Zdradzony, zalamany maz - czy jest przed nami jakas przyszlosc? - Netkobiety.pl

Nawet gdybyś jej wybaczył dla dobra związku i chciał znów zacząć od nowa mógłbyś jej zaufać?
Niektórzy ludzie budują zaufanie do siebie latami...
Sądzisz że wystarczy kochać by wybaczyć i żyć dalej?
Zachodzić potem w głowę czy znów kogoś nie ma?
Poza tym... jeśli Cię zdradziła to nie dostaje wszystkiego od.... męża..?
Szuka się tego wtedy u kogoś innego..
Zastanowiłeś się dlaczego to zrobiła?
Poddała się chwili, emocjom?

Popieram serowy.krakers.
Zrobila z Ciebie rogacza.Ile jestescie po slubie ? Maci dzieci ? Jestes pewien, ze to jej jedyny wybryk ? Mozesz ja po tym bez obrzydzenia dotknac ?
Dlaczego to zrobila ? Zle Wam sie ukladalo ? Co masz na jej usprawiedliwienie ? Byles zimny, nie dawales jej czulosci, nie zaspokajales, ze szukala tego u innych ?

NetKobieto w niku to Twój rocznik?
Nóż mi się owtiera gdy w takich sytuacjach czytam przemądrzałe farmazony.
Przychodzi tu człowiek, w mega skrajnych emocjach, to bardzo delikatny moment i czyta:

"Poza tym... jeśli Cię zdradziła to nie dostaje wszystkiego od.... męża..?
Szuka się tego wtedy u kogoś innego.."

Tak, autorze to w 100% Twoja wina, potnij się, albo błagaj o przebaczenie i poprawę...........................
To był sarkazm. Teraz konkrety : Przykro mi człowieku, zawsze mi jest przykro kiedy skrajny egoizm "zabiera innym".

"Witam serdecznie. Po kilku dniach szukania pomocy wszedzie, postanowilem sprobowac i tutaj. Rece mi sie nadal trzesa i widze jak przez mgle , wiec przcinki w dziwnych miejscach i literowki pozostawcie prosze bez komentarzy."
---------------
To bardzo dobre miejsce, dobrze trafiłeś, wiedz to. Dużo mądrych, doświadczonych życiowo osób.
Jesteś teraz w szoku, to naturalna reakcja organizmu oraz psychiki. To pierwsze, najpotężniejsze emocje, dużo zeżrą z Ciebie, dobra wiadomość - przeżyjesz.
Zmuszaj się do jedzenia, nie pij alkoholu, nie ćpaj, tabletki nasenne na noc. Zacznij biegać i tak schudniesz.

"Nie dalej jak 3 dni temu dowiedzialem sie o romansie zony. Trwal on jakies 3-4 miesiace , z kolega z pracy. Spotykali sie na chwilowy seks , po czym kazde szlo w inna strone. Zona od poczatku zapowiadala mu ze mnie nie zostawi. "
---------------
Akcja pełna wyrachowania, brutalna. Nie ma tu TWOJEJ winy. Jeżeli to prawda, że tak zapowiedziała to być może znaczy to, że nie myśli o odejściu od Ciebie. Może być całkiem szczęśliwa, tylko się w głowie popier....
Sprawą ważniejszą jest co TY ZROBISZ. Bo wiedz, że to dopiero początek ZMIAN. Chcesz lub nie, nadejdą.
Kolejna dobra wiadomość - zawsze jest szansa, że dacie radę. Ale najpierw czas na rozpierduchę. Emocje wyrzucaj, bo Cię zajadą.

"Podobno po 2 lub 3 spotkaniach chciala sie z tego wycofac , jednak kolega nagral jeden stosunek telefonem i za pomoca tego nagrania ja szantazowal i chcial wiecej. Nie zebym w jaki kolwiek sposob probowal jej bronic , chce jak najbardziej rozjasnic sytuacje."
--------------
Wielce prawdopodobne, że to hehehe poronione kłamstwo. Ona się boi, panikuje, zrobi, wymyśli wszystko teraz.
Spokojnie, kiedyś zechcesz to sprawdzisz informację. Poza tym no i?
Do śmietnika z tym argumentem.

"Chialem odejsc , ale nie potrafie. Probuje walczyc , oboje rzekomo chcemy walczyc , placze , prosi , teraz wydzwania na wszystkich przerwach z pracy itp."
--------------
Zachowujesz się naturalnie, to jest szok, trauma. Nawet jak teraz nie odejdziesz, to wcale nie znaczy, że kiedyś tego nie robisz.
Z czasem zaakceptujesz sytuację i NOWĄ RZECZYWISTOŚĆ. Twoje życie, Twoje wybory, Twoje szczęście.
Teraz nie podejmuj decyzji, żadnych w skrajnych emocjach. Daj sobie czas.
Żona się wystraszyła, boi się. Boi się, że Cię straci. A jeśli jesteś w porządku gość, to ona już wie czego sie boi.

"oboje rzekomo chcemy walczyc"  -
--------------
jak niby ona chce walczyć i o co? Małżeństwa już nie ma. Możecie coś zbudować na nowo.
Zapytaj się szanownej małżonki jakie ma pomysły.

"Dowiedzialem sie 3 dni temu wiec tkwie w tej traumie , modle sie o sile dla nas 20 razy dziennie , i czekam na czyjas reakcje , madre slowo , lub zwykle nawizanie kontaktu z kim kolwiek , gdyz czuje sie osamotniony w tym co teraz czuje. Pozdrawiam"
--------------
Tak to trauma, ale dasz radę. Módl się jeśli pomaga, przede wszystkim o siłę dla siebie. Dzisiaj za Ciebie też się pomodlę.
To pisz, pisz. Niewiele podałeś szczegółow na temat Waszego życia, małżeństwa.

Pamiętaj - PRZEŻYJESZ TO. Będziesz się zmieniać, dużo pracy Cię czeka, teraz jednak ryjesz twarzą o asfalt.
Bądź cierpliwy.

Dla mnie bardzo prowdopodobna wersja jest to, ze byla szantazowana. Niemniej, ja bym sobie chyba z tym nie poradzil. Szantaz w tym przypadku to konsekwencje kroku, jaki Twoja zona zrobila. A przy takim kroku nalezy liczyc sie ze wszystkim. Dla jednego orgazmu ryzykowac zycie rodzinne?
Swoja droga - z samczego punktu widzenia - mozesz jak najbardziej brac pod uwage to, ze jak facet chcial wiecej (majac nagrania) to dostal. Nie wazne z jakich pobudek - najprawdopodobniej ze strachu. Ale dostal to, co chcial, tyle razy ile chcial i w to co chcial.
Sorry za brutalnosc.

