Roztsanie po 9 miesiącach....i cisza.... - Netkobiety.pl

Ciekawa jestem jak Wam się układało w innych sferach życia. Czy zawsze mogłaś na nim polegać? czy byłaś dla niego na pierwszym miejscu? czy okazywał Ci szacunek i zainteresowanie?
Z tego co mowisz to już nie pierwszy raz kiedy on nie pomyślał o Tobie. Zamiast spędzić czas w czwórkę on wybrał wypad tylko ze swoim synem. Pytanie dlaczego - czy jego syn lubi Wasze towarzystwo? Może poprosił ojca żeby pojechali tylko we dwójkę? może kwesia finansowa? facet nie chce sponsorować Ciebie i Twojego syna?
Być może ten facet wcale nie czuje wielkiej więzi do Ciebie? spotyka się gdy nie ma nic innego w planach, traktuje Cię jako odskocznię od życia w pojedynkę.
Być może jednak to tylko facet i nie wpadło mu do głowy żeby zabrać Waszą dwójkę - choć mu nasunęłaś taki pomysł więc powinien "zaskczyć".
Daj czas jemu i sobie. Zastanów się co Ci daje ten związek, czy przypadkowo nie jest to tylko rozwiązanie na samotność.

do Imagination_ona - w innych strefach było w porządku ,czasem małe niedomówienia ale to z powodu różnicy charakterów. Z tym poleganiem to różnie było...to człowiek bardzo zapracowany a więc czasem niestety musiałam bywać sama na różnych spotkaniach rodzinnych , ze znajomymi itp.  Na pierwszym miejscu jest i będzie u niego zawsze syn i to widać z daleka - ale to mi nie przeszkadza ponieważ rozumiem. Wcześniej zdarzało się ,że np jechał na imieniny mamy i nie zabrał mnie ze sobą tzn nie zaproponował abym jechała z nim ... Jego syn wydaje się być w porządku i nigdy nie było problemów ze spędzaniem czasu razem choć nie wiadomo co mówi jemu tak naprawdę...ale ja tego nie odczułam aby miał z tym problem - sama z nim czasem jezdziłam nad jezioro aby go zabrać zeby w domu nie siedział jak tata był w pracy.. Kwestia finansowania jest taka ,że często ja płace za siebie i syna a on z kolei za siebie i swojego syna...co moze nie koniecznie mi się podoba bo jak razem to razem , ale nie naciskałam na to aby on płacił...bo mi głupio.. Przykre to ale przechodzą mnie myśli że nie czuje wiezi , tylko pytanie po co codziennie pisał i mówił że mnie kocha, że mu dobrze ze mną , kupował kwiaty...pisał codziennie dużo aby miec kontakt...nie wiem po co robić komus nadzieję skoro nie czuje więzi? Gdy podczas rozmowy powiedziałam ze mógl po nas zajechać to odpowiedział ,że to musiałby nadrabiać 10 km....ale nie pomyślał o tym ze ja co tydzien jeżdze do niego na weekendy  i robię 80 km...płacę za to sama.....Chciałabym móc dać czas i czekać ale mnie korci aby się spotkać , pogadać na  żywo a nie przez telefon...z drugiej strony skoro on milczy to może wcale nie chce się spotkac?? :(

Uwielbiam takie dramaty na forum . A tak szczerze - nie przyszło ci do głowy, albo z doświadczenia w tym wieku, że drugi człowiek może myśleć i podchodzić do sytuacji w inny sposób niż ty? Albo jeszcze inaczej - ty masz swoje oczekiwania wobec związku, jak powinien wyglądać, jak powinno się zachowywać itp. A wiesz, że on może mieć inne poglądy na to? Mało szanujesz tego swojego partnera, a wręcz go szantażujesz, bo nie jest po twojej myśli.

