Mój problem jest moim zdaniem sam w sobie dość dziwny. Od miesiąca mieszkam razem z moim chlopakiem,jego bratem i tatą. Wcześniej mieszkając z rodzicami pomagałam im gotując obiady, na początku korzystałam z przepisów napisanych przez mamę i pomagałam jej w ten sposób kiedy ona zostawała dłużej w pracy. Potrafię na prawdę dużo, ale nie mogę się przełamać żeby pokazać swoje umiejętności. Do tej pory gotuje jego tata i czuję się z tym bardzo niezręcznie, ale za każdym razem kiedy zbiorę się w sobie przechodzą mnie dziwne myśli, że coś schrzanię, że nie będzie im smakowało itd. Nie wiem z jakiego powodu się krępuję skoro kontakt z jego rodziną mam bardzo dobry, lubimy się i nic nie stoi na przeszkodzie jeżeli o to chodzi.
Jak się przełamać ?
Zacznij od czegoś prostego, jak wszystko pójdzie ok, to nabierzesz pewności w tym temacie, i potem będzie tylko latwiej. Wiadomo że nie zawsze wszystko wychodzi tak jakbyśmy chcieli, ale inaczej tego nie da się nauczyć:)
.
.
Risotto, spaghetti, lasagne - są banalnie proste w przygotowaniu (jeśli chcesz, chętnie podam Ci przepisy, to naprawdę prościutkie), a kiedy podaję to rodzince czy znajomym - zajadają aż im się uszy trzęsą. Do tego naprawdę ciężko coś takiego schrzanić, bo i tak wszystko się miesza praktycznie w jednym garze 
