Rozstanie...wielka miłość - Netkobiety.pl

Mozaiko, na pewno uda Wam się naprawić to, co pobałaganiliście. Wierzę w to, o ile oczywiście Twój partner dojrzał do takiego poważnego związku. Jeśli nie da wam szansy na naprawę, nie wysłucha Cię ze zrozumieniem, to znaczy, że nie wart jest Twojej miłości. Ale sądzę, że fałszywa ambicja i jakieś gorsze dni nim powodowały, że tak się zachował. Napisz koniecznie, czy z nim porozmawiałaś i jakie osiągnęliście porozumienie. Trzymam kciuki !

Jest  w tobie głębokie uczucie.
Mężczyźni są wzrokowcami, bądź tam gdzie myślisz, że on będzie bądź piękna, tajemnicza i uśmiechnięta.... Zadziała, jeśli kocha cię nie będzie potrafił zaprzeczyć temu co widzi
O nic go nie proś, niczego nie chciej - poprostu bądź.

Powodzenia uwierz w siebie i zacznij przygotowania do spotkania.

Moja historia jest całkiem podobna...3 dni temu rozstałam sie z moim chłopakiem. A własciwie to on głownie podjął taką decyzję. On zaczął srudia 3 miesiące temu. Ja jestem od niego rok starsza i juz studiowałam rok w Rdmiu..Bylismy ze soba razem 2 lata..2 miesiące temu wyjechałam do Lbna bo chcielismy zamieszkac razem..On strasznie tego pragnął..Ciągle o tym mówił a ze ja jestme na zaocznych to wyjechałam do niego i mieszkalismy ze znajomymi w mieszkaniu. Ja poszukiwałam pracy. Jednak od momentu zamieszkania ze sobą wszystko sie zaczęło psuć..Juz w pierwszą noc..pokłoceni..potem pogodzeni ale wydazył sie wypadek związany głownie z nim i powoli zaczynał sie zmieniac. Jego problem powodował ze odsuwał sie ode mnie..czuł sie beznadziejny( nie raz mi to mówił gdy chciał mi wytłumaczyc ze to nie jest tak ze mnie nie kocha ale z tym problemem czuje sie beznadziejny i małodowartosciowany) Ja natomiast miałam tez swoje problemy. Jestem wrazliwa i martwiłam sie tym ze mija miesiac a ja nie znalazłam pracy...a kiedy znalazłam to była to małodochodowa praca. Cierpiałam na bezsennosc..myslałam ciuągle ..sprzeczalismy sie o błache sprawy które potem rodziły wielkie kłotnie..nie potrafilismy ze soba rozmawiac..albo ja sie denerowałam albo on..Oczywiscie były chwile, w trakcie naszego wspolnego mieszkania ze było swietnie..staralismy sie jakos walczyc o ten związek..ale co pare dni znowu kłotnie..nawet swięta nie były spokojne, nawet 2 lata razem spowodwały sprzeczke i nie odzywanie się. 3 dni temu..podjelismy decyzje o rozstaniu, głownie on..rozstalismy sie w dobrych stosunkach..popłakalismy sie, przytulilismy. I zaczelismy rozmawiac i stwierdził ze własnie takiej rozmowy nam brakowało ...Ja pojechałam potem do kumpeli i wypiłam całe wino sama a jak wrociłam do domu rano to przy jego łozku stało 6 pustych butelek po piwie..eh...wiem ze oboje to przezylismy..on tez mimo ze podjał taka decyzje..Jeszcze gdy rano wrociłam..spakowałam sie bo ja chciałam wyjechac, nie zostałabym tam ani chwili dłuzej sama w tym pokoju..On powiedział ze widziałm na poratu nk..ze skasowałam zdjecia z nim a ja ze nie tylko z nim ale i kilka bez niego i to juz wczesniej bo nie chciałam miec tyle zdjec na naszej klasie i jedno z nim zostawiałm najładniejsze a on : ale zmieniłes opis pod zdjeciem. To ja na to ze : a ten opis to nie jest juz prawda? Opis brzmi " To juz przeszłość..." i nic na to nie powiedział..on dodal ze nie skasowałm zadnego zdjecia z nami ani opisów nie zmienił pod nimi..Pewnie niedługo wykasuje...Cięzko mi i cvierpie..On cały cas mówił ze go wszystko przytłoczyło..ze była czesto niemiła..mówiłam wiele przykrych słów..i stwierdził ze nie jestem z nim szczesliwa ale juz mu to wszystko wytłumaczyłam, mówiac ze wcale tak nie myslałam ze wnerwach wiele rzeczy sie mówi ale nic to nie dało..dalismy sobie buzi i rozstalismy sie a on dodał ze nie chce podejmowac decyzji pochopnie ze dzis zrywamy a jutro sie zejdziemy bo to jest za swieze..ze dajmy sobie czas, jesli okaze sie ze z biegiem czasu i tka nie dajemy sobie rady bez siebie..ze on sobie beze mnie nie radzi to wtedy porozmawiamy o tym ze jemy tez jest cieżko i ze trzeba cierpiec i ze bedziemy długo cierpiec ale trzeba jakos dac rade..i ze nic nie obiecuje. Dodał ze przez moje zachowanie kocha mnie nadal ale juz nie tak jak kiedyś.... napisał dobranoc 2 dni temu w nocy to mu odpisałam. Wczoraj juz nie napisał ale ja o 2 wstalam i nie moglam spac i napisałam mu ze ( nie moge spac i ze cierpienie jest strasznym uczuciem. a on nawet nie odpisał nic., Mysle sobie i moja kumpela tak mysli ze gdyby mu chodz troche zalezało nadal to by cokolwiek odpisał.Co o tym myslicie?? Co mam robic..

