Dlaczego zerwała po 4 latach i to przez sms? Co robić?? - Netkobiety.pl

Zacznę od tego, że bardzo mi przykro.

Po pierwsze powinieneś wsiąść autobusu, jechać do niej, bez zapowiedzi i porozmawiać. Jest Ci to winna.

Wspomniałeś, że znalazła sobie hobby w internecie. A wiesz jakie to hobby? Może tam znalazła jakiegoś internetowego przyjaciela?

Tak, wiem. To tzw fikcja. Pisze tam z koleżankami i może kolegami. Przyjaciólkę na pewno tam ma, ale nie sądzę żeby miał kogoś w rodzaju kochanka. I ja chcę pojechac ale niestety nie znam Jej adresu. Pozostaje mi Jej szukać a to będzie długa przeprawa. Na szczęscie miasteczko nie jest tak duże a może będę mieć szczęście i spotkam Jej matkę lub siostrę, które powiedzą mi gdzie mieszkają albo naet same zaproszą. Jeśli nie nastawiła ich przeciw mnie

Przykro mi to pisać,ale w związku zawsze jest nawet na 51% dominująca osoba.
Ona pragnęła byś nią był Ty,bez skutku.
Związek był doś zorganizowany,mimo czy to odległości,czy innych przeszkód.
Potwierdza się to w Twoich słowach,co mówią prawa psychologii o tzw.wtórnym zniechęceniu,choć dotyczy ono osób w stałych związkach.
Następuje ono w różnych odcieniach i z różną częstotliwością.
Nie wdając się w szczegóły:musisz rozwiązać to sam. A każda inna rada będzie w tym przypadku nieskuteczna.
Mam nadzieję,że powstaniesz i będziesz szczęśliwy,bo co do emocjonalności oraz empatii wszystko jest doskonale,.
Czekam na wiadomości od Ciebie.

Dopis:napisz odrobinęo niej. Jaka jest.

Kobietę trzeba zdobyć. Nawet,jeżeli to jakaś przenośnia,to ma sens.

Cóż, ciągle się staram. Jednak myślę że wciąż mnie kocha, przynajmniej trochę. Zmieniłaby nr telefonu żeby całkiem odciąć kontakt. Wierzę że są jakieś szanse. Najgorsze że nie znam Jej adresu.
Hm, a moze ja jestem za łatwy jednak? Tylko tak trudno powstrzymać mi się od tego smsowania do Niej. Czasem to sam się dziwie ile można skoro mi nie odpisuje najczęsciej i dziwię sie Jej że jeszcze nie rozwaliła tego fona, który swoją droga jest ode mnie. Co za los...

Kasandra po prostu się z Tobą nie zgadzam. Nie masz racji i tyle. Może dziewczyna pogubiła się trochę, chce wszystko przemyśleć, poukładać. Może poznała kogoś w wirtualnym świecie? Ale nie możemy od razu zakładać, że miłość się wypaliła.
Czasami człowiek robi głupie rzeczy. Kalwa daj jej trochę czasu, niech sobie przemyśli wszystko. Może zrozumie, że bez Ciebie  "nie potrafi" żyć. Niech wszystko przemyśli. Jest bardzo młoda, więc ma prawo nie wiedzieć jeszcze czego od życia oczekuje. A Ty nie masz prawa wymagać od niej jakieś deklaracji. Być może się przestraszyła powagi związku?

Poczekaj. Mówię z własnego doświadczenia. Daj jej trochę czasu. Odezwij się do niej za jakiś czas. Ale NIE REZYGNUJ. Nie można rezygnować z miłości. Trzeba o nią walczyć, choć czasami to bardzo boli. Powiem Ci Kalwa, że gdybym ja nie walczyła to dzisiaj nie byłabym z narzeczonym. I wiesz co? Cierpiałam, to bolało, ale warto było. W sierpniu bierzemy ślub.