Zastanów się dobrze, czego ty tak naprawdę chcesz, bo w z twoich wypowiedzi da się wyczytać, że po 9 miesiącach ma to być już gotowa rodzinka, że wspólna kasa na jedzenie, wspólne spędzanie czasu. Do tego ślub za jakiś czas. Strach się bać, co tam jeszcze wymyślisz. A jak piszesz... oboje jesteście po przejściach i macie już swoje bagaże. Może to uszanuj? Może on ma swoje ścieżki spędzania czasu z synem, z rodziną. Jak będzie widział taką rozkapryszoną jędzę, to nigdzie nie będzie chciał cię zabierać.

Ale dałaś czadu. Poza tym - dziwisz się facetowi? To ty zerwałaś przez telefon, zrobiłaś jazdę, a później oczekiwałaś jak 5 letnia dziewczynka z przedszkola, że rycerz przyjedzie na białym koniu, nawet po zniewadze i jak wytarłaś sobie nim buty. Ochłoń i się zastanów co ty robisz? Nikt z taką kobietą nie będzie się szarpał, szczególnie, jeśli twój facet oberwał mocno przy rozwodzie.

A wyjasnil, dlaczego pojechal sam na te pokazy, skoro byliscie umowieni ?
Musicie sie spotkac, porozmawiac tak na spokojnie.
Moze cos sie wczesniej psulo, tylko tego nie zauwazylas ? Ale za te histerie telefoniczna tak czy tak powinnas przeprosic.Wiem, ze to przez zlosc, emocje,Ale przesadzilas.O slubie w nerwach przez telefon ?

Ło kurde.
Po przeczytaniu opisu Twojego zachowania nigdy w życiu nie powiedziałabym, że masz 32 lata ... wybacz, ale zachowujesz się bardzo niedojrzale. Niczym 15-latka rodem z fejsbukowych statusów, opisów, słitfoci i smsków.
Całkowicie niepoważne.

Dziękuję bardzo za cenne odpowiedzi.  Dzisiaj od soboty mija już któryś dzień...i ciągle cisza. Cały czas nie mogę zrozumieć jak ktoś kto przez 8 meisięcy do ostatniego dnia mówił kocham , jestem szczęśliwy , jak bedzie dzidzia to też dobrze bo przecież cie kocham---a teraz tyle dni i zero informacji , nawet nie pomyśli czy wszystko dobrze u mnie albo u mojego synka...który nigdy nie miał ojca i przyzwyczail się również do niego...naprawde jestem w szoku ,że tak długo wytrzymuje ,nie potrzebuje kontaktu - a tak codziennie pisał. Widywaliśmy się głownie w weekendy ale kontakt mieliśmy codziennie od 6-7 rano....a tu jakby zniknął...o co chodzi....

Witam. Zerwaliśmy przez telefon ,,,,tylko zaraz po zerwaniu on usunął status na FB i to mnie zdziwiło- bo tak szybko.. nie jest to az tak ważne dla mnie ale nie ukrywam ,że troche sie zdziwiłam..
Tak masz racje ma prawo spędzić czas z synem ale chciałabym aby wczesniej poinformował mnie o tym ,że dany dzien chce spędzić tylko ze swoim dzieckiem a nie np. z moim...choc jest ich dwoje i czas razem z nimi tez pownien być.  Widujemy się w weekendy a cały tydzien on jest z synem sam, dopiero w weekend ze mną i to w soboty czy niedziele...piątek tez ma dla syna..

Dziewczyno. Odpisał Ci jasno, ciepło i rzeczowo to:

Co ty produkujesz sobie w tym mózgu to ja nie wiem? .