Przede wszystkim dziekuje wszytski razem i kazdemu z osobna za reakcje i wlasna opinie. Wiem ze nie bylem precyzyjny , ale rece za bardza dygocza by moc spokojnie opowiadac jak o letnim biwaku. Ja mam 31 a ( nadal ) zona 30 lat. Staz mamy maly malzenski bo 2,5 roku ale oboje razem estesmy i tu uwaga 13 lat. Tak tak lata szkole , poczatki doroslosci , wszystko razem. Ta akcja z tym tajnym nagraniem to prawda, bo wiem kto to , pisalem do niego ze jezeli tego nie usunie to...( straszylem prokuratorem ) itp.Dzieci jeszcze nie mamy , ale strasznie Kocham zone , nawet teraz wpatruje w zegarek kiedy skonczy prace , kiedy da znac ze wraca. Co kilka chwil mala migawka w oczach ze moze jest gdzies z nim , ale sama powiedziala zebym kontrolowal ile mam ochote . Staram sie w to nie brnac bo sie naucze i skoncze w psychiatryku. Co do naszych relacji malzenskich to fakt ze widze w tej sprawie i swoja wine ( i to mnie dobija najbardziej). Bylem ciagle zajety i zapracowany , seks okazyjnie raz na 2 tygodnie to maks , malo rozmow i spedzania czasu we dwoje, jak juz byla chwila chcialem usiasc obejzec wiadomosci i odpoczac. Pisze wam wszystko jak jest i otwieram sie jak tylko moge , co jeszcze moze mnie spotkac. Zycie staje mi sie obojetne . Czekam na wasza analize bo ja odchodze od zmyslow....

Niewielu ludzi ma honor w tych czasach, a ten to niezły psychol Oo
Gruba sprawa.
Niestety, żona sama się wpakowała w niezłe maliny. Efekt motyla.

Proszę Quentin. Przeczytałem i od siebie dodam, że mam 31 lat, kobiete znam 13,5 roku
Ale u mnie są 2 bonusy, córeczki

Wiesz co moze jeszcze Cie spotkac?
Moze Cie spotkac to co mnie
Kiedy dowiedzialam sie o zdradzie to obudzily sie we mnie wszystkie uczucia, z taka sila, ze sama sie zdziwilam skad one sie wziely.
Bylam nagle najlepsza zona, dzika kochanka, szalona malolata, wszystko w jednym dla niego,
zdurnialam calkowicie,

myslalam, ze tak bardzo go nagle kocham,

ciagle o nim myslalam,
zamiast odpoczac i obejzec wiadomosci rozkladalam zdrade na wszystkie mozliwe mi sposoby, zeby tylko sobie ulzyc, albo jakos upiekszyc paskudna prawde.
Jak ja za nim szalalam, mozna pisac bez konca, a bylismy ze soba 20 lat.

W efekcie moj maz czul sie super, bo po jego zdradzie wchodzilam mu w tylak,
a ja czulam sie jak gowno,
no i stalo sie...
opadly emocje, przerobilam wszystko i zdalam sobie sprawe, ze nie chce takiego meza.
Nie chce zyc z facetem ktoremu nie moge juz ufac i ktory zrobil mi taka wielka krzywde.

Znienawidzilam go, nie moglam na niego patrzec...
a on jak idiota nie chcial sie odemnie odwalic, chociaz robilam wszystko, aby sie go pozbyc.

Qentin, nie rob nic narazie,
daj sobie czas aby wszystkie mysli i uczucia przeplynely przez Ciebie.
Teraz i tak nie wiesz czego chcesz.
Jestes w szoku. Przeczekaj to.

Qentin

Czy Ty chcesz się nas pytać co zrobić?

Jak się czujesz? Co myślałeś kiedyś na temat zdrady, co myślisz dziś? Czy oddzielasz seks od uczucia? Czy to co widzisz , widziałeś w swoim związku pokrywa się z Twoim wyobrażeniem o nim?

Nie odpowiadaj mi na forum odpowiedz sobie.

I jeszcze jedno ważne pytanie: Jak bardzo i do czego potrzebna Ci żona?Czy ona ma coś czego nie mają inne?
A Ty jak czujesz? Jak bardzo ważny jesteś w jej życiu? Ona się Tobą interesuje?

Przeżyjesz to wszystko z nią lub bez niej. Pytaj często czy ona chce i czego chce. A potem pytaj siebie czego Ty chcesz...

Dobrze, ze piszesz, pytasz, rozmawiasz.Lzej Ci bedzie.
Pozniej o ile to mozliwe, odsun to od siebie, daj sobie czas, nic nie rob pod wplywem impulsu.
Na koniec podejmij decyzje.

Dopiero teraz przeczytalam post Donny.
W calosci sie z tym zgadzam.
A na razie trzymaj sie mocno.I pamietaj, ze koniec jednego to poczatek drugiego.Moze lepszego ?

Masz 31 lat Qentin, nie macie dzieci...

Młody jesteś, idź się bawić, możesz spokojnie obracać 20tki... Albo znaleźć sobie nową stałą partnerkę.

Jesteś w sile wieku. Jako facet masz teraz dużo opcji. To twoja niewierna, 30letnia żonka jest stratna.

Zastanów się... Tym bardziej, że brakowało jej czegoś, może nie była z tobą szczęśliwa skoro nie zastanowiła się dwa razy.
Była z tobą tak długo, może chciała spróbować innego...

Tylko nie zapadaj się w sobie, nie uciekaj w używki / samotność.

Zerwij związek z żonką, ale utrzymaj z nią dobre relacje, bez wymówek, bez tragedii - na zimno. Nie miej do niej pretensji, nie rób z tego wszystkiego sprawy, ludzie mają chwile słabości. Bądź wyrozumiały.
Nie daj się wciągnąć w to co Ci tu proponują (w uznawanie ją za szmatę, zdzirę, puszczalską itd)

Idź na łowy tygrysie... ;D

Wlasnie nie , caly czas staralismy sie dazyc do czegos za granica naszego pieknego kraju.

Weź też pod uwagę taką rzecz... Wiadomo, że wina leży po jej stronie.

Jeżeli rutyna związku rzuciła ją w ramiona innego...
W co może rzucić ją robienie z tego wszystkiego dramy, kłótnie, ciągły stres, negatywne emocje, wymówki, poczucie winy...

