O etyce psychologa - czyli molestujący pacjentki seksuolog Gapik - Netkobiety.pl

O czym świadczą takie przypadki? Najwyraźniej seksuolog G. sam cierpiał na jakąś dewiację seksualną.
Yvette, gdzie mogę znaleźć ustawę regulującą prawo do wykonywania zawodu psychologa? Właściwie nawet nie wiem jak ona wygląda... Chętnie włączę się do dyskusji po jej przeczytaniu, bo źle 'skonstruowana' ustawa może być przecież jednym z czynników prowadzących do takich zachowań.
Moim zdaniem kara jako odebranie zawodu to dobra sprawa. Myślę, że i tak taki psycholog/seksuolog straciłby klientów po takim dokumencie w "uwadze" (też oglądałam...).

Ustawa może i jest ogólna, fakt, ale normalny lekarz i pacjent powinni chociaż ze względu na zasady moralne zachowywać się wzorcowo. Dopełnienia do ustawy mogą oczywiście pomóc, ale to w przypadku (moim zdaniem), gdy psycholog/seksuolog boi się określonej kary. Tak naprawdę szkoda, że wszystkie te ustawy mają zbyt wiele oczywistych stwierdzeń, a zbyt mało artykułów dotyczących problemów z jakimi stykamy się na co dzień...
Decyzja prof. Gapika z jego punktu widzenia wydaje się być oczywista - nie chce stracić swoich zarobków. Natomiast z mojego, Boże broń! Osobiście nie poszłabym do niego. Za bardzo zraził mnie ten dokument z 'uwagi' (chociaż to też ciekawe, że kobiety które już raz zostały wykorzystane przychodziły drugi raz ).
Wątpię, żeby pacjenci prosili o ukazanie certyfikatów lekarzy. Zresztą certyfikaty te często wiszą w gabinetach czy poczekalniach... Wydaje mi się, że kiedy zobaczy się napis "CERTYFIKAT" na resztę tekstu się średnio patrzy. Myślę jednak, że każdy zdaje sobie sprawę z tego, że leczenie u seksuologa czy psychologa nie polega na dotykaniu poszczególnych części ciała przez lekarza!
Dlaczego kobiety pozwalają sobie na takie coś? Może z jakiejś obawy?

To i ja dołożę swoje trzy grosze zwłaszcza, że jestem świeżo po dyskusji o tym z moją przyjaciółką, która na psychologii miała właśnie wykład o etyce zawodu psychologa (po aferze z Gapikiem chyba na wszystkich wydziałach wprowadzają takie wykłady).

Problem z tego co wiem polega również na tym, że psycholog może być tylko osądzony przez sąd koleżeński, ewentualnie może zostać pozwany cywilnie o zadośćuczynienie. Nie jestem pewna, bo prawnik ze mnie żaden, ale tak właśnie mówiła mi koleżanka. Jeżeli faktycznie tak jest to chyba oczywistą jest zmiana w prawie, która za takie występki gwarantowałaby karę pozbawienia wolności. Nie wyobrażam sobie, że koleś wrócił po wszystkim do domu i jedyne czym musi się przejmować to spadek zarobków.

Co więcej: mamba piszesz "(chociaż to też ciekawe, że kobiety które już raz zostały wykorzystane przychodziły drugi raz hmm)". Otóż, profesor Gapik jest jednym z najlepiej wykształconych hipnoterapeutów w tym kraju, który sztukę hipnozy opanował niemalże do perfekcji. Niestety jest to bardzo silna broń. Wiem, że ciężko to sobie wyobrazić ale w czasie hipnozy mógł spokojnie swoim pacjentkom wmawiać, że jeżeli nie przyjdą do niego ponownie to całe ich życie ległoby w gruzach. Siła takiego wmówienia jest tak ogromna, że po prostu ich podświadomość zmuszałaby je do kolejnych wizyt - mimo tak przerażających doświadczeń.

Co do poruszonego wcześniej wątku tzw. terapeutów czy coucherów - też tego nie rozumiem. W tym kraju można prowadzić terapię po 30 godzinach zajęć. Mało kto to sprawdza, zwłaszcza w mniejszych miastach. Ręce mi opadają....

Na koniec dodam, że również oglądałam materiał. Jak patrzyłam na tego kolesia wkładającego dziennikarce ręce pod bluzkę (swoją drogą dzielna dziennikarka skoro tam poszła wiedząc co ją czeka...) to zbierało mi się na wymioty... A najgorsze, że nawet jeżeli odebrane mu zostaną wszystkie certyfikaty może sobie pojechać do jakiegoś pipidówa i dalej leczyć. W "Uwadze" nie tak dawno był przecież reportaż o radosnym dentyście, który ładne kilka lat leczył ludzi bez żadnych certyfikatów (zostały mu odebrane) i nikt tego nie sprawdził do momentu aż jednej pani wszystkie zęby po kolei nie powypadały... Jak dziennikarze wpadli do niego do gabinetu i zapytali dlaczego leczy bez licencji to bardzo zdziwiony powiedział "A to ja jej nie mam? Zabrali mi chyba trzy lata temu... ale wydawało mi się, że oddali. Nie oddali?"....

