Zostawił mnie po 5 latach - Netkobiety.pl

Witajcie! Przeżywam teraz koszmar po tym jak ukochany mężczyzna mnie zostawił,mija trzeci dzień od tych okropnych słów"Ja już tego nie widzę,wypaliłem się". Chciałabym abyście poznali historię mojego związku.
    Z P. byliśmy ze sobą 5 lat. Te 5 cudownych lat, nie można nazwać idealnymi,bo nie ma idealnych związków.
Fakt, wiele osób okreśła ten związek mianem chorego,toksycznego-ale który toksyczny związek przetrwałby 5 lat.
    Z P. poznaliśmy się 23.09.2005 r. dwa dni po moich urodzinach, ja byłam wtedy w związku, on też był. Spotkaliśmy się na imprezie organizowanej przez naszą wspólną znajomą aby uczcić urodziny itp..Od razu coś między nami zaiskrzyło,wymieniliśmy się numerami telefonów i tak ze sobą przez pewien czas smsowaliśmy. Doszlo do paru spotkań, które mi uświadomiły że się w sobie zakochaliśmy.      Pewnego dnia powiedział mi, że zerwał ze swoją dziewczyną, nie byłam dłużna - po mojej seperacji z obecnym chłopakiem,zrobiłam to samo. Spotykaliśmy się -zakochanie, motyle w brzuchu, było cudownie...do momentu aż dowiedziałam się , żę sylwestra mamy spedzic osobno, bo musi wyjechać na jakieś szkolenie...oczywiście nie było to szkolenie..tylko sylwestra spędzał , ze swoją dziewczyną. Można powiedzieć żę był ze mną i z nią jednoczesnie. Doznałam szoku, było mi strasznie zle-chciałam zakonczyc ta znajomosc,ale on nie dawał mi szans. Kwiaty na wycieraczce, niekończące się smsy z przeprosinami itp..
    Powiedział mi , żę strasznie ciężko było mu zakończyć ten związek- nie potrafił zranic tej drugiej osoby z którą był wkońcu 2 lata. Wybaczyłam mu wierząc, że jest fair i już nigdy się to nie powtórzy. Jakże się myliłam...po jakimś czasie zaczęły wychodzić jakieś potajemne konta na portalach randkowych, maile do jakis panienek-wszystko mu wybaczałam.
    W pewnym momencie naszego związku zaczęłam być chorobliwie zazdrosna- wszystkie te kłamstwa,flirty wracały do mnie i nie potrafiłam mu zaufać,zaczęłam go sprawdzać itp...
Po maturze postanowiliśmy wyjechać wspólnie do Wrocławia- ja na studia, on chciał uciec od rodziny( nie wspominałam tego wcześniej,ale nie miał za dobrych relacji z mamą , ogólnie miał też problemy ze sobą i swoją wartością).
Przez pierwszy rok mieszkaliśmy u jego siostry, mieliśmy swój pokój. Ja byłam na dziennych studiach, więc nie pracowałam- on natomiast swego czasu znalazł pracę wyjezdną, praktycznie wracał na weekendy. Przez ten okres też nie był fair-jak ja byłam zdala od Wrocławia- pojawiały się flirty na gg ze znajomymi itp...Kolejny cios.
Było mi zle, nie potrafiłam mu ufac- na jego własne zyczenie, poznałam na studiach A. z którym od razu mi sie swietnie rozmawiało, wspierał mnie i wysłuchiwał..stał się dla mnie ważny-ale podczas naszej znajomosci zawsze mówiłam ze kocham P. i że nigdy się z nim nie rozstanę. Z czasem stłumiłam to uczucie,bo nie chciałam zostawiać Pawła. Oczywiście nic poza rozmowami między mną a A. nie zaszło.
      Któregoś dnia dowiedziałam się , żę jak ja byłam we Wrocławiu to P. spotkał się ze swoją byłą wieczorem u niego w rodzinnym domu,gdy nie było jego rodziców....byłam wsciekła, po 3 latach związku on mi robi takie numery???Dociekałam co wtedy zaszło, powiedział wtedy , że tylko ją przytulił bo płakała..musiałam uwierzyć ...wkońcu był to etap naszej przeprowadzki do kawalerki. Chcieliśmy mieszkać sami.
