Czy ratowac to malzenstwo? Prosze o rady. - Netkobiety.pl

Wiesz, owszem: dla kogoś, dla kogo najważniejszymi NIE JESTEŚMY poświęcać swego zycia NIE WARTO. Ale... Ale to jest MAŁŻEŃSTWO. Inaczej wszystko wyglądałoby gdybyscie byli ze soba niczym nie związani ...i nie byłoby dziecka. Sytuacja jest złozona i  o ile wczesniejsze słowa miałyby zastosowanie w przypadku zwykłego zwiazku - o tyle w Twojej sytuacji nie mają racji bytu.
Podstawowe pytanie: nim zdecydowałas sie na małzeństwo z tym człowiekiem i urodzenie dziecka w tym zwiazku ...nie widziałaś jakim jest człowiekiem? Nie mam tu na mysli jakichs jego zalet, chodzi mi o jego "relacja" z rodzicami, uzależnienie, niesamodzielność i ...niedojrzałość. Tak - NIEDOJRZAŁOŚĆ. Przecież to facet mający już 31 lat... Z Twoich słów wygląda na to, ze związałaś się z niesamodzielnym "maminsynkiem", dla którego zawsze rodzice (a matka w szczególnosci) bedą najważniejsi. Z kimś takim nie ma szansy na stworzenie udanego związku, związku samodzielnego i dojrzałego.
Obecna sytuacja przypomina mi wiele podobnych w innych wątkach, gdzie są porównywalne relacje... I taki stan moze się utrzymywać w nieskończoność.
Jako 31-letni mężczyzna majacy zonę i dziecko POWINIEN poczuć się mężem i ojcem i z Wami być bez wzgledu na wszystko. Powinien widzieć, ze źle się czujesz współdzieląc swoje życie i małżeństwo z jego rodzicami, powinien STAĆ ZA TOBĄ, powinien "stanąć na głowie" i oderwać się od rodziców, zorganizować dla Waszej trójki mieszkanie abyscie mieli szansę na normalny dom i pełna rodzinę bez dostępu innych osób. Jak widzimy - tewgo nie robi... Smutne.
Moja rada: zorganizuj jakieś spotkanie z nim na neutralnym gruncie i szczerze porozmawiaj - moze to coś da? I powiedz mu, że nie wyobrażasz sobie takiego "małżeństwa" na dochodzenie; że jeśli mu zalezy na Tobie i na rodzinie, małżeństwie - niech wyprowadzi sie od rodziców, pokaże, że jest dorosłym mężczyzną i zadba o Was. W przeciwnym razie małżeństwo sie zakończy a jemu zostaną zasądzone alimenty na dziecko... Fakt - to jest juz ostateczność, ale powinien miec tego swiadomość. Powinien... Moze inaczej: każdy dorosły człowiek powinien zdawać sobie sprawę z dalszego rozwoju takiej sytuacji. Czy on jest tego swiadomy? Osobiscie wątpię, bo odnosze wrażenie, ze pomimo wieku mentalnie jest wciąż na poziomie 15 latka...

Czyli jesteś w gronie tych, którzy zwiazali sie z kimś kogo zupełnie nie znały...
Bo znajomość nawet kilkuletnia, ale bez wspólnego mieszkania 24 gdozniny/dobe, bez "sprawdzania sie" w kryzysowych sytuacjach - to żadne poznawanie drugiej osoby. Teraz sama to juz wiesz...
Wybacz, ale czarno to wszystko widze.
Zwróć uwagę na fragment, jaki "wydobyłem" z Twojej wypowiedzi (powyżej). Masakra... Z kimś takim chyba nie da się stworzyc udanego zwiazku.
O dbałosci o swoją małżonkę, o własne dziecko już nie chcę sie rozpisywać, bo musiałbym używać wielu niecenzuralnych wyrażeń...

no bardzo mnie zabolala gdy tesciowa o mnie tak mowila a on nie reagowal bo dobrze wie ze jestem wychowana tak by dbac o rodzine. do ostatnich dni ciazy wszystko w domu robilam, mylam podlogi a on gral w tym czasie na konsoli...  z reszta od niego tez duzo uslyszalam. gdy moja mama wziela malego abym ja mogla spokojnie zjesc stwierdzil ze ja malego nie wychowuje tylko moja mama.  ogolnie jak mieszkalam u teaciow to bronil mi jezdzic do mamy. a ja jezdzilam.tylko wtedy jak on byl w pracy bo po prostu nie mialam co robic to urzadzal mi awantury ze powinnam siedziec w domu. choc nie rozumiem co w tym takiego dziwnego skoro w domu bylo wszystko zrobione a gdy on wracal do domu to ja juz tez bylam.. powiedzial tez ze jesli bysmy zamieszkali w tym mieszkaniu to on sobie nie zyczy zeby moja rodzina nas odwiedzala skoro ja nie chcialam mieszkac z jego rodzicami. no rozmowa jak z dzieckiem...

