SPOWIEDŹ - Netkobiety.pl

idz do spowiedzi drugi raz,i do innego księdza,

Do komunii to nie, bo bądź co bądź swietokradztwo. Tak jak pisze Lena, idź drugi raz gdzie indziej i powiedz o pomylce. Ksiądz nie może nie udzielić Ci rozgrzeszenia w takiej sytuacji. Nieporozumienia sie zdarzają, wiem coś o tym
W przeddzień operacji ksiądz za pokutę dał mi jakąś nowenne na 9 dni, mówiłam mu, ze nie wiem czy operacje przeżyje, a on mi 9 dni. Jak niby pi narkozie z drenami w brzuchu mam sie modlić nowenna. Udawał, ze nie słyszy... Pomamrotal i zapukał. Zadzwoniłam wieczorem do "swojego" księdza i powiedział żebym odmówiła inna modlitwę, a jak już wyzdrowieje mogę odmówić tamtą
Echhhh.... To tylko ludzie

Wiara zobowiązuję. Wierzysz i jesteś katoliczką a robisz rzeczy, które w oczywisty sposób temu przeczą. "Jestem tylko człowiekiem....".To katoliczką czy nie? Teraz wszyscy tutaj doradzają, jak znaleźć wybieg i otrzymać rozgrzeszenie. Co to ma być? To jakieś kpiny. Z wiary i dekalogu. Gratuluję. Abstrahując od księdza tego czy innego. Szukanie alternatywy - a może któryś rozgrzeszy...... Jeśli uważasz sama, że Bóg wybaczy....idź do komunii. Jakie świętokradztwo? Odpuszczone ok. Skoro nie ufamy księdzu. Warto aby wszyscy tu obecni zdecydowali czy manipulujemy czy wierzymy. Pozdrawiam  - Niewierząca ale Sprawiedliwa

Pięknie wytłumaczona "furtka" na przyszłe ewentualności. Oczywiście, ze katolik nie powinien żyć niczym osoba święta. Ale jeżeli w coś się wierzy, to trzeba starać się żyć z założeniami tej wiary. Jeżeli aksjomatem jest, że osoba wierząca świadomie postępuje wbrew tym założeniom, a później jeszcze domaga się usprawiedliwienia, to niestety jest to świadectwo wygodnej wiary. Chodzenie w każdą niedzielę do kościoła, gdzie bądź co bądź, ksiądz właśnie występuje w roli wysłannika Bożego, jawi się niestety jako hipokryzja. Coś mi się tu kłóci bardzo. Ab ovo, rola księdza sprowadzona jest do "urzędniczej". Powinien załatwić sprawę, a nie załatwił. Trzeba więc udać się do innego. Ten chyba był "niekompetentny".
A krytyka? Nie krytykuję personalnie. Krytykuję percepcję.

Typowa wypowiedź osoby niewierzącej, czyli takiej, która uważa, że każdy kto jest katolikiem powinien żyć stuprocentowo bez grzechu, bo  jakże w tej sytuacji może nazywać siebie katolikiem. Większość moich rozmów z osobami, które nie wierzą kończyły się na przedstawianiu argumentów dlaczego cała wiara nie ma sensu. Pokazaniu wielu paradoksów, których się doszukali i właśnie zachowania katolików, którzy jednak grzeszą. Ale to jest właśnie wiara, choć z biegiem lat w tej kwestii coraz więcej poglądów wydaje się sprzecznych z rzeczywistością, tak wiele rzeczy jest niewyjaśnionych to wciąż wierzymy w coś czego nie zobaczyliśmy, nie poczuliśmy. Potrzebujemy pójść do tego kościoła uduchowić się, poczuć się lepiej. Każda osoba wierząca uważa, że spowiedź jest ważna, gdyż odejdziemy kiedyś z tego świata. A jeżeli wierzymy w życie po śmierci to nabiera szczególnego znaczenia. A co do mojego głównego postu nie chodziło tu o otrzymaniu złotej rady co mam teraz zrobić natychmiast. Mętlik w głowie i niepokój na duszy sprawiły, że musiałam wyrzucić z siebie wszystkie myśli. Całej reszcie dziękuję za zrozumienie.

Zupełnie zapomniałam, ze rozważania toczą się na płaszczyźnie - co mi się należy według prawa..... Tak, trzeba bezwzględnie egzekwować, to co się komu "należy". Naiwnie założyłam, że to kwestia uczuć i wiary. Jak widać z powyższego, nawet ja "błądzę". Moje poczucie nieskazitelnej wyższości zostało poważnie zachwiane. Dziękuję za przywołanie mnie do porządku.

