tęsknota za dotykiem, ciepłem drugiego człowieka - Netkobiety.pl

Myślę,że to tęsknota....Albo tak bardzo uzależniłaś się od tamtej osoby....Od bycia we dwoje....Musisz obudzić w sobie jakąś pasję...cos co pozwoli Ci na dystans,wyciszenie...Oderwanie sie od obsesyjnych mysli....Jeśli to nie pomoże pozostaje rozmowa z psychologiem.I nie ma sensu na siłę szukać "zastępstwa" bo tesknota jest złym doradcą....

To bardzo smutne...

Ja odczuwam coś podobnego tylko że czuje to na sercu. zimno, pustkę i ból. Tak jak by czegoś brakowało. Odrobiny ciepła i dotyku drugiej osoby. To bardzo złe uczucie które dołuje człowieka i nie pozwala mu normalnie żyć. Kontakt ze znajomymi pozwala na chwile zapomnieć o tym uczuciu. Ale i tak zawsze ono powraca. ;(

haidin- wyobrażam sobie jak jest Tobie źle,ja też tęsknie straszliwie za dotykiem ,bliskością tej drugiej osoby,żeby mnie przytuliła pocałowała,niestety to nierealne zupełnie,ta osoba mnie opuściła i nie interesuje sie moim losem. Zycie dostarcza wiele radości ale i cierpienia. Wiem że to w jakiej ja jestem sytuacji może wydać sie dla ciebie błache,twój problem widze jest dużo głębszy ,niepoddawaj sie (wiem ze to głupio brzmi,)

Witaj,bardzo mnie wzruszyła,wręcz panicznie Twoja wypowiedź.Sama jednakże ,wiem, w pewnym stopniu,co masz na myśli...Nie będę Cię pocieszać,gdyż sama znajduję się właśnie w podobnej agonii losu.Myślałam ,że tylko ja karmię się i dławię takimi obsesyjnymi odczuciami...,
przesyłam serdeczne uściski.
A.

Witajcie.haidin ja przezywam dokladnie to samo choc jestem mloda i kazdy powie ze cale zycie przede mna.tak to prawda ale przeciez kazdy z nas chcialby juz od poczatku swojego istnienia(a szczegolnie jak juz jakos to zycie sobie uklada)dzielic z kims swoje zycie.miec kogos do kogo by sie przytulil wieczorem,w ciagu dnia,z kim mozna by porozmawiac o minionym dniu i w ukochanych ramionach odpoczywac.bardzo wzruszajacy jest Twoj post.ja zwierzajac sie swojej mamie uslyszalam od niej ze moze jest mi pisana samotnosc bo moze mam inny cel w zyciu niz zalozenie rodziny ale ja tego nie chce!nie wyobrazam sobie zebym miala cale zycie tkwic w tej samotnosci.ja staram sie walczyc z myslami skupiajac sie na czyms innym,czyms czego pragne.no i w miare dobrze sobie radze ale przyzynam ze tez nachodzi mnie ogromna tesknota za czuloscia i za tym aby czuc sie komus potrzebna.potrzebna w sensie uczuc a nie w sensie tylko sprzatania badz gotowania.rowniez Cie mocno sciskam i gleboko wierze i trzymam kciuki aby pojawil sie w Twoim zyciu ktos kto wypelni pustke w Twoim sercu;)

Mozecie sobie wyobrazic ze czuje podobnie..chodz -niby- mam ta druga osobe przy mnie??

Chcesz sie czegos dowiedziec wiecej?
albo ?naczej n?e chce juz tak zyc moze o to chodzi.
Poza tym racja n?e potraf? okazywac uczuc...

...tak prawdziwe
...i tak znajome.

haidin pisała te słowa tak dawno temu...i chyba jeste, optymistką, bo a jej milczenie to dla mnie sygnał, że jest ok-że nie ma potrzeby by tu zaglądać, że  udało jej się nasycić i nie czuje już głodu, o jakim pisała...
chcę w to wierzyć...

