Gdy matka nie toleruje mojego chłopaka... - Netkobiety.pl

Najważniejsze: co znaczy, że "czasem mu odbija"?

W przypadku braku prezentu podejrzewam, ze chodzi nie o materialistyczne podejscie, a o sam gest - Twoja mama patrzy na to z boku, wiec widzi tylko tyle, ze nie chcialo mu sie nawet wydac paru zlotych albo zrobic prezentu wlasnorecznie dla swojej dziewczyny.

Moja matka tez nie akceptuje mojego faceta, wiec troche wiem jak to jest. Moj facet mnie zostawil, moja matka widziala jak non stop placze, jak nie spie po nocach, jak cierpie... w sumie nie rozumiala dlaczego mnie zostawil i raczej nie chcialam z nia o tym rozmawiac, a prawda byla taka ze to ja nieco "przeskrobalam". Po pol roku do mnie wrocil, a moja matka stwierdzila, ze nie chce go widziec w naszym domu, ze to nieodpowiedni facet dla mnie i ze nigdy nie bede z nim szczesliwa, a wiec ona nie zgadza sie na moj zwiazek z nim i nie chce o tym slyszec. Wtedy spokojnie odpowiedzialam jej, ze moze sie "nie zgadzac", ale i tak nie ma na to zadnego wplywu, a moj chlopak bedzie przychodzil do mnie ilekroc jej nie bedzie w domu. Po prostu krotko mowiac zignorowalam jej zdanie w tej kwestii, bo to, czy jestem/bede z nim szczesliwa, moge stwierdzic tylko ja. Przez pierwszy okres czasu miala ciagle kwasna mine, a w koncu przywykla do tego chyba i teraz normalnie o nim mozemy rozmawiac itd. - zobaczyla, ze jej zdanie jest dla mnie nieistotne i ze i tak zrobie tak, jak bede uwazala ze powinnam i chce zrobic. Co prawda moj chlopak nigdy nie przychodzi do mnie kiedy ona jest w domu, ale to juz raczej jego wlasna decyzja.
Twojej mamie pewnie tez przejdzie, kiedy zobaczy, ze zadnej tragedii nie ma i ze jest ok miedzy wami dwojgiem. Co wazne, nigdy nie pokazuj jej jesli jestes smutna lub zla przez niego - wiadomo, w kazdym zwiazku, nawet tym najbardziej udanym, zdarzaja sie klotnie, ale jesli Twoja matka zobaczy, ze np. przez niego placzesz, pomysli sobie od razu ze to skonczony dran i wiesz, jak to sie skonczy.

To straszne mama każe Ci być na 24 w domu, a Ty masz jak rozumiem 18 lat, no nie do pomyślenia, jak tak można, jesteś pełnoletnia.
Ja jak miałam 18 lat musiałam być na 21 w domu i to się rodzicom nie podobało że gdzieś wychodzę.

Dziewczyno co Ty piszesz, moja matka? Co to za słowo? Kobieto zejdź na ziemię, mam nadzieję że twoje dziecko zrówna Cię jeszcze bardziej z błotem, tyle jadu ile Ty masz wobec twojej mamy nie widziałam w żadnym innym poście.

Martyna777 nie wiem, czy wytrzymałabyś jeśli ktoś chciałby kierowac wszystkim co się robi...:| i tu nie chodzi tylko o chłopaka...Wątek tego dotyczy, ale przez cały czas tak jest, że muszę robic to co moja mama chce. Dobrze się uczę, zawsze wszystko robie, o co tylko poprosi, a kiedy tylko coś mi sie nie uda to jestem zła, niedobra, najgorsza. Każdy jest lepszy ode mnie... chociaż nigdy nie zrobiłam nic za co mogłaby się wstydzic... Nie wiem czy to miłe,... Czasem mam takiego doła przez nią, że masakra. Bo niestety ideałem nie jestem.... A moja mama niestety chciała by wybrac mi chłopaka, szkołe, zawód i wszystko... A gdybym czasem chciała zmienic zdanie to jest koniec...:|

A poza tym nie zmieszałabym z błotem swojej mamy! Chociaż słowo matka nie powiedziałabym, że jest obraźliwe, raczej potoczne i w użyciu...A to, że mówię prawdę i to jaka jest wobec mnie, nie znaczy, że mieszam ją z błotem, chyba troche dziwne porównanie...

