jak przestac myslec o eks? - Netkobiety.pl

Zadaj sobie pytanie czy po powrocie do codzienności nadal bedziesz chciał odzyskać starą miłość.
Mnie zostawił ok 4 miesiące temu i cięzko mi wrócić do codzienności choć tego chce. Chce także tego by wrócił. Nie radze sobie ;/ ale to dlatego bo razem z nim studiuję  jesteśmy w jednej grupie.  Wygląda na to że wcale mu tak nie zależało jak mówił (ach te bajeczki... ;/) Myślałam że zatęsni ale po  4 miesiącach już o mnie pewnie nawet nie myśli.  Facetom którzy zostawiają łatwiej chyba się odciąć od tego... Więc przegrałam.
Jak wrócić do codzienności:
Moje wygląda tak (staram się na prawde ) że czasem ide biegać, słucham muzyki. Kiedy  nachodzi mnie fala wspomnień jeżeli jest to możliwe jeszcze,odsuwam je od siebie, uciekam jesli moge od podobnych sytuacji które powodują wspomnienia.  Czytam książke ( jednak nawet czytając książke gdzieś tam o nim myśle ) 
2 miesiące po zerwaniu byłam na imprezie jednak było mi smutno, więc raczej średnio wspominam tę imprezę bo  w kilku momentach musiałam powstrzymywać łzy;| i uciekałam do łazienki...
Spotykam się ze znajomymi, jednak chyba za mało bo kiepsko mi to pomaga,
Staram się czymś zając, nauką  czy czymś w domu, Czasem uśmiechnę się do siebe przed lustrem, bo przeciez to że ktoś mnie zostawił nie umniejsza mojej wartości.  Przypomniałam sobie jego wady ale nic to nie dało, bo miał też zalety ;/  Poświęcam sobie więcej uwagi.
Mi tak średnio wychodzi, ale tak radzą ;D  Może Tobie się uda życze powodzenia ;]

trzebas obie jakos radzic, ja np. zaczalem sie bawic, lecz te wszystkie dziewczyny na imprezach mnie nie porywaja,  bo przedzej przypominaja szmaty niz czegos warte kobiety.
A o moja igle w stogu siana, moze jeszcze powalcze, choc juz sam nie wiem czy warto starac sie o kogos kto mnie tak zranil?

Ps. Dodam jeszcze, że ja już próbowałam zapomnieć 2 razy. I mijały mniej więcej 3 miesiące i z powrotem do siebie wracaliśmy. Teraz minął miesiąc... Trudny miesiąc. I czuję, że powrotu nie będzie. Bo tym razem to on skończył, nie ja. I prawdopodobnie w przeciwieństwie do mnie będzie konsekwentny. Staram się nie myśleć. Najgorzej jest w domu, w wolne weekendy. Mogłabym się z kimś umówić, ale ochoty brak. Jednak jak już się zmuszę wyjść, to jest całkiem ok i odrywam się od myślenia W pracy czuję się najlepiej, bo mam non stop kontakt z ludźmi, muszę (i chcę) być non stop uprzejma. Ludzie to wyczuwają i odwzajemniają, dlatego jakoś to wszystko mnie napędza do życia Jakoś to będzie. Nie trać nadziei. I tak jak pisałam - postaraj się, a nuż ona zerwała, bo liczy, że poświęcisz jej więcej uwagi?

nie zakoczylem jej, tylko na poczatku po rozstaniu pisalismy sobie na gadu, to tyle jezeli chodzi o kontakt z nia.

Wiem tylko ze musze to odcierpiec, i czekac az mi przejdzie. Wiadomo czas zweryfikuje czy mam racje z swoimi przypuszczeniami ze emocje do mojej osoby wroca do niej z wieksza sila, gdy zobaczy mnie dopiero po 2-3 miesiacach albo i dluzej.
Dwa razy sie do tej samej rzeki nie wchodzi, fakt. Lecz zauwaz co tak naprawde znaczy to przyslowie

Nie da się wejśc do rzeki w tym samym miejscu. To już bedzie co innego. Może być gorzej i spowodować rozstanie ale może być też lepiej bo juz para sporo przeszła i postanowili nadal być razem.  Zgadzacie się ze mną?

dokladnie o to mi chodzilo. W pelni sie z Toba zgadzam. Ta rzeka mimo iz bedzie miala ta sama nazwe bedzie juz inna, co nie oznacza ze gorsza.
pytanie czy warto wracac, do osoby ktora nas skrzywdzila?
Osobiscie uwazam ze zalezy to tylko i jedynie od charakteru partnerow, i ich oczekiwac i sposobu w jaki na nowo zbuduja do siebie zaufanie.

