Potrzebuje rady, trochę to wszystko już mnie boli - Netkobiety.pl

Ja na Twoim miejscu bardzo poważnie bym się zastanowiła.Masz klarowną sytuację,pracę i chcesz się dalej rozwijać.A on,jak sama mówisz raz pracę ma,raz nie.Rzucić wszystko i jechać w niepewne?A jak coś pójdzie nie tak?Moim zdaniem,to trochę nie fair,że wymaga tego od Ciebie.Bezpieczniej byłoby gdyby wyjechał sam,przynajmniej na dwa trzy miesiące,żebyś zobaczyła jak sobie "radzi"...wtedy można byłoby podjąć jakieś kroki.Ale rezygnacja ze wszystkiego tutaj,no nie wiem?

Jest tyle lat ze mna wiele razy mi udowodnil ze mnie kocha. Dobrze mi z nim. Choc, charakter nie jest najlatwiejszy.... Tylko juz czasem mysle o co chodzi dlaczego jeszcze nie jestem jego narzeczona? Kiedys zapytalam juz wprost: odpowiedzial ze chce i to zrobi ale musi najpierw poukladac sprawy z praca. Nie dziwie sie, ze jest humorzasty bo z ta praca ma masakre a ma 30 lat:/ a wczoraj po prostu wyszedl a mogl spedzic caly week ze mna i do tego milczy... Nie dawno bylismy na wakacjach i skonczylo sie  nie tak jak powinno ( mimo ze mamy ustalone zasady) to zrobil wbrew w efekcie balam sie czy nie jestem w ciazy. A uslyszalm. Ze jest pewien mnie i chce byc ze mna dlatego nie panikuje gdybym byla w ciazy. Niby chce kocha ale w czynach tego nie widac... Ciagle jestem dziewczyna, tylko i do tego jeszcze wczoraj wyszedl i milczy. Super

Wybieram podyplomowe zaocznie. Lic mam. A,z mgr zrezygnowalam bo chce jechac w czerwcu za granice

ludzie często odgrywają między sobą różne gry, celem jest osiągniecie swojej korzyści, nie podejmuj tego scenariusza, jeżeli ktoś nie dorósł to albo sam to zrozumie albo nic z tego nie będzie

uważam że jeżeli dalej masz chęć rozwoju to osoba która ma być potencjalnym partnerem na dalszą przyszłość powinna to docenić i wspierać, jesteście jeszcze młodzi, czas na wyjazd (jeżeli nie będzie innej opcji) jeszcze się znajdzie, jeżeli nie umie tego uszanować to nie bój się zmian, poboli kilka miesięcy bo to jest biochemia naszego organizmu, potem odżyjesz i znajdziesz kogoś kto zamiast barier i wymagań będzie wspierał, uwierz.

To wszystko jest cięzke....
Ja niby pracuje ale ta praca to tylko taka zaczepka ( finansowo i zawodowo to nie jest to co bym chciała), tymbardziej ze mieszkam osobno. Sama się utrzymuje sama o wszystko dbam. I tak jest od kilku lat.. W miedzyczasie studiowałam i je skonczylam.
Poznaliśmy się za granicą ( ja bylam tam chwile). A on poznał mnie i wrócil po 2 latach tam pobytu.. I tak czekal az skoncze studia. I skonczylam.
I od kąd jest w Pl w sumie 3 lata w ogole mu się nie układa z praca. Jak juz sie coś uda to jest bez przyszłości i tak co chwile...
Ani ja ani on z swoich prac nie jesteśmy zadowoleni ani nie możemy pomyślec o wspólnej przyszlości.
Ja wynajmuje on mieszka w domu....
Dlatego, podjął decyzje abyśmy wyjechali bo tutaj nie uda nam się, razem ogarnąc sie.
I ja też myśle ze to dobra decyzja, bo też chce wyjechac i chce razem z nim zamieszkać, razem budować naszą przyszłośc.
Ale chce do tego sie przygotowac. Dałam sobie jeszcze ten czas do czerwca (aby pozamykac, wszystkie swoje sprawy, dobrze się przygotować)....
On teraz stracil prace
I jest zamkniety w sobie, jest osoba która trzyma w sobie wszystko.
Wiem ze ma juz tego dośc, ale kurcze niech troszkę mnie zrozumie.
Nie wiem co zrobić
A już mam dość tej ,,nieprzyjemniej konfrontacji słownej" miedzy nami

Dostałam z jego strony ultimatum : Albo jadę z nim albo koniec
Świetnie, 5 lat.
Milcze i jestem wściekła na niego a z drugiej strony tak mi brakuje....