Ojej....też tak mam....Jestem sama i gdy czasem w nocy sie budze i patrze na bok....ah...to aż serce sie kraja...nie ma do kogo sie przytulić...
Nie jest lekko....Ale trzeba zyc dalej no nie?

heh...człowiek sam siebie pociesza ,chociaz boi sie,ze ten stan samotnosci nigdy sie nie zmieni....Ja tak mam..heh...|Ale ogolnie w ciagu dnia staram sie duzo smiac:)
To pomaga:)

No poptarz to masz tak samo jak ja.
Ja normalnie ciągle sie smieje, i kazdy na mnie mowi smiechotka,albo pytaja sie "a ty cos brałas'?
hehe...
Pewnie kazdemu sie zdaje,ze ja pewnie wogole nie wiem co tzn. smutek ,ze mam wesole zycie a tak nie jest...W domu gdy jestem sama to ciagle mysle...i mysle...chodze taka zamarzona...Czasem poleca lzy,rzadko ale jednak....Nie jest lekko samej...
Wiec widze Nemezys ,ze mamy podobnie:)

Czy ja,48letnia kobieta z bagażem doświadczeń życiowych już zawsze będę sama?...czym sobie na to zasłużyłam,dlaczego tyle cierpienia tyle niesprawiedliwości mnie spotkało?dlaczego wierzyłam że miłościom można zdobyć miłość?dlaczego poznałam Go...?po co stanął na mojej drodze..w jakim celu?zakpić..wyśmiać..zabić swój ból?widziałam jego łzy,jego cierpienie,znałam go myśli,chciałam ukoić jego serce duszę..NIE chciał niczego ...nie chciał niczego ode mnie ...pragnął miłości-miłości tej prawdziwej...a czy istnieje inna ..?pokochałam...nie wziął..nie rozumiałam...tysiąc myśli..tysiąc pytań..DLACZEGO?niby prosta odpowiedz...ale dla mnie i tak nie pojęte..
minęło prawie 2 lata...dzisiaj jestem pusta,rozbita,stara...i SAMA.,bo nie potrafię ,nie umie normalnie żyć, myśleć,chcieć, pragnąć kogokolwiek ...czas i leki ukoili mój ból,ale szrama na sercu niewyobrażalna została....Ja -skazana na samotność...do kogo mam mieć żal?do Boga?,do losu? do Niego?czy do siebie?????kto mi na to odpowie?,,kto za to zapłaci???????

Nie wiem, ale jakoś dziwna wydaje mi się teoria, że za dotykiem tęsknią osoby, które nie zaznały czułości od rodziców. W sumie ja też nie miałam - przytulana byłam tylko podczas składania życzeń raz na rok. Właściwie wychowywałam się sama, od początku byłam samodzielna. Ale czy to ma wpływ na to, że teraz tak bardzo potrzebuję żeby ktoś mnie przytulił?

Arkados, na pytanie "dlaczego?" nie odpowie Ci nikt. Bo to bardzo trudne, w zasadzie każda z nas zadaje sobie to pytanie... Nie mam pojęcia co ci napisać, to przykre, ale podobno dla każdego los się kiedyś odmienia...

Natalka, ale ty przynajmniej masz kogos kto wraca
To okropne uczucie, ale da sie z nim zyc, mimo, ze wiele osob uwaza odwrotnie. Najwazniejsze jest, aby sie akceptowac - sobie i swoja samowystarczalność...

Witaj Hidin nie jesteś sama  w swoich  odczuciach  bowiem czuje sie jak pustynia bez wody pomimo to wydaję kwiaty jesli spadnie spory deszcz miłosci,to wszystko prawda ale niepełnosprawni mają jeszcze gorsze warunki w odnalezieniu tej jedynej,bo sa niesprawni fizycznie itp czasami nie są do końca samodzielni i potrzebują pomocy,Nawet jesli sie zaawansujecie emocjonalnie to moze cos z tego bedzie takich osob jest w Polsce  ponad 15% wg statystyk krajowych,najnowszych.Pozdrawiam.
Dla samotnych kobiet ;adam-komenda@wp.pl