PS. Masz rację, że powinien cię powiadomić o zmianie planów. Ale nie rób z siebie królowej dramatu i obrażonej na cały świat panny. Porozmawiaj z nim o tej sytuacji na spokojnie i powiedz, że jeśli następnym razem będzie chciał tak szybko zmienić plany, to ma cię z wyprzedzeniem poinformować. Facet zrozumie.

ahh no widzisz poprzez to ,że on milczy mój organizm zaczyna chyba tworzyć historie i coraz częsciej myśli ,że już wcale się nie odezwie i również nie chce abym ja się odezwała - dlatego też siedzę cicho    Napisałam bardzo ciepłą wiadomośc w niedzielę to tak jak wyżej odpisał krótko  i od tamtej pory cisza.... Najgorsze jest to że nie wiem co dalej .....stoje w martwym punkcie i nie wiem....dziecko mnie pyta gdzie on jest i kiedy przyjedzie a ja nie wiem nic...

hmm no według mnie wyciąga rękę pierwszy? np. zostawia wiadomość - spotkajmy się i porozmawiajmy? nie zostawiajmy tego tak?

ona-99 przecież Ty już wyciągnęłaś rękę. Przeprosiłaś i powiedziałaś że Ci przykro że tak się zachowałaś. Tutaj musi być obopulna chęć do naprawy tego co złe. Oboje postąpiliście niewłaściwie, ale dlaczego Ty masz brać na swoją stronę całą winę? Takie postępowanie nie przyniosłoby niczego dobrego w waszym późniejszym wspólnym życiu.

Moi drodzy

nie wytrzymałam i zadzwoniłam dzisiaj ......juz dlużej tak ciężko mi było

już opisuję
Zadzwoniłam jadąc do pracy. Tak naprawdę nie myślałam o tym, że odbierze ale odebrał.
Zapytałam spokojnie czy ma 5 minut - odpowiedział tak. Powiedziałam, że pewnie się zastanawia dlaczego dzwonię -odpowiedział ,że tak a więc powiedziałam ,że dzwonię ponieważ bardzo go kocham, tęsknię i martwię się o niego. Zadał pytanie o co się martwię? więc odpowiedziałam, że martwię się co robi, dlaczego się nie odzywa i co u niego. Powiedział, że dużo pracuje bo stawiają budowę hali i spędza tam cały dzień. Zapytałam również co słychać u jego synka to odpowiedział, że teraz jest u mamy. Później pytam - a tęsknisz? on z takim przeciągnięciem w głosie....trochę tak...to zapytałam a myślisz o nas ? odpowiedział ,że myśli o nas i o wszystkim w tą i tą stronę. Powiedziałam mu, że nie odzywa się tak długo -to zapytał a co ja mam pisać? Powiedziałam: rozumiem, że jesteś zły i masz prawo być zły o to zerwanie ale według mnie to nie powinno oznaczać, że nagle przestaje się kochać daną osobe i zachowuje się jakby nie istniała - w telefonie słychać...yhmmmm....I w końcu powiedziałam - może moglibyśmy się spotkać i porozmawiać na żywo? a on: dobrze możemy sie spotkać i porozmawiać - zapytałam kiedy? a on:  oj misiek nie wiem kiedy bo ja jestem cały czas na budowie i pracuje, w wolnej chwili jakiejś. Odpowiedziałam: hmm myślałam że dzisiaj wieczorem możemy? a on: ja jestem do wieczora w pracy i uwierz po pracy jestem tak zmęczony, że nie mam ochoty na nic. No to mówię ok to w takim razie gdy znajdziesz chwilę czasu i nie będziesz aż tak zmęczony - napisz. Zależy mi na tym spotkaniu bo uważam, że wspólna rozmowa sprawi ,że poczujemy się lepiej oboje. Szkoda mi przekreślać 8 miesięcy przez jedną kłótnie. Odpowiedział dobrze napisze.

hmm rozmowa taka widać chłodna , z jednek strony nie powiedział : NIE , z drugiej strony do rozmowy na żywo chyba też mu się nie spieszy. Takie przeciaganie sytuacji....

co myślisz?