Płakać mi się chce jak czytam coś takiego. Dziękuję za miłe słowa podnoszące na duchu. No i pogratulowac. Ja własnie tak samo myślę o mojej ukochanej. I marzę że kiedys weźmiemy slub bo o miłośc warto walczyc. Pozostaje mi skorzystac z Waszej rady i poczekać troche. Dać Jej odpocząć i przemyśleć wszystko. Czasem coś napisze ale nie będzie to nic natrętnego. Żeby po prostu wiedziała że myślę o Niej.

PRzepraszam jesli Kogoś urazilam.Moze poprostu mam gorszy dzień...
Generalnie uważam ze czasami trzeba zawalczyc o milośc,ale sami wiecie ze do tanga trzeba dwojga...i znowu coś zawalilam...lepiej stad spadam...

Kasandra nic nie zawaliłaś. Ale sama zaprzeczasz sobie. Raz piszesz, że jak się coś kończy to już definitywny koniec i że czas Kalwy jest stracony a teraz piszesz, że o miłość trzeba walczyć.

I nie możemy oceniać czy ona kocha go, czy nie bo nie jesteśmy nią. A trzeba pamiętać, że każdy człowiek jest inny. A Kalwa jak się teraz poddasz to możesz tego żałować do końca życia. Bo jeżeli będziesz się o nią starał i walczył o Waszą miłość a nie wyjdzie to przynajmniej będziesz wiedział, że zrobiłeś wszystko. A jak odpuścisz? To będziesz żałował.

Myślę, że Twoja dziewczyna ma jakiś bardzo poważny problem w domu. Jeżeli naprawdę Ci na niej zależy to pojedź do niej i porozmawiaj. Bardzo możliwe, że i tak się nie zwierzy, ale jest 10% szansy, że uzna że jesteś warty jej zaufania i powie o co chodzi. Możliwa jest też opcja, że ta niechęć dojrzewała w niej już od długiego czasu, a teraz przelała się czara goryczy, nie wytrzymała psychicznie i zerwała. Ale, że przez sms po tak długotrwałym związku... Nie wiem, co innego mogło się stać

Owszem to brak szacunku. Ale jak już wcześniej pisałam, każdy z nas popełnia błędy i robi rzeczy, których później bardzo żałuje. Moim zdaniem powinieneś walczyć.

Witaj.
Po pierwsze.
Dziewczyna ma 21 lat a zachowuje się(z tego co piszesz) jak niedopieszczone dziecko. Ma problem jak prądu nie ma? No bez przesady. Co, jej życie to tylko laptop,internet?
Po drugie.
Skoro zerwała przez SMS to musiało być coś nie tak. Może poznała jakiegoś faceta przez jakiś portal(przecież ciągle siedzi na necie)? Może faktycznie jakiś problem w rodzinie?
Po trzecie.
Jeśli ją kochasz i wiesz że ta miłość ma sens i że WY pasujecie do siebie to WALCZ ! Walcz o to uczucie do skutku, nie poddawaj się. To były 4 lata  razem a nie miesiąc! Więc nie mogła tak po prostu odejść bez powodu. Może dowiedziała się od kogoś(może plotka,albo ktoś chciał Cię wrobić) że się nią bawisz bądź zdradziłeś?

Jasne, walcz, tylko nie żałuj potem. Daj znać jak to się skończy.

Kalwa ja trzymam za Ciebie kciuki i mocno wierze, że uda Ci się tak jak mi się udało. My zanim do siebie wróciliśmy to minęły 3 miesiące. Warto czekać, starać się i walczyć. Pisz jak coś się zmieni.
Trzymam kciuki.

wg. mnie ma jakiś problem w rodzinie. Nie kończy sie tak 4-letniego związku ( przez sms). Powinieneś sie z nia spotkac i porozmawiac. A teraz kiedy macie ograniczony kontakt ( bo ona tak chce) po prostu dawaj jej do zrozumienia że jesteś, myślisz- tak aby nie czuła sie samotna i wiedziała ze nie zapomniałeś- to ważne! Moze tego potrzebuje...i dąż do spotkania