Nie wiem co robic:(

Czy to naprawde koniec? Co robic dalej
Prosze o rady

Przecież do czerwca to jeszcze prawie cały rok. Co ty chcesz przez rok "zamykać"? Pracę macie albo jakąś gównianą albo nie macie. Na co czekać?

Odzywam sie zle nie odzywam zle. Nie powiedziałam ze nigdy nie pojade ale musimy sie przygotowac. Zaproponował aby sam pojechal i ze za 2 miesiace przyjade to nie... Chce w czerwcu jechac razem nie. Woli zerwac niz dojsc do kompromisu. Nic tam nie mamy załatwione troche w ciemno jechac chce... Owszem bylismy kiedys tam ale chcacy jechac to musimy to zorganizowac.
I jeszcze mi mówi ze to JA Nie chce z nim byc, bo nie chce nic zmienic razem. I mysle tylko o sobie...

5 lat razem ciągle razem wszystko razem...
I nagle boom - CZESC.
Co mam robić?

powinien się liczyc z Twoim zdaniem a nie stawiac CI ultimatum, ze albo tak albo tak...
tez mogłabyś mu powiedzieć ''albo jest tak jak ja chce albo koniec'' i co?
ja bym mu napisała: ''skoro nie możemy się dogadać a ja nie będę robic to co ty chcesz wiec niech będzie koniec'' chłopak sam nie wie co chce, manipulant

w ogole ale to w ogole go nie rozumiem.
Naprawde!

Postawił mi ten warunek ja wczesniej pisałam. Zeszły tydzien mało co do mnie odzywał sie..
Jak juz to tylko ,,ze nie jest ze mna".
Zadzwoniłam w piątek aby przyjechał porozmawiać - oczywiscie nie.
Zjawił sie w sobote...
Posiedział pare h i pojechal wychodzać mówił porozmawiamy jutro.
Owszem, zadzwonil ale dalej ta sama gadka ze ,,mam podjac decyzje jak nie to koniec"
A w sobote zblizylismy sie do siebie....
Juz przeszło to moją granice cierpliwosci w niedziele i mu napisalam ,,ze jak chce konca bedzie go mial. Mogl ze mna spedzic week ale pojechal"
Wiec, w niedziele oczywiscie napisal samym wieczorem takiego sms,, Dopoki nie uzgodnimy tego o co sie klocimy to tak bedzie" domyslam sie ze o to ze nie bedziemy razem.
Nic nie odpisal bo juz nie mam sił....

To dzisiaj mnie zaatakowal sms ,, ,, skoro tak planujesz nasz przyszlosc nas nie ma" i za chwile kolejny sms ,, i juz mnie to nei obhodzi ze nawet nie odpisujesz bo to pokazuje jak Ci wlasnie zalezy"
Nie odpisalam bo nie wiem o co mu chodzi....
ON chce byc ze mna czy nie chce...
Po co ta cała ,,gra"...

jakieś rady?

Ale jak mam z nim porozmawiać jak on odzywa się tylko przez sms...
Jak juz napisze to tylko treść ,, widzę że Ci to wszystko odpowiada" A skąd on to wie, bo co że nie odzywam się a ja nie odzywam się bo chce mu dać coś do zrozumienia..
Czytam tego typu jak juz napisze sms : Widzę ze odpowiada Ci to wszystko, albo to Ty mnie oszukałaś bo nie tak miało byc, albo juz mnie nie obchodzi że nie odzywasz sie bo widać jak Ci zalezalo"
Dobrze wie ze w zyicu bym go w takiej sytuacji pod murem nie postawiła ani nie zrezygnowała.
Dalam mu wyjścia :
Aby jechal sam na chwile zobaczył jak jest po np.2 miesiacach zwolnie sie i pojade...
Albo w tym czerwcu . Zadne wyjscie mu nie odpowiada. A on naprawde nie ma nic do stracenia bo teraz nie pracuje...
A ja musze sie zwolnic z pracy gdzie pracuje 3 rok....
Chcialam dorobic sobie podyplomowe, musze zrezygnowac z mieszkania (wynajmu).
Czemu on tego nie rozumei>
Postawil mnie pod murem i jesli nie to na razie

Mogłabyś mi to wyjaśnić?

