zostawił mnie bo jestem powaznie chora... - Netkobiety.pl

Mezczyni nie zawsze sa tak silni jak my kobiet czasami takie wiadomosci poprostu bola nie wiedza co maja zrobic
Bardzo mi przykro i naprawde chcialabym pomoc.

z drugiej strony chciałabym sie jakos hmmm zemscic... Zeby poczuł ból choc troche... Zeby sie zastanowił nad tym co czuje... I poczuł jak smiec...
Mam login i hasło do jego poczty na studiach... Taki całego roku... Chciałam napisać historie naszego zwiazku w skrócie... i to jak mnie potraktował... Napisałabym co oni o tym sadza... Nikt nie bedzie wiedział kto to napisał. Wszyscy beda o tym gadac jak ten chłopak mógł ze taki swinia... A tylko on bedzie wiedział ze ta historia jest o nim... Zaboli go moze...

NIe wiem co zrobić zeby ruszyc jego sercem.... On jest egoista i nigdy nie mysli o innych uczuciach... Może to by mu coś dało do myślenia. Jak uwazacie?

Może on nie ma serca, ale Ty za to nie masz za grosz szacunku do samej siebie. Co Ty w ogóle wyprawiasz? Dzwonić do jego matki? Opisywać historię Waszego związku? Wiesz, najlepiej jedź do niego, rozpłaszcz się pod jego drzwiami i zapowiedz, że tam umrzesz, bo Ty taka chora i biedna i zamierzasz ruszyć jego serce...

Dziewczyno, ogarnij się. Przestań żebrać o uczucie. Największą zemstą jaką możesz zrobić jest obojętność. Facet ma Cię gdzieś to Ty też go miej. Zajmij się sobą, znajomymi, swoim zdrowiem, nauką czy pracą. Jeśli zobaczy, że umiesz żyć bez niego i dobrze Ci to wychodzi - sam pomyśli, że może jednak był głupi, że się tak zachował. Każde inne zachowanie zrobi z Ciebie idiotkę, a on będzie szczęśliwy, że się wariatki pozbył.

Uświadom sobie przy okazji, że nic wielkiego nie straciłaś. To był toksyczny związek. Łapki opadają, kiedy się czyta o tym, że przepraszałaś go za swoją przeszłość! A za to, że się urodziłaś nie zapomniałaś go przeprosić? Masz prawo mieć przeszłość, masz prawo mieć do swojej przeszłości dowolny stosunek, masz prawo zachować pamiątki po tej przeszłości. Jemu nic do tego.

Mam nadzieję, że się nie obrazisz za tego kopniaka w cztery litery. Nie przychodzi mi do głowy inny sposób, żeby Cię uświadomić, że zachowujesz się poniżej godności i zupełnie tego nie widzisz.

Edit:
jeszcze jedno. Nie rozczulajmy się nad biednym chłopaczkiem, że "go to przerosło". On już wcześniej niezbyt się w ten związek angażował, więc po prostu wykorzystał pretekst. Nic go nie przerosło - po prostu nie chciał dłużej tkwić w tym związku. Tak się czasem zdarza.

Wiem, masz racje... I wszyscy mi to mowią bo na szczescie mam wspaniała rodzine i przyjaciół... Ale doszło juz do tego ze nie rozmawiam z nimi bo zaczynaja na mnie krzyczec zebym zapomniała bo nie jest wart ani jednej mojej łzy... Ja to wszystko wiem a mimo to tak uparcie go kocham... Juz przestałam pisac i dzwonic... Nie dzwonilam do matki zeby prosic go o uczucie bo i tak juz nigdy z nim nie bede bo nie chce z nim byc... Ale chce zeby wiedział, ze jest smieciem... Chce zeby czuł sie tak, ze inni patrza na niego z pogarda...

To tymbardziej jak On Cie ma w dupie to powinnaś pokazać swoją godność i olać kolesia + pokazać mu co stracił. A takim wypisywaniem do niego i dzwonieniem to On bedzie o Tobie myslał jak o kimś nachalnym a juz na pewno do Ciebie nie wróci.

Chyba troszeczke za bardzo sie nad sobą użalasz.