Nie jestem do końca przekonana, czy stosował hipnoterapię, więc akurat w tym temacie się nie wypowiem, ale myślę, że już po obejrzeniu nagrania i sposobie, w jaki odzywał się do podstawionej dziennikarki można wywnioskować, że jest autorytarnym człowiekiem.
Nie wyobrażam sobie - ani z punktu widzenia psychologa ani zwykłego człowieka - żeby terapeuta mógł powiedzieć pacjentce, że powinien sobie wywiesić kartkę "Dziwek nie przyjmujemy", a takie słowa padły. Przecież seksuolog zajmuje się również takimi zaburzeniami jak nimfomania, mogącymi prowadzić kobiety do uprawiania prostytucji - nieopatrznie wypowiedziane słowa takiego autorytetu, jakim powinien być profesor mogłyby niejedną pacjentkę mającą taki epizod w swojej historii doprowadzić do bardzo złego stanu psychicznego.

Mój Adam był kiedyś w związku z kobietą, która po ukończonej pedagogice ogólnej i kursie (60godz) prowadziła terapie grupowe w ośrodku dla trudnej młodzieży i dorosłych. Na swojej stronie internetowej można za to dziś przeczytać informację o tym, że jest terapeutą z 9letnim stażem po pedagogice i psychologii na SWPS, mimo, że psychologię ukończyła rok temu, a więc 8 z 9 lat przepracowała nie będąc psychologiem. Sporo czasu zajęło mi wytłumaczenie Adamowi, że absolwentka pedagogiki, mimo "dobrych chęci" nie powinna przeprowadzać terapii wewnętrznego dziecka ani terapii DDA czy DDD. O jej niekompetencji świadczy też fakt, że prowadziła terapię jednego ze swoich byłych, choć przecież wyraźnie jest to sprzeczne z podstawowymi zasadami etyki pracy psychologa.

Jak Wam się wydaje, czy wprowadzenie obowiązkowych testów psychologicznych/rozmów z psychologiem przed przyjęciem na studia psychologiczne mogłyby wpłynąć na zmniejszenie liczby dewiantów? Jakie formy kontroli można zastosować, żeby takich sytuacji jak ta z Samsonem czy Gapikiem było mniej?

Właśnie wydaje mi się, że to wspomniane koleżeństwo to duża przeszkoda w rzetelnej ocenie czyjejś fachowości. Prof. Lew-Starowicz, przecież taki ceniony specjalista, recenzował książki prof. Gapika i miał z nim koleżeńskie relacje. Powiem Wam też, że nie podobał mi się brak ostrej reakcji przedstawicieli Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego, gdy reporterzy pokazali im materiał.
Nie było wypowiedzi, która byłaby wyraźnie potępiająca dla prof. Gapika, a fakt, że do tej pory nie zawieszono mu wszystkich uprawnień, jakie posiada wydaje mi się naprawdę bulwersujący.

Pytanie powstaje również, czy testy przeprowadzane na przyszłych/obecnych psychologach byłyby rzeczywiście skuteczne? Czy nie byłoby takich sytuacji, w których psycholog/seksuolog świetnie maskuje te elementy swojej autorskiej terapii, które łamią kodeks etyczny, a wypada w testach psychologicznych jako osoba potencjalnie zdrowa psychicznie?

A tak. Faktycznie, było coś o tym. Całkiem możliwe, że pacjentki mogły wracać z tego powodu aczkolwiek równie prawdopodobny, o ile nie bardziej, jest argument, którego użyła Yvette. Czyli kierowanie się myśleniem, że przecież to taki wykwalifikowany porządny lekarz, przecież jest tyle pacjentek itd...

Ale w tej kwestii akurat dziwi mnie podejście lekarzy... Odbieram wtedy źle ich intencje - niestety. Mam wrażenie, że lepiej jak się wybronią "każda terapia może pomóc" w razie gdyby ich spotkał jakiś konflikt...niż kiedy osądzą, a później w razie konfliktu sami vice-versa zostaną osądzeni. Przepraszam, że tak chaotycznie się wyrażam, jakoś nie mogę dziś sensownie posklejać zdania.
A co do testów na psychologa jestem za! Ładnie tutaj alaclaudie napisała, że to lekarze "od duszy" i nie każdy się nadaje. Hmm, myślę że nie każdy potrafiłby zamaskować swoje prawdziwe oblicze. Jasne, że znalazłaby się taka grupa. Ale chociaż w pewnym stopniu mogłoby się to zmniejszyć...