Ale po co tak grać?
Nie chcesz rozstania, więc porozmawiajcie.
Nie przez SMS-y - bo one nie służą do rozmowy.

Drąże temat- w czym Go oszukałaś?

Kita,
Piszesz strasznie chaotycznie, generalnie jest taka zasada, że nie pisze się post pod postem tylko jest opcja "edytuj".
Wracając do tematu. Nie uważasz, że to nie on ma to 'rozwiązać normalnie" tylko WY musicie się wspólnie zastanowić co robić? A to jest tak: jedno wykrzyczało, że chce już, drugie wykrzyczało że za rok i koniec. Foch z obu stron. O ile rozumiem, że możecie się posprzeczać, to o tyle nie rozumiem Waszego wspólnego zaparcia się jak kozy. On się czuje oszukany, bo wrócił tu dla Ciebie a Ty mu obiecałaś, że PO STUDIACH wrócicie za granicę (dla niego po studiach już minęło..) do tego facet siedzi bez roboty, więc pewnie czuje się jak niedorajda. Z drugiej strony rozumiem także Ciebie - jesteś na niego zła i rozczarowana, bo potrzebujesz więcej czasu. Ale o tym trzeba mu spokojnie POWIEDZIEĆ, a nie napisać. Powiedzieć o swoich odczuciach, obawach, lękach.. Potem mu powiedzieć żeby spokojnie to przemyślał i np. za dwa dni wrócicie do rozmowy. A Wy tak na zmianę się szantażujecie.. jak dla mnie to dzieciarnia Autorko. I nie oświadczy się dopóki nie będzie miał Ci czego zaoferować - faceci tak mają po prostu. To żeby on tam pierwszy pojechał i ogarnął mieszkanie chociażby to dobry pomysł, tylko że trzeba mu to spokojnie wytłumaczyć, powiedzieć że jako mężczyzna będzie miał pole do popisu, przetrze szlaki a za dwa miesiące np. będzie Cię już miał tylko dla siebie. Komunikacja - jasna to podstawa..

Dzisiaj mial urodziny, oczywiście zrobiłam mu taki filmik aby mu było miło wysłalam na maila. Odpisał ze mu tego nie odczytuje ale tak juz nie interesuje go tresc...
I nie odpisałam mu na wiadomosc to mi napisał nie odpisuj jak chcesz, zreszta mnie juz to nie interesuje.
Napisałam mu ze ,, bardzo mi jest zle bez niego i bardzo go kocham i ze nie potrafie o nim zapomniec", i chce sie pogodzic. I napisałam ze zrezygnuje z pracy i pojade i zebysmy sie spotkali i to przemyslal.
To odpisał ,, Nie nie bede czegos ciągnal co nie ma wspolnej wizji po 5 latach, wiecej juz nie odpisuje. Narazie"

zabolało...
Myslalam ze po tygodniu kontaktu cos zrozumie i przemysli i porozmawia

Jak by normalnie ze mna rozmawiał to wszystko bym mu wytłumaczyła ....
A on tylko przez sms ,, albo jedziesz albo na razie"
Wczoraj zadzwoniłam napisałam do niego ....
To tylko ciągle albo nie odpisał albo ze wszystko wiem i go nic nie interesuje...
Niech mi przedstawi wyjscie, jak by miało to wygladac, plan.
A on sam nie wie tylko rzucił ,,jedziemy"

PO tygodniu nie rozmawiania mógł troszkę choć przemyslec, a on ciągle ,, tylko NARAZIE"
Zaczynam powoli wątpić że on wróci ...
Po prostu mnie zostawił po 5 latach

