Kącik dla płaczących - czyli kiedy dopada nas ten gorszy dzień.... - Netkobiety.pl

witaj mirella- jakbym czytała o sobie  dla świata uśmiechnięta pełna życia  a tak naprawdę samotna więc wiem o czym piszesz

Zapewniam cię Mirella, że nie jesteś sama. Jest nas wielu. Ja również często tak mam. Tyle, że już rzadko płaczę. Z jednej strony silna, z drugiej bezsilna. Niby wiele mi do szczęścia nie trzeba, a nie potrafię być szczęśliwa. Jednak najgorsze jest to poczucie pustki, które towarzyszy mi chyba od zawsze. Jeszcze jakiś czas temu myślałam, że tylko ja mam ten problem i nie mówiłam o nim, bo myślałam, że nikt nie jest w stanie pojąć jak się czuję. Teraz widzę, że bardzo się myliłam.

MÓJ PRZYJACIEL TELEWIZOR...

PRZECZYTAJ JAKĄŚ POZYTYWNĄ KSIĄŻKĘ

ODPOCZNIJ OD RANDEK NA SIŁĘ ...

ZAJMIJ SIĘ SOBĄ A KTOŚ " DO PARY SIĘ ZNAJDZIE "

POZDRAWIAM

Ja też tak mam rycze z byle powodu.Wszystko mnie drażni nawet zapach kawy . Ta samotnośc jest do d... a czasami i bycie z kimś daje w kośc . Tak źle i tak nie dobrze i jak tu życ?

Magdalenka - to jest moje motto zyciowe które bardzo mi  zawsze pomaga .
Glowa do ory bedzie dobrze bo ....po burzy wychodzi sloneczko .
Czego Wam z całego serca zycze .

Masz racje to życie jest do d...ale musimy miec siłe aby je przetrwac.

Skąd ja to znam... Niektórzy mają w sobie tyle miłości że mogą obdarzyć kilka osób, ale może kiedyś zrozumieją, że nie można iść jednocześnie dwoma drogami. Jeśli nie zrozumieją to postawmy im szlaban.

ja mam metode na zabicie ciszy taka, ze slucham w kolko moich ulubionych plyt i nawet mi jest fajnie z tym, poczytam ksiażke, wyjdę do koelzanki, na spacer i da sie zyc. Poza tym tlumacze sobie ze jak ludzie sa w zwiazku tez czesto nie maja dla siebie czasu i nie jest mi wcale tak strasznie. wszytsko zalezy od nastawienia. Oczywiscie sa dni kiedy sie placze, ale przeciez jak jestes w zwiazku tez placzesz. Takze wszystko trezba wziac na luz i pogodzic sie ze "i tak zle i tak zle', albo i tak dobrze i tak dobrze. I do przodu.

moze zycie nie jest do d....ale  ludzie z ktorymi mamy do czynienia sa  fałszywi   nie mogac zrozumiec krzywde innego człowieka
gdyby nasz  naród był inny   gdyby ludzie byli inni  to moze nasze zmartwienia byłby   mniejsze:(
ale niestety nie  !!!
jestesmy zdani sami na siebie nie mogac liczyc  na pomoc innych

nie wiem jak kobiety do tego podchodzą ja mam zawsze paru najlepszych kumpli którzy pomogą mi w każdej sytuacji na to samo mogą liczyć z mojej strony ostatnio musiałem zbierać kase żeby wyciągnąć kolegę z aresztu

"Miłość, Honor, Braterstwo"

Ja tez probowalam walczyc z samotnoscia ale chyba im bardziej z nia walcze tym bardziej ona mnie dreczy.postanowilam dac sobie z tym spokoj.wierze ze ten jedyny mnie znajdzie i stanie sam na mojej drodze.nie chce juz walczyc bo i tak nie przynosi to dobrych skutkow.a jesli chodzi o to forum to z cala pewnoscia musze wam powiedziec ze ono naprawde bardzo pomaga.i to wlasnie tutaj mozna znalesc wsparcie ktorego tak bardzo nam brakuje:)jestem swiezo po rozstaniu ale to wlasnie dzieki temu forum nie zalamuje sie bo wiem ze sa tu ludzie ktorzy przezywaja to co ja a nawet gorsze rzeczy i ze Ci ludzie zawsze sluza szczeroscia dobra rada i nawet przytula jak trzeba;)