Witam Ciebie - dziękuję za Twoją odpowiedź.
Tak dokładnie codziennie mieliśmy kontakt przez cały dzień.....dlatego zdziwiłam się, że może wytrzymać tak długo bez tego kontaktu...
Też mnie trochę zdziwiło to zapracowanie i zmęczenie - w niedziele z tego co wiem nie pracuje no ale nic nie mówiłam. Też trochę wyczułam brak szczerości, przecież mógł powiedzieć - nie tęsknie , nie myślę o nas bo zerwałaś lub nie licz na spotkanie bo nie mamy już o czym rozmawiać a on dalej przeciąga i pozostawia mnie w niepewności każąc czekać...i dalej stoję w miejscu.
Hmm jego żona-jest to kobieta która go zdradziła z jego przyjacielem, przyłapał ich we własnym domu. Ona do dzisiaj mieszka 5 km dalej od niego właśnie z tym przyjacielem. Nie rozmawiają ze sobą ,syn ma 14 lat a więc kontakt tylko przez syna. Z tego co mówił to nigdy do niej nie wróci aczkolwiek wiadomo różnie to bywa. Ja po prostu chcę tylko krótkiej szczerej rozmowy bo uważam, że na to zasługuje. Skoro zgodził się aby porozmawiać to niech dotrzyma słowa -prawda? Mogę poczekać tak jak piszesz do pewnego momentu - choć sama nie wiem ile? i wtedy mu krótko podziękować, że zgodził się na rozmowę a słowa nie dotrzymał i tyle. Żeby nie myślał też,że stawi sie za pare miesięcy wielce zdziwiony.

Przez te 8 miesięcy zauważyłam, że praca jest dla niego wszystkim i to chyba też był powód dlaczego żona go zdradziła-kiedyś powiedział, że ciągle jej nie pasowało bo go nie ma, bo do późna w pracy a on twierdzi, że taką ma prace i tak już jest i musi zarabiać a jak komuś nie odpowiada to on na siłę trzymać nie będzie-to są jego słowa.
hmm myślisz, że chce być miły? tzn rozstać się w ciszy bez wyjaśnień co dla niego znaczyły te 8 miesięcy?
Właśnie z tą odpowiedzią to nie sprecyzował dokładnie, ja też nie chciałam przedłużać bo pracował ale też o tym myślałam o co chodziło...jedyne co mi przyszło na myśl - to w tą stronę czyli jakbyśmy byly dalej razem , a w tą drugą to jakbyśmy się rozstali. Nic innego mi nie przychodzi na myśl...

tak masz racje choć bywały chwile kiedy nie widzieliśmy się ponad tydzień bo praktycznie od 7 rano do 21 był w traktorze i pracował..ale oczywiście w weekend zawsze gdzieś tam godzinka się znalazła więc w ten weekend również mógłby ją znaleźć -gdyby chciał...no chyba, że ma inne plany z synem.
Hmm nie wiem aż mi sie nie chce wierzyć bo jeszcze w ubiegłym tygodniu kupił mi kwiaty tak bez okazji, śliczne białe róże...dziękował, że do niego przyjechałam i cieszył się tym. Nie wyglądał jakby miał wątpliwości-chociaż wiadomo mógł je mieć w sobie i nic nie mówić. Na pewno po tej kłotni ma wątpliwości bo z tego co mówił, on nigdy się mocno nie kłócił a więc teraz pewnie było to dla niego zaskoczeniem albo zobaczył, że szybko kończę związek bo sie  wkurze i może nie chce...hmm fakt rozmowy o ślubie mogły być za szybko choć ostatnio mówił do mnie, że jak będę w ciąży to będzie dobrze bo on mnie kocha...z jednej strony cieszyłam się, że tak mówi z drugiej trochę zgłupiałam bo jak o ślubie to za szybko ale jakby ciąża była to ok....Wszystko mogę zrozumieć ale czemu on nie chce powiedzieć wprost? o co chodzi? co jest grane? taka rozmowa by dużo dała, bo nie robiłaby już nadziei a tak człowiek siedzi i myśli i myśli....Teraz to myślę, że zamiast dzwonić mogłam od razu jechać wieczorem i musiałby ze mną porozmawiać ehhh w gorącej wodzie kąpana jestem