Niezależnie od tego co zrobisz, powstrzymanie emocji, zadbanie o dobre relacje z nią jest najlepszą opcją. Pokaż jej, że spływa to po tobie jak po gęsi.

Tak jak gdzieś tam piszą w biblii (mniej więcej) - jesteś niewolnikiem i każą ci przebiec 10km, przebiegnij 20...

Zraniła cię - zamiast robić piekło - bądź dla niej niesamowicie miły, nie sztucznie - daj jej wszystkie pozytywne emocje jakie w sobie masz.
Nawet jeżeli planujesz skończyć związek.

Pokaż jej, że to TY niezależnie od niej jesteś źródłem szczęścia, jak silny facet, nawet jeżeli ona przekreśla wszystko co było do tej pory.

Wiesz, nic tak Ci nie pomoże, jak przeczytanie tekstu, jaki kiedyś napisał Wiktor Jerofiejew, a adresowany jest do zdradzanych (tu akurat mężczyzn). Dla mnie ten tekst pozwolił się na zawsze uporać z tą traumą. Kiedy ostatnia kobieta, jaką poznałem okazała się też niewierną, dzięki temu tekstowi kwestia niewierności znikła z mojego życia. Proszę wybaczyć, że tekst jest długi - ale zapewniam, że każda osoba, która ma traumę związaną z odkryciem niewierności ukochanej osoby, po jego przeczytaniu, da sobie spokojnie radę z tym problemem.
Zapewniam Cię Kolego, że cokolwiek teraz kobieta Ci mówi, jest kłamstwem. Większość zdradzajacych osób nie wierzy, że ich zdrada kiedyś wyjdzie. Gdyby wiedziały, ile stracą, gdy to wychodzi, większość nie zdradzałaby. Jeśłi kobieta idzie do łóżka z facetem, pamiętaj - ona już nic nie czuje do męża a to co czuje, to tylko współczucie. A to najgorsze z uczuć, jakie ma kobieta do mężczyzny, bo jest to uczucie toksyczne.

Teraz czytaj Brachu i zacznij myśleć, a nie czuć...

Niekochany mężczyzna ? Wiktor Jerofiejew.

O miłości napisano tyle bzdur, że tak naprawdę to jakby nic o niej nie napisano. Być może miłość do kobiety to tylko reszta z większej sumy, takie drobniaki, które zostają mężczyźnie z jego miłości do Boga. O ile jednak zanik religijności jest faktem powszechnie znanym, to grube banknoty miłości są dziś powszechnie trwonione na uczucia do (głównie) płci przeciwnej.

W autorytatywnej francuskiej encyklopedii Larousse'a, wydanej na początku XX wieku, słowo l'amour kojarzy się wyłącznie z Bogiem i ojczyzną, o innych formach miłości po prostu się nie mówi, bo to, po pierwsze, rzeczy najwyraźniej niegodne, nieistotne, a po drugie, bo panowała wówczas powszechna hipokryzja. Cały sens XX wieku sprowadza się do zmiany nurtu miłości. Są tego konkretne przyczyny. Świat wyzbył się wiary w Boga. Patriotyzm został podporządkowany ordynarnej ideologii. Miłość do kobiety, zredukowana czy też podniesiona do rangi wzajemnego uzależnienia, stała się miłością przez duże M i zyskała całkowity monopol.

Świat przekształcił się w fabrykę miłości. Piosenki, filmy, balety, sztuki teatralne, seriale telewizyjne, powieści, wiersze - krótko mówiąc, cała twórczość mówi prawie wyłącznie o niej. Co jest najważniejsze w życiu? A miliony rozdziawionych gardeł odpowiadają: Miłość!

Pisma dla kobiet, dla mężczyzn - walcząc o nakład, rozpuściły miłość jak dziadowski bicz. Na miłości świetnie się zarabia, miłość jako temat została rozgrzana do czerwoności i już nie wiadomo, gdzie się schronić przed jej żarem; a fakt, że żadna religia świata jej nie kocha, upatrując w niej przeszkodę na drodze do poznania życia, został całkowicie zignorowany, faktycznie zakazany przez cenzurę rynkową. Wiarę zastąpiło uczucie jeszcze z czasów Odrodzenia, inicjujące rewolucję miłosną, może najskuteczniejszą i najdłuższą w historii; rewolucję, która swój logiczny koniec znalazła już w naszych czasach, i dała kobiecie status społeczny i życiowy, o jakim ta wcześniej nawet nie marzyła.

W światowym łóżku kobieta okazała się silniejsza od mężczyzny, nawet w sensie czysto fizjologicznym. Najpierw położyła się: Anioł! Zaczęła się poruszać, oddychać: lubieżna, podstępna dziwka! Kapryśność, zmienność, lekkomyślność miłości, jej zależność od zmian nastroju, cudownych okamgnień, romeo-juliowych przeszkód, które są niezbędne dla jej sublimacji, a nierzadko z nią tożsame, brudnych, śmierdzących skarpetek, seksualnych fantazji, a wreszcie upływu czasu - czyli to, co budowało jej wątek przygodowy i o czym trzeźwo i rozsądnie pisali starzy, nieczytani już dziś poeci - wszystko to się nie zmieniło. Zmieniło się za to coś innego - taka miłość przedstawiana jest jako jedyna godziwa postać miłości i podstawa, na której trzymają się: małżeństwo, rodzina, sukces, dzieci, relaks, wszystko.

Kiedy na dyskotekach ludzie wesoło podrygują przy piosence o nieszczęśliwej miłości, mamy do czynienia z komicznym widowiskiem. Ale kiedy mężczyzna znajduje się w położeniu niekochanego człowieka, jest to rzecz gorsza od trzęsienia ziemi. Porzucona kobieta to przyswojone i opłakane przez kulturę zjawisko, fenomen godny współczucia, ale przewidywalny, do którego z odruchową sympatią (choć nie bez dozy mściwej satysfakcji) odnosi się społeczeństwo i przyjaciele. Porzucony mężczyzna jest sprzecznością samą w sobie, sprzecznością, która budzi uczucia wyłącznie negatywne.

Zadanie zaczyna się od końca. "Jak być niekochanym" (w odróżnieniu od niekochanej) stwarza niejasność językową, możliwość ucieczki w liczbę mnogą, gdzie łatwo się schować. Ale tutaj mowa będzie wyłącznie o tobie.