Witajcie. Dziś mam gorszy dzień ,chce mi się płakać,nie mam komu się wyżalic.
Niby mam rodzinę ,męża ,dzieci  a czuję się samotna. Kończę dziś 40 lat ,urodzin hucznych nie było,brak kasy i czasu,ale to nie ważne. Ostatnio ledwo wiąże koniec z końcem,chroniczny brak kasy. Jeszcze przed chwilą mąż wychodząc do pracy zrobił mi awanturę że wydałam na zakupy na sobote i niedzielę całe 60zł. Żyję oszczędnie ,nic sobie nie kupuje wszystko idzie na żarcie. I jeszcze żle. Nie mogę nigdzie dorobić , jedno dziecko wożę codziennie do szkoły a z drugim sedzę w domu. Zasrane życie,kiedyś było lepiej.Niekiedy nic mi się już nie chce.

Lidka sto lat sto lat! :*
Prawdziwe życie zaczyna się po 40ce ponoć hehe

Mam dzisiaj straszny dzień Duszę w sobie jeszcze  łzy, ale niedługo buchnie ze mnie ;(
Po pierwsze chora jestem, zaraziłam się od kolegi, który przyszedł na uczelnię chory po jeden głupi wpis Zabiję go!
Od dwóch dni ślęczę nad pracą licencjacką. Mam dość, głowa mi pęka od tego czytania, myślenia, pisania... I przeraża mnie myśl, że następne dwa dni będą wyglądać tak samo I do czerwca tak w sumie (( Próbuję się pocieszyć, że w poniedziałek oznajmiam mojemu promotorowi, że biorę od niego 2 tygodnie wolnego. Eh przebimbałam cały semestr i teraz za to płacę, ale muszę odpocząć, złapać świeżości
Do tego nie mam nawet gdzie wyjść, do kogo, z kim, żeby zrelaksować się jakoś. Siedzę sama w czterech ścianach jak dziwoląg i wariuję już Koleżanka, z którą spędzałam najwięcej czasu nie odzywa się do mnie, znalazła sobie lepszą koleżankę, a ja zostałam sama jak palec
Moja przyjaciółka, która mieszka w innym mieście, wcześniej wspierała mnie chociaż tekstowo, a dzisiaj też się obraziła i zablokowała mnie na gg
Nie wiem co ze sobą począć. Napisałam do innej koleżanki, czy się jutro spotkamy, to ona ma już plany, ale może się odezwie, czyt. nie

Dzięki Kate za życzenia.  To nie to że nikt o mnie nie myśli bo jest trochę tych znajomych,ale co z tego są dalej ode mnie.Dzwonia tylko i piszą a ja bym chciała żeby ktoś przyszedł i posiedział ze mną. 
Mojej córce też powtarzam ucz się dziecko ucz,jednym uchem wpada a drugim wypada. Wam też to powiem uczcie się kochane,pozdajecie wszystko tego wam życzę

Lidka_71- nico spóźnione, ale w 100% szczere życzenia urodzinowe i żeby znowu było lepiej- jak kiedyś. Mam nadzieję, że dzionek zakończył się dla ciebie mimo wszystko dobrze. Co do szkoły, to no cóż, jak się do niej chodzi, to nie zawsze się ma ochotę na naukę. Często dopiero po latach potrafimy ją docenić i możliwości jakie daje.

Witaj KwiatLotosu999- najważniejsze, to zrobić pierwszy krok a później już jakoś idzie. Każdy z nas ma podobnie, wiec możemy się tu trochę wspierać. Ja akurat mam obecnie lepszy czas, ale nie wiem jak będzie za kilka dni. Jakiś czas temu myślałam, żeby iść z tym do psychologa, bo za bardzo mnie ten stan wyniszcza, ale mam obecnie za dużo wydatków więc próbuję z tym walczyć sama. Staram się czytać dużo pozytywnych rzeczy, już samo czytanie postów na tym forum bardzo mi pomaga, stawiam sobie cele i przede wszystkim staram się nie dopuszczać do siebie negatywnych myśli. To bardzo trudne, ale przynajmniej się staram. Jeśli ci ciężko i nie masz z kim o tym porozmawiać to pisz. Chociaż w ten sposób uwolnisz myśli i trochę poczujesz się lepiej.