Ostatnio nawet trochę popisaliśmy razem ale nie było to nic przyjemnego. Opieprzyła mnie za moje natręctwo ale miała na myśli moje wcześniejsze zachowanie, bo już nie naciskam. Dała mi do zrozumienia że nie liczę się dla Niej ale z tego co Ją znam to po prostu podczas kłótni stara się byc jak najbardziej wredna. Ja napisałem Jej że postąpiła niewłaściwie porzucając mnie w ten sposób. Szkoda że to nie był innego rodzaju dialog. Tylko się pokłóciliśmy i było to chyba niepotrzebne. Ale przynajmniej się odezwała. W dalszym ciągu praktycznie nie utrzymujemy kontaktu. Staram się jakoś to wyczuć czasem nie odzywam się cały dzień a czasem z dwa razy w ciągu jednego. Ale z Jej strony nie ma praktycznie żadnego. Na spotkanie na razie nie liczę, choć proponowałem wczoraj. Za bardzo nie wiem co robić w tej sytuacji, czasami myślę że taka bezczynność to za mało i że znajdzie sobie kogoś innego albo nawet już ma. Z drugiej strony napisała "zachowuj się dalej jak natręt, to idzie ci doskonale". Może w ten sposób chciała dać mi do zrozumienia, że jednak jakieś szanse są na to że znów bedziemy razem ale nie jeśli wciąż będę naciskał. Myślę, że to moje naciskanie jest jednym z powodów dla którego ze mną zerwała i teraz sprawdza jak się zachowam. To dziewczyna, jedna z największych zagadek mojego życia, więc nic nie jest pewne. Nie wiem jak blisko jestem tego co chcę osiągnąc, ani jak daleko. Ile okazji zaprzepaściłem....

Doszukujesz się dwuznaczności w jej słowach, ale powiem Ci jedno- tam jej nie ma. Mówi Ci prosto i dosadnie- nie chcę z Tobą być. To nie jest żadna próba sił, sprawdzian, to zwykłe i dosyć żałosne zerwanie. Jej słowa 'zachowuj się dalej jak natręt, to idzie ci doskonale' to po prostu sarkazm i czysta złośliwość.

A że zerwała SMSem? Może bała się, że będziesz właśnie 'natrętny' i nie dasz jej tego zrobić, będziesz gadał i może nawet ją przekonasz, a tak to ucięła wszystko za jednym zamachem.

Nie znam jej. Nie znam też Ciebie. Ale skoro tu piszesz, to prawdopodobnie chcesz rady, a ja Ci ją daję, ale patrząc z mojej perspektywy i wnioskując z Twoich słów.

Ja nie życzę Ci źle. Tylko chcę, żebyś przejrzał na oczy. Ludzie, którzy bardzo mocno kochają, czasami nie widzą, że przy okazji zapominają o tym, że najważniejszy jest szacunek i miłość do siebie. Ona właśnie wyrządziła Ci wielką krzywdę, zraniła Cię, mając w poważaniu owe 4 lata wspólnego życia. Przekreśliła wszystko jednym SMSem. Przykro jest patrzeć, że walczysz o coś, co z mojego punktu widzenia jest już dawno straconą sprawą.

Nie piszę tego, żeby zrobić Ci na złość.

Ale ja przyjąłem do siebie to że juz nie jesteśmy razem i że nie chce ze mną być. Ale zawsze się poddawałem. I traciłem to na czym mi zależało. Dopiero potem dowiadywałem się że mogłem jednak sie postarać i to odzyskać ew. zdobyć. A Ona jest dla mnie zbyt cenna by ot tak sobie odpuścić. Wiem że wyrządziła mi krzywdę, czuję to codziennie. Ale jeśli postara się o to, będę w stanie Jej wybaczyć. Moja walka ma sens, bo Ją kocham. Gdyby wszyscy poddawali się bo coś wygląda już na stracone ludzkość nie osiągnęłaby połowy z tego co ma dzisiaj. To samo tyczy się mnie. Walczyłem i dzięki temu mam to co mam. Nawet jeśli przestanę się odzywać będę o Niej myśleć. A nie chce o Niej zapomnieć, nie zasłużyła sobie na to. Wspomnienia o Niej przychodzą do mnie na każdym kroku.
Wierzę że moja walka ma sens i dopóki nie zobaczę że to naprawdę nie ma sensu nie przestanę walczyć. Póki co nie zrobiłem nic poza smsami. Tak naprawdę tylko czekam, co nie do końca można nazwać walką.

