Porzucona - Netkobiety.pl

Insua- krzycz, płacz - aż się niemiłosiernie zmęczysz. wypij meliskę i się połóż.

Witaj,
dostałaś dobre rady, po czasie stwierdzisz że to rozstanie wyszło na dobre. ja też przeżywałam aż pół roku rozstanie z narzeczonym który odszedł odemnie 2 miesiące przed ślubem, kochałam go chociaż miał nałóg alkoholowy, z tym że był to wykształcony człowiek z dużą wiedzą chyba to mi się podobało. Póżniej poznałam faceta za którego wyszłam i bardzo tego załuję ponieważ ten okazał się babiarzem, ciągle gada o gołych "dupach" sorry ale zaczynam wierzyć że normalnych facetów już nie ma. I powiem Ci że po takich doświadczeniach człowiek staje się silniejszy.Trzymaj się, powodzenia:)))))

Doskonale Cię rozumiem. Przeszłam przez to. Wprawdzie moja historia po części skończyła się happy endem ale tego co przeszłam nie życzyłabym najgorszemu wrogowi. Schudłam 8kg i dopiero gdzieś po 3 tygodniach wyszłam na ludzi na tyle, żeby wyjść z domu i nie rozbeczeć się jak dziecko.. Pamiętaj, nie próbuj tłumić uczuć. Okazywanie ich pomaga uporać się z sytuacją. Poza tym, jak najczęściej mów o tym, co Ci się przydarzyło. Opowiadaj, siostrze, przyjaciółką. Jest naukowo udowodnione, że takie mówienie o swoim problemie pomaga się z nim oswoić i pogodzić. A wtedy szybciej dojdziesz do siebie Życzę szczęścia

zerwij z nim kontakt, mozesz! zacznij od skasowania jego numeru w komorce, maila, i innych komunikatorow; nie jest zwolenniczka palenia wszystkich mostow, ale o przeszlosci trzeba sie odciac definitywnie, aby moc zaczac cos nowego

po prostu nie wierz! dlaczego sama sie ranisz? ludzisz sie? nie gadaj z nim, gdy w gre wchodza emocje, trudno zobaczyc to wszystko z boku, nabierz dystansu i potem podejmuj decyzje.... nie kieruj sie tym co on mowi, tyle tym co chcesz!

Dziewczyno wez sie w garsc ! nie Ciebie pierwsza i nie ostatnia to spotkalo. To zwykly dran, od ktorych sie roi. W takich chwilach doceniam, ze jestem sama. To bardzo zle, ze sie do niego odzywasz. Zamknnij ten rozdzial w swoim zyciu. Posluchaj rad moich przedmowczyni. Trzymaj sie! czas leczy rany.

Mnie też facet zostawił, wyprowadził się z naszego mieszkania, w dodatku mówiąc, że mnie kocha. Ja nie chcę zrywać kontaktu. Myślę, że nie warto tracić wszystkiego dookoła z powodu rozstania. Wyciągnęłam do niego rękę. Chciałabym pogadać. Ale jemu jest chyba łatwiej na razie nie widząc się ze mną. Mam nadzieję, że z czasem będzie w stanie normalnie się ze mna spotykać. Mamy wspólnych znajomych itd... Już sobie wbiłam do głowy, że mnie nie chce, myślę, że nie prosiłabym o łaskę, mimo, że nadal kocham.
Musisz sobie też wbić do głowy, że to koniec. Ja cały tydzień płakałam, ale juz chyba zabrakło mi łez i jest lepiej.

Ja właśnie twierdzę, że nie warto zrywać kontaktu.. Też mamy wspólnych znajomych..
Tak wbijam sobie cały czas, że nie wróci.. Ale i tak wierzę- z czasem pogodzę się z tą myślą
Mam się z nim spotkać w niedługim czasie.. Ale tak na stopie "koleżeńskiej" heh
Nie wiem czy to dobre rozwiązanie, ale chcę z nim porozmawiać, bo wcześniej byłam w szoku i nie dałam mu wytłumaczyć wszystkiego