Niektóre z was tak fajnie piszą o nadziejii i o tym, że ją maja- ja już chyba nie.
Od pewnego czasu mam bardzo duże obniżenie nastroju, nic mnie nie cieszy- przyczyną tego jest nie tylko samotnośc, bo dość dużo sie nazbierało.
Mam wrażenie, że wszystko jest już poza mną i że już nic nowego mnie w życiu nie czeka( wszedzie gasną światła i zamykają sie drzwi).
Podziwaim tych, którzy piszą, że mają nadzieje- bo ja nie mam.

Lidka_71 Również dołączam się do tych spóźnialskich Sto lat w szczęściu ci życzę, bo przecież wszystkim Nam o to chodzi!
I uwierz że wiem jak się czujesz. Ja też sytuację finansową mam baaaaardzo kiepską żeby nie powiedzieć fatalną, z tą różnicą że nie muszę się martwić o dzieci. Odmawiam sobie wszystkiego, bo po prostu na nic mnie nie stać. W lodówce mam tylko światło i chociaż dobrze że mama blisko to na obiad mam gdzie wyskoczyć. W dzień wypłaty na koncie po opłaceniu rachunków zostało mi  11 zł. więc sama widzisz.

Kate1234 Jeśli koleżanki są zajęte to sama wyjdź z domu chociaż na krótki spacer. Dotlenisz się, podumasz na świeżym powietrzu a poprawa na pewno nastąpi. Wiem że samej to żadna motywacja, ale trzeba zacząć właśnie od tego. Głowa do góry, dasz radę.

KwiatLotosu999 Napisz coś więcej. Jeśli jest ci ciężko i nie masz gdzie wyładować swoich emocji to lepiej trafić nie mogłaś. Pisz to naprawdę pomaga.

Dziękuje za życzenia i ciepłe słowa . Dzień jak narazie zaczął się ok,pije kawkę,trochę boli mnie głowa ale będzie dobrze.
Pogoda za oknem jakaś taka szara mam nadzieję że słońce wyjdzie. Macie rację jak byłam w wieku 20 lat to nie myślałam o nauce tylko byłam w ciąży,niekiedy żałuje ze się tak szybko wszystko potoczyło tzn. ślub,dziecko ,wspólne życie na swoim.  Człowiek nie myslał o nauce a teraz przydałoby się edukacja żeby właśnie nie martwić sie jak tu przeżyć miesiąc za 900 zł.
Żałuję tylko tego że nie słuchałam rodziców jak mówili ucz się ucz przyda Ci się.Rodzinkę mam Ok,tylko nastolatki sie buntują ale to normalne wiem coś o tym i staram się zrozumieć.Córka studiuje filologie germańską,jest ciężko ale proszę ją aby zrobiła wszystko co w jej mocy aby było jej póżniej w życiu łatwiej.Pierwszy semestr zdała na 70%,tak mówi . Mieszka z moimi rodzicami na Śląsku.Pozdrawiam i przepraszam za haos w pisaniu.

Dzięki Sylwunia za życzenia. Trzymam Cię za słowo że to wszystko minie   bo jak nie to się z tobą rozprawie oczywiście wirualnie. Pozdrawiam cieplutko i życzę miłego dnia.

no tak ja też nie pomyślałem o nauce przez co teraz muszę sporo pracować jedyny plus to że przewyższam średnią krajową 3500zł na rękę ale i tak planuje iść do wojska.

Uwielbiam tę piosenkę!

A ty w tym kąciku płaczesz czy chwalisz się????

