Dlaczego obraża się chude osoby? - Netkobiety.pl

Nie wiem dlaczego, ale ucięło mi tekst.
Dokończę tutaj wobec tego. 
Innym przykładem była sytuacja przez inną osobę spowodowana, która przy dwóch innych osobach powiedziała "jakaś ty chuda, ty coś jesz?" Wtedy poczułam się naprawdę z tym zle, ale nie popuściłam i odpowiedziałam na to nieco sarkastycznie: "nie, wiesz...żyje powietrzem, dziwne, ze jeszcze mam siłę coś dźwigać. A ty nie nabralas przypadkiem więcej ciała, bo masz dość grube kolana? ". Oczywisice atmosfera już wtedy zrobiła się nieciekawa i to była kolejna osoba, która się na mnie obraziła. Pytanie tylko dlaczego.
Dlaczego osobom otyłym nie powiemy wprost, ze zle wyglądają? Bo co, bo to obraźliwe? Więc dlaczego chude muszą tego wyskuchiwac choć też takie obelgi bardzo bolą?
Teraz już bardzo rzadko mi się to zdarza, raczej częściej jestem świadkiem sytuacji, gdzie jakiś inny chudy człowiek jest obrazany i doskonale sobie zdaje sprawę, co wtedy czuje.
Uwierzcie mi, ze to nie jest fajne ani na pewno miłe gdy słyszy się "jedz więcej, wyglądasz jak wieszak, bo się połamiesz" .To jest tak samo obraźliwe jak by się powiedziało grubasowi prosto w twarz, żeby tyle nie żarł, bo niedługo krzesła będą pod nim pękać. To jest dokładnie to samo.
Chuda osoba wcale nie musi się dobrowolnie odchudzać czy nic nie jeść ani chorować. Ona po prostu może już taka być, jeść dużo a i tak mało co jej przybędzie na wadze. I nie mówię tu o odchudzających się top modelkach, które żyją na lisciu sałaty tylko o normalnej osobie, którą ma taką budowę ciała.

Pozdrawiam

kompletnie się tym nie przejmuj, raz jest modę bycie chudym, zaraz jest moda na plus size i ciężko się wpasować w oczekiwania wszystkich naokoło

No skąd to znam Wiecznie podejrzewana o anoreksję I chudych się obraża i grubych się obraża, tylko tych grubych jest więcej, dlatego obrażanie chudych nie rzuca się tak w oczy. Nie przejmuj się tym, ważne żebyś ty dobrze się czuła we własnym ciele.

Nie zgadzam się z Tobą.
Mi ciągle ktoś mówi, że jestem gruba.

A ja się nie obrażam - bo wiem, że to prawda.

Przechodziłam dokładnie to samo gdy byłam młodsza (teraz z racji wieku nie każdy ma odwagę zwrócić mi uwagę ), wkurzało mnie to, tłumaczyłam się jakbym zrobiła coś niewłaściwego, a nie zapomnę pytania pewnej znajomej, która zapytała z oburzeniem (bo na pewno nie z empatią...)czy ja jestem chora na raka (!!!!). odpowiedziałam, że TAK. Zamknęłam jej usta !
teraz jestem starsza i gdy ktoś zadaje pytania o moją szczupłą sylwetkę, odpowiadam z uśmiechem, że zdrowo się odżywiam, uprawiam sport i na tym polega cały sekret.
I też zadaję sobie pytanie dlaczego osoby otyłej nie pytamy o jej wagę. Dlaczego nie ??? Bo się obrazi ?? Bo ją urazimy ?? A szczupłej dziewczyny to nie dotyczy ?? Czy to nie jest kwestia tego, że zazwyczaj postrzegamy osoby otyłe jako leniwe, które same doprowadziły się do takiego stanu (ok, przyznaję, ja tak je postrzegam ), więc nie chcemy ich jeszcze bardziej pogrążać ?? I czy pytania dot. szczupłej sylwetki nie wynikają ze zwykłej zazdrości ? Zwłaszcza gdy zadawane są przez osoby otyłe...Co o tym myślicie ?