witam Ciebie, tak masz racje skupiłam całą swoją uwagę na tym jednym mężczyźnie ponieważ bylam pewna że wszystko będzie dobrze i wierzyłam mu że kocha i nigdy nie odejdzie. Ja jeszcze nigdy nie bylam w małżeństwie właśnie o to chodzi ze jestem panna z synem którego wychowuje sama dlatego pewne sprawy rozumiem inaczej niz ci co byly w małżeństwie. Tak ochłodził relacje na tyle ze w ogóle sie nie odzywa, na wiadomości nie odpisuje. Tak jak wcześniej napisano dałam mu czas w ten weekend aby sie spotkac i porozmawiac jak dorośli ludzie ponieważ ja również chce znac prawdę czy mamy szanse jeszcze czy nie.Nie chce czekac kolejny tydzień, miesiąc. ? Zostawilam wiadomość ze dzis o godzinie 19 przyjadę do niego i poprosilam aby znalazł godzine czasu i ze to nie powinno byc trudne. Oczywiście  wiadomość odczytal ale nic na nia nie odpisal. No cóż pojadę i będę wszysyko wiedziała tzn będę pewna w którą stronę isc. Walczę caly tydzień i to będzie próba walki o to uczucie a czy sie uda......zobaczymy

Czytając ta historie , mam wrażenie ,że czytam ja ale od troszke mlodszych osób jedź do niego wierz mi ,że czasem nie warto byc takim strasznie dumnym ja w taki sposób zawalczyłam i dzisiaj , ten ktoś jest moim mężem

Nie odpisywałaś dość długo więc miałam nadzieję, że się pogodziliście i już zapomniałaś o forum. A jednak napisałaś. Pewnie musiałaś sobie to wszytsko ułożyć i przemyśleć.
Napewno jesteś teraz mocno rogzoryczona, że Cię oszukiwał, a Ty mu ufałaś... Ale powiem Ci tylko tyle, że lepiej że okazało sie to teraz, a nie za 2-3 lata gdy byłoby wiecej planów i wspomnień. Trudniej byłoby Ci się pozbierać. Przynajmniej zdobył sie na odwagę i Ci to powiedział. Dobrze, że do niego pojechałaś. Nie będziesz żyć w zawieszeniu, nie wiedząc o co tak naprawdę chodzi..
Napewno wyciągniesz wnioski z tego związku na przyszłość m.in. że nie warto reagować nerwowo jak coś nie jest po naszej myśli i nie planować życia innym.
Co możesz teraz zrobić? poświęć czas sobie i dziecku. Rozwijaj się, rób to na co do tej pory nie miałaś czasu.

A ja mu się wcale nie dziwię...
Bo wg mnie - z opisu wynika, że to ciężko pracujący, bardzo dbający o syna, wrażliwy facet...

I nie chce takich awantur... A pewnych rzeczy (straszenie rozwodem, "zrywanie") nie powinno się nigdy używac jako argumentu w żadnej kłótni, nawet w największych emocjach...

Sam powiedział, że nie chce juz więcej takich jazd. I ma rację.

Witam

Tak zajmuje się synem tzn jednym , bo drugi go nie odwiedza. Pracuje cały czas bo praca to jego życie  i tak zostanie. Ja nie straszyłam rozwodem bo wiadomo nie mamy ślubu, ale uniosłam się tak bardzo, że zerwałam -czego na drugi dzień bardzo żałowałam...no ale cóż za późno już

Wybacz, ale będę brutalny. Komentować stwierdzeń typu: "musisz być rozgoryczona, bo cię oszukiwał"nawet nie będę. To wypowiedź empatycznie niedorozwiniętego osobnika.

