W swoim związku nie czuję się szczęśliwy. Co robić? Potrzebuję rady - Netkobiety.pl

Witam,
Na początku chciałbym się przywiatać. Nie wiedziałem gdzie napisać, więc napiszę tutaj, jestem chłopakiem i mam problem w związku od jakiegoś czasu. Ale od początku. Sorki za długość postu.
A więc jestem w związku z dziewczyną od 15 miesięcy. Na początku było super, randki, czułość, wiadomo jak zawsze na początku, z biegiem czasu postanowiliśmy jechać na wakacje z jej rodziną i tam poznałem ją można powiedzieć na nowo ponieważ ogromnym zaskoczeniem dla mnie była jej odzywka i zachowanie jak jej coś nie pasuje do rodziców czy rodziny. Z biegiem czasu krzyki, przekleństwa zaczęły leczeć w moją stronę kiedy coś jej nie pasowało, że nie chciałem gdzieś jechać i głównie chodziło o imprezy (nie jestem takim typem). Po wielu kłótniach były dobre chwilę, ale za chwilę znowu były problemy, ze względu że całe życie poświęcam sportu to ogrom szkoleń, zawodów i wyjazdów czy spotkań były powodem większoci poważnych kłótni, bo ja ciągle źle robiłem że jeździłem i że nie wolałem z nią być. Zanim byliśmy razem mówiłem i ostrzegałem jak wygląda moje życie i wspominałem nie raz o wyjazdach itd. A widywaliśmy się codziennie w szkole i całe weekendy razem (chyba że wyjazd miałem). Kiedy unormowało się trochę to był problem może głupi mam 20 lat ale uczono mnie że póki mieszkam z rodzicami to oni są ciągle odpowiedzialni za mnie, były problemy że np pisałem mamie że jesteśmy tu i tu na imprezie żeby się nie martwiła, a to okazał się problem i docinki w moją stronę że po co się spowiadam itp. Po wielu sprzeczkach i kłótniach, nastał przełomowy okres w moim życiu a mianowicie kontuzja która wyeliminowała mnie na 2 lata ze sportu i o rok opuźniła studia i plany które miały się zacząć. Fakt załamałem się i stałem się momentami ordynarny ale nigdy nie przeklinałem na nią czy krzyczałem. Moja kontuzja a z biegiem czasu operacji sprawiły że były kłótnie o to że nie jeżdżę na imprezy z nia, na 18 jej koleżanek albo że przed operacją nie tańczyłem na imprezach (powód kontuzja) ale ona nie rozumiała tego, nie rozumiała że chodzić nie mogłem czy tańczyć. To tak w skórcie co się działo przez ten czas. Od około 3 miesięcy zastanwiam się nad zerwaniem ponieważ przez jej zachowanie zaczęliśmy się oddalać od siebie, brakowało mi zrozumienia z jej strony, uczucie którym ją dażyłem z mojej strony wygasło i przestało mi zależeć już na tym związku żeby go ratować, 3 razy dałem jej szansę po awanturach itd ale z czasem przestało mi zależeć. Problem pojawia się w tym że nasze rodziny bardzo mocno się zżyły i kiedy poruszam jakikolwiek temat z rodzicami to mówią: daj szansę, przemyśl to, nie przekreślaj tego, rozumiem ich ale nikt nie rozumie że przestałem być szczęśliwy w tym. Przekonywałem się, próbowałem ale nic na to poradzić nie mogę, jest moją pierwszą poważną miłością i do pewnego czasu nie chciałem tego tracić ale teraz już mi to obojętne. Ciągłe sceny zazdrości, zakazy wychodzenia z kumplami czy nawet jak kumple do mnie przychodzili to był problem, problem że chce iść daleko na studia a jeszcze większy że będę mieszkał tam z moim najlepszym kumplem do którego ma uraz nie wiadomo o co. Jak ona kiedy nie mogłem jeździła na imprezy to było dobrze, a ja nawet na kebaba nie mogłem wyjść bo zaraz problem.
Doradźcie co mam robić, chce być szczęśliwy ale też nie chce udawać że wszystko ok i robić jej przykrość będąc z nią kiedy mi przestało zależeć. Oraz jak mogę pogadać z rodzicami o tym bo już nie mam na to pomysłu bo wiecznie daj sznasę itd, jedynie tata trochę stara się mnie zrozumieć ale i tak stara się przegadać mi to.
Z góry dziękuje za odpowiedzi i przepraszam za błędy. Pozdrawiam