Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL

Dość poważnie może się objawiac choroba wysokościowa(OCW) kiedy zbyt szybko zaczynamy się przemieszczać na duże wysokości i robimy to szybciej,niż organizm nadąża się przyzwyczaić. Pojawiają się bóle głowy,nudności, zmęczenie, to się może nasilac aż może pojawić się płyn w płucach nawet i śpiączka. Na wysokości powyżej 5000m n.p.m. wraz z każdym oddechem do płuc się wprowadza zaledwie połowę ilości tlenu jaki pobieramy na nizinach, zwiększa się częstoliwość oddechu i produkcja czerwonych krwinek, które muszą przenosic większe ilości tlenu. Dlatego trzeba dbać o aklimatyzację,czyli pozostawać na jednej wysokości wystarczająco długo aby przyzwyczaić organizm do przebywania na danej wysokości.opiero potem możemy sie przemieszczać do góry. Ważna jest też kondycja,ale nie jest to kryterium, ktoś może byc bardzo sprawny fizycznie,a  jak jego organizm będzie źle reagował na duże wysokości to po prostu będzie musiał zejść nizej.

Ja wym roku wspięłam się na wysokość ok. 5400m n.p.m, muszę przyznać, że na wysokościach powyżej 3000 m n.p.m, rzeczywiście człowiek się szybciej męczy, czasem jest to zmęczenie spowodowane wędrówką, ale człowiek się sam nakręca, bo sam fakt bycia na tak dużej wysokości powoduje, jakiś wewnętrzny lęk czy to aby nie pierwsze objawy "wysokościówki". Ja codziennie rano zapobiegawczo ażywałam połówkę aspiryny, po wejściu na 3300 , zostałąm tu jeden dzień i zrobiląm trening wysokościowy na 4000, dzięki temu jak już zdobyłam te 5400 wszystko było w porzadku. Jednak, będa c na szczycie i zachwycając się widocznymi wokół szczytamie m.in. Lhotse, Makalu, Mt Everest, szkoda był od razu schodzić, i się zasiedziałam do jakiś dwóch godzin, i przy zejściu odczułam skutki tego zasiedzenia na szczycie, czułąm przeogromne zmęczenie i mdłości, na szczęście na tym się skończyło. Dobra aklimatyzacja i wszystko będzie w porządku!