Na tym etapie nasz związek nabrał już zupełnie innego wymiaru- ja już nie byłam taka zazdrosna, wkońcu mieliśmy tylko siebie,wspólne obiadki , kolacje, wieczory-oczywiscie jak był w domu. Nie mieliśmy dużo znajomych we Wrocawiu-praktycznie -poza soba i jego siostry nikogo nie mielismy. Jak P. wyjeżdzał czułam się strasznie samotna- ale wiedziałam ze jak wróci na weekend bedzie cudownie,bez kłamstw, bez intryg.
Rok temu dowiedziałam się od jego byłej, że mnie zdradził- przypadkiem-on był na wyjezdzie na naszym wspólnym kompie, był jego skype włączony-odezwała się do niego z pretensjami- jak on mógł jej to znowu zrobić po tym co między nimi zaszło. Okazało się , że nie było tylko przytulenia-ale było coś znacznie więcej-już nie wspomnę na jakie tematy rozmawiali..m.in powrotu do siebieitp..Po tym co się stało urwał z nią kontakt.
Wtedy świat mi się załamał, poczułam jakbym go nie znała nigdy-było strasznie ze mna zle. Postanowiłam sie z nim rozstac-ale przecież mi nie dał-błagał na kolanach,przepraszał,obiecywał ze to juz nigdy się nie powtórzy, mówił jak bardzo mnie kocha ,wpadł w histerię . Było mi ciężko ale mu wybaczyłam...przez pewien czas bolało i to strasznie..o dziwo nie miałam jakiejs większej mani prześladowczej. Fakt sprawdzałam od czasu do czasu jego tel. itp..., ale jak nic nie znajdowałam było coraz lepiej.
Jednak często się kłóciliśmy na maxa, nie był umiaru w wyzywaniu , w wypominaniu itpp. Ja wielokrotnie mówiłam koniec ....po czym po jakims czasie -godzinie,dwóch-przepraszalismy się-wkońcu mieszkalismy razem.W między czasie nabraliśmy kredytów- ja na siebie , on na siebie, kupiliśmy wspólny samochód, telewizor,konsole- poprostu małżeństwo bez papierka.
Od marac tego roku zaczęłam się niewinnie odchudzac, zle się ze soba czułam- postanowiłam cos zmienic w swoim wygladzie- nie byłam gruba,ale miałam boczki i troszkę stałam się za papuśna. Przez 3 miesiace schudłam 20 kg,wpadłam w anoreksje,depresje-ogólnie nie było ze mna dobrze. Miałam ciągle zły nastrój, byłam przygnębiona- liczyła się tylko waga....Zero wyjść- poprostu było strasznie....ciągłe płacze..P. był zawsze przy mnie wspierał mnie jak mógł,kochał mnie czułam to całą sobą, ale nie mogłam wyjść z tej obsesji. Stałam się strasznie opryskliwa, nie kochałam się z nim- wiedziałam , że P. zle się czuje i to wszystko przezywa. Załatwił mi psychologa-byłam raz. Okazało się własnie wtedy że mam anoreksje i problemy osobowościowe i jak nic sie nie zmieni...to umrę....
Jak Paweł poznał opinie...widziałam jak to przeżywa. Nie chciałam go ranic, siebie, rodziny-chciałam z tego bagna wyjść. Jesc-zaczynałam stopniowo-bo fakt przybierania na wadze rujnował mi dobre samopoczucie. Miałam straszne napady głodu, bałam się że przerodzi się to w bulimię- na szczęscie uniknęłam tego. \
Tego sierpnia byliśmy razem na wakacjach w Mielnie-była jeszcze moja przyjaciółka,którą chciałam się zaopiekować  po nieszczęśliwej miłości. Było róznie na tych wakacjach,oczywiscie pokłóciłam się z P. i to strasznie,uderzyłam go pare razy..znowu był koniec..po czym się pogodzilismy..teraz wspominam te wakacje mimo wszystko-za cudowne. Po wakacjach doszliśmy do wniosku z P., że jest ze mna na tyle zle , że nie mogę sama być w domu jak on jest na wyjazdach,poza tym finansowo też nie dawaliśmy rady. Postanowiliśmy wrócić w rodzinne strony, pomimoo tego że on strasznie tego nie chciał, zrobił to dla mnie. Było to dla mnie strasznie ciężkie, wkońcu 3 lata mieszkaliśmy razem- jak to teraz miało wyglądać ja u siebie a on u siebie?Okropnie ciężkie. Ja miałam sypiac u niego jak bedzie wracał z delegacji-bo ma wieksze mieszkanie i ogólnie było zreczniej.
