znęcanie psyciczne - Netkobiety.pl

Czy Twój mąż ma wszystko w porządku z głową? przepraszam,że tak ostro od razu ale taki zachowanie i słowa wypowiadane do kogoś bliskiego to nie jest oznaka normalności a miłości to już wogóle. Długo to już trwa? napisz coś więcej, ale życie w takiej atmosferze, strachu i poniżeniu nie jest możliwe.

Witaj, ja mam podobną sytuacje, lecz mój przeprasza i obiecuje ze nigdy wiecej nie ubliży ( obietnice bez pokrycia) . Jeżeli sytuacja powtarza się nagminnie hmm, może terapia małżeńska jeżeli kochasz i uważasz że jest co ratowac?? Jeżeli nie wiedzisz wyjścia to wyprowadz sie nie wiem do siostry do rodziców gdziekolwiek zagroź rozwodem niech przemyśli co straci jak ciebie zabraknie pomyśl o tym . Jestem z Tobą wiem jak to boli i jaka musisz byc bezradna.

Nie pozwalaj sobie na takie traktowanie i jeszcze dzieci na to patrzą a wszystko się wynosi z domu do dalszego życia. Rozmowy z nim nie przynoszą rezultatu?

witam,mam 28 lat i dwoje dzieci w wieku 7 i 3 latka:-)
Niestety mój maż kiedy się zdenerwuje a denerwuj się często wyzywa mnie mówi że jestem głupia taka sama jak "moja mamusia",mówi żebym wypier.....bo da sobie radę be zemnie a ja do niczego się nie nadaję,od kąt urodziły się dzieci ani razu nie wstał do nich w nocy a młodsza budzi się jeszcze w nocy,nie pojechał ani razu do lekarza,prowadzę dom i zajmuję się dziećmi ale ciągle słyszę że nic nie robie,czasem ma przebłyski normalności ale na krótko i wtedy mówi mi jak mnie kocha a za chwile mówi ze jestem pusta i pojeba......
Mój brat zginął w wypadku samochodowym a mąz powiedział ze dobrze mu tak i moja matke tez mogłoby to spotkać,nie wiem czemu on się tak zachowuje,po co mu rodzina skoro nie chce spędzać z nami czasu,woli jechać na motor niż zrobić coś z nami,nie wolno mi krzyknąć bo zaraz stosuje kary nie odzywa sie tydzień dwa wie jak mnie dobija kiedy nie mam z kim porozmawiać,kiedy proszę abyśmy porozmawiali to mówi zebym spadała i patrzy się tymi dzikimi oczami na mnie i się trzęsie z nerwów,jak mnie tylko widzi to juz mówi ze go wkur.....robię wszystko,żeby było dobrze,nie szanuje mnie nie wiem po co chce być ze mną...chyba chce mnie wykończyć psychicznie,dodam jeszcze ze wczesniej zdradzał mnie z 15-letnią małolatą jak się dowiedziałam to około 10 razy spał z tą dziewczyną mówił ze to wszystko moja wina a ja głupia mu wybaczyłam ale coraz częściej zastanawiam się czy kiedys odpowie za te wszystkie złe rzeczy które zrobił,udaje mu się wszystko tak poskładac  tak manipuluje ludzmi ze każdy wierzy ze on takie niewiniątko,jak wrócił z przejażdzki motorem pojechałam do koleżanki zasiedziałam sie do 11 wieczorem zadzwonił tylko ze drzwi mam zamknięte i nie mam po co wracać...czym ja na to sobie zasłużyłam?zanim wstanie ma naszykowane śniadanie,wyprane ,posprzątanie przez niego czuje się nic nie warta,jak jechalismy gdzieś i poprosiłam aby zawrócił bo zapomniałam czegos to spojrzał ze złościa i powiedział szkoda ze niezapomniałaś sie urodzić jest mi strasznie przykro serce mnie boli ze oddałam mu wszystko a on po tym depcze.....

Czytam i przecieram oczy ze zdumienia.

Dlaczego swojego męża traktujesz jak udzielnego księcia, a siebie jak niewolnicę u niego na dworze?

Dlaczego jeszcze z nim jesteś?

Dlaczego pozwalasz mu na takie traktowanie siebie?

Witaj. Pomysl o terapii idz o opieki spolecznej albo do prywatnego specjalisty. jak wolisz jedno moge ci zagwarantowac dzieki takiej terapii zrozumiesz co sie dzieje. ja mialam doslownie jak ty, ale od czerwca chodze co tydzien na terapie i jestem juz inna osoba, na chwile obecna zalozylam niebieska karte bo mąż i tak sie nie zmienil a ja w tej chwili nie zawracam sobie nim glowy tylko skupilam sie na sobie.8 lat malzenstwa w ciaglym krytykowaniu ponizaniu pilnowaniu nawet do sklepu po zakupy sama nie moglam isc.Teraz wychodze ze znajomymi sama bez niego i nie pytam o pozwolenie oraz czy tak wypada. robie to co uwazam za sluszne. terapia jest dluga i bedziesz miala ochote zrezygnowac ale ja to polecam na 100% jesli zastosujesz sie do wszystkich rad ktore bedziesz dostawala. ja wygralam swoje  zycie, ty tez tak mozesz.To jest przede wszystkim twoje zycie.

Tak czytam ten temat i zastanawiam się czy ja też mam ten problem?
Małżeństwem z mężem jesteśmy od 23 lat mamy dwoje dorosłych dzieci i właściwie od 10 lat niczego innego nie słyszę jak to że wszystko robię źle , nic nie umiem,jestem leniwa( od 12 lat leczę się na depresję)Jakoś bym pewnie dała sobie z tym radę ,gdyby się to nie nasilało przy znajomych.