Użalam? Kuźwa życie dla niego zmieniłam. Nie mam zdjęcia, ani zadnej pamiatki sprzed 7 lat bo mi kazał spalic, nie wiem ale prawdopodobnie on mnie zaraził tym syfem, w kazdym badz razie razem jestesmy teraz z tym wirusem bo spalismy ze soba i zarazilismy sie od siebie... Powinnismy byc razem i wspierac sie... Tak nie moze byc ze przysiega na kolanach i bierze wszystko bo mu sie nalezy a potem gdy go potrzebuje to on ucieka od problemu, pozbywa sie go... Nie uzalam sie tylko cierpie... Bo juz mnie facet rzucił bez powodu po 4 latach zwiazku... A on widział jak cierpiałam po tym, przysiegał ze juz mnie nikt nie skrzywdzi... a teraz zrobił to sam...

Kobieto, a dlaczego to zrobiłaś? Dlaczego ulegałaś jego dziwnym żądaniom? Dlaczego zmieniłaś dla niego życie? Dlaczego bezwarunkowo wierzyłaś w każde jego słowo? Wiesz, każde z tych zachowań było w pewien sposób Twoim wyborem. Mogłaś zachować się inaczej. Twoja naiwność nie jest jego winą.

On mna tak potrafil zmanipulowac... Kuzwa ale byłam głupia, jeszcze myslałam, ze ma racje i go za to przepraszalam ze cokolwiek zachowałam...

Pogubiona, potraktuj to jak jeszcze jedno doświadczenie, może zachowanie Twojego ukochanego czegos Cię nauczy a przynajmniej tego abys nikomu nie oddawała Siebie całej, on to wykorzystal, wycisnał jak cytrynę a Ty dalej się kajasz i piszczysz i jęczysz z tesknoty za kims kto nie był Ciebie wart. Ogarnij się i wez sie za leczenie, nie lituj się nad sobą , tylko cen siebie i swoją prywatnosć i zasada jest jedna, nie opowiada się nikomu o swoim życiu prywatnym bo to co przeżylaś jest tylko Twoje. Powodzenia, nie myśl o zemście bo nie o to chodzi, myśl o sobie i jak najszybciej się wyleczyć.

"Jest na świecie taki rodzaj smutku, którego nie można wyrazić łzami. Nie można go nikomu wytłumaczyć. Nie mogąc przybrać żadnego kształtu, osiada ciasno na dnie serca jak śnieg podczas bezwietrznej nocy.  " To sa chyba słowa, które najbardziej opisuja co czuje...

Rozumiem Twoj ból, ale moim zdaniem powinnas sie ogarnac i dać sobie spokój z gościem który ma Cie w dupie. Gdyby mu zależało byłby przy Tobie, to chyba logiczne prawda ?

Twój były to najwidoczniej tchórz. Tchórz, bo nawet jakby chciał się rozstać (z jakiegoś powodu), to powinien powiedzieć o tym wprost, a nie wymyślać jakieś wymówki. Rozumiem to, że bardzo zranił Ciebie swoim zachowaniem. Myślałaś, że obok będzie kochający mężczyzna, a on okazał się nie tyle warty ile myślałaś... To musi być trudne, rozumiem. Radziłabym teraz, żebyś skupiła się na Twoim zdrowiu, bo ono jest ważne niezależnie od tego czy będziecie razem czy nie, prawda? A zamartwianie się nic nie da, a może pogorszyć stan Twojego zdrowia. Musisz być teraz silna, pozytywne myślenie przy chorobach nowotworowych to istotna sprawa. Wiadomo, że na pewno przyjdą chwilę zwątpienia, ale ważne, byś walczyła o swoje zdrowie, a nie o faceta, który zachowuje się jak dupek. Nie ma co o niego zabiegać. Poza tym cały Wasz związek jawi mi się nieciekawie- od początku związku stawianie warunków, rozstania, ten facet po prostu nie jest dla Ciebie.
Trzymam kciuki za Twoje zdrowie!

Odpowiadam na pytanie: Chodzi o to, ze nie pisał nic typu jak sie czujesz, co slychac, tylko zawsze wieczorem pisał tylko Kocham Cie około 23.00. Nie mogłam już tego słuchać i napisałam mu zeby sobie darował te puste słowa bo nie słowa świadczą o miłości tylko czyny. Wiec odpisał mi ok i od tamtej pory właściwie nie było kontaktu. Już od trzech tygodni.