prawdopodobnie z zazdrości wynikają pytania dotyczące szczuplej sylwetki a także krytyka nierzadko. zaobserwowałam w swoim otoczeniu, że otyłe osoby nie obrażają szczupłych jednak bo same czują się gorsze. bardziej to właśnie takie "normalne" osoby mają problem z patrzeniem zarówno na grubych jak i chudych

Jest w tym trochę racji. Zdania typu "ojej, jakaś ty chudziutka" traktowane są jako normalne, jako wyraz troski. Powiedz niemal to samo "oj, jaka Ty pulchna/okrągła jesteś" i nagle wszyscy odbierają to jako obraźliwe. Albo "lepiej coś zjedz, taka jesteś chuda, na pewno dobrze się odżywiasz" - troska vs. "jesteś taka gruba, lepiej nie tego nie jedz, weź sobie sałatkę" - obraza majestatu.
W ogóle powinno się unikać komentarzy - jakichkolwiek - na temat cudzego ciała.

Dotknę tematu z nieco innej strony. Mój facet jest szczupły i nie raz szlag mnie trafia, gdy ludzie komentują jego budowę ciała. Gdyby był gruby i ktoś by powiedział "grubasie" zaraz dziesięć osób zaczęłoby by mówić, że nie wolno obrażać otyłych. Chudego jednak można "jechać" bezkarnie. Dziwne ale niestety tak jest. Podobnie rzecz ma się w stosunku do kobiet. Gruba jest puszysta a szczupła to szkielet, chudzielec, niedożywiona.
Aby było jasne napiszę, że zarówno komentarze na temat zbytniej tuszy jak i szczupłości są nie na miejscu, a ci, którzy je wyrażają powinni popatrzeć na siebie czy są na pewno tacy idealni

Heh skąd ja to znam?
Kiedyś jeszcze w czasach gimnazjum i liceum przy wzroście 183cm ważyłem 62kg i wiatr mnie unosił i wiecznie słyszałem jakieś docinki co do mojej wagi a do otyłych osób takie słowa oczywiście nie padały, nawet teraz tak naprawdę jestem chudy mimo iż przytyłem 20kg, po mnie tych kg nie widać, bynajmniej mam w czterech literach co kto o tym myśli i każda inna osoba w podobnej sytuacji powinna mieć podobne nastawienie.

I tu jest pies pogrzebany. W naszej kulturze słowo "gruby" ma zdecydowanie negatywny wydźwięk. "Chudy" ma często wydźwięk pozytywny. Chudość kreują media, ludzie dążą do chudości... No po prostu należy być chudym! Więc powiedzieć komuś, że jest chudy to tak, jakby powiedzieć komplement. Ludziom trudno przychodzi mówienie komplementów wprost - to też taka cecha naszego kręgu kulturowego. Łatwiej komplement zawoalować, nadać mu żartobliwy ton (stąd np. "chudy" zamiast "szczupły", albo zamiast wprost "świetna figura"). Mało komu przyjdzie do głowy, ze chuda osoba może być niezadowolona ze swojego wyglądu. A już na pewno nie wpadną na to osoby, które same chciałyby schudnąć.

Kiedyś często "żartowałam" z chudzielców. Nigdy nie było moim celem powiedzenie im złośliwości. Sama chciałam być chuda, więc uważałam, że fakt, iż zauważę chudość koleżanki jest dla niej komplementem. I chyba często było, ponieważ moje szczupłe koleżanki zwykle należały do gatunku odchudzających sie z kości na ości. To, że słowo "chudy" może kogoś urazić uświadomiło mi właściwie dopiero to forum (to nie jest pierwszy wątek na taki temat). Sama jakoś nie pomyślałam, że można swoją chudosć odbierać inaczej niż jako powód do dumy.
W otoczeniu mam koleżankę, która była dość puszysta i bardzo, bardzo schudła. Wszyscy na jej widok wykrzykują: "M., jaka ty jesteś chuda!" lub: "M., ty jesteś jeszcze chudsza niż poprzednio, ty coś jesz?". A M. się puszy z dumy, bo ona chciała być chuda i wie, że ci wszyscy po prostu wyrażają zachwyt nad jej dokonaniami (bo tak jest). W tej sytuacji jest łatwiej, bo wśród ludzi, z którymi spędza sie dużo czasu jest też dodatkowy kontekst. Oprócz tych zacytowanych okrzyków są też pytania jak ona to zrobiła, są westchnienia "też bym chciała być taki wieszak".