Ona już się dawno z Tobą pożegnała. Czytam Twoje wypowiedzi tak jakbym to ja pisała, miałam bardzo podobną historię. Też na odległość, też przez sms, po 5latach...Dlatego naprawdę wiem co czujesz.Ja też miałam nadzieję, też mówiłam, że wybaczę , gdyby tylko żałował i postarał się jakoś, ale niestety nie postarał się...nie chciał... Podsuwałam mu pod nos gotowe rozwiązanie, jak ma się zachować, tyle, że on najwidoczniej nigdy nie żałował. Dziś widzę jaka byłam głupia, naiwna, ślepa, wszystko interpretowałam tak jak ja chciałam, chyba nie docierało do mnie, że on takie coś może zrobić.Tłumaczyłam sobie każde jego zachowanie, ale było tylko jedno...po prostu nie chciał.Walczyłeś i dobrze, widziała i wie o tym, ale ile można? Pisałam do niego, nie umiałam przestać, nie chciałam żeby o mnie zapomniał, ale on nigdy nie odpisywał.No może raz napisał, że kiedyś za to wszystko odpowie w piekle i że może to mnie usatysfakcjonuje. Zabolało, bo on ciągle myślał, że ja chcę zemsty,ale ja chciałam jego, a nie zemsty. Ja też sto razy się żegnałam, bo jak można?Jaka byłam głupia.Ktoś kiedyś powiedział mi "co Cię nie zabije, to Cię wzmocni", ale nie wierzyłam, śmiałam się z tego, pytałam jak może mnie wzmocnić to, że ktoś mnie olał i zostawił. Boli do dziś, ale naprawdę dziś już jestem inna, silniejsza.

Myślę, że to nie jest fajne przypominanie byłemu partnerowi o tym, że musi nam coś oddać.. nie odważyłabym się chyba powiedzieć o tym, że winien jest mi pieniądze.

A Ty powiedziałeś jej, że domagasz się zwrotu?

Wspomniałem o tym ponieważ sądzę że przyjdzie mi je oddać.
Hm no i znów przez chwilę popisaliśmy smsy. Może uda mi się w koncu z Nią porozmawiać. Jutro walentynki, zastanawiam się czy jakiś wierszyk Jej napisać smsem. Niestety tylko to mi pozostaje bo nie znam Jej adresu. Z drugiej strony trochę czuję jakby to było nie w porządku do samego siebie.

Jak znam życie to pewnie sama nie zna swojego NOWEGO adresu. przynajmniej jak byliśmy razem to nie znała nie interesowało Ją to. Teraz już może zna ale raczej mi nie poda. Jak wspominałem to nowy adres i nie zdążyłem go poznać. Miała mi podac ale stało się co się stało. A wspólnych znajomych mamy ale co to ma za znaczenie? Znajomi nie pomagają w związku a często nawet przeszkadzają więc nie rozumiem do czego pijesz? Jak na razie Ona nie utrzymuje kontaktu z żadną z byłych koleżanek, przyjaciólki nie ma więc nie wiem po co to pytanie i tak mi to nie pomoże. A jak chcesz się wyśmiewać tekstami typu "Heh, co to za związek jak on adresu jej nie zna?" to nie pisz tu, i tak nic tym nie zdziałasz. Tak się akurat złożyło, poza tym musze Ci powiedzieć że niektórzy ludzie odbiegają od pewnych schematów życiowych i mają się z tym dobrze.