Trudna24, jak jesteś dorosła, to do porządku się możesz sama przywołać, zwłaszcza, że chcesz innego porządku, niż porządek wiary i uczuć. Ja szanuję porządek rozumu i porządek wiedzy, ceniąc także inne porządki. Dobrze jest mieć świadomość, gdzie jaki porządek się zaczyna, gdzie kończy i jakie którego najlepsze zastosowanie.

Twój post mieszał porządki, w dodatku dałaś wyraz swojemu uczuciu wyższości, poprzez przeciwstawienie Wierze swojej Sprawiedliwości, której ja nie kwestionuję. Twoją Sprawiedliwość potraktowałem z całą powagą i nie mniej sprawiedliwie Ci napisałem, że Twoja wiedza o spowiedzi jest bardzo niekompletna, co jest usprawiedliwione, bo przecież nikt nie ma za złe komuś, kto deklaruje nieznajomość "W pustyni i w puszczy" by się wypowiadał o losach bohaterów tej powieści. Przekroczyłaś swoje kompetencje i nawet podałaś poważną intencję, a mianowicie tę, aby poczuć się jeszcze bardziej Sprawiedliwą, niż jesteś. Tu właśnie jest ów hak, na którym powiesiłem Twoje poczucie nieskazitelnej wyższości (poczucie - bo subiektywne, nieskazitelnej - bo nie wymagającej spowiedzi, czyli oczyszczenia, wyższości - bo między Wiarą a Sprawiedliwości napisałaś znaczące "ALE").

Jeśli to spowodowało jakiekolwiek zachwianie, to tylko dobrze, bo to dobry początek, aby pewność boską zamienić na ludzką wątpliwość, która może być bardzo twórcza. Wiadomo wszak, że doskonałość boska nie poddaje się krytyce i nie wymaga rozwoju. Może właśnie dlatego Bóg, jako Doskonały, stworzył Człowieka i pozwolił mu popełnić pierwszy grzech, żeby wyjść z tej - widocznie i dla samego Boga niebezpiecznej - opresji doskonałości.

Grzeszność dostarcza nam chwil przyjemności, za które płacimy sowicie w postaci ekspiacji, zadośćuczynienia, odkupienia win. Z tej to właśnie ekspiacji wynikają same zbawcze konsekwencje dla ekonomii zbawienia. Grzech jest więc motorem ekonomii zbawienia, podobnie jak żądza posiadania przedmiotów materialnych jest motorem handlu.

Tak,trzeba.
Wg wiary jesteśmy tylko ludźmi a ludzką rzeczą jest upadać. Tylko że katolik powinien zreflektować się i podnieść. Co autorka wątku zrobiła, zgrzeszyła ale zrozumiała że grzeszy i przestała. Poszła do spowiedzi i zgodni z katechizmem kk powinna otrzymać rozgrzeszenie. tego uczą na religii.

Ksiądz jest tylko człowiekiem i jego osądy i wypowiedzi też podlegają nastrojom i własnym przekonaniom, nie zawsze słusznym. Powiedział jej że żeby otrzymać rozgrzeszenie powinna zawrzeć związek małzeński. Czyli co uważasz powinna zrobić zgodnie z Twoim osądem? Odszukać tego faceta i natychmiast wziąć z nim ślub, nieważne co czują? czy może pojść do biura matrymonialnego (w końcu ksiądz nie mówił z kim ten związek ma zawrzeć związek),wybrać pierwszego lepszego katolika z listy i z nim wziąć ślub?
Dla przykładu, w swojej młodości moja babcia natknęła się na księdza który nie dawała mężatce rozgrzeszenia jeśli nie obiecała że urodzi kolejne dziecko. Co uważasz kobiety w tej parafii powinny były robić? Mnożyć się jak insekty aż je menopauza wyzwoli żeby dostać rozgrzeszenie?

Nikt nie jest idealny, ksiądz też nie.
Nie, gdyby udzielił rozgrzeszenia to nie byłoby uleganie emocjom. Wyznała grzech, okazała skruchę, obiecała poprawę,de facto już się poprawiła więc ksiądz nie ma powodów przypuszczać że nieszczerze - spełnia wszystkie warunki rozgrzeszenia.
Apropo, ksiądz nie ma prawa dawać NIEMOŻLIWEGO warunku dla rozgrzeszenia. Słyszałam to osobiście od księdza. A dla osoby samotnej zawarcie związku małżeńskiego jest warunkiem niemozliwym.
Jesli chodzi o antykoncepcję - myslisz pojęcia. Co innego antykoncepcja co innego WYMAGANIE zajścia w ciążę.
Dla Twojej informacji-kościół dopuszcza naturalne metody antykoncepcji. To jest fakt powszechnie wiadomy. Więc jeśli jakiś pojedyczny ksiądz mówi musisz rodzić dopóki możesz to jest to księdza odstępstwo od prawa kanonicznego.