Facet facetowi nierówny, Ty masz teraz co innego na glowie swoje zdrowie i walcz o nie. Masz rodzine i przyjaciol ktorzy Cie wspieraja, wiec masz dla kogo zyc.
Powodzenia

Dziekuje wam dziewczyny... Jak to czytam to przynajmniej utwierdzam sie w przekonaniu ze nie jest wart moich łez... Problem tkwi tylko w tym ze on mnie tak nauczył ze zawsze czułam sie winna... Za kazda nasza kłótnie czułam sie winna... Gdy ide do pracy (ucze w szkole matematyki i informatyki) to czas mi upływa szybko... Nie mysle o nim... Ale później wracam do domu, staram się zapełnić czas w towarzystwie rodziny, ale nadchodzi wieczór i umieram.... Zabija mnie tęsknota za nim... Chciałabym go usłyszeć, chciałabym żeby mnie przytulił, złapał za rękę... Potem jest coraz gorzej gdy nie moge zasnac... Wtedy mysle o najgorszym i najlepiej to żebym umarła... Wiem ze to głupie i niedojrzałe ale tak jest... Sa chwile kiedy jestem silna ale sa tez takie kiedy powietrze ze mnie uchodzi...

Chciałabym wyjsc gdzies i zapełnić czas na maxa... Ale niestety minus jest taki ze mieszkam na wsi... Tu jest inaczej, wszystkie moje najblizsze kolezanki wyszły za mąż, maja juz dziecko... W wieku 25 lat... Ale taka jest prawda... Nie ma klubów czy jakichs atrakcji... Dlatego wieczory spędzam praktycznie w samotności...

Mysle ze niedlugo wiosna, wiec chce sie zapisac na kurs tańca w miescie, może na jakis aerobik albo kurs jezyka obcego... Poznam nowych ludzi... Wiem, ze musze jakas wziac sie w garsc... Nie moge zawiesc mojej rodziny na która moge zawsze liczyc:) Moze macie jakies propozycje co powinnam zrobic zeby sie czyms zajac i wyłaczyc myslenie??? Bede wdzieczna

Boje sie bardzo bo pod koniec tygodnia mam wyniki biopsji... Podobno wazne jest pozytywne nastawienie... A ja mam nastawienie w czarnych scenariuszach...

Mam jeszcze jedno pytanie... Dosc prywatne ale nie radze sobie również z tym... Kiedys byłam bardzo wierząca... Wiedziałam, ze Bog mi pomoże we wszystkim... Ale teraz zupełnie sie odwróciłam od Boga... Nie umiem sie pomodlic, a nawet nie próbuje... Idac do Koscioła w ogóle nie mysle o modlitwie tylko przesiedze myslac o nim, czasami az mi łzy popłyna... Czy to samo przyjdzie tylko potrzebuje czasu?

Mnie spotkało dokładnie to samo...

