawe:)
Ale wydaje mi sie ze gdyby mial powazniejsze zamiary wobec ciebie napomknalby o Twoim przyjezdzie do niego.
Zapytaj wprost, ze Ty dluzej tak nie chcesz i jak on dalej sobie to wyobraza?
Czy powiedzial Ci wyraznie co czuje do Ciebie?

Myślę, że Wasza znajomość/związek jest jeszcze zbyt krótki na tak ważne decyzje, jak przeprowadzka i wspólne zamieszkanie, chociaż z drugiej strony nie można uogólniać, że po takim, a takim czasie już można zamieszkać razem. To indywidualna kwestia.

Może zaplanujcie najpierw gdzieś razem wyjechać na krótki urlop i właśnie wtedy będzie okazja do przedyskutowania planów co do dalszego etapu.

Jeśli macie podobne cele, potrzeby to "ten krok" powinien wyjść ze wspólnych rozmów i ustaleń.

I porozmawiałam wczoraj z moim Miśkiem Wyłożyłam kawę na ławę...ale bardzo delikatnie, powiedział że to logiczne ze mam tak rozmyślania, przecież niedługo będziemy ze sobą już pól roku niby razem a jednak osobno.

Dałam mu czas by wszystko sobie przemyślał i powiedział jakie jest jego zadnie i jakie ma pomysły na nasza dalsza przyszłość....więc pozostało teraz czekać....

Cześć dziewczyny....jestem załamana....cały świat legł w gruzach. Tu już były takie plany rozmawialiśmy o przeprowadzce...która miała nastąpić niebawem....a tu przedwczoraj rozmawiałam z moim Miśkiem, bo mieliśmy razem iść na wesele w czerwcu...i powiedział mi przez telefon, ze nie będzie mógł iść, bo niby nie dostał urlopu....ja zamilkłam,( bo mówiłam mu o tym weselu już pół roku temu i naprawdę mi zależało...;(a teraz to i tak w sumie pestka  )....a on nagle się rozłączył. Nie odbierał ode mnie telefonów i sms, gg czy skype przez cały dzień, dopiero wieczorem napisał, że musimy porozmawiać jutro czyli wczoraj(poniedziałek)..i nie porozmawialiśmy bo zostawił mi wieczorem na gg tylko taką wiadomość:

"Hej M....... Sluchaj, mysle juz jakis czas jak Ci to powiedziec.... Pamietam, ze obiecalem ze pogadamy dzis. Ale nie jestem pewien czy bedziesz chciala ze mna rozmawiać. Takze wole najpierw napisac.... Nie chce opisywac zadnych szczegolow i tak dalej... Nie wiesz jak mi jest glupio w tym momencie... ale musze to napisac, bo mi jest ciezko: bede tata... bardzo Cie przepraszam... "

i mój swiat legl w gruzach... :(:(:(;(;(;(

"A przecież przy nim zapominałam o całym świecie. O problemach, o kompleksach, o obowiązkach. Sprawiał, że czułam się wyjątkowa. Dawał mi poczucie bezpieczeństwa jakiego dawno nie zaznałam z nikim. Był delikatny, taktowny,szarmancki z niczego nie robił problemów. Traktował mnie jak księżniczkę na ziarnku grochu a przy tym wszystkim wyrażał nieukrywaną pogardę dla związków w których nie ma szczerości, dla związków pełnych intryg.

Zaczęłam lokować swoje uczucia, starałam się być wstrzemięźliwa z okazywaniem ich, profilaktycznie, wiedząc jaką bronią w rękach faceta jest pewność, że kobieta jest mu oddana, szczera i wierna....."

Tak opisała swój związek, jedna z dziewczyn a ten opis dokładnie pasuje do mojego związku...naprawdę nie posądziłabym go zdradę...po sposobie jego bycia....nie mogłam nic zastrzec....myslałam naprawde, że to ten wyjątkowy...

Podobno jego relacja z ta dziewczyną zaczęła się niedawno....w sposób niewinny, tylko ona była na miejscu a ja daleko...tak mi powiedział...
;(:(:(:(:(