a jest to normalne ze tak mlodemu facetowi nie zalezy na bliskosci z zona? bo wiadomo ze odkad razem nie mieszkamy nic miedzy nami nie ma..

proponowalam.mu mieszkanie on mowi ze mozemy tam zamieszkac i na tym.koniec. gdy zaczynam ten temat to zawsze go ucina i w efekcie dalej mieszkamy osobno. mam go zmuszac? tez bym chciala widziec ze mu zalezy, ze sie stara. oczywiscie ze prosilam o pomoc jednak dla niego wazniejsze bylo granie na konsoli, zawsze musialam czekac az skonczy.

ja mu proponowalam zeby zamieszkal narazie ze mna u moich rodzicow dopoki cos znajdziemy, bo wtedy jeszcze babcia zyla i nic nie zapowiadalo ze to sie zmieni. no ale niestety po smierci mieszkanie jest wolne i spokojnie moze byc moje wiec chyba sam powinien mowic kiedy sie tam przeprowadzic itp a u niego cisza zero rozmowy na ten temat. coraz to bardziej wydaje mi sie ze mu odpowiada ta sytuacja..przeciez jakby tesknil za nami i nas kocha to chyba troche czasu moglby u mnie pomieszkac a on stawia warunek ze absolutnie u mnie nie zamieszka, jedynie moze w tym mieszkaniu. i ja sie musze dostosowac. a poza tym jak mlodemu ojcu moze odpowiadac odwiedzanie dziecka na 2h.. juz tyle stracil z jego wychowania, a ja jestem jak samotna matka...

Moim zdaniem powinnaś sprawę postawić jasno: żyjemy razem albo rozwód.
Mój brat ma żonę, która też ma nieodciętą pępowinę z rodzicami. Mieszkali u jej rodziców trzy lata, aż pokłócił się z teściem i wrócił mieszkać do naszych rodziców. Żona z dzieckiem została mieszkać u swoich. On szuka mieszkania - intensywnie dopiero od pół roku, bo wcześniej nie zarabiał tyle, by mieć na wynajem i utrzymanie rodziny (żona nie pracuje, chociaż dziecko już w wieku przedszkolnym). Jej żadne mieszkanie nie pasuje, więc na zmianę sytuacji nie ma żadnych widoków, ot takie papierowe małżeństwo.
Ile czasu już minęło od momentu gdy mój brat się wyprowadził i mieszkają osobno? Ponad trzy i pół roku.
Twój 31-letni mąż żyjący pod parasolem ochronnym mamusi to duże dziecko, a nie partner, z którym można stworzyć rodzinę.

Widują się raz na tydzień w weekendy, z rodzicami za ścianą, więc jakie to małżeństwo można sobie wyobrazić Mój brat dużo pracuje, więc dziecko wychowuje się z weekendowym tatusiem i nadskakującymi dziadkami.
Zresztą nawet nie bywa u nich na wigilii, więc jak tu mówić o rodzinie?
Mój brat jest naiwny i pozwala się finansowo wykorzystywać swojej wygodnej żonce. Twój mąż z Tobą pewnie będzie robić to samo (nie finansowo, ale wykorzysta Cię do wychowywania jego dziecka, podczas gdy on wygodnie sobie siedzi u mamy).
Masz 23 lata, całe życie przed sobą, więc nie rozumiem, dlaczego chcesz tkwić w niby-małżeństwie z facetem, którego Twoja wyprowadzka nie rusza, bo bardziej interesują go gry na PS. Przeciętny 25-latek ma więcej dojrzałości emocjonalnej.

Rozumiem, ale czy Twoje dziecko w tej chwili ma pełną rodzinę? I jakie są widoki na przyszłość? Rodzina powinna mieszkać razem, wspólny wyjazd na kilka dni niczego nie załatwi.
Moim zdaniem Twojemu mężowi jest wygodnie, bo nie musi znosić niedogodności związanych z niemowlakiem w domu. Może chce przeczekać aż dziecko będzie większe i wtedy... nie wiem... namówić cię, żebyś znów mieszkała z nim u rodziców? Ale czy z człowiekiem, który w ten sposób rozwiązuje niedogodności da się w ogóle żyć?