W określeniu kogoś grubym nie ma drugiego dna. Nikt nie dąży do tego, żeby być grubym. Nikt nie zazdrości bycia grubym. W żadnym rozumieniu to słowo nie może być komplementem, ani świadectwem docenienia czyjegoś wyglądu. NAwet chuda osoba, mówiąc komuś "ale jesteś gruby" nie ma w domyśle "też bym tak chciała". I to jest ta subtelna różnica.

Czy coś jest obelgą czy nie jest zależy głównie od odbiorcy komunikatu.

Tylko co z tymi, którzy Cię wcale nie obrażali? Co z tymi, którzy chcieli wyrazić podziw dla Twojej figury?

A nie możesz w takich sytuacjach po prostu zapytać: "dlaczego chcesz sprawić mi przykrość?". W 99% przypadkó okazałoby się, że ta osoba wcale nie miała takiego zamiaru.

Podejrzewam, że starała sie też do Ciebie w ogóle więcej nie odzywać

I to jest właśnie kwestia interpretacji. Na coś zwracasz uwagę, na inne sformułowanie nie zwracasz. To Ty decydujesz co jest dla Ciebie obraźliwe, a co nie jest. Druga osoba może mieć inne kryteria i Twoja reakcja (w jej mniemaniu zupełnie nieuzasadniona, przecież powiedziałą ci coś...miłego) psuje relację na zawsze.

Czy Ty kiedykolwiek powiedziałaś komuś, że nie lubisz komentarzy na temat swojej figury? Że nie lubisz swojej chudości? Że są dla Ciebie przykre?

Nastawienie też, jednak nie każdy taki jest i może zareagować ot tak, że "masz rację, wyglądam jak szkieletor ", każdy ma innych charakter.
Vinnga- czy według Ciebie stwierdzenie:  "wyglądasz jak szkieletor " to komplement i podziw dla mojej figury? Chyba nie, dlatego trzeba wyczuć moment i mieć trochę jakichkolwiek hamulców  w tym, co się do kogoś mówi.
Mam od lat znajomych, przyjaciół, którzy mnie znają i im naturalnie nie muszę się tłumaczyć, bo wiedzą, że taka już jestem. Komuś, kto o tym nie wie oczywiście mogę na spokojnie wytłumaczyć swoją przypadłość, ale jeśli zapyta mnie o to normalnie a nie w sposób uszczypliwy. Nie wiem, może ją po prostu nigdy nie dostrzegłam walorów takiej figury oprócz zgrabnych nóg i możliwości jedzenia bez zamartwiania  się czy mi przybędzie pare kilo tu i ówdzie.

Głównie chodzi o to, ze dużo osób nie widzi problemu, by wytknąć chudemu jego niedowage, nie pomyśląc przy tym, ze, może w ten sposób go zranić. Czasem trzeba się chwilę zastanowić.

Wydaje mi sie troche tak jak vinnga - ludzie na ogol chyba nie zdaja sobie sprawy ze to moze byc obrazliwe, bo chudosc kojarzona jest w dzisiejszych czasach pozytywnie.  Ja tez kiedys nie zdawalam sobie sprawy jakie rzeczy moga byc powodem kompleksow dopoki nie zaczelam czytac tego forum. Jak chodzilam do szkoly to najmniejsi chlopcy zawsze mi dogadywali ze jestem wysoka (mam 168 cm wzrostu), i ja uwierzylam im ze to jest zle, a ich wzrost (siegali mi ledwo do ramion) jest czyms pozytywnym, wielki szok przezylam gdy dowiedzialam sie ze wielu mezczyzn czuje sie zakompleksionych z powodu niskiego (moim zdaniem normalnego) wzrostu, wiec po prostu mozna byc wielu rzeczy nieswiadomym i mowic jako komplementy rzeczy ktore  dla innej osoby raniace (chociaz oni akurat to zlosliwie mowili).