No tak chcę do niego wrócić, ale on nie chce..
Boje się zerwać kontakt, bo przynajmniej jak z nim rozmawiam nie wyje..
Ale spotkać się na stopie koleżeńskiej, bez tłumaczenia dlaczego wtedy mnie zostawił
Wiem, że jestem głupia, bardzo głupia. Ale rozum swoje, a serce swoje ;(

Mnie właśnie wczoraj zostawił facet po 2 letnim związku. Już od jakiegoś czasu, zauważyłam, że coś się psuje w naszym związku. To ja robiłam wszystko by było tak jak dawniej. Zabiegałam o niego, byłam dobra, wręcz wspaniała dla niego. Myślałam, że on po prostu jest przemęczony pracą oraz natłokiem obowiązków jakie na niego ostatnio spadły. Ale sytuacja w ostatnich tygodniach diametralnie się zmieniła - musiałam wręcz prosić się o każdego buziaka, o przytulenie, nawet o spotkanie. Chociaż zapewniał, że mnie kocha i mu zależy to ja często myślałam, ze chyba lepiej byłoby mi bez niego, chociaż wiedziałam, że nigdy nie znajdę w sobie tyle siły by zakończyć związek bo za bardzo go kocham. Ale wczoraj to on mnie zostawił. Do tej pory uroniłam tylko kilka łez, mimo, że sama myślałam o zakonczeniu związku nie wiedziałam jak dużo strace. Myśle pozytywnie i Tobie kochana też to radzę. Jeśli zostawił to znaczy, że mu nie zależy, że Cię nie kocha. Ja sobie to wmawiam non stop bo wiem, że taka jest niestety prawda. Trzeba żyć dalej, patrzeć przyszłościowo. Ja wierzę w to, że mimo iż teraz pocierpię to jeszcze cos dobrego mnie w życiu spotka i znajdę swoją miłość i Tobie też tego życzę bo napewno tak będzie.

I tak trzymać. Świeżo po rozstaniu nie chce się żyć i najlepsza jest chwila samotności i poukładanie sobie w głowie obecnej sytuacji, ale potem nadchodzi chwila kiedy znowu zaczyna chcieć się żyć. Głowa do góry!!

A ja jade samochodem i nagle placze i placze i placze
Nie z tesknoty, nie z milosci....tylko takie egzystencjalne cierpienie.
... i ta moja PUSTKA osobista, ktora zapelniam na razie tylko lzami..
Jestem chora na chorobe opisana przez amerykańską psychoterapeutkę Robin Norwood.
wejdzcie na stone http://www.kobieceserca.pl/
Bolesny jest poród człowieka, zwłaszcza gdy rodzi siebie sam w wieku dorosłym.
no a ja sie rodze.... wiec boli

Ja tez od niedawna smieje sie z calej sytuacji - nawet budze tym zdziwienie wsrod znajomych...
Jakis czas temu kolega stwierdzil ze "nie myslal ze jestem taka". Hmmmm...
Na co ja zapytalam:
"A co niby mialam zrobic po rozstaniu - polozyc sie i umrzec???"
Troszke go zatkalo. Mezczyzni mysla, ze po ich utracie swiat sie dla nas konczy. A to przeciez nieprawda. Przez chwile odnosimy tylko takie wrazenie.
A potem budzimy sie jak ze zlego snu

Hej dziewczyny!:(
Ja też zostałam porzucona a najgorsze w tym wszystkim jest to że byłam z nim wtedy na weselu jego kuzynki.
Przez całe dwa dni płakałam a zapowiadało się naprawde super.
Dopiero podczas wesela zaczął nagle mówić że niby nie umiem tańczyć co nie jest prawdą,ale było mi tak przykro,wogóle nie miał dla mnie czasu wolał siedzieć z obcymi ludzmi i mnie olewać.W nocy po weselu rozmawialiśmy i się pogodziliśmy ale rano zaczął mnie znów traktować jakby mnie nie znał i czasem bywał nie miły.
Na poprawinach wogole obok siebie nie siedzieliśmy już i nierozmawialiśmy pomimo tego że go prosiłam.
A jak poprosiłam o taniec to powiedział że on chciał wczoraj itd.
Wieczorem zaprowadził mnie na busa bo musiałam wcześniej wrócić a on jeszcze został na poprawinach,mówił że jutro przyjedzie i że porozmawiamy wtedy itd.pocałował mnie w kącik ust i powiedział "pa"a na drugi dzień okazało się żę nie jesteśmy już razem:(:(:( i że zostawił mnie dla kelnerki z wesela z którą był przez kilka dni tylko.:(:(:(:(