Coż niestety tak wyszło nie znam Jej adresu i to samo tyczy się się Jej koleżanek. Stare życie widocznie zostawiła za sobą wraz z niechcianą przeprowadzką.

Nie podała bo nie znała, a przecież skoro zerwaliśmy to oczywiste że mi nie poda bo równie dobrze od razu mogłaby mi napisać żebyśmy znów byli razem. I raczej nie zachorowała.

Oczywiście że teraz mi nie poda. Wcześniej chciała ale jakoś wyleciało Jej z głowy żeby matki się zapytać. Widać budynek nie jest oznaczony tak jak i mój. poza tym nie rozumiem skąd nagle poruszenie w tej kwestii. Przecież prawie na samym początku napisałem że nie znam Jej nowego adresu

Na pewno nie zbyła w momencie gdy powiedziała ze śmiechem że nie zna adresu i może spyta się mamy jak nie zapomni. Wtedy wszystko było ok między nami. Potem nagle zerwała ale nie na następny dzeń czy coś tylko około tygodnia później. Hm i nagle się okazuje że moja walka nie ma sensu. Wszyscy przyznają to jednogłośnie. Tylko że akurat teraz zaczęła cokolwiek się odzywać. Nie rozumiem też w jaki sposób może pomóc mi olanie Jej.

Zerwanie przez tel. to najprostsze i zarazem najwygodniejsze rozwiązanie. Myśli taki/taka jedna z drugim, że załatwi "to" raz dwa i koniec tematu, a przy tym przede wszystkim nie musi patrzeć w oczy. Tchórzostwo i niedojrzałość i tyle.

Niestety fakt, dziecinada, ale to nie zmienia faktu że wciąż Ją kocham. Zachowała się głupio.

Wracając do tematu, nie odzywam się do Niej odkąd mam zablokowane połączenia wychodzące czyli od jakiegoś tygodnia, trochę ponad. Specjalnie nie doładowuje konta by nie móc pisać, heh na wypadek gdybym nie dał rady się powstrzymać. Ale nie podoba mi się to. Czuję się jakbym bardziej Ją przez to tracił, jakbym sam sobie przeszkadzał w zdobyciu Jej. Nic się nie odzywa, martwię ię trochę że jednak faktycznie ma kogoś innego. Zobaczymy ja to potoczy się dalej. Nie wiem tylko kiedy się odezwać, w sumie już wiosna prawie, dobry czas na spacery. Gdy było zimno pewnie non-stop siedziała w domu ale teraz może wychodzić. Gdybym pojechał tam gdzie mieszka może bym ją spotkał. Nieduże miasteczko, nawet nie, bo  to wieś.

Kalwa powinieneś pozwolić jej odejść. Kochać kogoś to znaczy chcieć dla tej osoby jak najlepiej, więc skoro ona uważa, że jest jej lepiej bez Ciebie powinieneś dać jej tę wolność. Wiem, że wcześniej pisałam, że powinieneś walczyć, ale sam chyba widzisz, że na razie to nie ma sensu. Za jakiś czas, może się uda. Jeżeli dane Wam jest być razem to będziecie.

A nie wiem czy wiesz, że weszła teraz ustawa, która mówi, że można kogoś posądzić o nękanie.

Do niczego nie piję. Sam przyznasz, ze dziwnym jest, że nie znasz jej adresu. Pytałam o wspólnych znajomych, bo może ktoś z nich powiedziałby Ci, gdzie teraz mieszka.

Mhm. Odeszła "żeby Cię nie ranić". Jakie to wzniosłe i szlachetne. Dajcie jej medal, bo przecież SMS na 'do widzenia' to nie jest cios prosto w serce dla zakochanego mężczyzny. Nie, to nie jest niedojrzałe, okrutne, tchórzliwe. Nie, to wcale nie znaczy, że miała gdzieś wspólnie spędzone 4 lata Twojego życia. Stało się dla mnie jasne, co robić, by mężczyźni za mną latali jak szaleni. Trzeba nimi pomiatać.