Oto, jak ja widzę sytuację: Facet zacharowuje się niemalże na śmierć, dodatkowo przychodzi mu walczyć o DZIECKO (jesteś matką, powinnaś zrozumieć, prawda?) chyba jednak nie, bo wkraczasz ty - rozdygotana panna, która bardzo chce! Zapytam wprost i proszę o uczciwe odpowiedzi. Zadałaś mu pytania: "Jak mogę ci pomóc?" "Jesli chcesz, to przejdziemy przez to razem?" Zaproponowałaś: "Będę przy tobie, możesz zawsze na mnie liczyć". Powiedziałaś mu cokolwiek z powyższego, czy tylko stałaś uryczana i usmarkana wpędzając go ( o zgrozo!!!) w jeszcze większe poczucie winy??? Bo facet czuje się winny, zgaduję, że WSZYSTKIEGO - nie udało się wcześniej stworzyć rodziny, czuje że jest złym ojcem, ciebie nie chce ranić i samemu cierpieć więc kończy wasz związek, ale czuje się WINNY!  Świat mu się wali i nie potrzebuje kolejnej ofiary, której będzie musiał ocierać łzy i czyścić nosek. Według mnie postąpił uczciwiej i przyzwoiciej niż na to zasłużyłaś (te twoje szantaże emocjonalne i zrywanie o byle duperele!)

Zatem, jeśli ci na nim zależy, to pokaż mu, że będziesz go wspierać nie oczekując (przynajmniej na razie) niczego w zamian. Tak robią ludzie, którzy kochają i są gotowi do poświęceń.

To taki męski punkt widzenia, może się przyda i ci pomoże, bo w gruncie rzeczy kibicuję Wam.

Witam Ciebie , odpowiem również wprost bo jestem szczerym człowiekiem: pytania nie były sformułowane tak jak Twoje. Jednak ze swojej strony starłam się go pocieszyć, przez dłuższy czas rozmawialam z nim o tej sytuacji , złapałam go za rękę i powiedziałam ,że musi być silny i jest naprawdę dobrym ojcem. Powiedziałam mu ,że jego syn jest za nim bardzo i będzie zawsze. Powiedziałam również ,że ja zawsze mogę stanąc z nim w sądzie i potwierdzić ,że jest dobrym ojcem. On jeszcze ze swojej strony się wygadał na swoją ex i jej zachowanie , wysłuchałam i starałam się go podtrzymać na duchu ...Pracowałam w sądzie więc z doświadczenia starałam się mu wyjaśnić ,że ma 99% procent szans  i na pewno wygra tą sprawę i żeby się nie martwił. Nie wiem co jeszcze mogłabym wtedy zrobić.... Dziękuję ,że nam kibicujesz ja widzisz tracę nadzieję na cokolwiek...jest ciesza , cisza ...i chyba z jego strony już tak zostanie....ja jeszcze w głębi wiem ,że dzień przed rozprawą zostawię mu wiadomość - że duchem jestem przy nim i trzymam go mocno za rękę i wierze ,że mu się uda...czuje ,że tak powinnam zrobić w dzień tej rozprawy.....jak myślisz?

Mogę odpowiedzieć za siebie jedynie. Nie znam tego człowieka, ale ja chciałbym usłyszeć/przeczytać takie słowa. Nie poprosiłbym o te słowa, bo (niestety) wychowywano mnie jak większość chłopców na tym padole, czyli wpajano mi, że okazywanie uczuć = słabość, ale oczekiwałbym ich. To ty, jednak znasz go lepiej. Dysponujesz również słynną kobiecą intuicją. Sugeruję jednak daleko posuniętą delikatność i nieużywanie słowa "ja". To tyle lub aż tyle.

Tak masz rację , nie chcę także aby to zabrzmiało jak narzucanie się ....bo to również nie jest dobre. Dlatego muszę to przemyśleć, może po prostu pogodzić się z tym ,że on już nie chce

