Anedoty z dzieciństwa - moja niesamowita historia, czyli.... - Netkobiety.pl

Witam Cie serdecznie..
Moge sie podpisac pod tym co napisalas odnosnie starszego rodzenstwa..:))

Ja mam tylko starsza siostre..
? jak to zwykle bywa gdy bylam mala mus?ala mnie wszedzie ze soba zabierac..a ja ze chcialam byc grzeczna zawsze wysztko co zle zrobila powtarzalam mamie..:)
Oczywiscie za kazdym razem kiedy sprzedawalam siostre miala b.duzo problemow..:) (skromnie powiedziane)
Nigdy nie chciala mnie ze soba nigdzie zabierac miedzy innymi z tego wzgledu..
Wspomne ze moja siostra jest starsza ode mnie o 7lat..ja bylam wtedy dosc mala..i znam ta opowiesc tylko od niej samej..
Kiedys po latach mi ja opowiedziala..
Pewnego dnia..:) jak zawsze zreszta musiala mnie zabrac ze soba..
Miala taka kolezanke z ktora zawsze sie spoytkala..
Obie podpalaly..:) i oczywiscie wszystko mowilam mamie..
Kiedys sie wziely na sposob..zapytaly czy chce sprobowac..:))
Sprobowalam..ksztusilam sie podobno strasznie..:))
Ale co najlepsze z tej opowiesci..
Moja siostra powiedziala mi ze teraz jesli powiem mamie ze palily..Ona powie o mnie..:)
W ten sposob mnie przekupila.. Teraz wiem ze oczywiscie gdybym powiedziala rodzicom ze mi dala miala by jeszcze gorzej...:)
Ale....skorzystala na tym..:)
Tak to wlasnie starsze rodzenstwo wykorzystuje mlodsze...

Wlasnie wyciaglam wniosek..Ze moze dlatego nie pale do dzis przez ta traume z dziecinstwa..:))
Za co akurat jestem wdziedzna..:) jednak pewne rzeczy moga wyjsc na dobre..
Pozdrawiam..

Chyba mam podobne doswiadczenie z ta laleczka..
Do tej pory ja pamitam..
Dostalam na komunie lalke..i poszla w kat..:)

Przypomnialo mi sie jeszcze..
Ciagnac to co pisalam o zabieraniu mnie wszedzie ze soba..
Gdy chdzilismy do jej znajomych i grali w karty nie wiedziec czemu zawsze wygrywalam..:))

Opowiadając powyzsza historie przypomniała mi sie moja ulubiona sytuacja z dzieciństwa...a mianowicie jak byłąm mała długo mi nie chciały rosnąć włosy, mama bałą sie że zostane łysa (teraz mam bujna czupryne loków wiec obawy mamy były zbędne) wkońcu wyrosło mi kilka włosów ale nie było ich zbyt wiele Słynna juz siostra wziełą mnie na spacer po miescie ze swoja przyjaciółką. W trakcie spacerowania zobaczyłam podobno ( bo tą historie znam tylko z opowiadań ) grupke metalowców wiecie skóra, długie włosy...podbiegłam do nich i stanełam w środku koła jakie z siebie utworzyli i zaczełam trzepac głową na której były trzy włosy na krzyż tak jak długowłosi metalowcy na koncertach:) moja siostra myslałą ze mnie udusi a metalowcy...mała łysawa dziewczynka ich rozbroiła podobno śmiali sie i byli zachwyceni moim "występem" hehe uwielbiam tą historie i dałabym wszystko zeby zobaczyc siebie wtedy i mine zarowno "metalowcow" jak i mojej siostry która musiała po mnie do owego kołka przyjsc i meni stamtad zabrac 

Daaawno nikt nic nowego nie napisał w tym wątku a szkoda, bo anegdoty z dzieciństwa są tak fajne do czytania.
Ciekawe, czy ktoś tu jeszcze od czasu do czasu zagląda?;)
Ja coś skrobnę w takim razie. Mam jedyną siostrę, starszą o 10 lat. Gdy byłam małym dzieckiem, 5 może 6 latek a rodzice gdzieś wychodzili z domu,
zostawiali mnie pod opieką siostry.
A siostra wtedy słuchała Black Sabbath (wśród innych zespołów) a zwłaszcza jednej piosenki "I am iron man", której ja się potwornie bałam,
wyobrażałam sobie (bo byłam dzieckiem z bardzo rozwiniętą wyobraźnią, muzyczną też a to ważne, bo muzyka tej piosenki była dla mnie lekko mówiąc traumatyczna) jakieś koszmarne roboty, jak po mnie idą i się bałam! I jak rodzice wychodzili a my zostawałyśmy same, moja siostrzyczka zamykała mnie w pokoju, trzymała klamkę z drugiej strony drzwi tak, że ja nie mogłam wyjść a sama mi puszczała na cały regulator tę koszmarną wtedy piosenkę. Darłam się okropnie ponoć!
Do dziś pamiętam ten refren i przechodzą mnie dreszcze;).

