jak zapomnieć - Netkobiety.pl

Oczywiście że Cię kochał, inaczej nie byłby z Tobą tyle czasu. Po prostu to ten typ któremu szybko przechodzi i wciąż zakochuje się w kimś nowym. Nie ma w tym żadnej Twojej winy, to sprawa jego osobowości.

4 miesiące to bardzo krótko. Nie wiem dlaczego sądzisz że to "tyle czasu".
"Niektóre złamane serca się nie zrastają" - pierwsze słyszę. Nie znałam ani nie słyszałam jeszcze o osobie której by w końcu nie przeszło. Chyba tylko w filmach romantycznych jest inaczej.

To co teraz przechodzisz jest zupełnie normalne. Nawet to że go prosisz i się poniżasz jest normalne. To, że boisz się że nigdy Ci nie przejdzie, a także to że czujesz się jak śmieć - też.
Po prostu pozwól by upłynął czas. Nie ma żadnej innej metody na złamane serce. Po prostu czekać.  Postaraj się przy tym jednak powalczyć z pokusami i przestać do niego pisać. Sama widzisz, że spróbowałaś wszystkiego, a on nie chce. Masz czyste sumienie - dawałaś mu szanse. Nic więcej nie możesz zrobić.
Płacz, rozpaczaj, tęsknij - zrób wszystko czego ta żałoba od Ciebie wymaga. A po jakimś czasie sama zobaczysz że z dnia na dzień jest coraz lepiej.

Nie wiem czy można moje przykłady podciągnąć pod niezagojone serce ale moja była nigdy się nie odkochała do swojego ek 2 lata, 3 miesiące temu mnie rzuciła i wróciła do niego
Drugi przykład to mój znajomy, 2 albo 3 lata po rozstaniu a on wciąż się nie wyleczył z tej miłości.

Jadzka123 - bardzo  chętnie, napisz, będzie mi miło.

Jedno, co ciężko mi jeszcze pojąć, to to, że on żyje jakby nic się nie stało - bawi się, imprezuje, śmieje, jest szczęśliwy. Nie życzę mu źle, nie umiem, ale nie mogę zrozumieć jak może gdy tak bardzo mnie skrzywdził, jak może się cieszyć życiem, kiedy ja najchętniej bym z nim skończyła?

Jestem może nieco zbyt wrażliwa, przejmuję się wieloma rzeczami ale to dla mnie niepojęte. Zrujnować komuś życie i nie mieć wyrzutów sumienia, żyć jak gdyby nigdy nic.

No właśnie z tym mam problem. Próbuję, powtarzam sobie często, że na mnie nie zasługuje i jestem wartościową osobą a on będzie żałował. Ale to gadanie. Bo tak nie czuję, mimo, że to powtarzam. I  kompletnie nie wiem jak to zmienić.

Robię rzeczy, które lubię, małe przyjemności, ćwiczę, schudłam już sporo, nawet ja pierwsza zagadałam do obcego faceta. Ale tak naprawdę nie mam ochoty wychodzić do ludzi, bo to mnie nuży, nigdy nie byłam zbyt rozrywkową osobą. Tak naprawdę jedyną osobą, z którą chciałabym porozmawiać jest on - i koło się zamyka.

Dark.wings to jest mój e-mail AgnieszkaPier@wp.pl

dark.wings jestem dokładnie na tym samym etapie co ty, powtarzam sobie dziennie że nie był mnie wart, że zasługuje na kogoś lepszego niż on, ale nie czuję że jestem wewnętrzne przekonana do tych słów. Były zdeptał poczucie mojej wartości :-/
A ciągle zmuszanie się do wyjścia chwilami mnie już męczy