"Nie chce jej się angażować." Przez 4 lata mogła, i teraz już nie może? Powiem Ci dlaczego- bo nie kocha. Jak ja miałam stany depresyjne, to mój chłopak był pierwszym, który o tym wiedział. Żeby mógł właściwie reagować, może mi pomóc, wykazać więcej cierpliwości. Bo mi zależy, bo mu ufam, bo chciałam, żebyśmy przebrnęli przez to razem. I daliśmy radę, bo kochaliśmy OBOJE.

Usprawiedliwiasz ją kalwa, bo ją kochasz. Wytrzymałbyś wszystko, jej oziębłość, depresję, nawet to, że Tobą pomiata. Ale to jest bardzo ślepa i niszyczcielska miłość.

Kalwa pomimo mojego chwilowego zwątpienia ciesze się, że Ty nie zwątpiłeś. Pisałam Ci wcześniej, że warto walczyć. I widzisz udało się Niestety czasami tak bywa, że bliska osoba nas rani... Niestety ale takie jest życie. Nikt nie jest idealny i każdy ma prawo mieć dosyć wszystkich i wszystkiego - łącznie z ukochanym/ną. Doskonale to rozumiem. I wiesz co Kalwa? Zazdroszczę jej. Bo kiedy ja zostawiłam mojego Narzeczonego (tak jak pisałam było to kilka lat temu) TO ON NIE WALCZYŁ, nie pisał, nie dzwonił. NIC. To bolało, bo myślałam, że może chociaż coś napisze. Ale zraniłam go CHOLERNIE. I był zbyt dumny żeby o mnie walczyć. A gdyby on wtedy wykazał choć minimalną inicjatywę szybciej byśmy się zeszli. A tak dopiero po pół roku kiedy spotkaliśmy się przypadkiem. Napisał do mnie i wtedy to już ja walczyłam. I było mi cholernie ciężko. Koleżanki mówiły, żebym się nie poniżała, że to On powinien walczyć a nie ja. Ale nie rozumiały jednej rzeczy - że go cholernie kocham i jestem w stanie mu wybaczyć, że mnie tak traktuje, że jest oschły itd.. Ale dzięki wytrwałości i "twardej d*u*p*ie" jesteśmy razem.!!
A co do mojej zmiany.. Wiesz być może miałam gorszy dzień, bo w gruncie rzeczy uważam tak jak pisałam na początku. TRZEBA WALCZYĆ, bo nic samo z siebie nie przychodzi.

A co do Twojego ostatniego posta, a dokładniej akapitu to chyba masz dzisiaj naprawdę zły dzień. Powyzywałeś, nakrzyczałeś i uciekłeś... Och ile razy ja to przechodziłam. Jak mnie wkurzało kiedy słuchałam o tym, że powinnam sobie dać spokój. Ale ja NIE. Wiedziałam, że go kocham i chcę z nim spędzić życie więc walczyłam.
Napisałeś, że nie wiesz czy jej wybaczysz. Myślę, że jeżeli starałaby się o Ciebie to z czasem Twój ból by złagodniał. Wiem na swoim przykładzie. Kiedyś bardzo często narzeczony w kłótni mówił do mnie "to co może ode mnie odejdziesz?" zaciskałam zęby, płakałam w domu po kątach bo tak cholernie tego żałowałam. Ale stało się i musiałam żyć dalej!! Dzisiaj już o tym nie wspomina w ogóle.

W sierpniu jest nasz ślub - to wszystko wyjaśnia.
Kalwa - wierzę, że u Ciebie też wszystko dobrze się skończy.

Owszem ale mógł chociaż jednego smsa napisać. Albo chociaż nie być takim wrednym,lodowatym...

wiesz, meska duma czesto taka dziala...   Jak kiedys czyms bardzo zranilam faceta, to gdyby nie ja, to on razczej by sie nie odezwal, tez taki juz jest, ale najwazniejsze, ze teraz planujecie slub i jest Wam dobrze.