A ja cierpie, ale zbieram sie powoli, nie bronie sie przed tym. Powoli w glowie coraz mniej czarnych chmur.
Pojawia sie mysl: a moze zaczac sie teraz tak w pelni bawic i korzystac z swej atrakcyjnosci ?

hah, to mamy podobnie, ja tez musze przezwyciezyc swoja blokade przed poznawaniem nawet tych nazwijmy je "mniej madrych" imprezowych panien
ale jak sie bawic to sie bawic. Zreszta nikt nie mowi ze zadna z nich nie okaze sie madra

Pogubiona nie zadręczaj się! Miłość to potężna siła i gdyby naprawdę kochał nie wyobrażałby sobie życia bez Ciebie i by nie odpuścił tylko walczył, dał szansę, każdy popełnia błędy, każdy ma wady, ale miłość jest ślepa a ta prawdziwa tak po prostu nie wygasa i naprawdę wiele jest w stanie wybaczyć. Sama zostałam porzucona, zakochana po uszy, z uczuciem że odszedł ode mnie mężczyzna mojego życia. Zostawił mnie również z poczuciem winy, która ciąży mi niczym garb na plecach. Cierpię, wylądowałam u psychiatry, przestałam wierzyć w wiele wartości w życiu, ale jedno wiem na pewno, jak się kocha miłością prawdziwą to się nie chce żyć bez tej drugiej osoby. To smutne, ale chyba (już) nie kocha, a zmusić do miłości się nie da... Rozumiem Cię doskonale, ale jeśli same sobie nie pomożemy to nikt tego nie zrobi.. Tylko jak zrozumieć, kiedy się nie da? Jak żyć dalej, kiedy się nie chce?

Podobno nawet w raju zachodzi slonce, ale nie zapominajmy ze kiedys, musi rowniez na nowo wzbic sie na horyzont nieba by poswiecic i umilic nam nasze zycie

Wyciagnijmy wnioski, zebralismy cenne doswiadczenie, czas zajac sie wlasnym zyciem i patrzec w przod.

A skad wiecie co bedzie za rok lub dwa lata? Moze ktos bedzie zalowal swej decyzji?...

Korzystajmy z zycia i zmieniajmy sie na jeszcze lepszych niz bylismy, i w miedzyczasie nie zaszkodzi poznac jakis ciekawych ludzi odmiennej plci:)

pozdrawiam was, i trzymajcie sie, bo dodajecie mi otuchy w tych ciezkich dniach, tygodniach, miesiacach.

Czasami kobieta i mezczyzna wcale sie od siebie wiele nie roznia - trzymajmy sie razem jak teraz:)

Nie ma cudownego sposobu na zapomnienie o eks aczkolwiek pomaga w tym pousuwanie wspólnych zdjęć pamiątek oraz wszystkiego co nam o nim przypomina ja się zbierałam rok ale na własne życzenie bo pozostawałam z eks w przyjacielskich stosunkach a to mi nie pomagało tylko niszczyło jeszcze bardziej ale w końcu powiedziałam dość było ciężko ale szukałam sobie zajęć tak żeby cały czas mieć głowę zajętą. I stopniowo on schodził na drugi plan aż w końcu zauważyłam,że on się już dla mnie nie liczy radzę sobie bez niego i wtedy dopiero poczułam,że jestem gotowa na nowy związek

Wiem troskliwa, to jest straszne, z drugiej strony... to powinno dać Ci podwójną siłę do tego, że właśnie teraz musisz być silna, nie możesz dać Mu satysfakcji, że bez NIEGO nie istniejesz...  Wiem, że to tylko słowa, ja też chcę w to wierzyć, w to, co piszę ...

To budowanie muru jest chyba najtrudniejsze, bo człowiek spragniony miłości jest często nierozsądny. Z jednej strony bałabym się wpuścić znów kogoś do swego serca a z drugiej...podobno najlepiej klin klinem, ale dopóki tęsknię za nim i kocham nic z tego, nie umiałabym kogoś umyślnie skrzywdzić czy wykorzystać.

ballack16 Gratuluję Ci tej siły (sądzę że masz jej jeszcze spore pokłady) i tego, że się oswajasz, to chyba pierwszy duży krok w procesie pogodzenia się z sytuacją, to super! Ja póki co jestem w rozsypce i konflikcie serce-rozum. Dużo mądrych myśli mam w głowie ale co z tego skoro serce krzyczy: wróć! Trzymam się jednak nadziei, że niczym feniks odrodzę się z popiołów, chcę sobie wytatuować tego pięknego ptaka, żeby zawsze mi o tym przypominał. Może to przyniesie jakąś ulgę

Pogubiona z jednej strony powinno to dać podwójną siłę, z drugiej jednak to sprawia, że czuję się bezwartościowa, jako osoba, za którą się nie tęskni, o której się nie myśli i którą można wyrzucić ze swojego życia z dnia na dzień. To straszne. Czuję się jako ktoś gorszy, a dałam mu całe swoje serce, dobroć i miłość w każdej sekundzie mimo jakichś tam moich wad. Więc jeśli to wszystko to zbyt mało, jeśli rzeczywiście byłam taka zła i niedobra, to jak teraz wierzyć w siebie i w to, że jeszcze ktoś mnie pokocha...? Dałam wszystko co miałam do zaoferowania i zostałam odrzucona. Ludzie sami sobie komplikują życie, szukają nie wiadomo czego.

Nie ma czarodziejskiej różdżki jak wrócić do normalności, kiedy następuje rozstanie. Przestać myśleć też się nie da bo człowiek to istota myśląca, rozwiązaniem które pozwala na w miarę normalne funkcjonowanie to dokładne planowanie sobie każdego dnia tak aby za dużo nie myśleć, typu praca, obowiązki, sport, zainteresowania. Ja jak nadchodzi weekend to nie lubię nawet w domu przebywać i staram sobie zorganizować weekend tak aby minął szybko. Najlepiej jak najdalej od komputera i środków które mogłyby pozwolić na głupie pomysły i nękanie kontaktem swojej ex.

Dzięki Doonna, ale wiesz że łatwiej komuś doradzić niż samemu zastosować swoje rady.