Najgorsze jest ze obwinia mnie,ze to przezemnie znalazl nowa milosc ,ze ja jestem winna wszystkiemu ,nie umiem z tym zyc

doskonale Cię rozumiem bo sama przeszłam podobną historię, od mojego ostatniego rozstania minęło dopiero 2 dni, więc sprawa jest bardzo świeża. Popełniałam przez ostatni rok wiele błędów i wiem jedno, nie pisz do niego, nie błagaj, wiem, że to trudne ale nie masz innego wyjścia. Jeśli sam zda sobie sprawę, że źle postąpił to będzie wiedział jak Cię znaleźć. Twoje prośby błagania nic nie dadzą. On sam musi zrozumieć czego tak naprawdę chce i sam dla siebie musi się zmienić, jeśli tego nie zrobi to znaczy, że nie jest dla Ciebie. Staraj się odciąć od niego, wyznacz sobie cele i do nich dąż. Czas naprawdę działa cuda i będzie lepiej. Być może za jakiś czas zrozumiesz, że nie jest i nie był Ciebie wart.

Przechodziłam przez to samo około 2,5 roku temu. Rozumiem dokładnie te uczucia, o których piszesz. Zajęło mi ponad pół roku, żeby dojśc do siebie, też próbowałam się  z nim kontaktowac itd., ale przeszło. Teraz nawet spotykamy się u wspólnych znajomych, On z kolejnymi dziewczynami, a ja nie czuję już tego. Wtedy podczas tego rozstania byłam sama, dlatego tak cierpiałam, wszystko ukrywałam. Teraz przechodzę kolejne rozstanie i wiem, że bardzo pomagają rozmowy, chocby takie mailowe, jak opiszesz komuś, jak się czujesz, co Cię boli. Zajmiesz wtedy swoje myśli, skierujesz je w inną stronę. Jeśli chcesz możesz do mnie też napisac, opisac co się u Ciebie dzieje, wyrzucic żale. Osoba z zewnątrz łatwiej wytknie wady Twojego ex i zwróci Ci uwagę, że to Ty byłaś bardziej wartościowa i jesteś.

Najważniejsze, żebyś nie obserwowała, co On teraz robi, jak sobie radzi, to Cię wpędza tylko w większy dołek. Wyrzuc go na fb, usuń numer telefonu i skasuj miłosne smsy i, nie wracaj do tego. Wierz mi, jeśli będzie chciał do Ciebie wrócic, to sam Cię znajdzie, Tobie kontakt do niego nie jest już potrzebny.

Wszystkie osoby tu piszące mają rację, zajmij czymś swoje myśli i ciało, biegaj, uprawiaj jakiś sport. Niekoniecznie ze znajomymi, bo ja wiem, że w takich momentach unika się ludzi.

Za mną dopiero pierwszy tydzień od rozstania, też mam myśli może by napisac i sprawdzic jak się ma. Ale nie, nie będę pisac, zranił mnie jak nikt inny i za dużo czasu mu już poświęciłam, teraz czas dla mnie i dla CIebie też dark. wings Powodzenia

Dziękuję wszystkim za słowa wsparcia gdy chcę napisać kolejny raz, czytam od nowa posty i na razie wytrzymuję.
Kiedyś myślałam, że ze wszystkim poradzę sobie sama. Jak widać nie wyszło.
Żałuję też, że moje przyjaciółki tak naprawdę nie rozumieją, nie mogę im się zwierzać, bo uważają, że mam zapomnieć i sama się nakręcam tylko ;/ i tyle.

To co wszystko piszecie, mimo, że w teorii to wiem (a mimo wiedzy i tak robię coś przeciwnego) to jednak trochę pomaga. Najgorsze chyba jest to poczucie, że nic sobą nie reprezentuję. No bo skoro przez 6 lat mnie nie kochał jak twierdzi, to może po prostu nie jestem warta miłości? Boję się być zawsze sama, ale jednocześnie nie chcę być z kimś, byle być, chcę jego, mimo, że nie powinnam.

Naprawdę, dziękuję za okazane wsparcie, od obcych osób można go doświadczyć bardziej niż od znajomych (okazało się, że "nasi" znajomi jak sądziłam okazali się jego znajomymi, nikt nawet nie zapytał jak się trzymam, nie zagadał, zostałam sama).

