Święta - mąż nie chce jechać na Wigilię do moich rodzicow - Netkobiety.pl

Nie zostawiaj rodzicom miejsca na domysły, tylko otwarcie poinformuj o stanowisku swojego męża w tym temacie. Nie tłumacz się za niego. Nie odpowiadasz za jego decyzje. Rozumiem Twój żal, bo prawdę mówiąc byłabym wielce zawiedziona, taką postawą swojego partnera. Rozumiem cudze uczucia religijne ale naprawdę... trudno jest mi uwierzyć, że czyjaś modlitwa i łamanie się opłatkiem może być problemem. Sądzę, że jego nikt do modlitwy nie przymusza ? No, chyba że jest inaczej...
Jedź sama i spędź ten czas miło z rodziną.

Rób swoje. Nie "męcz" tego tematu z mężem ,ani też ze swoimi rodzicami. Nie ma w sumie wielkich powodów do tego, żeby rodzicom miało być przykro. Nabierzcie trochę dystansu do tej sytuacji i nie pozwólcie, żeby Twój mąż był głównym tematem rozmów przy stole. Może ma chłopak gorszy czas i potrzebuje chwilowego odosobnienia...

macie racje, odpuszczam temat niech robi jak chce, ja jade sama bo szanuje swoich rodzicow a oni maja tylko mnie i cieszy ich kazda moja wizyta, wiedza ze ciezko pracuje i mam malo czasu i to szanuja, sa dumni ze sama do wszystkiego doszlam, nie chce ich zawiesc i lubie z nimi przebywac i rozmawiac, nasze relacje w mojej mlodosci byly ciezkie ale teraz sa super i nie chce tego psuc...czuje sie rozdarta miedzy rodzicami a mezem, chcialabym zebysmy byli cala rodzina ale sie nie da...dzieki za rady, jest mi przykro ale jakos dam rade

Amy to chyba nie jest fajne? Moim zdaniem nie powinnas sie tak podporzadkowywac, to rzeczywiscie inna sytuacja niz u mnie i gorsza, ja bym dla faceta nie rezygnowala z rodziny.

No własnie. Twoi rodzice tak bardzo chcą abyście byli na wigilii bo co.. Bo mąż to Śj i jest możliwość do "pokazania" swojej religijności. Wiesz, jak także pochodzę z takiej rodziny. Ale u mnie było odwrotnie. Oboje rodziców przez cały czas próbowali sobie nawzajem udowodnić która religia jest ta "właściwa". Okazało się że żadna.
Twój mąż słusznie postępuje, bo nie robi pokazówek. A Twoi rodzice, moim zdaniem, wiedzą dobrze jak takie dni wykorzystywać do pokazania  - zobacz, jaki on jest.
Sama zaznaczasz że jesteście krótko małżeństwem, do tego z różnymi przejściami.
Moim zdaniem, wam są potrzebne dni tylko dla was.
Ja powiem tobie od siebie, że od zawsze nie jeżdżę na żadne wigilie do żadnych rodziców i wychodzi to nam najlepiej.
Zawsze będą mnie dziwili ludzie, którzy ślubują sobie miłość, mają się stać jednym ciałem, duchem a stawiają często rodziców czy przyjaciół ponad tego rzekomo ukochanego.

Chodzilo mi ze na czas swiat tak jakbys zrezygnowala dla niego, moim zdaniem niepotrzebnie ale nie znam pewnie wszystkich szczegolow to nie bede sie wypowiadac.

Co do wypowiedzi pana powyzej - wigilia u moich rodzicow poza data i tradycjami ma niewiele wspolnego z religia, nie modlimy sie a takze nikt nikomu nie pokazuje czegos nt. wiary czy ze jest lepszy itp. Jedyna rzecza majaca zwiazek z religia jest dzielenie sie oplatkiem (choc i przy tym ojciec potrafi zartowac o dupie maryni tzw.)
ale rodzice robia to miedzy soba, wiedza ze ja i maz nie uczestniczymy w tym i jak do tej pory nie bylo to dla nikogo problemem, szanujemy sie na wzajem. Wiem co chciales zasugerowac ale jestem pewna ze w naszej rodzinie walka wiar nie ma miejsca.