Wiesz co, pennylane, co do tego homoseksualizmu to tak naprawdę wystarczy, by wykładowca nie przekazał wiedzy z zaangażowaniem, a już student puszcza mimo uszu to, co mu zostało powiedziane i dalej "wie swoje", zwłaszcza, kiedy temat obejmuje to, co zwykle uważamy za naszą prywatną opinię i osąd. Znam wielu ludzi, którzy tak silnie obstają przy homoseksualizmie jako chorobie, że nie ma faktów, które by ich przekonały. Wiedzą lepiej.

Być może zostanę teraz zlinczowana przez grono studiujących prywatnie, ale jestem zdania, że psychologia powinna być nauczana tylko i wyłącznie na uniwersytecie. Tak, jak medycyny nie robi się w Wyższych Szkołach Turystycznych/Zarządzania itd, tak samo powinno być z psychologią. Nawet SWPS, choć ma wielu "państwowych wykładowców", w mojej opinii jest poronioną ideą. Dlaczego? Ponieważ wprowadza psychologię jako studia zaoczne. I znów porównam do medycyny, bo zastanawiam się, z jakich przedmiotów się rezygnuje, by z kilkudziesięciu godzin tygodniowo zrobić 20 na zjazd co 2 tygodnie? Czy można mówić, że taki psycholog jest w pełni wykształcony? Mogę zgodzić się z takim podejściem w szkołach biznesu czy zarządzania, gdzie późniejsza praca opiera się w dużej mierze na "żyłce do interesów" czy przedsiębiorczością, ale tam, gdzie w grę wchodzi zdrowie?

Druga sprawa jest taka, że obecny system rekrutacji i durnowate polskie "Każdy musi mieć studia" nie zakładają rozmów wstępnych na uczelnie. A to moim zdaniem błąd, bo o tym, kto zostaje psychologiem nie decyduje kultura osobista wykazana w rozmowie czy ogólny poziom kandydata, ale to, jak radził sobie z biologią, czytaniem lektur na maturę z polskiego czy podstawowymi obliczeniami na matematyce. Jakże daleko to stoi od pojęcia etyki czy empatii jako podstawy tego zawodu...!

Jeszcze wracając do tego, co napisałaś pennylane na temat psychologów nie piętnujących takich zachowań, myślę, że ma to miejsce nie tylko w przypadku prof. Gapika. Do dziś wynosi się na piedestał m.in. Philipa Zimbardo, który jest autorem słynnego eksperymentu więziennego (podzielił studentów na więźniów i strażników, pozwolił psychicznie znęcać się nad nimi, aresztowanie przeprowadzała prawdziwa policja na oczach zdezorientowanych więźniów i sąsiadów, Zimbardo sam wciągnął się w eksperyment odgrywając rolę nadzorującego więzienie, więzieni nie wiedzieli, że nie są w prawdziwym areszcie, ale w piwnicach Uniwersytetu Stanforda i długo by wymieniać pozostałe akcje podczas tego eksperymentu). Chociaż to, co zrobił było wysoce nieetyczne i miało realne, poważne konsekwencje dla uczestników, Zimbardo jest autorem książki na temat zła w człowieku i jest swojego rodzaju autorytetem. Więc mamy podejście: OK, skrzywdził badanych, ale jego dane są ważne dla nauki - super!
Przypominam, że tak samo mówił Samson, gdy go oskarżono - też miał poczucie, że odkrywał coś nadzwyczajnie ważnego.

Tak więc nigdy nie stwierdzę, a przecież też jestem psychologiem, że dotykanie kobiety może jej pomóc przełamać lęki związane z życiem seksualnym. Nie wtedy, gdy dotyk pochodzi od terapeuty i nie jest przez kobietę pożądany. Można zasugerować partnerowi pacjentki, co robić, by ją rozluźnić, co mówić, by się otworzyła, jak budować relację i zaufanie - i nie wyrządzać krzywdy. A taka samowolka jak u Gapika niesie więcej cierpienia, niż wyleczonych.

Anemonne, mam szczerą nadzieję, że tak właśnie będzie - że zostanie potraktowany nie przez pryzmat zawodu, jaki wykonuje, ale jako człowiek.

Widzisz, gdyby rekrutacja nie opierała się jedynie na kalkulowaniu punktów, a objęłaby również rozmowę kwalifikacyjną, to nie jest wykluczone, że dostałabyś się za pierwszym razem - zamiast jakiejś panny, która ma na twarzy wypisane, że empatia to dla niej zupa z Azji albo chłoptasia, któremu się wydaje, jak zapewne Gapikowi przed laty, że psychologia to klucz do władzy.

nie mam pojęcia o tej terapii, ale jak zobaczyłam,co ten "doktorek" wyrabia, od razu wiedziałam ,ze to lipa.a odzywka o "pipce...... to nic tylko w morde!