Nie wiem, byc moze, nie mowie ze nie... ale moglaby chociaz traktowac mnie jak czlowieka... Bo jak na razie to czuje sie po prostu niepotrzebna...:(

Moja mama też nie do końca toleruje mojego chłopaka,a to dlatego,że mają podobne charaktery;] Ale wiesz,nie ma co prowadzić jakiś wojen itp,lepiej przeczekać,aż się poznają troche. I lepiej łzy i krzyki czasem 'chować'przed mamą,bo jednak może zrozumieć sytuacje zupełnie inaczej niz wygląda;)

To widzę, że nie jestem sama;) Może faktycznie ma trochę racji, zresztą nie wątpię w to, że w niektórych sytuacjach ma,  bo ja sama się czasem na niego złoszczę, ale moim zdaniem każdemu trzeba dac szansę, zwłaszcza, że nigdy mnie nie zdradził, nie okłamał czy cokolwiek innego czego nie możnaby wybaczyc... Poza tym myślę, że każdy musi przekonac się o wszystkim na własnej skórze... W końcu czlowiek uczy się na błedach... Byc może kiedyś przyznam mamie rację, że fakt to nie był odpowiedni, ale chyba wolę się sama o tym przekonac ( lub nie), niż później żałowac...

ja jestem z chłopakiem od ponad roku.przeszłam spór z mama w sprawie niego ponieważ mój boy ma 27 lat a ja nędze 18. i to mnie dołuje twierdzi że ma na mnie zły wpływ że on już się wyszalał za młodu a teraz chce mnie tylko wykorzystać....i oooo nie umiem już z nią normalnie rozmawiać.on ma pieniądze pracuje ona twierdzi że lecę na pieniądze że jest źle wychowany w ogóle masakra mam jej dosc.karze mi teraz się zastanowić czy chce dalej być z nim.ale ja nie mam się nad czym zastanawiać ja go kocham i on mnie dla mnie wiek nie ma znaczenia liczy się miłosc,strasznie się o mnie troszczy.nie widzę w nim wad....chociaż inni widzą wiele....żal mi ich....:P

Hej wam Ja tak samo mam problem z mama... Tylko ja jestem w gorszej sytuacji niz wy...
Byłam z chłopakiem rok i przez ten cały rok on nie powiedział mi tego ze kochał sie z moja siostra! i to nie raz tylko pare razy:( (dodam ze ja mam 20 lat on 21 a moja siostra 33) kiedy sie dowiedziałam zerwałam z nim... tak samo nie mam kontaktu do dzis z moja siostra.. Bo nie rozumiem tego jak własna siostra moze nie powiedziec siostrze o takim incydencie ktry zaistniał... Pogodziłam sie z tym ze zerwalismy poniewaz on wyjechał za granice i było mi poprostu łatwiej o nim zapomniec bo go nie widziałam i wiecie sami... (a dodam ze mieszkamy 4km od siebie) kiedy był za ta zagranica zaczoł do mnie pisac i znowu zaczeło sie to samo... pogodzilismy sie ja wybaczyłam mu to ze on z moja siostra...
Ale mama o tym wogóle nie wiedziała przez miesiac czasu nawet troszke wiecej niz miesiac spotykalismy sie po kryjomu.... TERAZ POWINNAM TUTAJ DODAC ZE JA TEZ NIE BYŁAM SWIETA.... poniewaz wtedy kiedy on był za ta zagranica ja zaczełam spotykac sie z moim kolega no i doszło miedzy nami do czegos... Rafał tez sie o tym dowiedział i bardzo był na mnie zły... Bo to był jego wróg nie lubili sie od zawsze i nie lubia do dzis... No ale jak juz powiedziałam ja wybaczyłam jemu on wybaczył mi... (w sumie tez mi miała co wybaczac przeciez ja juz z nim nie byłam wiec mogłam robic to co chciałam) I własnie wczoraj wydarzyło sie cos okropnego.... pokłuciłam sie z nim i on nie odbierał ode mnie tel... napisałam mu smsa ze jezeli nie odbierze to odezwe sie do tego kolesia drugiego... no i pusciłam tamtemu lotke... pozniej on do mnie przyjechał zabrał mi tel zobaczył połaczenie i wpadł w szał... rzucił mi tel o droge.... zaczoł mnie wyzywac od szmaty i kurwy.. powiedział ze sie pokłucilismy o bzdure a ja od razu musiałam odezwac sie do tamtego.... Wszyscy moi sasiedzi powychodzili na droge i patrzeli co sie dzieje.... wszystko słyszeli jak mnie wyzywał... Wkoncu przyjechała moja druga siostra i przyszła moja mama.... poszlismy wszyscy do domu... ja dostałam zakaz zblizania sie do niego... na dodatek mama sie dowiedziała ze spotykałam sie z nim teraz po kryjomu... powiedziała ze nie chce go widziec u nas w domu... a jezeli chce z nim byc to mam sie spakowac i jechac do niego! A wiecie co jest najgorsze z tego wszystkiego?? Ze ja go Kocham...! nie wiem juz sama czy ja jestem tak zaslepiona ta miłoscia do niego ze ja nie widze jak on sie zachowuje... Chce z nim byc ale po pierwsze jak? skoro mama nie karze i nikt w domu patzrec na niego nie moze.... a zdrugiej strony tez nie chce zmarnowac soebie zycia.... pomózcie ;(