Nie zdawalam sobie sprawy wlasnie rowniez z tego ze chudosc moze byc powodem do wstydu (no chyba ze juz taka ekstremalna), i jak zobaczylam tu kiedys taki temat chlopaka o tym ze niby jest brzydki z powodu chudosci, to w pierwszej chwili pomyslalam ze to zart, bo ja sie zawsze chudymi zachwycalam.

Ja jestem tylko szczupla, nie chuda, ale tez w sumie slyszalam ze "Jakie kosciste rece, jak kosciotrup", albo "Czy jesz cos w ogole?", tylko ze sprawilo mi to przyjemnosc akurat.

Powiedz im po prostu ze nie zyczysz sobie takich komentarzy, ze Ci przykro/glupio, a jak ktos to robi zlosliwie, to mu odpowiedz rownie zlosliwie.

Moze byc tez tak ze niektorzy z nich zwyczajnie zazdroszcza Ci tej cechy, i faktycznie chca dokuczyc, ale mysle raczej ze jest to najczesciej mowione bez namyslu, moze tez jako komplement czasami.

Ja w czymś takim w ogóle nie widze problemu. Naprawde. Tym bardziej ze chudych sie promuje w mediach,modelki, aktorki, diety. Chudy nie ma problemu ze znalezieniem rozmiaru w sklepie, xs to norma, a osoba grubsza? Xl i koniec rozmiarówki... Poza tym szczupły moze jakoś Dodac sobie wizualnie kg odpowiedni,m ubiorem, powiększyc biust stanikiem etc. A osoba grubsza? Nie ukryje sie. Jak dla mnie osohiscie to troche problem na sile, nie umniejszając oczywiście.
P.s. Jestem szczupła, ostatnimi czasy nawet baaaardzo. Wczoraj mierzyłam bransoletkę. Gdy podwinelam rękaw by odsłonić nadgarstek pani ekspedientka zawołała do koleżanki 'Hej, zobacz to, takie chude ŁAPKI! To nawet nie sa ręce, to sa ŁAPKI jak u dziecka!' A jestem dorosła... I co? Śmieje sie z tego

Mimo ze zarówno wypominanie grubemu nadwagi, jak i szczupłemu chudości jest nie na miejscu - po prostu osoba kulturalna nie powinna Nasmiewac sie z innych - to jednak uważam ze osobom grubszym jest trudniej. Mnie nie boli gdy ktoś sobie żartuje, ze mnie ze 'masz kościki jak kurczak' albo 'łapki' albo cos w tym stylu... No, a moze mozna by na upartego określić ze nazwanie kogos 'kurczakiem' komplementem nie jest

ja to tylko wskazałam jako przykład Autorce, ze tez sie spotykam z rożnymi określeniami, kurczak jeszcze Ok,miłe zwierzątko ale zostalam tez nazwana pająkiem etc... Ale jakoś mi nie przyszło nigdy do głowy by sie odgryzać osobom ktore to mówią, a są one zazwyczaj sporo grubsze ode mnie. Kwestia podejścia do ludzi, jak sądzę

Ja nie widzę nic strasznego w mówieniu mi, że jestem chuda, ale wmawianie mi, że muszę przytyć i dużo jeść, to jest już chamstwo.
Nie będę specjalnie obrzerać się jak świnia i tym samym niszczyć sobie żołądka, żeby tylko przybrać kilka kilo.
Taka moja natura i tyle.
W byciu szczupłym jest dużo plusów i ja to w sobie cenię.

Uwierz mi, przeszkadzaloby. Przed ciaza schudlam 30kg, dieta, cwiczenia a juz sie znajdowaly osoby, ktore mnie pytaly czy ja chora jestem? Co sie ze mna dzieje? Czy mam problemy? To irytowalo. Ale moze przez to, ze jak bylam gruba nikt mi nie dowalal tekstami ze jestem gruba itd.