Nie do końca zgadzam się z moimi przedmówcami, którzy zrobili z Ciebie rozkapryszoną dziewczynkę, która nie wspiera swojego egoistycznego Partnera.
Uważam, że masz prawo mieć dużo żalu do Pana Porzuconego, gdyż nie wziął odpowiedzialności za mowy związek, tylko w pierwszej "konfliktowej" chwili zawinął ogon pod tyłek i zwiał.
Nie podoba mi się, że nie chciał z wami wspólnie jechać na pokazy, nie podoba mi się, że nie płaci rachunków za Wasze wspólne posiłki i nie podoba mi się w końcu, że na początku zakłada iż go "oskubiesz jak jego ex".
Niestety, ale facet nie dorósł do nowego związku. On zachowuje się jak skrzywdzony robaczek, który ma prawo do fochów, obrażania się i nie liczenia z uczuciami innych osób, bo przecież jest poobijany przez los i życie..
Ona 99, dobrze się stało i wylecz się z tego zauroczenia. Facet potrzebuje jeszcze czasu, aby sam siebie wyleczyć. Nie wiemy też, czemu żona go rzuciła i czemu jego drugi syn nie utrzymuje z nim kontaktu. Ty pewnie znasz historię z jednej strony ale jak było naprawdę?

Ani to nie była pierwsza taka chwila - autorka pisze, że wcześniej mieli już kłótnie. A sa w związku (na odległość) dopiero od 9 miesięcy!! To jeszcze powinien być cud-miód...

Ani nie była to "konfliktowa"chwila - tylko ostra jazda i awantura, którą zrobiła autorka, łącznie z tym, że to ona zerwała, porzuciła go, rozpieprzyła związek... a potem czekała do północy, że on jednak się zjawi u jej drzwi i wyzna jej miłość do śmierci...

edit: a wiesz dlaczego tak piszę?
bo jeśli byłoby mi w związku aż tak źle (i to na samym początku)... miałabym do partnera tyle zastrzeżeń, jak tu piszecie...
to bym się z tego JA wycofała!
nie chciałabym w czymś takim tkwić!
Nie wydaje Ci się to logiczne?
A tymczasem autorka odstawia taki cyrk... a potem czeka po nocy... czeka na niego, tego niedobrego, oszukującego, nieodpowiedzialnego??
To się wyklucza nawzajem, nie sądzisz?

Tak, tak, szukaj powodów... w nim oczywiście.... w ex, w pracy... nic Ci nie daje do myślenia, niestety....

wydaje mi się, że wasza ostatnia kłótnia, która przyczyniła się do rozstania a właściwie twoja przeograomna reakcja na jego zachowanie jest wynikiem , tego, że troche ci się "nazbierało", sądze, że on kilka razy mniej lub bardziej nawalił a ty zamiast komentować na bieżąco, trzymałaś w sobie aż nie wytrzymałaś i jak to wybuchło z ciebie to wszystko rabneło o glebę (a on szczególnie, bo już przez to przeszedł z ex i nie chce powtórki z rozrywki)
daj mu czas, niech będzie po sądzie, potem sama zadzwoń jeszcze raz i porozmawiaj, ty nabroiłaś
ale napisze raz jeszcze: pomyśl nad tym czy wy do siebie pasujeciei czy wasze wyobrażenie dotyczące bycia razem jest podobne, ty meża nie miałaś a on po rozwodzie ma niezbyt fajny bagaż doświadczeń, pomyśl czy ten związek nie glebie

ja widze dla was szanse a on wydaje mi się konkretnym facetem, problemem są twoje emocje
mam nadzieje, ze się uda, na razie daj mu przestrzeń

nie szukam powodów , napisałam tylko co było powodem rozstania z jego wersji...a reszta to jest takie gdybanie...

Zorija, kobiety są emocjonalne ( a szczególnie te skrzywdzone w swoim mniemaniu ) i akurat Ty to wiesz najlepiej..

Myślę, że z facetem nie do końca wszystko jest ok.

Pracoholizm, poczucie niezależności, egocentryzm, skąpstwo i brak empatii, nie wróża dobrze na przyszłość żadnemu związkowi..

Żona dupy na boku nie dała jednak bez powodu :-)

chyba z żonką jest coś nie tak, bo zwyczajnie się qurwi na boczku, żadna z cech, które wymieniłaś nie zasługuje na przyprawienie rogów

zdrad nic nie usprawiedliwia a z każdym z nas nie do końca jest wszystko ok, bo śmiertelne człeczyny pełne niedoskonałosci jesteśmy