Jak ja mam do niego jechac, kiedys tak zrobiłam jak sie pokłocilismy i był efeket jaki był.
Nie był tym zadowolony i skonczyło sie tak ze powiedzial mi ze wszystko jest jasne

to co ja mam zrobić jak na kazdy moj odzew to nie
On zerwał bez sensu

nie zaczełam zamykać bo nic nie mówił o wyjezdzie, czasem wspomniał ale mowil ze jeszcze spróbuje w polsce...
Nagle gdy stracił prace to on jedzie, to jak miałam sie przygotować.
JA go kocham i nie chce się rozstawać, przecież mozna znalezc wyjscie i sie dogadac.
Jak mam jechac jak on sam nie wie gdzie i nie zna szczegołow.
Tam moze tez mu cos nie bedzie odpowiadało bo zerwie, nawet nie jestesmy zareczeni...
A dobrze wie jak mi strasznie zalezy

Decyzja o wyjezdzie na dłuzej to poważna decyzja to nie decyzja którą mam podjąć pod rygorem ,,rozstania" Oczywiście chce jechać , ale jak mam jechać w ciemno. Rzucic wszystko i jechac . Tutaj mam prace, wynajmuje mieszkanie. Po zatym ja nie mam tak jak on ze jak nie wyjdzie ,,wroce do domu" bo nie mam takiej opcji i on dobrze wie jak to wygląda. Żaden argument go nie przekonuje. Jakos tydzien przed tą kłotnia zabrał mnie na wakacje było super i nagle
,, na razie". Mówiłam mu abyśmy ta sytuacje razem rozwiązali, razem poszukali wyjścia a jemu każda moja propozycja nie odpowiada.
On nie ma nic do stracenia i mieszka w domu, to jak nie wyjdzie to coż mu szkodzi...
Ok chce razem zaczac życie ale teraz go nie interesuje bo nie spodobała mu sie moja decyzja?
Kompletnie nie bierze tego co ja mówie....
Tyle razy mi mówil ze nigdy nie zostawi mnie, ze nie chce sie kłocic, ze bedzie ze mna zawsze...
I co?
Mówiłam  mu zeby pojechał na chwile sam i ja przyjade zwolnie sie . ALe nie bo twierdzi ze nie przyjade.

myślę, że nie nam tu dyskutować nad rangą argumentów Autorki i jej chłopka/ partnera, gdyż każdy ma tzw swoja rację. Zastanawia mnie cały czas jakość ich związku - 5 letniego związku !! Sa 5 lat i kłócą się nie przyjmując konstruktywnie swoich opinii i ślą sms-y o dziwnej dla mnie treści zważywszy ,że chcą być i planować przyszłość razem. Albo jest tu drugie dno, albo to dziecinada i szarpanie się o łopatkę w piaskownicy ( klasyczna próba sił). Cokolwiek zadecydują i tak jakoś nie rokuję świetlanej przyszłości związkowi, który przy poważnej próbie bazuje na uporze, często dziecinnych przepychankach słownych a nie negocjacji, argumentach, rozsądku, chęci zrozumienia drugiej/ bliskiej osoby,  A ŻYCIE TO JEST BAJKA

Pomijając to, że w wieki 30 lat człowiek powinien być ogarnięty zawodowo, on w ogóle o tobie nie myśli. Powiedziałaś, że chcesz jechać, ale za rok. Co to jest rok? Chcesz się rozwijać powinien cię w tym wspierać. A ultimatum dobrze o nim nie mówi. Ma być tak jak on chce, albo wcale. Coś mi się wydaje, że z jego strony to nie jest prawdziwe uczucie. Ludzie latami żyją na odległość jak jest uczucie, a on kilka miesięcy nie może? Nie szanuje cię. Nie rozumiem też dlaczego takie rozmowy przez smsy prowadzicie. Wydaje mi się, że z tego już nic nie będzie.