Pokochałeś wielką miłością. Powiedziałeś o niej: kobieta mego życia. Od tego momentu możesz mieć pewność: wpadłeś. Miłość to wspólny krwiobieg. Całkowicie się odsłoniłeś. Jesteś bezbronny. Na tle ogólnego szczęścia bywają oczywiście jakieś nieporozumienia. Trochę cię to niepokoi, ale przecież wszystko jest w porządku. Ktoś jest o ciebie zazdrosny. Mówi, że cię kocha. Ktoś cię delikatnie obwąchuje, ktoś wspólnie z tobą planuje przyszłość. Ktoś cię nazywa zdrobniałymi słowami. Jesteś w nich pomniejszony do rozmiaru robaczka. Jakkolwiek by cię nazywano, jesteś malutki. Nie, w porównaniu ze światem jesteś wielki, jesteś większy niż kiedykolwiek, macie zdwojoną energię, jesteście niepokonani. Ale sam w sobie jesteś maleńki, jesteś raptem połówką.

No i nagle ona cię rzuca. I to nie po prostu rzuca, tylko odchodzi do innego, kochanego mężczyzny.

Powoli zalewa cię krew.

Instrukcje hotelowe informują, jak się zachować w przypadku pożaru. Pożar to błahostka w porównaniu z tym, że porzuciła cię kobieta twego życia. Najpierw przejdziesz przez okres wielkiego fałszu. Najpierw czeka cię wysłuchiwanie niewiarygodnej ilości kłamstw. Zmieni się jej stosunek do czasu. Będzie gdzieś znikać, telefon nabierze dla niej innego znaczenia, pogrąży się w niewytłumaczalnej zadumie. Jej krok stanie się dziwnie regularny. W oczach zabłyśnie stosunek wyczekiwania wobec własnego życia. A ty nic z tego nie będziesz rozumiał. Będziesz zaskoczony. Jeśli czujesz, że zaczynasz się miotać - to znaczy, że jest już za późno. Już jesteś trupem. To znaczy: albo zabij kochaną kobietę, albo odejdź. Nie biegnij za nią, nie rzucaj się jej tropem. To nic nie pomoże.

Ale, stary, jeszcześ do tego nie dojrzał.

Degradacja

- A co ty się tak miotasz? - zapyta i przygląda ci się, mrużąc oczy, jakbyś był obiektem badań.

- Ja? Nic. Tak sobie palę.

- No to pal.

Mężczyzna nie powinien się miotać. Kodeks honorowy zabrania mu się obrażać, patrzeć wilkiem, denerwować się, przeżywać - we wszystkich tych sytuacjach jest śmieszny (dla porównania "ona jest śmieszna" po rosyjsku w ogóle nie da się wymówić).

Ona będzie się oddalać, a ty będziesz myślał, że stoi obok. Potem nadejdzie dzień, w którym jej kłamstwo wyjdzie na jaw, i w jakikolwiek sposób wyjdzie, sposób ten będzie odrażający. Jeśli dla ciebie będzie to najpotworniejszy dzień twego życia, to dla niej - szczęśliwy. Tak też ci powie. Już nie musi więcej kłamać. I cała będzie promienieć z miłości do innego mężczyzny, będzie taka piękna, jakiej ty, być może, w ogóle nie widziałeś. Może nawet nie powstrzyma się i ze szczególną intonacją opowie, jaki on jest wspaniały. Powie, że jest jej "bratnią duszą", że są "dla siebie stworzeni". Dlatego że jeszcze z przyzwyczajenia chce się z tobą podzielić. Ale tylko z przyzwyczajenia.

W taką noc zwykle leje się po mordzie i wychodzą na jaw interesujące szczegóły. Okazuje się, że ona cię już wszystkim sprzedała. Ty nie wiesz, a wszyscy wkoło wiedzą. Wiedzą jej przyjaciółki (i już się z nim widziały), wiedzą koledzy z pracy, wiedzą jej krewni. Prócz tego dowiesz się, że przyprowadzała go do waszego mieszkania i że spała z nim w waszym łóżku. Stary, ty też oczywiście nieraz rżnąłeś się w łóżkach okłamywanych mężów (kiedy byli w pracy albo w delegacji), ale jakoś tego nie zauważyłeś. A jak cię kobieta zaciąga do łóżka, głupio byłoby pytać, kto w nim sypia. To po prostu łóżko twojego triumfu.

Pierwszy cios dostaniesz prosto w jaja. Taki, że ci zdrętwieją, no zupełnie jakby ci je odjęło. Aha, będą jak sparaliżowane, będziesz miał takie wrażenie, że cię wykastrowano, że są puste i została sama moszna. Nie bolą i nie ćmią, tylko bez sensu się majtają. Razem z nimi klęskę poniesie twoja męska ambicja. Szybko staniesz się żałosny. Ona to zobaczy i niesamowicie się z tego ucieszy. W niczym nie będziesz miał racji.

W tym momencie twoja miłość sama się zapętli: pamiętasz, w pierwszą noc miłosną pieszczotliwie nazywała ciebie, takiego niecierpliwego - głuptasem, a teraz będziesz dla niej kutasem. Tak też ci prosto w oczy powie. Jeśli przejawiasz skłonności filozoficzne, to możesz nawet dzięki temu zyskać nową wiedzę, ale na początku będziesz popełniać straszliwe błędy.

Będziesz chciał spotkać się z nim, z "bratnią duszą". Nie jest to zgodne z zasadami współczesnej etyki, ponieważ ona dokonała wyboru. On jest nikim. A ona zacznie cię stopniowo degradować. To, że nazajutrz rano po mordobiciu zechce wzywać milicję, żeby cię wsadzili za chuligaństwo, to okrutne, niezrozumiałe dla ciebie, ale jako tako wytłumaczalne. To, że jakiś czas później powie ci, że jej ukochany bardzo się hamował, żeby cię nie pobić, też cię zaboli, ale i z tym na pewno sobie poradzisz. To jednak, że zacznie cię degradować, będzie już nie do zniesienia. Stanie się nieludzka. Stworzy twój obraz, zupełnie do ciebie niepodobny i bardzo krzywdzący. Zaczniesz krzyczeć:

- To nie ja!

Ona cię zniszczy tym, co powie:

- Wyszłam za ciebie bez miłości.

Już dawno się co do ciebie rozczarowałam.

Dawno!

I jeszcze powie:

- Masz obrzydliwe zęby.

Uderzy w twoje rzeczywiste fizyczne defekty, które są już nienaprawialne. Wstrętne dla niej będą twoje usta, szorstkość twojej twarzy, uszy, nogi, brzuch. Zakomunikuje ci o tym zupełnie bez skrępowania. Nie zawstydzi się rozebrać przy tobie, nawet wręcz przeciwnie, z dziwną satysfakcją to zrobi, wejdzie ci do łazienki, przyjmie bezwstydną pozę, ale ty - goły ze swoim idiotycznym chujem - będziesz w niej wzbudzał tylko obrzydzenie. Znajdzie w tobie milion wad, twój wizerunek ulegnie trupiemu rozkładowi.