Witajcie. Jestem pierwszy raz na tego typu forum ale nie bardzo wiem co mam robić, liczę że może Wy będziecie potrafiły udzielić mi jakiejś dobrej rady... Jestem z chłopakiem 7 m-cy, znamy się od 1,5 roku.. Na początku naszej znajomości byliśli zwykłymi znajomymi ale wiele czasu spędzalismy z sobą i wtedy moja mam nie miała nic przeciwko Niemu. Dosyć długo nie mówiłam nawet mamie o tym że nie spotykamy się już tylko jako koledzy ale już jako para ponieważ mamy fatalny kontakt ze sobą i nie potrafimy ze sobą rozmawiać. Ale na pewno zauważyła mama różnice w relacjach miedzy mną a Nim bo nie ukrywałam ze jestesmy razem. Było w porządku a kilka tygodni temu mama całkowicie zmieniła zdanie, jest przeciwko naszemu związkowi i bardzo często po spotkaniu z nim w domu jest wojna. Z mama nigdy nie miałam dobrego kontaktu, nigdy nie mogłysmy sie dogadac i wydaje mi sie że głownym powodem jest to że nigdy jej przy mnie nie było kiedy jej potrzebowałam (ponieważ mama pracowaął za granica i dopiero kilka lat temu zjechała), ja mam straszną blokade przy niej, nie potrafię być sobą, moja mama wiem że chce dobrze dla mnie ale nie liczy sie ANI TROCHĘ z moim zdaniem, moimi uczuciami poprostu ma być tak jak Ona chce i koniec. Chce mieć władze nad wszystkim i decydowac o wszystkim. Nie chce mówić tutaj o problemach w domu miedzy mama a tata ale krótko mówiąc jest miedzy Nimi fatalnie. Od dzieciństwa z domu pamietam tylko ciągłe kłotnie, wyzwiska.. Nie układa sie Im i wsyztsko odbija sie na mnie i siostrze. Może to ma też jakiś wpływ na Jej zdanie na temat mojego związku. Owszem mam za sobą jeden związek którego rodzice całkowicie nie tolerowali i wiem ze mieli racje, wiedziałam wtedy bo mój były nie miał dobrej opini, ale to było pare lat temu, ja zdałam sobie sprawe ze to był moj bład i przyznalam sie do tego i załuje tego ale chłopak z którym jestem jest bardzo dobry i moralny. Liczy sie ze zdaniem moich rodziców dlategop nawet nie wie o tym co ja przeżywam w domu kiedy od Niego wracam, nie chce sprawqić Mu tym przykrości bo absolutnie nic Im nie zrobił. Kiedy w końcu odważyłam sie na rozmowe z mama dlaczego tak nas traktuje powiedziała ze powinnam poszukac sobie faceta z kasa, wykształconego ( moj chlopak dopiero skonczyl technikum i zamierza w przyszlym roku isc na studia) i wprost powiedziala ze jest za biedny. Bardzo Was prosze co moge zrobic w takiej sytuacji K.