Wiesz, nie obraź się kochana, ale on to zwykły palant. Jedna dziewczyna mu nie wystarczyła. Rozumiem, że związki na odległość nie należą do łatwych i jest wiele pokus, ale jego zachowanie to naprawdę żenada. Byłaś z nim bardzo szczęśliwa, kochałaś go i on twierdzi, ze Ciebie też kochał. Więc nie powinno być takiej sytuacji, ze on kocha dwie naraz. A "wygrała" ta, która jest bliżej. Dla mnie to nie jest wogóle wytłumaczenie. Jak się z kimś jest, kocha się tę osobę, to się jest szczerym, lojalnym i wiernym tej osobie.
Wiesz, jakoś nie wierzę, ze on teraz bedzie odpowiedzialnym ojcem, skoro nie potrafił być odpowiedzialnym partnerem. Ale to już jego problem a nie Twój. Teraz jestes rozgoryczona, załamana i nic Ciebie nie cieszy. I bardzo dobrze to rozumiem. Byłaś wcześniej bardzo szczęśliwa a tu nagle cios prosto w serce. Twój idealny związek nie okazał się być idealnym. Wiem, że mnie jest teraz łatwo pisać, ale uwierz, ze jeszcze będziesz szczęśliwa. Mnie zajęło kilka miesięcy zanim calkowicie doszłam do siebie. Teraz z tym chłopakiem mam kontakt, ale raczej sporadyczny. Wiesz, może to nieładnie tak mówić, ale kolejna dziewczyna go potraktowala równie okropnie, jak on mnie i potem mi powiedział, ze on teraz wie, jak ja się wtedy czułam. Wiesz, przeprosiny Twojego chłopaka nie uleczą Ci zlamanego serca, ale należały Ci się. Teraz myslę, ze powinnaś zająć się czymś absorbującym, zeby jak najmniej myśleć o nim i o tym co się stało.

To zrozumiałe, ze nadal go kochasz. Jak się kogoś naprawdę kochalo to człowiek się nie "odkocha" w 2 dni. Nie jest Ci łatwo i jeszcze jakiś czas nie będzie. Ale nie możesz się poddawać i musisz być silna. On wybrał tamtą dziewczynę, będzie miał dziecko i zachował się jak ostatni palant wobec Ciebie. Ja na Twoim miejscu ograniczyłabym z nim kontakt, bo bardziej będziesz to wszystko przeżywać. Przynajmniej tak mnie się wydaje. Ale ja wierzę, ze w końcu będzie dzień, w którym się uśmiechniesz i poznasz kogoś wartościowego.

Tak mi przykro!
Po prostu nie wiem co powiedzieć...
Ale uważam, że nie jest możliwe by kochać jednocześnie dwie osoby. Nie jeśli chodzi o relacje mężczyzna-kobieta. takie jest moje zdanie...
(
trzymaj się Słońce!

No cóż życie toczy sie dalej....może naprawdę to nie był ten wyjątkowy jak myślałam.... Jest ciężko, non stop rozmawialiśmy, o każdej sprawie, często mi się wydawało że nie musimy nic mówić, bo myśleliśmy o tym samym. Był daleko, ale w każdej był jakby obok, bo nie mogliśmy przestać rozmawiać, spotykać...to była taka iskra...

Teraz ciężko zapomnieć...nie ma go gdy zasypiam,kiedy wstaje...brakuje mi go czuje się samotna.
Spytałam go tylko, naprawdę ja kocha...nie dlatego ze jest dziecko...tylko za to jaka jest.... i odpowiedział tak:

"Przeczytalem wszystko co mi napisalas... Wiesz Mala, to nie jest tak jak myslisz, to jest prawdziwe na maxa i nie chce tego popsuc. To nie byl przypadek a owoc czegos pieknego... Nie chce ci dawac jakichs zludzen i nadziei bo to bez sensu a wrecz chore. To co zrobilem to wylacznie moja wina i przepraszam jeszcze raz. To czego bym chcial to pozostac z Toba w kontakcie i dobrych stosunkach przyjacielskich. Zalezy mi na tym. Nie wiem czy chcesz tego? Jezeli nie, to zrozumiem.......[jak bedziesz chciala to porozmawiamy jutro...bo ja zmykam spac.....] "

When you're dreaming with a broken heart
The waking up is the hardest part...

Po pierwsze: w temacie jest błąd - "Poznałam chłopaka PRZEZ INTERNET"
Po drugie: czysta głupota; idź do parku, do kina, do teatru i tam spotkaj swojego przyszłego ukochanego. Randki przez internet są denne i płytkie.

Trafilas na glupiego dupka i ciesz sie,ze nie jestes z nim.Niech inna sie z nim meczy.A Ty poznasz fajnego faceta i zapomnisz o przygodzie.

Jak smie ci proponowac przyjazn po tym jak mowiliscie o wspolnej przyszlosci wie co do niego czujesz i bawi sie twoimi uczuciami to beszczelnosc a on jest zadufany w sobie. Mam nadzieje, ze nie pojdziesz na taki uklad. Powodzenia