Dowiesz się, że w ogóle nie jesteś w jej typie, a będzie to mówić spokojnie, podrzucając w powietrzu papierki od cukierków. I dalej podrzucając kolorowe papierki, powie, że nigdy seks z tobą nie sprawiał jej przyjemności, i jeszcze zapyta, dlaczego jesteś taki beznadziejny. A jeśli między wami jest różnica wieku, powie, że jesteś stary i już mało zostało ci życia. I cokolwiek jej na to odpowiesz, znowu okażesz się kutasem.

Polina Susłowa, mistrzyni Rosji w porzucaniu wybitnych osobistości typu Dostojewski i Rozanow [Wasilij, 1856-1919, rosyjski filozof i krytyk literacki - red.], w krótkim liściku napisała temu ostatniemu, zaraz po tym, jak go rzuciła: "Tysiące ludzi są w pańskim położeniu - i nie wyją. Ludzie to nie psy".

Jeśli miałeś szczęście i okazała się porządną kobietą, to dość szybko zacznie się nad tobą litować i nawet trochę martwić, że zostałeś sam. Jeśli nie miałeś szczęścia i nie jest porządna, przejdziesz przez piekło, w porównaniu z którym takie dręczenie litością będzie niczym. Najpewniej zresztą nawiąże do naszych narodowych tradycji i rozdwoi się na przyzwoitą i nieprzyzwoitą jednocześnie, więc oberwiesz na całej linii.

Stracisz kontrolę nad swoim życiem. Nic takiego jeszcze ci się nie przydarzyło? To nowe obrzydliwe uczucie: nie panować nad sytuacją. Twoja przyszłość zależy od niej. Wytrącono ci ster z rąk. Popatrz, lecisz z mostu do rzeki. Jeśli od razu nie zginiesz, to popłyniesz i długo będziesz płynąć.

Faktycznie zbrzydniesz. Potem kiedyś popatrzysz na zdjęcia z tego okresu i zrozumiesz, o czym mówię. Zwisną ci policzki, usta staną się bezwolne, twarz babska. Włosy będą się zlepiać, choćbyś je mył codziennie. Natomiast oczy - porzuconego faceta poznaje się po oczach - będą jakby przemyte nieszczęściem. Nigdy więcej nie będziesz miał takich jasnych, rozpromienionych oczu.

Ciężko ci patrzeć na jej zdjęcia. Na wasze ślubne fotografie. Stary, możesz się nawet popłakać. Położysz się na kanapie, odwrócisz plecami do ludzkości, podkulisz nogi jak embrion; plecy zaczną ci drżeć, zaczniesz wydawać niemiłe dźwięki. Widziałem swojego przyjaciela w takiej sytuacji. Podszedłem, poklepałem go po ramieniu. Nie wiedziałem, co mu powiedzieć. Postałem, popatrzyłem na trzęsące się plecy. Budził we mnie współczucie i wstręt jednocześnie. Szkoda, że nie umarła. Gdyby umarła mu żona, znalazłbym słowa pocieszenia.

Zaczniesz miewać wizje erotyczne. Zaczniesz bezradnie pytać ją, jakże ona może mu się cała oddawać. Będziesz sugestywnie wyobrażał sobie, jak ona mu obciąga, jak on ją władczo, po pańsku obraca, wypina, a jej się to wszystko cholernie podoba. Od tego na początku normalnie można ześwirować. Stary, sam się będziesz unicestwiał. Zaczniesz tracić rozum, o ile go masz.

A przy tym nie będziesz brać pod uwagę tej prostej prawdy, że walka jest nierówna. Jesteś sam, a ich jest dwoje. Stary, oni tam mają sztab. Ty się najarałeś fajek, aż cię zamroczyło, a oni jedzą lody w czekoladzie, ona mu wszystko opowiada i to w taki sposób, że wyglądasz już zupełnie na złamanego kutasa. Przecież pobiłeś ją w kuchni, zabryzgałeś podłogę krwią; ty tego nie pamiętasz, ale ona - tak. Ona się ciebie boi i z coraz większą przyjemnością bawi się w to, że się ciebie boi. Interesujesz się jakimiś peryferyjnymi stronami jej intymnego życia, ale jej nowa miłość nie sprowadza się do rżnięcia, to wielkie promienne uczucie, a ty się miotasz, próbujesz coś udowodnić.

Najlepiej od razu daj spokój i odejdź. Rozstawać się należy krótko, w jednym monologu, jak w popularnej powieści [pisarza japońskiego] Haruki Murakami "Przygoda z owcą", którą ona tak lubi, ale ty zrobisz się wielosłowny jak Dostojewski w "Braciach Karamazow". Stopień jej zainteresowania tobą mocno spadnie, prawie do zera. Będziesz pamiętać i zapamiętywać, powtarzać każde jej słowo, a ona nie będzie tego robić. Ty rozpoczniesz z nią niekończący się dialog, którego fragmenty wejdą do waszych zasadniczych rozmów, a ona będzie unosić brwi i dziwić się, że mówisz jak z książki. Będziesz chciał z nią rozmawiać bez końca, a ona będzie znajdować najróżniejsze przyczyny, żeby z tym skończyć, będzie ziewać, mówić, że rano musi iść do pracy, a nazajutrz przypadkowo dowiesz się od kogoś, że całą noc przetańczyła ze swoim ukochanym.

Będziesz nie więcej niż drugi i, w najlepszym wypadku, mniej niż pierwszy.

Karma

Nacierpisz się i pokochasz ją czystą miłością, i to żywe uczucie będzie miało metafizyczny sens, mistyczną więź, jakbyś ujrzał swoją aurę. Spróbujesz jej to wyjaśnić. Powiesz, że wszystko można wybaczyć, prócz jednego: rozstając się, oboje zniszczycie wspólną karmę życia. Wasze spotkanie nie było przypadkowe, było magiczne, zapisane w niebie, więc musicie pozostać parą. Odpowie ci, że nie jesteście parą. I wtedy wymierzy cios w karmę. To jej cios i już zawsze będzie ponosić za to odpowiedzialność. Jeśli rzeczywiście byliście sobie pisani. A może nie byliście parą. Może się to wam przyśniło.