Tak, powinien

Nie warto

Nie jest to normalne. Może seks go w ogóle mało interesuje, a może poszuka sobie kogoś na boku, o ile już nie ma.

Sama widzisz, że mężowi na Tobie nie zależy, wyżej ceni wygodne życie. Ty chyba też nie jesteś jakoś bardzo zakochana skoro piszesz, że chcesz to ratować "dla dziecka". Rozumiem, bo z Twoich postów wynika, że facet jest wygodnickim kolesiem, któremu ktoś musi usługiwać - Ty albo mama - i on o Ciebie ani o Wasz związek nie dba.
Zastanów się, czego Ty chcesz - jak rozumiem, nie chcesz mieszkać u jego rodziców. Więc co dalej: chcesz mieszkać u swoich czy usamodzielnić się w mieszkaniu o babci? Jak to drugie to tak zrób, układaj sobie życie nie oglądając się na nieogarniętego małżonka. Nie uzależniaj się od jego decyzji. Może - jak typowy facet - gdy zauważy, że Ty na niego nie czekasz, ale podejmujesz sama decyzje i układasz sobie życie, coś go tknie i nagle mu zacznie zależeć. Historia zna mnóstwo takich przypadków.
A może Ty szybko zauważysz, że taka namiastka mężczyzny nie jest Tobie ani Twojemu dziecku do niczego potrzebna i sama go kopniesz, choćby nawet chciał wrócić. Masz do tego prawo, po tym jak on Ciebie traktuje. Ty i Wasze dziecko nie jesteście dla niego najważniejsi, jesteście dodatkiem do jego życia, i to chyba gdzieś na dalekim miejscu.
Aha, i jeśli jeszcze tego nie zrobiłaś ustal z nim ile miesięcznie ma dawać na dziecko.

jak mnie dzisiaj poinformowal zarezerwowal nam przyszly tydzien w Nosalowym boteraz wielce chce ratowac malzenstwo.zobaczymy na tym wyjezdzie czy potrafimy jeszcze ze soba normalnie gadac bo do tej pory kazdy ma do drugiego pretensje.. jesli nie to chyba nie ma nawet sensu z nim isc mieszkac w tym mieszkaniu tylko to skonczyc..no wlasnie on chyba na wszystko patrzy przez pryzmat rodzicow co oni mowia to swiete. zero wlasnego zdania...

Polemizowałabym na ten temat.

Orange1110 - z takim nastawieniem jak Twoje, to na pewno się uda.

hej
wrocilismy z tego wyjazdu do Zakopanego... i w sumie nie wiem co myśleć i robic..Mąż synem.sie super zajmowal i zlego slowa nie powiem. Wstawal w nocy do niego, przebieral, nosil na rekach i usypial. Czego nie wiedzial to mu tlumaczylam bo skad mial wiedziec, ale potem dawal rade...Gorzej sytuacja wyglada z nami.. Chcial tam jechac "na spokojnie to wyjasnic" ale gdy ja zaczynalam rozmowe on.milczal ani raz nie zaczal on rozmowy na ten temat. przeprosil tylko ze nie poszedl za nami tylko zostal u rodzicow, ale to tez bylo  wymuszone . zamiast pogadac czy wgl idziemy mieszkac na ten blok to dopiero gdy juz podwiozl mnie do domu pod drzwiami zapytal kiedy tam idziemy i czy wgl... na odczepne tak jakby tam niw bylo kiedy o tym.pogadac... on wgl nie ma potrzebt rozmowy o tym wszystkim co sie wydarzylo no a sporo tego bylo... w dodatku chce wziac malego na odwiedziny do swoich rodzicow ale ja nie moge mu dac malego bo karmie piersia a ja sie do tesciow nie wybieram po tym co od nich uslyszalam... to moj maz stwierdzil ze aby bylo sprawiedliwie jesli zemieszkamy razem to ja malego tez nie bede brala fo moich rodzicow tylko on z nim zostanie... a jak maly zacznie juz jesc tez inne rzeczy co on bedzie go bral samwgo do tesciow to wtedy ja tez bede mogla go brac do moich... co to wgl za zasady ludzie zloci...chore... znowu bedzie wyliczanie kto ile widzial wnuka... jest sens byc z takim czlowiekiem z ktorym nie idzie nic wyjasniac tylko wszystko jest wymuszone...

bardzo prosze o opinie, porady...