"Zawsze będą mnie dziwili ludzie, którzy ślubują sobie miłość, mają się stać jednym ciałem, duchem a stawiają często rodziców czy przyjaciół ponad tego rzekomo ukochanego."  - a mnie dziwi jak dla kogos rodzice moga nie byc najwazniejsi, kocham i meza i ich i nikogo nie chce krzywdzic a rodzicom o wiele wiecej zawdzieczam w zyciu i nalezy im sie szacunek.

a widzisz to juz temat na inny watek, widac ze u Ciebie wystepuja trudne relacje z rodzicami, piszesz o nich bez emocji. Mnie rodzicie nie tylko splodzili ale nauczyli wszystkiego co potrafie, zawdzieczam im wszystko. Maz czy zona moze nas w kazdej chwili zostawic, rodzice zas sa to wiezy krwi, nierozerwalne i jesli rodzina jest zdrowa i funkcjonalna to dzieci dla rodzicow i rodzice dla dzieci takze w zyciu doroslym powinni byc wazni na rowni z mezem/zona lub nawet bardziej. Nie rozumiem dlaczego sugerujesz mi rozwod, moje malzenstwo ma sie dobrze, jedyny problem to ten ktory poruszam tu w watku, a wydaje mi sie ze wiekszosc malzenstw na jednak powazniejsze.

Życie z drugim człowiekiem to w wielkiej części kompromisy. i to jest sedno związku. Niestety bardzo często jest tak, że na kompromis zgadza się tylko 1 osoba. W przypadku Tegan, no mąż zawsze był na Wigilię, raz nie chce i nie robiłbym z tego problemu. Może chce spędzić ten czas inaczej.

Dla męża Tegan problemu chyba nie ma w ogóle ponieważ świąt Bożego Narodzenia nie obchodzi. Także chyba powinien wytrzymać tej jeden samotny wieczór w domu, skoro nie stać go na taki ukłon wobec małżonki, żeby zjeść wspólnie z nią i jej rodziną kolację wigilijną...

Bez względu na to jakie relacje by nie były między rodzicami a dzieckiem, jeżeli stwierdzasz, dochodzisz do wniosku, iż to oni są ważniejsi, jest pozamiatane. Jeżeli stwierdzasz że mąż czy żona może w każdej chwili zostawiać, to proponuję jednak bardziej przeanalizować definicję małżeństwa.
W małżeństwie opartym o normalne relacje, zdrowy rozsądek i przede wszystkim miłość, nie ma takiej możliwości. To taka smutna prawda dla tych, którzy zamiast rozwijać związek, budować więzi, starać się, zabiegać.... czekają aż się rozpadnie.

Wiesz ile znam osób, które pod wpływem rodziców, którym wszystko zawdzięczali i jeszcze nie wiadomo co, rozbijali swoje związki, bo rodzice uznali że ten/ta nie odpowiedni partner?
O wiele więcej niż par, które oparte o solidny fundament małżeński, z każdym rokiem są o wiele silniejsze i jednolite.
Rozbawiłaś mnie wkrętem z więzami krwi, zabrzmiało jak tania telenowela.
Problem który poruszasz w tym wątku to wyższość zdania rodziny nad zdaniem męża.
Jak pisałem powyżej, spokojnego rozwodu,

facetJAKwielu nie wiem czym sobie zasluzylam na zyczenia rozwodu ale ok widac ze jest w Tobie jakas ukrywa zlosc i nawet te jadowite posty o tym swiadcza, ale nie wnikam, powoidzenia w malzenstwie ale stosunkow rodzinnych to nie zazdroszcze.

chceuciekacstad mowi ze nie chce byc na kolacji bo to swieto religijne i on nie moze w tym uczestniczyc, zamknelam juz z nim ten temat jade sama w czwartek i tyle

FallenAngle nie mamy dzieci i nie chcemy miec - to jedno z wielu spraw w ktorych z mezem sie zgadzam i z ulga przyjelam jego zdanie w tym temacie przy poznawaniu sie. Troszke tez nie zorzumialas - dla mnie siwta choinka itp. tradycje nie sa wazne, jedynie dla moich rodzicow i to dla nich jezdze do nich. Sama nawet jak mialabym dziecko to u nas w domu raczej nie byloby choinki no chyba ze samo dziecko by chcialo, tradycje nie sa dla mnie istotne. kilka razy bylam na zebraniach swiadkow jehowy, ciekawily mnie czytania i analizy pisma sw. ale nie zamierzam zostac SJ.