Zaczniesz urządzać spotkania, na które będziesz pędzić tak, jak jeszcze nigdy nie pędziłeś. Wyszczuplała. Straciła dziesięć kilo. Ty również schudłeś dziesięć kilo. Powie:

- A może to AIDS?

Czasem wątpi, czy dobrze postępuje, ale to wątpliwości po dokonaniu zdrady. Nie zdradziła cię przez to, że się pieprzy czy tam liże ze swoim nowym facetem. Zdradziła cię, kiedy zerwała wewnętrzny dialog z tobą. To jest ten próg miłości-braku miłości, kiedy energia zostaje skierowana gdzie indziej i ty już nie jesteś połówką, tylko kikutem, chlusta z ciebie krew. Ona może być w szoku po zdradzie, ale to jej własny stan, następstwo czynu dokonanego bez twego współudziału. Wy to już nie "my". Możliwe, że spotkacie się kiedyś, w innym wymiarze życia. Nie będziesz wiedział, o co zapytać. Przecież znasz jej odpowiedź. Co u ciebie? Powie ci:

- Wspaniale.

W każdym przypadku. Albo posługując się pierwszym wyrażeniem, zatwierdzonym w języku rosyjskim nowego stulecia: normalnie. Tobie normalnie ta odpowiedź nie jest potrzebna.

W miłosnej, emocjonalnej sferze życia zbliżamy się mimo wszystko do Wschodu. Jakiekolwiek wybrane przez nas poczynania w zachodnim stylu do niczego dobrego nie prowadzą. Zasady współzawodnictwa, instynkt myśliwego, kategoryczność, wyrazistość, męskie triumfy (analogicznie też w przypadku kobiet) - wszystko to, co określa parametry zachodniego aktywizmu, u nas nie tylko nie działa, ale rozbija i niszczy możliwości. Lepiej usiądź i czekaj, kiedy pod drzwi przyniosą ci trup twojego wroga. Tu nie działa zachodnia idea: dogonić, przekonać i przegonić. Europejskość w stosunkach rosyjskich jest powierzchowna i głupkowata.

Ale ty nie usiądziesz na progu.

Jeśli masz twardy kark, stłumisz męskie ambicje. To nie takie trudne. Jeśli nie jesteś sztuczny, jesteś prawdziwy, stłumisz też poczucie własności jej ciała. To trudniejsze, ale stłumisz. Natomiast zakatuje cię nadzieja. Trzeba trafić do więzienia albo być porzuconym, żeby zrozumieć, że nadzieja może być najbardziej zawziętym wrogiem. Zadzwonisz kiedyś do niej do pracy, będzie miała smutny głos. Jakże cię to ucieszy!:

- Dlaczego masz taki smutny głos?

Miłość lubi wyłożyć sprawę w prymitywnej formie. Odpowie:

- Tęsknię za naszym wspólnym życiem. Mimo wszystko dużo w nim było pozytywnych stron.

- No to wróć do mnie - powiesz bezmyślnie.

Ona głęboko westchnie. Będzie miała cały okres głębokich westchnień w rozmowach z tobą. Nie ciesz się za szybko. To zły znak. To śmierć kliniczna miłości. Może ona chce ci nadać nową jakość, zostawić przy sobie, jest zaradna, przydasz się jej w gospodarstwie życiowym, znajdzie się jakaś rola dla ciebie, przecież mimo wszystko "nie jesteś obcy" (kiedy ci to powie, zawyjesz). Uciekaj, stary, czego stoisz, uciekaj, a ona wymiata okruszki, jak Lili Brik wymiotła Majakowskiego, który pozostał w historii jako "najbardziej" porzucony mężczyzna XX wieku. I choćbyś był generałem, studentem drugiego roku czy wydawcą najnowszej francuskiej filozofii, prawda jest niezmienna: nie jesteś jej potrzebny.

Nie bądź Majakowskim. Nie pisz przed śmiercią, że ona należy do twojej rodziny, nie przywoź jej z Francji renaulta, niech jej Brik wozi. Albo zostań i przywieź renaulta, i pisz, że należy do rodziny. Ale Tatiana Jakowlewa też cię rzuciła, Majakowski. Pamiętam, jak w Connecticut rozmawiałem z nią o Majakowskim. Oczywiście, była dumna, że kochał ją Majakowski, chociaż, wedle jej słów, nie był tak utalentowany jak Brodski, ale za to bardzo dowcipny, bardzo, bardzo dowcipny, i to nieprawda, że miał coś nie tak z męskimi sprawami. Wszystko było jak trzeba. Ale mówiła w taki sposób, że było jasne: nie kochała go. No i proszę, taki geniusz - a nie kochała. Jakowlewa z zainteresowaniem spojrzała na mnie.

- No, niech się pan rozbierze i popływa. Mamy w basenie wodę z oceanu.

Rozebrałem się i pływałem. A ona siedziała i patrzyła. Była wysoką, chudą i według mnie piękną staruchą. Spokojnie można było ją zerżnąć, stając w szeregu z Majakowskim, ale cóż, podpierała się laską i skrzeczała, poza tym obok stał mąż, Liberman. O miłości można pisać tylko zwykłymi słowami, a nie tak, jak pisał Majakowski, ?męcząc rękawiczek zamsz? [z poematu ?Obłok w spodniach?: ?Weszłaś ty, opryskliwa jak ?na, masz! ?/ Męcząc rękawiczek zamsz/ rzekłaś: ?Wiesz wychodzę za mąż ?/ Ano cóż... wychodź...?, przekład Juliana Tuwima - przyp. tłum.].

Opowie ci swoje sny. Śniłeś się jej. Będziecie mieli różne sny. Tobie będą się śniły koszmary, będzie cię we śnie dręczyć jakaś siła nieczysta, będzie dużo krwi, a jej się przyśni, jak na wózku inwalidzkim ucieka z domu, w którym z tobą mieszkała.

- Pomyśl tylko, co ci się śni! Wózek inwalidzki!

Ona ciężko, głośno westchnie.

- No, opowiadaj - powie - jak ci źle beze mnie.

I wtedy nie wiadomo z jakiej kręgielni wytoczy ci kulę z napisem:

- Czekaj na mnie, jeśli chcesz.

Masz jeszcze jedną gębę. I kiedy minie trochę czasu, powie ci:

- Jak ty się narzucałeś! Przecież wszystko było jasne.

- Chciałem cię odzyskać.

O, to dobrze powiedziane. Nie będzie wiedziała, co odrzec. Bo napaskudziła i odeszła równie paskudnie, zalewając wszystko moczem i gównem. Lubiła brudzić i brud miał w niej sojuszniczkę.