'Małżonkowie zaś mogą podejmować współżycie również w okresach niepłodnych i jest to dobre moralnie. Jeżeli natomiast nie chcą w danym momencie począć dziecka, to powinni się ograniczyć jedynie do okresów niepłodnych. Do tego przecież sprowadza się odpowiedzialne rodzicielstwo i Naturalne Planowanie Rodziny, czyli wyznaczanie okresów niepłodnych za pomocą metody objawowo-termicznej.'
(Humanae vitae, 16)
Autorem jest Paweł VI, papież.

No, jeśli papież, to musi być i prawda i pewne.

Ja nie rozumiem tylko jednego- po co się ludzie, z których kontekstu wypowiedzi wynika, że nie chcą oni mieć nic wspólnego z Kościołem, w ogóle tu wypowiadają. Jeśli coś komuś tutaj nie odpowiada i jeśli nic mądrego, adekwatnego do tematu do powiedzenia nie ma, to mógłby przynajmniej nie przeszkadzać, zamiast krytykować i oceniać czyjeś sprawy (jakby swoich nie miał).
Ocenianie ogółu na podstawie jakiegoś procentu nie jest raczej zbyt roztropne, a szczególnie w przypadku ludzi- z których każdy jest inny i każdy jest "tylko" człowiekiem. To tak, jakbym powiedział: "Politycy są źli". Nie jest winą tych "dobrych", że przy władzy są akurat ci "źli".
Można mieć uprzedzenie do kogoś, kto nam personalnie coś złego uczynił, lub zauważyliśmy jego występek względem kogoś innego, ale posługiwanie się schematami utartymi na podstawie jakiejś części prowadzi do prawdopodobieństwa, że w zgoła odmiennej sytuacji, w oparciu o dany schemat przyjmiemy z góry błędne założenia i pokierujemy się konkretnymi, niekoniecznie słusznymi wzorcami postępowania.

Wiesz, idąc Twoim tokiem rozumowania, skoro nie wierzysz w Kościół to  przystępować do Komunii zwyczajnie nie ma sensu.

Średnio. Pod nazwą Komunia Święta kryje się Ciało Chrystusa. Jeśli nie wierzysz w Kościół, to na jakiej podstawie sądzisz, że akurat w kościele, na ołtarzu kapłan dokonuje przeistoczenia w ciało i krew chrystusową? Chyba, że wierzysz, że przyjmujesz sam chleb. Ale wtedy nie ma również sensu nazywać go Komunią, bo ten opłatek wówczas nią dla Ciebie nie jest. Pomijam już fakt, że przy tym i samo chodzenie do kościoła jest zupełnie zbędne.
Jeśli chodzi o "dosłowne" pojmowanie Pisma Świętego, to ja na przykład bym się osobiście na to zwyczajnie nie odważył . Po pierwsze zaraz poległbym na rozdrożu różnorakich przekładów, z których jeśli nie wnioskować kontekstowo, można wyciągnąć zupełnie różne informacje. Po drugie biorąc wszystko dosłownie owe treści zawarte w Biblii wydały by się mi bardzo "nie na czasie" i szybko doszedłbym także do wniosku, że mają one bardzo "wąskie życiowo" zastosowanie.

Co do sytuacji - pytałem przed chwilą księdza - powinnaś iść jeszcze raz do spowiedzi. Powiedzieć spowiednikowi o sytuacji. Prawdopodobnie ksiądz zrozumiał, że mieszkasz z tym facetem i nie masz zamiaru wziąć ślubu. Z tego co opisałaś to była spowiedź przedświąteczna, wiec sporo osób a spowiedź na prawdę męczy, zwłaszcza, że w tym okresie czasu bardzo często zdarzają się spowiedzi z całego życia.

A co do ujadających na dziewczynę - dajcie sobie spokój, dziewczyny sprawa jak to chce z Panem Bogiem załatwić.

jadvinia - mojej mamie zdarzyło się coś podobnego, po tym jak mama mu kilka razy mówiła o operacji ksiądz się nagle ocknął i zapytał a czy ja Pani dałem pokutę......Może w ten sposób siła wyższa dała Ci znaki dymne, że nie masz co się bać.

Chyba nie za bardzo rozumiesz czym jest Kościół i czym jest Komunia. Ktoś tu w tym wątku będąc w kościele widział kobiety w kożuchach, a nie skupiał się na tym czego w kościele nie widać. To musiało zakończyć się odejściem nie tylko z Kościoła, ale jak sama oświadczyła też od Boga.

Każdy ksiądz spowiada się u innego księdza. Robi to zwykle częściej niż przeciętny katolik. Księży obowiązują takie same zasady ważnej spowiedzi jak każdą inną osobę, która korzysta z Sakramentu Pokuty.