Bardzo dobra odpowiedź - źdźbło w oku bliźniego widzisz, a belki w swoim nie dostrzegasz

Ja pozwolę sobie odpisać troszkę więcej - często zależy od tego jak dany człowiek wygląda. Sam jestem osobą, która zrzuciła 40 kg i z tekstów o "spasieniu" obecnie często słyszę, "ale ty schudłeś, aż za dużo" (a można powiedzieć, że osiągnąłem wymarzoną sylwetkę)
Osobiście odpowiadam na to prosto - Nie za dużo, tylko ciężko pracowałem, żeby to osiągnąć. Oczywiście nawyki żywieniowe redukcji zostały i non stop słyszę, jak to mało jem. Najlepiej nauczyć się takie teksty ignorować albo odpowiadać sarkazmem .

Mery90 - gratuluję samozaparcia oraz sukcesu. Ludzie rzadko kiedy zdają sobie sprawę ile wyrzeczeń i pracy to wymaga, żeby osiągnąć upragniony cel

Jejku autorko odrobinę przesadzasz Ja bym się cieszyła jak bym była chudsza.Nie musisz sobie odmawiać jedzenia,katować się dietami i ćwiczeniami.Szczupłego jest łatwiej ubrać bo, większość rzeczy leży dobrze Jakoś nigdy nie spotkałam się, z ubliżaniem osób szczupłych,często słyszę "ochy i achy" nad ich sylwetką.Natomiast słyszałam obrażanie ludzi nieco grubszych.Mam w klasie koleżankę co    jest znacznie otyła.Rok temu zanim zmieniła klasę jej "koleżanki" robiły zdjęcia i filmiki  jak ćwiczy na wf przebiera się lub coś po prostu je.Naśmiewały się z niej w bardzo wredny i perfidny sposób, a koleżanka wygląda tak poprzez skutek przyjmowania leków na 2 choroby.Więc doceń że jesteś chuda, bo bez nerwów i wyzwisk możesz iść przez życie.

A to już zależy od człowieka (szczególnie predyspozycji genetycznych) i jego usposobienia. Ja od zawsze miałam "ADHD" jeśli chodzi o ruch fizyczny i po każdej ciąży bardzo szybko wracałam do dawnej sylwetki nawet niekoniecznie wprowadzając rygor. Jednak jeśli ktoś potrzebował kompletnej zmiany trybu życia i co więcej wprowadził go to szczerze gratuluję.
Jednak niestety to co my widzimy w lustrze, a jak postrzegają nas inni to dwie odmienne stany . Bardzo łatwo jest przekroczyć granicę gdzie zaczynamy gorzej wyglądać (dodawać sobie lat) idąc za myślą "im chudszy/chudsza będę tym lepiej".

Widzisz przyczyny obrażania osoby chudej, a grubej najczęściej mają odmienne podłoże. Wytykając chudzielcowi jego wagę najczęściej zrobi to ktoś z zazdrości, bo media wykreowały taki trend, dodatkowo trenerki/instruktorki fitness co na lewo i prawo chwalą się mało rozbudowanym/wychudzonym (jak na ich pracę) ciałem również mają swój wkład do tego wszystkiego. Analogicznie obrażanie osób otyłych o wiele częściej niestety ma "wydźwięk" odstawania od społecznych "norm".
Oczywiście nie wykluczam, że komuś niestety nie podobają się odstające łopatki, widoczne żebra czy obojczyki. Ludzie są ludźmi i własne kompleksy chcą pokrywać niedoskonałościami innych .

No dobrze, ale po co generalizować?
Trafiłaś na kilka chamskich osób, może warto lepiej dobierać sobie znajomych?

Masz rację chloe . Tutaj ważne jest czy mamy dystans do samych siebie, czy każde słowo dotyczące drażliwego tematu odbieramy jako atak personalny.

Mojej tak mówili na mnie i jeszcze ze na pewno mnie głodzi albo mam robaki
jednak nie wyobrażam sobie przytyć.

ja tez wiązałam się bandażem. teraz czasem wiążę brzuch.
Ludzie zawsze będą komentować ale nie można być przewrażliwionym na swoim punkcie  i trochę z dystansem podchodzić do komentarzy ludzi