Stary, masz coś nie tak z głową. Będziesz chciał napisać do niej list, przy czym niezawodnie w mściwej tonacji. I zamiast spać, będziesz po nocach pisał go w myślach. Ona twoje starania uzna za męską słabość, zacznie być przy tobie kapryśna, rozdrażniona, będzie dyktować swoje warunki, w rozmowach zawsze do niej będzie należało ostatnie słowo. Jeśli cię już kompletnie pojebie, będziesz ją odprowadzał do domu, gdzie mieszka ze swoim kochankiem, i zadziwi cię jej bezinteresowność: odeszła od ciebie po drabinie społecznej nie w górę, tylko w dół. Mieszka w cudzym kącie, z cudzymi kotami - żeby tylko nie mieszkać z tobą.

"Baby - powiedziała mi moja trzydziestoletnia gosposia, Ukrainka z Winnicy - są jak te psy, pan wybaczy niefortunne porównanie. Gotuje im człowiek żarcie, karmi - to nawet do miski nie podejdą. Ale wystarczy odebrać im miskę i udawać, że się odchodzi, a one już biegną za człowiekiem i chcą żreć".

Potem ogarnie cię panika: co dalej z tobą będzie? Jak tu żyć samotnie? Jak szalony zaczniesz poznawać jakieś baby i przekonywać samego siebie, że tak trzeba, że Katia jest całkiem całkiem i Swietka też niczego sobie, ale od Katii będzie zalatywało pastą do butów, a na Swietkę zaczniesz mieć alergię. Znajdziesz się w położeniu człowieka, któremu noga utkwiła w strzemieniu i koń wlecze go po ziemi. Ona nigdy do ciebie nie wróci. Od znajomych dowiesz się, że jest szczęśliwa, że jeździli gdzieś na koniec świata, kupili mieszkanie. Zaczniesz pić. Zachorujesz. Wpadniesz w depresję. Nie będziesz miał sił do pracy. Będziesz siedzieć i patrzeć w jeden punkt. Picasso po zerwaniu z Olgą Chochłową nie mógł malować przez cały rok. Jacy wrażliwi są artyści! Ale za to Bóg zesłał im dar sublimacji. Gorzej mają księgowi. Zresztą w przypadku tępych ludzi wszystko ostatecznie się zabliźnia.

A na koniec powie ci: gdybyś przy rozstaniu zachowywał się normalnie, tobym nie odeszła.

A ty zaczniesz myśleć: jak to - normalnie? No i rana pozostanie na całe życie. Nie będziesz już, nigdy nie będziesz taki radosny jak kiedyś. Staniesz się podejrzliwy jak prawie wszyscy Rosjanie. I wszystko - całe miasto, cały świat, wszystkie anioły - będą mówić, że ona cię porzuciła. Będą cię wytykać palcami. Zapytasz wtedy: a jak należało się zachować?

A ja ci powiem, że tak właśnie należało się zachować, jak się zachowałeś, może tylko mniej za nią biegać i rzadziej myśleć, że nikomu innemu takie rzeczy się nie zdarzają.

Po prostu taki twój los - być porzuconym, i to jeszcze przez kobietę swojego życia.

Jeśli zaś powiesz: ale to nie była kobieta mojego życia - nie uwierzę, nie zbieraj na nią kwitów, i nie mów, że ją sobie wymyśliłeś, że ona nie potrafi kochać. Była twoim metafizycznym odbiciem, byliście do siebie strasznie podobni, ale pokochała innego, choć kiedyś kochała ciebie. I nigdy nie mów o niej źle. Za to chyba dostaniesz wielki bonus. Zachowuj się godnie. Nie narzekaj na swój los i nie pal za dużo, i nigdy więcej nie ufaj kobietom. Kochaj Boga i państwo. Niezdecydowany, żałosny, samotny będziesz czekał całe lata, zanim znów odważysz się pokochać.

Może to dobrze: przejść przez doświadczenie porzucenia, poznać swoje granice i słabości, nie być wyniosłym idiotą. Zresztą nie jestem pewien. To zależy od człowieka. Inni wylatują w powietrze na minie, a ty - na miłości. Nie trzeba było oddawać się całkowicie, nie trzeba było wymyślać wspólnego krwiobiegu? No co ty! Po prostu taki twój los. Być opuszczonym. Nic na to nie poradzisz.

Trzymaj się, kutasie.

Trzymaj się, stary.

Do zobaczenia, bracie, w raju. WIKTOR JEROFIEJEW

Dziekuje. Duzo rozmawiamy. A te wakacje mielismy zaplanowane przed tym traumatycznym szokiem jakiego doznalem. W sumie ona wolala moze , ale teraz nagle jednak woli gory. Ja kocham gory i wiem ze chce jechac tam dla mnie. Dlatego napisalem o tym jak o plusie w tej sytuacji. Mialo to na celu zaznaczenie ze ona nadal widzi nas ze soba chcoc urlop jest zaplanowany za 6 miesiecy. Co do ostroznosci to zachowam ja na dlugo ( mimo woli) inaczej chyba byl bym glupcem. Dziekuje bardzo za Twoja rade. Zadna dobra rada nie jest zla.

Powiedz żonie że wnosicie sprawę do prokuratury za szantaż i obserwuj jej reakcję. Ciekawe czy będzie bronić kochanka... jeśli będzie się wykręcać, że nie warto, że ona już nie chce w to brnąć i wywlekać sprawy, znaczy się, ze kochaś wciąż znaczy dla niej więcej nić Ty i że żadnego szantażu nie było, a zwykły romans...

"rumpel Chcial bym Ci tylko powiedziec ze Ci zazdroszcze , podziwiam Cie z drugiej strony , bedziesz moim natchnieniem wiara i sila ze wszystko moze miec nowy poczatek. Dziekuje ze podzieliles sie swoja historia , bo mam nadzieje ze jest w niej choc male swiatelko i dla mnie i mojej zony. Pozdrawiam serdecznie."