Łezka, a gdzie Ty dostrzegasz u Tegan tę obrazę majestatu ?? Dziewczyna napisała krótko, że jest jej przykro i nie bardzo wie, jak się w tej sytuacji zachować. To wszystko ! Nie naciska, nie wypomina, nie wymusza jego obecności na kolacji. Dziewczyna wolałaby, żeby maż spędził ten wieczór w rodzinnym gronie, ale skoro otwarcie odmówił, to trudno. Jeżeli nawołujesz Tegan do zrozumienia, to może sama spróbuj również zrozumieć zagubienie drugiej strony. Każdy z nich ma zapewne swoje racje. Dla męża Tegan ta kolacja nie ma większego znaczenia, a dla jej rodziców uczestnictwo w tym spotkaniu ma już swoja symbolikę... Rozumiem, że mąż Tegan może nie mieć ochoty wykonać tego gestu grzeczności wobec teściów, ale nie dziwi mnie, że córka akurat chce.

oki może trochę przesadziłam, masz rację... ale i tak widzę, że jej potrzeby i potrzeby jej rodziców są o wiele ważniejsze niż męża..... ja też mam meża który nie lubi być w towarzystwie i nie ciągne go ze sobą wszędzie do taty - moge pojechać sama - korona mi z głowy nie spadnie.... potrafię nawet wymyśleć wymówkę żeby został w domu, bo widzę że zmęczony lub niekomfortowo by się czuł - o czym ze sobą rozmawiamy... staram się patrzeć na niego jako na człowieka i jego słabości, ja jestem jego oparciem a on moim...

a rodzice powinni być wyrozumiali w stosunku do męża Tegan - przecież on ma inną wiarę, może nie czuć się komfortowo, jednak Tegan powinna stanać murem za mężem jeżeli zaczną na niego najeżdżać - może być jej przykro ale sprawy ich związku niech załatwiają w swoim gronie.

Ja tam jestem zdania, że osoby z dwóch różnych wiar nie powinny być w związku, zbyt wiele różnic nie do przeskoczenia. Ja tam zbyt tolerancyjna nie jestem, że o kompromisie mowy nie ma.

Ale skoro już o tym mowa, to jesteście niesprawiedliwi, autorka ma mieć beznadziejną popsutą wigilię przez KAPRYSY ŚJ? Skoro on nie obchodzi Świąt to może je spędzić sam, a wręcz skro wg nich to zwykłe dni robocze to zawaliłabym go jeszcze robotą w domu, no katolicy świętują a ŚJ do roboty! Skoro nie świętują, o niech chociaż robią coś pożytecznego, a nie trują życie innym!

Idą tym tokiem myślenie mąż autorki nie powinien chodzić na zebrania, bo zostawia żonę samą, no więc kto jestem ważniejszy żona czy wspólnota zwana ŚJ?

Autorka powinna jechać do rodziców, świetnie się bawić, i utrzeć nos facetowi i jego wspólnocie. Jeżeli nie pojedzie będzie żałować, i jej i rodzicom będzie smutno, ukażę się jako osoba bez charakteru i swojego zdania, poddana mężowi. A ŚJ będą w niebo wzięci bo przecież oni uwielbiają torpedować katolickie święta. Uwierz mi autorko miałam z tymi ludźmi do czynienia i nawet w rodzinie byli u mnie,. Uważam, że złamli życie bliskich mi osób, zniszczyli, podzielili rodzinę, i widzę, że stare metody ciągle w modzie.

PS: Wy tu narzekacie, że dla autorki najważniejsi są rodzice, paradoks bo dla męża autorki jak na ŚJ przystało najważniejsza jest wspólnota i to co oni chcą, mówią, robią. Mąż autorki być może nie jedzie na wigilie ze strachu, u mnie w rodzinie było tak, że ŚJ bali się świętować z katolikami bo jakby ktoś doniósł to wylecieli z tej wiary

Normalnie dzień weekendowy gdy wszyscy siedzą razem a żona wybiera sobie rodziców . Liczą sie tylko jej argumenty? On idzie na kompromis i jedzie do nich 25 grudnia a ona nie. Proste.