Wielokrotnie zdarzy ci się nie wytrzymać. Zapewne nie raz napiszesz, być może zadzwonisz. Ale nie przejmuj się,kiedyś będzie takich ciężkich dni mniej.Kobiety, kktóre nie przeszły porzucenia nie zrozumiejá. Nie wiedzą jak to jest budzić  sie i zasypiac z myślą o nim , choć cholernie tego nie chcesz.
I blagam cie nie obwiniaj się! Jesteś wartościową kobieta a ten dupek ma poczucie winy więc zwalic na kogoś musi. Ja co chwilę dostaje SMS-y, że to moja wina!
I na początku się przejmowałam a teraz to olewam, bo po co przejmować się dzieciuchem! Mam dziecko które potrzebuje matki a nie tatusia, który nie wie co chce!
Zapamiętaj " ...z czasem poznasz kogoś wartościowego, bo byłe gowno można znaleźć na poczekaniu":)

Żal mi Was dziewczyny...żal mi ludzi,kobiet mężczyzn,którzy muszą się borykać z takim życiowym szambem,bo inaczej tego nazwać nie można.I nie dajcie sobie wmówić,że to Wasza wina.Niech idzie patałach tam gdzie mu dobrze.A Wy wstańcie z kolan i pokażcie skoorwielom klasę.

Naprawdę, jak czuć się coś wartym, skoro przez tyle lat nie zasłużyłam na jego miłość ? I skoro wszyscy znajomi mnie opuścili, wybierając jego?

Czasem, w takich chwilach jak teraz czuje, ze sobie nie poradze, nie chce bez niego zyc nie dam rady

Ależ oczywiście,że dasz radę.Musisz tylko chcieć,dla siebie, nie innych.Myślę sobie,że facet z którym byłaś był niedojrzały emocjonalnie,skoro skakał ciągle z kwiatka na kwiatek.Pomyśl teraz,że stałoby się to jak mielibyście dzieci.Wtedy, byłoby zapewne ciężej...
Jadzka123...ma rację...wyskocz gdzieś,zajmij się czymś,czytaj...rób bzdury,cokolwiek.Choć z autopsji wiem,jak to będzie wyglądało.Przyklejony uśmiech nr.2 i ciągła gadka,że wszystko jest w porządku.A z tyłu głowy myśli wwiercające się z siłą młota pneumatycznego.
Zacznij może od takiej terapii...przypomnij sobie i myśl o tym,jakie złe rzeczy były w Twoim związku,bo zwykle po rozstaniu człowiek pamięta tylko te dobre...
I dlatego trawa jest mniej zieleńsza a truskawki ze śmietaną nie smakują już tak jak kiedyś...z nim.
Pomyśl ile zrobił złego,jak płakałaś za każdym razem kiedy on postanowił się "zakochać"...
Pomyśl o tym w jakim świetle stawiał Ciebie,kiedy wracał?Ty go kochasz,a on nie był w stanie okazać Ci elementarnego szacunku...i nie mówię tu o szacunku tylko w odniesieniu do związku,ale jako człowieka.
Niech idzie,niech próbuje bawić się w dom...na takich glinianych fundamentach, nie zbuduje nic trwałego,to pozory.
Wiem,że to oklepany slogan,ale jak najbardziej prawdziwy...czas leczy rany.Daj go sobie...dla siebie.

Tak czytam Wasze historie i widze, ze kazda z Was sobie w koncu poradzila. A mimo to do glupiego umyslu nadal nie dociera, nie moge pojac jak mozna zyc, a moze nawet zapomniec o kims, kto jest dla ciebie najwazniejszy, dla ktorego zrobilabys wszystko, mimo, ze na to kompletnie nie zasluguje.
Oboje mamy teraz urlopy, bo planowalismy wspolne wakacje i on pojechal ze znajomymi... boje sie, ze kogos moze poznac, bedzie sie bawil

Jadzka123 napisalam do Ciebie na mejlu, nasze historie chyba rzeczywiscie sa bardzo podibne, moze razem bedzie nam lzej

