"zakazany owoc", czyli kolega z pracy... - Netkobiety.pl

według mnie możecie być razem: ale pod jednym warunkiem, on się rozwiedzie.

Poza tym zastanów się czy za parę lat chciałabyś być jego sprzątaczką i niańką - jest dużo starszy,więc w razie choroby to przecież Ty musisz się nim zająć.
Poza tym zapewne jesteście z różnych środowisk, oczekujecie czego innego od życia,związku.
Zastanów się,żeby później nie żałować.
Ja jednak na Twoim miejscu dałaby sobie spokój.

Tego mi jeszcze nie powiedzial. Wiem tylko, ze to ona robi mu problemy. Pewnie chodzi w tym wszystkim o zaleznosci finansowe. Jak nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o pieniadze. Wiem, ze nie ma z nia blizszych kontaktow, nie chce z nia byc i nie jest od kilku lat.
Ale faktycznie, tak do konca klarowna sytuacja to to nie jest, niestety.

Juliette, piszesz "zastanów się czy za parę lat chciałabyś być jego sprzątaczką i niańką - jest dużo starszy,więc w razie choroby to przecież Ty musisz się nim zająć". I taka wlasnie obawe, moze nie doslownie, ale wyrazil wlasnie on. Wychodzi na to, ze to on sie boi, bo ja jestem mloda i swiat stoi przede mna, a on wiekowy, jak mowi, za jakis czas bedzie po prostu stary. Kiedy tak mowi, mnie sie wydaje, ze ma racjonalne podejscie do sprawy i tym paradoksalnie bardziej mnie urzeka...
A moze ta jego szczerosc to taki chwyt? Mowi, ze to on sie boi (mnie caly czas sie wydawalo, ze to ja mam wiecej powodow do obaw), ze nie chce sie poparzyc. Tym zmiekcza moje serce i pewnie zdazyl to zauwazyc. Moze w gruncie rzeczy po prostu chce tylko seksu i prostej przyjemnosci?  Nie znam go na tyle, by ocenic o co w tym wszystkim chodzi. Pewnie pozostaje mi chyba przekonac sie na wlasnej skorze, bo jakos nie potrafie dzis tego ot tak urwac i nie wracac do sprawy.

Kasai, skoro on sam Ci powiedział,że nie chce być dla Ciebie ciężarem w przyszłości, to znaczy, że ma trochę oleju w głowie. Co nie zmienia faktu, że być może chce Cię wykorzystać: patrz post koleżanki powyżej.

Nic dziwnego,że Ci imponuje, skoro zachowuje się inaczej niż faceci w Twoim wieku, jest szarmancki,delikatny.On wie jak zbajerować kobietę, by zaciągnąć ją do łóżka.

Znajdź sobie kogoś w swoim wieku, bo później obudzisz się 'z ręką w nocniku' że tak brzydko powiem.

Dziewczyny, przecież to jest książkowe zakochanie. Zadne racjonalne wyjaśnienia i tłumaczenia nie pomogą. A że dziewczyna jest myśląca to zadaje sobie i nie tylko setki pytań z nadzieją, że ktoś powie " a dlaczego nie?" I ja właśnie tak mówię. Dlaczego nie? Jeżeli to jest miłość, to tylko się cieszyć każdą chwilą i brać to co najpiękniejsze. Powodzenia