Kolego, pieniądze to nie wszystko, a to forum  nie jest od przechwaliania się.
pozdrawiam

smutno mi. gdy spogląda się we mnie na opak. nie lubię hałasu. wolę ciszę. są ludzie, których nigdy nie polubię i których nigdy nie będę szanować z powodu ich braku zasad. on na odwrót. dookoła jest tyle możliwości... i tyle osób wokół... i nawet jeśli właśnie teraz, tej nocy ktoś siedzi przy tobie, śpi... jest tylko obok Ciebie... a ty i tak jesteś sama, sama w sobie....odliczasz powoli sekundy...czas mija... ale nie możesz zasnąć... niepokój... starasz się dawać wszystkim to co jest zupełnie perfekcyjne w zamian dostajesz shit...

Gorsze dni niestety i mnie dopadają. To taki czas kiedy człowiekowi nic się nie chce, i marzy tylko o tym by zasnąć i mieć wszystko w dupie. Przepraszam, za wulgaryzm. Mnie najbardziej martwi fakt, że przed tym co się wydarzyło w moim życiu, byłem niezwykle radosnym człowiekiem. Miałem ufność w innych ludzi, sam byłem dla innych podporą, i potrafiłem wierzyć że 'wszystko jest możliwe'. Teraz z perspektywy czasu, widzę jak wielką naiwnością charakteryzowało się moje wcześniejsze postępowanie, z jak wielką również naiwnością potrafiłem zawierzyć siebie komuś kogo praktycznie rzecz biorąc wcale nie znałem. To chyba boli najbardziej, rozczarowanie. Pozdrawiam.

NiobeXXX- ja mam nadzieję. Muszę ją mieć. Gdyby nie ona, to nie wiem co by ze mną było. Obniżenie nastroju, negatywne myśli też mnie często dopadają- nawet dzisiaj miałam przez moment takie myśli, ale staram się je wypędzać, zastąpić innymi. Mówię sobie, że one mi nic nie dają i że wprowadzają mnie w ten depresyjny nastrój, którego tak nienawidzę itd. Na razie jeszcze słabo sobie radzę, ale wierzę, że będzie lepiej. Dodam, że te uczucia znane są mi od dziecka, ale dopiero teraz staram się z nimi walczyć. Kilka lat temu miałam parę planów, które bardzo chciałam zrealizować i właśnie niestety na tym się kończyło- chciałam. Chciałam i nie mogłam, bo sama się ograniczałam. Wydawało mi się, że albo sobie nie poradzę, albo ze się nie nadaję, albo....wiele innych albo. A, że te ograniczenia bardzo mnie bolały, to pewnego dnia spięłam się w sobie i zaczęłam swoje plany realizować. Od tego czasu wiele się u mnie zmieniło, więc teraz kiedy dopada mnie ten stan, staram się myśleć o tym co już osiągnęłam, o tym co jest teraz i o tym co jeszcze zrobię w przyszłości.

CZeść Dziewczyny:)
Mnie też tu coś ściągneło. nie wiem co bo już mam stany depresyjne za sobą. Zaczełam planowac i mysleć o przyszłości ale bardziej jako samotna kobieta niż z jakimś tam facetem. Nie wiem czy już sie do tego przyzwyczaiłam czy przestałam wierzyć ze normalne związki istnieją. Ponad rok temu zostalam sam z dzieckiem. Mój były odszedł do innej. Teraz jest ok umiem już z nim normalnie rozmawiać bez emocji. I to jest najfajniejsze że nie ma emocji. Ale jestem wciąż sama. Czemu nie wiem i wygląd nie ma tu nic do rzeczy. Z jednej strony fajnie już mi z ta samotnośącią i nie wiem czy umiałabym być z kimś tak jak kiedyś potrafiłam ale ciężko jest być samą. Pod wieloma względami.

Chce mi się płakac, znowu doła mam,we mnie sie źle dzieje,wszystko się odzywa, dookoła się źle dzieje,nie potrafie się nie przejmowac.

Olcia mi kiedyś jak było bardzo ciężko to nie ukrywalam emocji. Wtedy łatwiej jest wyjśc z wszystkiego.
Ale też zdawałam sobie sprawę z tego że nic nie trwa wiecznie...:)

hej dzieki za życzenia.:)))))))))))))
A co masz też dziś dola?

Ja oczywiscie tez sie dolaczam do podziekowan za zyczenia:)dziewczyny bedzie dobrze.nie jestescie same bo wiele z nas to przechodzi ale napewno wspolnie damy rade;)