Dark.wings napisałam do ciebie na e-mail

Dark.winks to nie jest tak, że my sobie poradzilysmy a ty tego nie możesz pojąć jak on mógł to zrobic?! Po prostu jest jeszcze za wcześnie dla ciebie. Ja jestem już na etapie, że wiem, że on jest inny, że myśli inaczej niż ja, że ma inne priorytety zyciowe itp itd, a ty jesteś na etapie: dlaczego?! jak on mógł, dlaczego mnie to spotkało?!...te wszystkie emocje są normalne i musisz je przejść. Niczego nie przyspieszysz.
Jest ciężko dziewczyny ale nie my pierwsze i nie ostatnie:( niestety. Mnie też szlag trafia, że jestem sama z dzieckiem a on sobie karierę robi, zarabia grubą kasę.
Na dodatek nadal mną manipuluje. Chciałby mnie mieć ale na swoich warunkach i w swoim czasie. A rodzina to chyba powinna być całodobowa. Chyba, że jak w tej reklamie: corciu chcę dziś wolne!? mam katar, boli mnie głowa:)...ech to zycie

Minął prawie rok, odkąd nie jesteśmy razem. Ostatnio próbowałam odnowić kontakt. Gadaliśmy, jednak nie tak jak kiedyś, był taki zimny, odległy. Dziś powiedział wprost, że nic z tego nie będzie Minął prawie rok a nie jest ani trochę lepiej. Każdy dzień to katorga. Wszyscy mówią, że przechodzi ale to nie przechodzi. Czemu to w ogóle nie przechodzi? Co robić ? Przez resztę życia ma tak boleć? Mam tak tęsknić? To boli tak, że przychodzą myśli, że lepiej już nie żyć (nie, nie zabiję się).

Szkoda, że swoje "źródło zasilania życiowego" nadal masz podłączone do ex i byłego związku. Zastanów się co daje ci takie życie przeszłością i dlaczego nie potrafisz się pogodzić z odrzuceniem i stratą. PS. Zaczął się nowy rok - nie przewegetuj go .

Dziewczyno powinnaś  przestać o nim myśleć a już nie rozmawiać. To , że go kochasz to jest zrozumiałe...
to są sprawy duchowe , ale twoja dusza jest nie spokojna dopuki nie przestaniesz myśleć. Ta nić w końcu  pęknie między nim.
Aby to się stało, powinnaś poznać kogoś innego. Nie jest łatwo.
U mnie mija 5 lat, i jedynie mnie ona szarpie, a ja mam dość takiej szarpaniny.
Jesteś szczęściarą, że on ci powiedział, że odchodzi, chodź nie wiem z jakiej przyczyny. Nie mniej wiesz, że  nie chciałbyć z tobą.
A u mnie, to nie jest zamknięte..... cały czas mnie trzyma a jej nie ma  fizycznie.

Jak byś poznała moją historię, to raczej byś się zdziwiała. A ona jeszcze nie została zakończona.
ALe w skrócie.
Moja dziewczyna wyjechała za granicę do pracy, pisała że jeste chora, itp. a tak naprawdę wyszła za mąż....
a mi ciągle pisze, że nie wyszła za mąż, a ja wiem dokładnie, że tak. Potwierdzone z prawidłowego źródła.
Trzyma mnie ciągle duchowo... ale za nim się dowiedziałem o jej małżeństwie, to mineło prawie 3 lata, ciągle do mnie pisząc, smsując, przysyłając prezenty itd... zapyałem się jej a ona jak wyżej.

Przez to ja nie mogę nikogo poznać... tak jak byś była w klatce a nie mogła z niej wyjść... Jest to nitka, która nie została denifitywnie przecięta, nie było rozmowy między nami fizycznie... oczywiście jest na to obejście ale to trwa bardzo długo... i nie należy do łatwych rozwiązań a zwłaszcza do przyjemnych...

jeszcze do Ciebie Paulo71 czemu zostawiasz decyzję tylko po jej stronie? skoro tak perfidnie z Tobą postąpiła, oszukała Cię?
Przecież Ty też możesz podjąć decyzję i zakończyć to. Nie musisz czekać i być nie wiem "kołem zapasowym" kimś kto jest zawsze dostępnym dla niej...