Dziekuje za komentarze! Ehh ta chemia, potrafi niezle zamieszac w glowie. Podziwiam Cie Pixy za to, ze jednak panujesz, bo to czasem najlepszy sposob, by nie pchac sie w tarapaty.
U mnie chemia sprawila, ze nigdy nie czulam takiej namietnosci (facet nie jest nawet przystojny). Ale czuje sie rozdarta, bo nie mam nastu lat i wiem, ze nie tylko chemia sie liczy. Mimo wszystko zachowuje sie czasem jak niezrownowazona. Jestem przy nim, to sie calkowicie poddaje, daze do bliskosci zarowno fizycznej, jak i emocjonalnej. Jest mi tak dobrze przy nim. Z drugiej strony w tym samym czasie czuje, ze nie powinno tak byc. Bo zona (choc tylko formalnie, to jednak jest), bo 22 lata starszy, bo co bedzie jak sie wszyscy w pracy dowiedza (wiadomo jaka jest opinia spoleczenstwa o takich zwiazkach), a co jak mnie skrzywdzi... Czy chwiejnosc wynika z mojej niedojrzalosci i tego, ze nie wiem czego chce? A moze ja po prostu za duzo mysle o konsekwencjach?
Kiedy juz jestem z nim, poddaje sie. Ale paradoksalnie sama z siebie nie daze do bardzo czestych kontaktow, nawet pare razy odmowilam mu spotkania. Po prostu chce i boje sie jednoczesnie. Czuje sie strasznie rozdarta wewnetrznie. Chyba tylko uplywajacy czas "rozwiaze" ten dylemat, bo na razie ja nie potrafie.

A ja Ci życzę powodzenia i trzymam kciuki, chciałabym czuć to co Ty, bardzo potrzebuję bliskości i czułości. Kiedyś tego nie doceniałam, teraz kiedy jestem sama i nie kochana brakuje mi tego drugiego człowieka i nieważne ile miałby lat, kim by był i co powiedzieliby ludzie. Nie, gadam bzdury (pomyślałam właśnie o moim mężu, który teraz błaga mnie o bliskość), ważne żebym się go nie bała i czuła się bezpiecznie. Chwytaj każdą chwilę, bo życie cudem jest. Podobno. Postanowiłam, że kupię sobie misia, takiego własnego, do przytulania i do pogaduszek.

Powiedzcie co myslicie...
Dalej jestem w relacji z tym facetem. Widujemy sie w pracy, albo czasem gdzies w miescie. Trzymam pewien dystans, nie wpuscilam go tak do konca do swojego zycia, nie uwilismy sobie cieplego gniazdka kochankow. Jego zachowanie jest bardzo dwuznaczne. Z jednej strony otwarcie mi mowi, ze nic mi nie obiecuje, nie deklaruje, zyje chwila, chce spotykac sie ze mna, ale zaznacza przy tym, ze jak kogos poznam, to bedzie dla niego ok. Z tego wynika, ze szuka po prostu towarzystwa na teraz, kogos, kto wypelni kilka pustych chwil i oczywiscie przespi sie z nim. Decyzja, czy sie na to godze, nalezy do mnie. Zalozeniem z jego strony byl taki wlasnie uklad miedzy nami. Ja w pewnym sensie godzilam sie na to, bo choc mnie do niego ciagnelo, to balam sie calkowitego zaangazowania.
Z drugiej strony... Chce mnie poznawac coraz bardziej, przebywac, jest zawsze chetny do pomocy. Moge na niego liczyc. Dopytuje czy mysle czasem o nim, czy tesknie. Mowi, ze chcialby spedzac ze mna wiecej czasu. Kiedy przytulam sie do niego, mieknie. Widze jak usmiechaja sie jego oczy, jest wtedy taki radosny. Ostatnio wymsknelo mu sie, ze czuje sie tak bezpiecznie kiedy wtulam sie w niego. Nie bajeruje mnie pieknymi tekstami. Wrecz przeciwnie, odkrywa swoje slabe strony czasem. Czy macho chcacy zarwac laske na pare nocy tak sie zachowuje?

Moze on sie po prostu boi? Wspomnial na poczatku naszej relacji, ze nie chce sie poparzyc. Wiem, ze jakis czas temu rzucila go kobieta. Ja nigdy nie dalam mu obietnicy, ze moze byc z tego cos wiecej (za bardzo boje sie mu zaufac)
Chyba w pewnym siebie facecie, ktory zyje chwila, zyje przygoda, odkrylam przerazonego i zagubionego czlowieka. Nie wiem, co mam z tym zrobic.