Ja też CIĘ rozumiem, mnie facet zostawił 4 miesiące temu i do tej pory nie ma dnia, żebym o NIM nie myślała !!!!
Ale powiem Ci jedno, tak widocznie musiało być, nić nie dzieje się bez przyczyny. Wiem, że mi łatwo teraz mówić o tym tak, ale uwierz mi wcale nie tak łatwo. Codziennie o NIM myślę, przypominam sobie jak się zapoznaliśmy, jaki było na początku, jak nam było cudownie, jak się świetnie rozumieliśmy. Byliśmy razem 10 miesięcy, to był najpiękniejszy czas w moim życiu, a 2 już nwet mieszkliśmy ze sobą. Ja jestem po rozwodzie a ON byl  w trakcie, nie mieliśmy dzieci, zaczęliśmy od nowa żyć, cieszyć się życiem, tak mi się przynajmniej wydawało. Po jakimś czasie coś się zmieniło w Jego zachowaniu, zresztą wiedzial , że jest moim całym światem, że kocham Go ponad wszystko i wykorzystał to. A jak doszło do anszego rozstania? Z godziny na godzinę napisal mi jednego SMS:, że to raczej koniec  z nami i do tej pory nie wiem co się stało, dlaczgeo tak postąpił podle. Nikomu bym nie życzyła takiego rozstania.
wcześniej planował, że będziemy rodzina, chciał mieć ze mną dzieci, a ja  z NIM, bardzo tego pragnełam. Czasami się zastanwiam jak by to było, jak bym rzeczywiscie miała te dzieci i cieszę się z jednej strony, że ich nie mam. A z drugiej strony chciałabym mieć jakąś Jego częśc przy sobie, ale powiem Ci, że on zawsze pozostanie głęboko w moim sercu. Teraz wiem, że był jedyna moją miłością w życiu, nawet byłego męża tak nie kochałam jak Jego i nadal mi na NIm bardzo zależy i dalej Go kocham w pewnym sensie. Bo nie da sie zapomnieć o osobie, którą sie darzyło tak wielkim uczuciem jak moje.

Więc DROGA KOLEŻANKO głowa do góry. Przyjdzie czas, że to już nie będzie Cię aż tak, zaznaczam, że aż tak abrdzo bolało. Ja  w tym czasie zamkęłam sie w sobie,nigdzie nie wychodziłam oprócz pracy, do której musiaąłm iść, ale chciałam być nie widoczna, żeby nikt mnie nie widział, chcialam zasnąć na wieki. Na prawdę myślałam o tym, byłam w takim dole, że z ledwością z niego wyszłam,ale chyba udało się, chociaż to nie bylo takie łatwe. W tym okresie musiałam się wyryczeć, wykrzyczeć to wszystko co mnie dręczyło, nie spałam, nie jadłam, schudłam sporo w tym czasie.

Ale to wszytsko nie było warte, bo wiem, że jeśli by mnie na prawdę kochał to nigdy by tak nie zrobił, wytłuamczył by mi, a tego nie zrobil.

ZŁAMAŁ MI SERCE i nie wiem, czy komuś uda się je posklejać !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ale mój znajomy powiedział mi jeden bardzo fajny wierszyk, który często sobie powtarzam:

"MÓWIĄ, ŻE KIEDY RODZI SIĘ CZŁOWIEK Z NIEBA SPADA DUSZA I ROZPADA SIĘ NA DWIE CZĘŚCI ....
JEDNA Z NICH TRAFIA DO KOBIETY, A DRUGA DO MĘŻCZYZNY....
NATOMIAST CAŁE ŻYCIE POLEGA NA ODNALEZIENIU TEJ DRUGIEJ POŁOWY....
POŁOWY SWOJEJ DUSZY....
POŁOWY SAMEGO SIEBIE....."