Wszystko straciłem - Netkobiety.pl

Witam, może to złe miejsce abym pisał, bo jestem mężczyzną ale zrozumiecie dlaczego tu piszę. Chcę wam przedstawić moją historię. Zaczęło to się na początku roku 2014. Poznałem na czacie dziewczynę, pisaliśmy ze sobą codziennie, dogadywaliśmy się znakomicie, uwielbiałem z nią pisać, a ona ze mną. Minęło kilka tygodni wysłaliśmy sobie swoje zdjęcia, byłem tym bardzo podekscytowany bo myślałem, że w końcu ktoś jest kto mnie zrozumie, pokocha po tym co doświadczyłem we wcześniejszych związkach. Zakochałem się w zdjęciu, tak myślałem, ale po pewnym czasie doszło do mnie, że zakochałem się w niej, jaka by nie była. Mijały miesiące, a my pisaliśmy ciągle, doszliśmy do wniosku, że jesteśmy razem. Czułem się jak w siódmym niebie. W między czasie zdałem maturę, poszedłem do pracy aby zarobić pieniądze i czas leciał i leciał i tak mijał. Poszedłem na studia. W końcu zaproponowałem jej że przyjadę, nikogo na to nie naciągnę, bo mam swoje zarobione przez ciężką harówę(zawsze staram się być w miarę samodzielny)ale dla niej byłem gotów na wszystko, ona zaczęła mówić, żebym nie przyjeżdżał, że to nie ma sensu. Zapytałem ją dlaczego, a ona przypomniała mi o naszych wymienionych zdjęciach, w końcu powiedziała mi, że to nie jej. Oczywiście się rozczarowałem, ale powiedziałem, że mnie to nie obchodzi bo kocham to jaką jest. Przyjechałem do niej w październiku ubiegłego roku, pojechałem w nieznane, prawie 400 km od swojego domu. Wtedy jak już rozpakowałem się w hotelu powiedziała mi, gdy zapytałem o spotkanie, że jest 30 km od miasta... Dobrze pomyślałem, słychać było w jej głosie że chce się ze mną w końcu spotkać. Więc powiedziałem, że poczekam. Załatwiła sobie transport i powiedziała abym wyszedł z hotelu bo idzie ulicą na której się znajduje. Spotkaliśmy się na przejściu dla pieszych, ona po jednej stronie, ja po drugiej. Dowiedziałem się już o tym, że to ona gdy mówiła na głos po drugiej stronie ulicy "o boże to on, o boże to on". Wtedy pierwszy raz ją zobaczyłem po tym całym czasie. Poszliśmy na spacer, jakież to było cudowne, czułem że jest tą osobą dla której jestem zrobić wszystko. I prawda byłem, kochałem ją sercem a nie oczami. Tak minęły trzy dni, po miesiącu przyjechałem znowu i tak się między nami toczyło...
Zakochani w sobie obiecaliśmy, że będziemy razem, do końca życia, że będziemy mieli dzieci, że się razem zestarzejemy. Mówiliśmy to sobie patrząc prosto w oczy. I tak co miesiąc przyjeżdżałem do niej, wszystko było tak cudownie, codziennie ze sobą pisaliśmy, albo rozmawialiśmy przez telefon. Minął tak rok, ona zdała maturę i poszła na studia. Błagała mnie abym był z nią obok, bo nie wytrzyma w mieście daleko od domu (ma tu bardzo dużo znajomych bo to jej miasto wojewódzkie). Byłem gotów na wszystko, więc zrobiłem o co prosiła, oboje teraz mieszkamy w akademikach w jej mieście. Obiecywała, że będzie cudownie, ja że tylko ją mam prawdę mówiąc zgodziłem się, bo chciałem zrobić to dla niej... Zabrałem wszystko co mam do walizki i wyjechałem do niej na studia. Przyjechałem, już pierwszego dnia zaczęła mnie oszukiwać, mówiła, że się będzie uczyć... a tak naprawdę się napiła za dużo alkoholu, dzwoni do mnie po 1:00 kiedy spałem już a ja pobiegłem do niej... wystraszony bałem się o nią zwyczajnie bałem... Zaczęła się zachowywać inaczej, zaczęła traktować mnie jak przyzwyczajenie, powiedziałem jej to. Powiedziała że potrzebuje dnia do namysłu, nie miałem sił, pisałem i dzwoniłem do niej... Dziś właśnie jest ten dzień, w końcu odebrała i powiedziała mi, że śpi już, a ja stałem akurat pod jej akademikiem gdzie w jej pokoju paliło się światło ciągle... stałem na deszczu mokłem i obserwowałem kiedy się skończy, po 2 godzinach nic się nie zmieniło... Straciłem wszystko co miałem, rzuciłem dla niej, aby było nam dobrze, obiecywała wielką miłość. Ja zostałem tu sam jak palec, bez nikogo do kogo mogę chociaż gębę otworzyć. Dlatego właśnie to tutaj piszę...