Jego przeszłość mi przeszkadza, nie ufam mu, proszę o pomoc i radę - Netkobiety.pl

Odpowiedz sobie na podstawowe pytanie: czy jesteś z nim szczęśliwa?

Porozmawiaj z nim o tym, postarajcie się przekreślić przeszłość grubą kreską i cieszcie się sobą. I pamiętaj, że szczerość i zaufanie w związku to podstawa

Dziekuje Ci za dobra rade.
Problem tkwi w tym, ze wszystko jest fajnie do czasu.  Ten bol i to jak mnie kiedys zranil wraca do mnie pod wplywem jakichs czynnikow zewnetrznych typu ktos mnie do niej porowna(bo jestem w srodowisku ktore bylo jej znajomymi ) albo wyskoczy cos niespodziewanego.
On mi mowi, ze chce ze mna miec rodzine i ze jest bardzo szczesliwy.
Boje sie czasem, ze jak nie zgodze sie na cos co z nia robil albo kims innym to bedzie mial jakis dobry kontrargument,

Postaw sprawe jasno:Szczera Rozmowa..Wszystko mu Powiedz co ci  Przeszkadza..I czego nie chcesz w waszym związku..Naprawdę jeżeli cię kocha to wszystko zrozumie..:)

To Po prostu zaufaj a przeszłość zostawcie za sobą..I nie przejmuj się tak tym wszystkim..Pamiętaj on jest z tobą a nie z tamtą dziewczyną..Wybrał ciebie, nie ją! wez to pod uwagę!:)

Naprawdę Nie ma za co:))) Warto wspierać:)))

Teo wszystko co zostalo napisane w zalaczonym przez Ciebie poscie jest poprawne.
Ja nie umiem sie pogodzic z tym, ze to on 2 razy mi numer wykrecil i patrzac na to przez pryzmat tego ciezko mi jest mu ufac. Niepotrzebnie sie nakrecam.
Wlasnie porozmawialismy i wszystko zostalo oddzielone i nie bede do tego wracac bo to nie wnosi nic dobrego i nie ma sensu.
Dziekuje wszystkim za wpisy. Czasem potrzebna jest opinia kogos z zewnatrz kto bedzie potrafil ocenic sytuacje.

A co ma robić? Siedzieć i się biczować? Temat zostanie/zostal omówiony, wszystko wyjaśnione i tyle, życie toczy sie dalej.

Nie miała się biczować po rozmowie, ale jakbyś się czuła/czuł gdyby twój partner doprowadził do takiej poważnej rozmowy i po chwili: no to na razie, idę pograć w piłkę. To jest kropka nad poważną rozmową ? To załatwia sprawę a nie rozwiązuje problem. Przeprowadzający ma wrażenie że zrobił co trzeba żeby mieć tłumaczenie, a nie że chciał coś zrobić. Zresztą jak widać z wpisu, sprawa zakończona.

Pytanie odnosnie wiary jest dobre...
Wyprowadzajac sie z Pl mialam watpliwosci czy to jest dobre czy nie ale z natury lubie nowe rzeczy, lubie nowych ludzi, kultury  dlatego to tez byl jakby jeden z argumentow, ktory przekonal mnie do podjecia tej decyzji. Potrzebowalam zmiany otoczenia.
Tak jak zostalo w poscie Teo napisane: albo to bylo i zapominam albo to koniec.  Tego sie bede trzymac.
Wierze w to,ze moj facet sie zmienil, ze dorosl, ze zrozumial co jest wazne i czego chce. Choc podobno faceci nie zmieniaja sie na "dobre" a przewaznie w ta druga strone.
Zaufanie to podstawa zwiazku. Od wczoraj postanowilam nie kwestionowac tego co mowi i po prostu starac sie mu wierzyc. Jezeli wyskoczy choc jedna niejasna i dziwna sytuacja to niestety podziekuje. Dla mnie bardzo wazna jest praca, uczenie sie i dazenie do bycia lepszym wiec pewnie na tym bardziej sie skupie.
Wiem co do niego czuje. On mowi, ze zawsze czul to samo tylko nie bylismy na tych samych poziomach emocjonalnych. Prosty przyklad: kiedys byly studia dla mnie priorytetem a dla niego ogladanie filmow albo przygody. A teraz sie smieje, ze ja swoje juz skonczylam a on jest w polowie swoich ale robi je na bardzo dobrym uniwersytecie za granica i systematycznie pnie sie w gore w  swojej kariere. 
Mam nadzieje, ze kiedys bede w 100 % mogla mu ufac, choc czy mozna byc az tak pewnym 2giej osoby?
NIe chce sie bawic w jakas manie przesladowcza i nie chce go kontrolowac czy sprawdzac. Chce mu po prostu wierzyc.
Czas pewnie pokaze co bedzie.