Ja później wpadłam na pomysł straszenia siostry (skutecznie:)) - mamy w mieszkaniu długi przedpokój, za czasów mojego dzieciństwa wisiał tam taki parawan, za którym trzymaliśmy odkurzacz, trzepaczkę, takie rzeczy. I ja chowałam się za tym parawanem czekając na siostrę, jak będzie szła do swojego pokoju. Najczęściej robiłam to wieczorami. Zaczajona czekałam a jak już nadszedł odpowiedni moment wyskakiwałam na nią zza tego parawanu z głośnym "uuu". A potem uciekałam do mamy i czekałam na zemstę, gdy rodziców nie będzie w domu;).

Jak byłyśmy już sporo starsze, siostra była już na studiach, też coś wymyśliłam:). Obie mamy arachnofobię;) a w sklepach wtedy można było kupić takie słodycze - żelki uformowane 
i zamknięte w plastikowych formach, by nie straciły kształtu. Były np skorpiony. A ja wypatrzyłam idealnego pająka i oczywiście kupiłam. Pająka zaraz zjadłam a do pustej foremki pająkowej naładowałam modeliny i uformowałam kształt. Delikatnie potem tego pająka wyjęłam i upiekłam w piekarniku, żeby stwardniał.
Był niesamowity, aż się sama bałam, jak na niego patrzyłam;).
Następnie od taty z szuflady wzięłam dwustronną taśmę klejącą i przymocowałam do tego pająka od spodu. I sobie poczekałam.
Siostra miała w pokoju koło łóżka dużą lampę stojącą, z materiałowym żółtym abażurem, który wieczorem rzucał piękne światło. Jak poszła do łazienki, to ja szybko buch do pokoju i przykleiłam tego pająka pod spodem abażura, tak że z wierzchu widziało się przepięknego, idealnego i wielkiego pająka, który siedzi w abażurze;).
Sama poszłam z miną niewiniątka do rodziców do pokoju oglądać z nimi film. Po godzinie z pokoju siostry rozległ się taki wrzask, jakiego jeszcze nie słyszałam:)))
Rodzice przerażeni co się stało polecieli do siostry, ja też, tylko wolniej bo tak się śmiałam. Rodzice powiedzieli chyba wtedy, że mam głupoty w głowie, ale ja widziałam, że śmiać im się chciało okropnie:). Ten pająk mi potem zginął jakoś i nie mogłam go znaleźć.

Ze dwa lata później z kolei mama padła ofiarą pomysłu naszego z siostrą, wspólnego. Kurcze, dorosłe prawie baby...:)))
Kiedyś przy odkurzaniu pokazałam siostrze, jakie fajne dźwięki wydaje karbowana długa rura od odkurzacza, jak się ją wyjmie i np coś do niej powie grubym głosem. Chichrałyśmy się z tych dźwięków
i wpadłyśmy wieczorem na pomysł, że nabierzemy mamę;). Otóż wieczorem nasza mama krótko modliła się w kwadratowym pokoju - a przedtem razem z siostrą przeciągnęłyśmy rurę od odkurzacza od okna z pokoju siostry do okna kwadratowego (dobrze, że rura nie spadła, mieszkamy na 2 piętrze;)) - tak, że oba wyloty rury były w tych dwóch pokojach. Jest późny wieczór, mama się modli, okna otwarte, cicho w domu. Siostra (ja nie mogłam, bo bym ryknęła śmiechem) w swoim pokoju do swojego końca rury powiedziała grubym szeptem DIAAAAAABEEEEEEŁ...
Kilka sekund ciszy...szum w pokoju...otwierają się drzwi, wypada mama dziwnie blada...och dostało się nam;))))

Ale jak teraz o tym myślę, to okropnie się cieszę, że moja mama ma mocne serduszko:) a w ogóle to sama bym siebie sprała na kwaśne jabłko za coś takiego:).

Dużo tego się zbierze...

Gdy miałam 5 lat jakimś cudem podejrzałam w tv fragment horroru, w którym była scena, że ktoś spuścił wodę w ubikacji,
coś się zatkało i zamiast wody zaczęła z kanału wypływać krew.
Tak sobie to zapamiętałam i tak się bałam, że przez pół roku (albo i więcej) chodziłam do ubikacji z kimś, żeby był przy mnie:)) i stał niedaleko, ja byłam przerażona, że krew zacznie wypływać.

A (to już jest anegdotka dotycząca mojego kochliwego wówczas kobiecego serca;)) jak miałam 3-4 latka byliśmy z rodzicami na wakacjach w domu wczasowym. Był tam też znajomy rodziców
z żoną, do którego zapałałam gorącym i szczerym uczuciem.
Kiedyś zginęłam i rodzice mnie szukali, mama znalazła mnie w pokoju przyjaciół i zobaczył obrazek:
znajoma siedzi przy stole i się śmieje, znajomy na krześle a ja siedzę koło znajomego, trzymam go za rękę i mówię, jak ja go bardzo kocham:)))
On na to, że ma żonę:))
Ja - że to nic nie szkodzi, żeby się rozwiódł, będziemy mieli domek i dzieci:)))).

Już jako bardzo małe dziecko miałam spory zasób słów i wiedziałam, co mówię;))).