Byliśmy w sumie razem rok, on policjant. Znaliśmy się z liceum. Wydawało mi się idealny związek. Po pół roku związku okazało się, że mam guza mózgu.
Gdy wróciłam ze szpitala pierwsze co chciał się ze mną kochać. powiedział: "Muszę sprawdzić czy pod tym względem wszystko z tobą w porządku, czy nic nie uszkodzili". Już w szpitalu zaraz po przebudzeniu ledwie kojarzyłam fakty, on wkładał rękę pod moją kołdrę.. Na walentynki napisał mi piękny list, jak bardzo kocha, że to wszystko przetrwamy że teraz będzie już lepiej, że chciałby mieć ze mną dzieci i inne brednie. Miesiąc później okazało się, że potrzebna jest druga operacja. Zaczął kręcić, wymyślać problemy. Już nawet nie wiem jaki miał argument żeby zerwać ze mną. Spotkaliśmy sie ostatni raz i zerwał ze mną w samochodzie.
Nawet nie płakałam, ani jedna łza. Wiedziałam, że teraz najważniejsze moje zdrowie.
Przeszłam drugą operację, wróciłam na studia. Zawaliłam tylko jeden rok. Teraz pracuję, studiuję, mam się dobrze. Praktycznie żadnych uszczerbków na zdrowiu mimo takich operacji.
On pisał i pytał jak tam. Odpowiadałam tylko :dobrze". Ani razu do niego nie napisała. Do jego rodziców tez się nie odzywałam. Chociaz wiem, że jego mama interesowała się tym co u mnie gdy byliśmy jeszcze razem. Popłakałam się tylko raz z jego powodu gdy podczas porządków znalazłam ten list od niego. Potem pomyślałam "zakłamana świnia". Widziałam go dwa razy na mieście, był zdziwiony pewnie że chodzę, że żyję.
Na koniec napiszę, że sa jeszcze normalni mężczyźni na świecie. Spotkałam do tej pory trzech, którzy zaakceptowali moją przeszłość i mimo tych operacji chcieli być ze mną. Jednak z mojej strony nie wyszło, bo nie czułam do nich twego co oni do mnie.
Także nie myśl o tym dupku, nie pisz nie kontaktuj się. Walcz o swoje zdrowie. Powodzenia
Swoją drogą jestem teraz wdzięczna losowi, że postawił jego przed taka próbą. Gdybyśmy nadal byli razem potem ślub dzieci i jakiś problem. Też tak by sie wycofał? Więc lepiej, że wcześniej to się stało, mogę ułożyć sobie życie na nowo

To było zaledwie pół roku temu... Bylismy tacy szczesliwi... Nie rozumiem tego wszystkiego... Jak mogła ta miłość w nim tak wygasnac w tak krotkim czasie...

Chciala bym podniesc cie na duchu ,najwazniejsze to zebys starala sie powstrzymac emocje na czas leczenia, bo napewno nerwy nie wychodza na zdrowie a co do twojego ex to zadna kobieta nie chciala by takiego egoisty wiec pomysl czy nie lepiej skupic sie na sobie, dojsc do zdrowia i pomyslec o poznaniu normalnego faceta. Rozumiem ze potrzebujesz teraz wsparcia, ale ten typ ci go nie da. Wiec zakasaj rekawy, glowa do gory , badz twarda i pomysl o przyszlosci,bo nawet jesli on przyleci do ciebie jak mu sie w zyciu noga powinie to nigdy nie zapomnisz jaki to czlowiez i zal do niego nie pozwoli wam zyc.

Myśl o sobie i swym zdrowiu.Masz rodzinę ,przyjaciół,ludzi którym naprawdę na Tobie zależy.Minie trochę czasu nim strata chłopaka przestanie boleć..ale minie.Tak jak napisała Małgorzatka,może się wszystko ułożyć ,tylko Ty musisz tego chcieć. Znajoma dowiedziala się o chorobie,w ciągu pół roku mąż ją zostawił po 20latach malźeństwa,oparcie miała w rodzinie,córce,znajomych(zostali przy niej Ci prawdziwi).Ona jak we mgle ,zauwaźała tylko to ze mąż odszedł.Najgorsze były święta,uroczystości ,gdy Go już nie było przy Niej.Pewnego dnia słowa córki postawiły Ją do pionu Mamo chcę byś kiedyś bawiła sie na mym weselu i rozpieszczała w przyszłości wnuki.To był taki kop dla Niej do działania.:-)Dziś gdy spotkamy się z Nią na kawie źartuje,śmieje się.Pół roku temu spotkała kogoś ,i wszystko zapowiada się na to,ze to córka,szybciej będzie bawiła się na Mamy weselu :-)Pozdrawiam,i dbaj o swoje zdrowie dziewczyno:-)

kochana, przeczytaj sobie moją historię...
w maju mam operację i to nie na kręgosłup ale na jakiegoś cholernego guza, którego mam nad jajnikiem... i teraz ginekolog powiedział mi że to może być rakowe... operacja jest konieczna(trzeba go szybko wyciąć), boję się bardzo... a mój "były ukochany" teraz chodzi i opowiada tak: "no nie jestem już z nią, bo ciągle a to tu ją boli a to tam, ale mam już inną, zdrową, modelkę, 3 lata młodszą, z centrum miasta to na benzynę tyle nie wydaje..." i oczywiście mówi o tym z uśmiechem na gębie.
a ja już sobie nie daję rady