A czy mozecie napisac coś w mojej sprawie ? Tez chciałabym dostać jakąs porade, wskazówkę od kogos kogo zupełnie nie znam i kto mnie i mojego eks nie zna. Chce w ten sposób obiektywnej oceny

Wydaje, mi się ze nie ma cos sie nastawiać na jakikolwiek powrót..Musze mysleć tak, ze zaczęłam nowy etap w życiu...Strasznie go kocham ale to był głownmie jego wybór. Skoro nie mógł tych problemów unieść tzn ze nie kochał na tyle na ile mi mówił..

skoro dwoje ludzi sie rozstaje tzn ze cos bylo nie tak... wszystko sie dzieje po cos wiec tak mialo byc...
jesli jestescie sobie pisani, to zejdziecie sie... ale musisz zakladac ze to koniec i zyc swoim wlasnym zyciem

aga.. nadzieję i tak będziesz miała, nawet jeśli nie chcesz, to się nie wyprzesz tego.. niestety, wiem jak się czujesz, bo ja sama uważałam, ze z moim eks to była wielka miłosć, czy była..? okaże się w przyszłości, jak otworzę sie na nowe związki

ważne jest teraz abyś jak najmniej czasu spedzała sama na rozmyślaniu, wypłacz się, a potem do dzieła - włosy, zakupy  i dodatkowe zajęcie, jakieś ćwiczenia, basen, idź z koleżanką do kina, zróbcie babski wieczór

Ja powiem tak, pierwsze dwa tygodnie od łaskawego ogłoszenia "przerwy" w związku (bez podanie konkretnej przyczyny, czyt. zauroczenia w kims innym) też trochę dałem ciała... Czyli pisałem, mówiłem żeby to przemyślała, prosiłem, nie mogłem na siebie patrzeć... Byłem nawet skłonny do tego, byśmy zostali "przyjaciółmi", bo nie wyobrażałem sobie zycia bez niej... Potem nieco sie opamiętałem, ale też było ciężko...
Minął miesiąc i zrozumiałem, że pewnych spraw sam nie przeskoczę. Czasem wymieniamy zdania poprzez gg, smsy itp. Wiem, że coś nas łączy, że miłości się nie pozbedę poprzez "pstryknięcie" palcem... Ale już nie rozpaczam, staram się nie myśleć o nas, a jeśli już - to pozytywnie (czyli nie o pieknych momentach z przeszłości, ale o tym, co być może jeszcze uda nam się zrobić... Być może...). Odrzuć złe emocje i idź naprzód. Ten portal naprawdę bardzo, bardzo pomaga

Też mam podobny problem. Tylko że ja sobie nie radzę. On powiedział że daruje sobie moją osobę i nie chce być ze mną. Powiedział że poznał kogoś i spotyka się z tą osobą. Nasza znajomość trwała 7 lat. Siedzę w domu nie daję sobie rady, staram się jakoś wszystko ogarniać ale jest to już ponad moje siły(

Za oknem pada śnieżek, ludzie chodzą, wszystko jest jak było tylko mnie nie ma. Chciałabym zapomnieć, chciałabym mieć amnezję związaną tylko z jego osobą. To nie jest możliwe. On był wspaniałym człowiekiem. Dał mi wiele radości, beztroski i szczęścia. Tak trudno o tym zapomnieć, tak trudno pogodzić się z tym że on ma kogoś i układa sobie na nowo życie(

aga.. bo widzisz to tak jest, niestety klasyczne objawy rozstania, nie śpisz, nie jesz, płaczesz, masz bezdech.. potem taki pierwszy ból mija i nie mówię, że wszystko znika, bo każdy/każda z nas potrzebuje swojego indywidualnego czasu na pozbieranie się, ale uwierz mi będzie ci z każdym dniem łatwiej zebrać się w sobie...

on nie odpisuje... czyli daje Ci sygnał, że masz dać spokój, uszanuj jego wole, nie pisz, wiem że to boli , ale musisz być silna

nana1 czy ja dobrze rozumiem, że Ty cierpisz już dwa lata .. ?

no to miło z jego strony, mój też mi odpisywał na maile, nawet przepraszał, ze tak póżno, tylko to trwało i trwało, w końcu sama zerwałam to , bo nie widziałam szans na powrót, zwłaszcza, że pisał, mi że jest mu źle.. że cięzko, itd, ale nie robił nic aby się pogodzić.. nie bede ci opisywać, jak chcesz to poczytaj moje posty.

nie chcę już tego roztrząsać

jako koleżanka po fachu, mogę ci jedynie doradzić, abyś nie pisała,

ps ja też nadal bardzo kocham .. i uwierz, można żyć bez powietrza

Nie ufajmy facetom! Sa Chu....mi!!! Cos o tym wiem i dzisiejszy dzien zawazył na takim moim zdaniu!!!!