Początkiem wrzesnia jak byłam u niego ...sprawdziłam jego komórkę bo miał wyłączoną......dostał dziwnego smsa " Może idz już lulać :*"Nie trudne było się domyslec ze to od kobiety, gdy przejrzałam rejestr zobaczyłam ze jest rozmowa z tym numerem na 40 minut o 23:00. Kolejny cios....nie mogłam uwierzyc...tyle czasu był czysty i znowu kłamstwa??Powiedział mi , że to jego znajoma z pracy, którą kiedys poznał na delegacji- że już długo ją zna i często z nią rozmawiał- jak miał jakiś problem, a że po naszej ostatniej kłótni, na tyle się zle czuł, że musiał z kimś porozmawiać....co miałam zrobić UWIERZYŁAM. Zaczeliśmy remontować nasze pokoje, kupować dodatki, mieliśmy co tydzień jezdzić do Wro i co?????
12.09.2010-po tym jak mam u niego spać , dzwoni mi ze chce być sam, ze mam do niego nie przyjezdzac..co oczywiscie zbagatelizowałam i przyjechałam..był w rozsypce..chciał żebym dała mu dzisiaj spokój. Wczesniej byliśmy na grillu u mojego taty i macochy i było cudownie....nie wiedziałam co się dzieje
13.09.2010-mówi mi,że zbierał się na to od dawna- już od wakacji...że on już skończył się w tym związku,że się wypalił..ale że BARDZO MNIE KOCHA I ZAWSZE BĘDZIE, ale już nie potrafi....
Błagałam na kolanach, żęby nawet tak nie mówił, że tego nie rozumiem..że się zmienię ...tylko niech da mi szanse..nie chciał. Płakał strasznie, ręcę mu się trzęsły, przytulił mnie ostatni raz i odszedł..Nie wierzyłam
14.09.2010-jak rano otworzyłam oczy myślałam, że umarłam...czułam tak straszny ból w miejscu gdzie kiedys miałam serce...napisałam jego siostrze , mamie , żę go kocham i będę o niego walczyć.
Dzwoniłam do niego , błagałam a on tylko NIE NIE NIE ....że mnie kocha...ale nie potrafi być już ze mną ...ze potrzebuje czasu..że musi pomyslec....nie rozumiem, skoro mówi że mnie kocha i że nie zostawił mnie dla nikogo i wysyła wiadomości w stylu "
Widze że cie nie mam chciałem cie bardzo ale to bardzo przeprosić za wszystkie krzywdy co ci wyrządzilem bo na to nie zasługujesz i zawsze możesz na mnie liczyć bo możesz nie wierzyć ale cie KOCHAM i zawsze ci pomogę bo jesteś byłaś i bedziesz moim sloneczkiem
"
Świat mi się załamał, nie wiem co robić, jak go odzyskać. P. nie chce żebym się do niego odzywała, przez tydzień...że za tydzień się spotkamy, ale nie jest w stanie mi obiecac,że pozwoli mi wrócić do niego....Kocham go i bez niego mnie nie ma
Teraz jest u swojej siostry we Wro, ja w domu...nie wiem co ze sobą zrobić.. Mam 22 lata, obrona przede mną , muszę znalezc pracę- wkońcu mam sporo kredytów...a jedyne co mam w głowie to ŚMIERĆ....jak mam wymazac 1/4 mojego życia z pamięci, jak przestać go kochać..nie da się..nie mogę jeść, spać ...ana chyba wraca, moja przyjaciółka jest daleko...
Przepraszam za tak długiego posta..ale 5 lat nie da się opisać krócej. Co Wy o tym wszystkim myślicie? Pomóżcie mi...proszę.. M.