Czyli dla Ciebie Kita udany związek to taki gdzie jest "po Twojemu", gdzie wszystko wiesz a on nie ma nawet szansy Cię oszukać i gdzie sami nie możecie wyjść tylko musicie wszystko razem robić/ wszędzie razem wychodzić? Hm no cóż moja definicja udanego związku jest inna. A w czym ten pech do pracy się przejawia? Bo ciężko mi uwierzyć w to, że przez 5 lat ktoś nie jest w stanie znaleźć stałej pracy, lepszej czy gorszej, ale jednak stałej.. Raczej z obserwacji i jak słucham innych to wolą nic nie robić niż "harować codziennie za 1500". Hm ja wolę jednak harować dzień w dzień za 1500 i być samodzielna, niż mieć 30 lat i siedzieć u rodziców. Jesteście dorośli - dawno mogliście ze sobą zamieszkać czy wziąć ślub jeśli byście tego chcieli.

Kochana doskonale rozumiem twój problem. Jak ludzie( dwoje ludzi), gdzie mają za sobą długoletni związek się nie rozumieją i idą w dwóch różnych kierunkach, mają inne cele obydwoje. To bardzo ciężka sytuacja, tym bardziej,że nie liczy się z Twoimi potrzebami i zrywa jak nie robisz tak jak on chce. Mój związek też się właśnie rozleciał(byliśmy ponad 4 lata). Byłam 6 miesięcy w IE, ale jak wróciłam zerwał ze mną. Powiedział,że problemy nas przerosoły i że mój wyjazd dużo zmienił. Ja uważam,że jak się prawdziwie kocha to nic się nie zmienia. Kochana zależy jak bardzo go kochasz, ale uważam,że warto jest pomyśleć o sobie. Ja wróciłam z IE dla faceta, a on ze mną zerwał. Kochana jak twoim marzeniem są studia to studiuj. Ciężko radzić, gdy samemu ma się mętlik, ale jeśli masz wątpliwości, co do niego to się zastanów, czego Ty chcesz. Uważam z własnego doświadczenia,że ludzie muszą iść w jednym kierunku, jeśli zmierzają w innym i nie szanują swoich potrzeb to związek prędzej, czy później się rozleci. Trzymaj się cieplutko

Co za dziwaczny "argument" - on też się chce rozwijać, więc ona powinna go wspierać. I jest pat.

Żyję z moim chłopakiem na odległość, ponieważ oboje jesteśmy ambitnymi osobami i rozwijamy się w swoich zawodach i edukacji. Jest bardzo ciężko, ale wspieramy się, bo każde z nas chce, aby drugie było szczęśliwe i spełnione zawodowo. Nigdy nie pomyślałabym, aby mu zabronić wyjazdów czy abym ja rzuciła swój rozwój. Dlaczego? Bo chcę, aby był szczęśliwy i spełniony. On też tego dla mnie chce.

A czy ona mu zabrania jechać? Nie. Powiedziała, że może jechać, a ona dojedzie jak zrobi podyplomówkę. A on ją szantażuje.

Myślę bardzo poważnie o moim związku, ale wychodzę z założenia, że własny rozwój jest na pierwszym miejscu. Są dwie opcje:
- jeżeli okaże się, że nie wyjdzie mi z chłopakiem, to będę się cieszyła, że nie rzuciłam studiów i pracy, bo tak zostałabym bez niczego
- jeżeli nam wyjdzie, to oboje będziemy się cieszyć, że się przemęczyliśmy, a teraz ja jestem szczęśliwsza, spełniona i więcej będę dokładała do domowego budżetu.

Moim zdaniem nie powinnaś się zgadzać na zmuszanie do wyjazdu. Porozmawiajcie twarzą w twarz, że myślisz o was poważnie, chcesz z nim być, ale chcesz się też rozwijać i jest to dla ciebie ważne, aby zrobić te studia. To tylko rok. Potem przecież chcesz do niego jechać. W związku nie powinno się szantażować. Trzeba się szanować. Poza tym decyzja o rozstaniu powinna być poważna, a nie, że on sobie to rzuca, a i tak się z tobą kontaktuje i daje do zrozumienia, że to nie jest koniec. Rok na odległość wytrzymacie, jeżeli oboje będziecie przypominać sobie nawzajem o uczuciu.

Jak dla mnie to on cię nie szanuje. Nawet przyjechać pogadać nie może...

Nie możesz się tak dawać traktować. W związku trzeba chodzić na kompromisy. Będzie potem chciał mieć np. dziecko. Powie, że tu i teraz. Ty będziesz chciała, ale za rok to on cię rzuci, aby wymusić tak jak on chce?