Rekolekcje w całkowitym milczeniu - Netkobiety.pl

Słuchaj!! Ja wiem, byłam, 3 i pół dnia w milczeniu u Jezuitów- ZDECYDOWANIE ODRADZAM!!! To moje pojechanie tam było, ponieważ koleżanka jechała, namawiała mnie, a że ja tam czuwaczka jestem stała, entuzjastka rekolekcji wszelakich to sobie pomyślałam- jade, czadowo bedzie. Lecz niestety... nie było. Cisza totalna, mówię Ci- absolutnie nie mogłam jej zdzierżyć! Naprawdę- ludzie na siebie nie patrzą na takich rekolekcjach wgl, wszyscy tylko zaczytani w PŚ, rozmodleni itd. To była dla mnie masakra, nigdy więcej takich cudów.

Moim zdaniem dlatego, że bardzo, ale to bardzo ciężko jest teraz oderwać się od naszego zaganianego świata i po prostu modlić się i milczeć. Trzeba odłożyć komórkę, zostawić Internet, telewizor i jeszcze jakoś namówić domowników, żeby nie przeszkadzali. A na wyjeździe troszkę nie masz wyjścia, nie masz nic do roboty to zaczynasz myśleć. Ja bym nie dała rady chyba, na dzień dzisiejszy w każdym razie. Nawet nie dlatego, że jestem uzależniona od tego typu rozrywek, ale po prostu najlepiej czuję się w innych formach modlitwy. Choć może kiedyś spróbuję...

Jednak moja jedna koleżanka była na rekolekcjach ignacjańskich i miała poczucie owocnie przeżytego czasu.

Może doprecyzuję na czym polegają takie rekolekcje (ignacjańskie):

Jest to coraz bardziej znana forma rekolekcji, dzięki której również dzisiaj wielu ludzi młodych i starszych znajduje skuteczną pomoc w spotkaniu z Bogiem i ze sobą samym. Nazywane są ignacjańskimi bo ich autorem jest św. Ignacy z Loyoli, założyciel zakonu jezuitów. W rzeczywistości nie on wymyślił czy stworzył tę metodę, ale opisał w niej to, co sam wcześniej przeżył i w jaki sposób był prowadzony przez Boga. Ich ogromna skuteczność i moc, sprawdzona przez samego Świętego i jego pierwszych towarzyszy, doprowadziła do oficjalnego zatwierdzenia książeczki Ćwiczeń, opisującej treść Rekolekcji i sposób ich odprawiania, w 1548 roku przez papieża Pawła III. W ten sposób Kościół wzbogacił się o nową metodę, ułatwiającą wewnętrzną przemianę i odkrywanie woli Bożej przez człowieka.

Ćwiczenia Duchowe, powszechnie zwane Rekolekcjami Ignacjańskimi, przeżywane w klimacie modlitwy zakorzenionej w Słowie Bożym i zupełnego milczenia, stwarzają szczególną okazję do lepszego poznania siebie, a przede wszystkim do odkrycia miłości Bożej. Są one drogą pogłębionego życia duchowego i przeprowadzają rekolektanta przez kolejne etapy życia duchowego, tradycyjnie określane jako: oczyszczenie, oświecenie i zjednoczenie. Odprawiane z zaangażowaniem, otwartością i hojnością wobec Boga, mogą stać się szkołą pogłębionego życia wewnętrznego, prowadzącego do większego zaangażowania się w służbie Bożej.
Są szkołą modlitwy - zwłaszcza medytacyjnej i kontemplacyjnej - oraz okazją do uczenia się sztuki rozeznawania koniecznej do właściwego podejmowania decyzji i ich realizacji.
Osobom stojącym przed wyborem drogi życia Ćwiczenia Duchowe pomagają w dokonaniu właściwego wyboru. Są pomocne także do reformy życia oraz do pogłębienia i ożywienia doświadczenia wiary. Mogą stać się czasem wyraźnego wzrostu duchowego.

"Ćwiczenia Duchowe - pisał sam św. Ignacy - są najlepszą rzeczą, jaką w tym życiu mogę sobie pomyśleć i w oparciu o doświadczenie zrozumieć, aby człowiek mógł i sam osobiście skorzystać i wielu innym przynieść owocną pomoc i korzyść".

Czyli upraszczając siedzisz sobie w pokoiku z Pismem Świętym. Bez żadnych zaleceń co masz myśleć.