Jedyne co mi sie tutaj nasuwa to spostrzezenie ze zdrade nalezy przepracowac, jest na to jakis czas, nie jest on krotki ani dlugi poniewaz...kazda nie zalatwiona sprawa moze sie mscic. Masz wiec prawo pytac sie o powody, okolicznosci ale zwiazek tez ma prawo do tego zeby w pewnym momencie te pytania wygasly. Na razie zaczeliscie cos robic ale czy rozmawiacie o tym co sie stalo? Ty jako facet musisz jeszcze "zniszczyc" obraz kochanka jako kogos wartosciowego. Kolejna rzecza jest to zeby "uregulowac" powody sytuacji, w ktore sie znalazl wasz zwiazek, w ktorym to momencie twoja zona wybrala zdrade jako srodek, dzialanie. Jest to tez moment zeby przewartosciowac swoje pozycje w zwiazku oraz czas na zmiane obrazu parnera z klasycznego pelniacego role zony/meza na czlowieka. Poniewaz logika jest zwykle mocna strona mezczyzn najwiekszy problem jest z bolem. Sa tu rozne sposoby poradzenia sobie z tym, poprzez przepuszczenie, przezycie, zduszenie, albo niedopuszczanie z tym ze czas jest tu czynnikiem decydujacym. Im dalej od momentu uzyskania informacji tym latwiej. Jest jeszcze cos takiego jak koniecznosc nauczenia sie nieprzenoszenia zdrady jako metody, czy odczucia, przy okazji przyszlych sytuacji konfliktowych. To chyba jest najtrudniejsze a nie chodzi nawet o slowa tylko skojarzenia. To jakby syndrom zdrady. Cos z czym trzeba zyc a im lepiej ktos sobie z tym poradzi tym jego wlasne zycie bedzie spokojniejsze.

Tak , jak najbardziej. Zona wciaz mi mowi ze chce naprawic to co sie da , to na co jest zapozno chce odbudowac na nowo. Ciesza mnie je slowa tylko tak, wiary brak ( bynajmniej na ten moment) , no i boje sie boje sie zaufac. Nie umiem sobie poradzic z ogarniajacym mnie paralizujacym strachem.

Z tym zgłoszeniem do prokuratora szantaż z nagraniem to dobry pomysł i jeśli ona rzeczywiście była szantażowana i z tym kochasiem koniec to powinna to zglosić. Wtedy się dowiesz, czy to jest prawda, czy tylko wciskanie tobie kitu.

Rozmawialismy o tym juz , tzn ja rozmawialem. Zona mowi ze fakt nagranie bylo bez jej wiedzy , szantaz tez , ale od razu przyznaje ze czesciowo bala sie szantazu a czesciowo sama chciala. Mowi mi jak jest , teraz to juz nie ma co klamac , juz mleko sie wylalo. Wiem kiedy, gdzie , gdzie ja bylem w tym czasie , przyznala sie do wszystkiego. Prosila tylko bym nie odchodzil , tlumaczyla mi w rozmowie czego jej brakowalo z mojej strony itp.

Wracajac do szantazu i nagran , to problem polega na tym ze nie pracujemy w polsce. Ciezko bylo nam wyjechac , a teraz zona boi sie ze straci prace jak sprawa sie rozniesie. Ludzie nie dadza jej tam zyc. Mowi tzn prosi mnie ze skoro ja wiem , on wie ze ja wiem to moze na tym poprzestaniemy skoro wciaz jestesmy razem , skoro nadal daje jej 2 szanse. Fakt faktem ze sygnaly byly i to spore, czasem mowila mi to wprost. Wstyd sie przyznac ze o seks prosila to i tak dosyc czesto nie dostawala bo nie mialem czasu , zmeczony , film itp . Mowilem gdzies o tym wyzej. Sa to dla mie jakies zawsze okolicznosci lagadzace o ile tak to moge nazwac.

Od czasu zdrady spedzamy caly czas razem , nie gnije przed telewizorem, powrocil seks choc za to mozecie mnie wygwizdac. Staram sie zyc normalnie , i dac to czego nie dawalem wczesniej poza pensja i ciuchami do prania. Wczoraj np zabralem zone do McDonalds ot taki glupi wyskok. W drodze do domu zona zapytala mnie ( czy nie moglismy tak wczesniej)? Po seksie zapytala a raczej oznajmila mi ( mam 30 lat jestem mloda , dlaczego nie kochales sie tak ze mna przed zdrada?)

Szczerze? Zabijaja mnie te pytania , bo nie znam na nie odpowiedzi!? Po prostu odpowiadam ze jezeli ona chce odbudowy to i ja dam wiecej z siebie.

Nie wiem co wy o tym wszystkim uwazacie , ale bede staral sie ratowac to co jest do uratowania.Nadal bede tu zagladal , pisal jak mi idzie, czytal posty jezeli jakies sie pojawia , chce miec tu nadal z kim porozmawiac , bo ulatwia mi to zycie. Mam nadzieje ze choc  kilkoro z was bedzie mi kibicowalo.

Życzę wa powodzenia bez względu czy kochanka czy kochanek jeśli ktoś narusza prywatność i jeszcze szantażuje to zasługuje na więzienie. Jeśli zdrada dla sportu to plus że szybko minie zauroczenie.
W Polskim prawie Art. 191 § 1. kto stosuje przemoc wobec osoby lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Co do socjopatów znałem taką osobę miła aż za bardzo, po pół roku kobieta odkryła iż została okradziona. Nie było ślubu zwodził ją. Później szybko wyszło że on miał na koncie mnóstwo takich występków. Socjopata w przeciwieństwie do innych złych osobowości potrafi doskonale maskować swoją osobę, dlatego rzadko kiedy odkrywa się socjopatię przed dokonaniem, przez tą osobę, jakiegoś przestępstwa.

Sprytna dziewucha :-) Pewnie jeszcze o niej usłyszymy.

Zgadzam się z przedmówcami szybko Ciebie Autorze ustawiła, gdzie to ona powinna starać się i to z potrójną siłą. No ale ona w końcu Ciebie dobrze zna i wie za jaki sznurki pociągnąć aby jej mąż kukiełka robił to co chce ONA. Życzę Ci  aby cojones wyrosły Ci z powrotem A manipulant jest z niej bardzo dobry: "a nie mogło być tak przed zdradą", "A nie mógłby być tak dobry sex wcześniej" itp. - jeszcze trochę a oskarży Ciebie za wszystko, a Ty w to uwierzysz. Owszem w jakimś stopniu jesteś winy, ale gdzie był wtedy jej język? No ale tak dla niej praca jest ważniejsza niż jej rodzina, bo nie uwierzę, że żyjecie w biedzie, skoro ona nie może zdecydować się na prokuratora. A może nagrania tak naprawdę nie było?

Swoją drogą jak się dowiedziałeś o zdradzie? Chyba już było takie pytanie, ale odpowiedź nie padła. Bo nie uwierzę, że od niej, skoro jej "trochę", mimo szantażu, chciało się Mam takie przed czucie, że jak by nie ta wiadomość o zdradzie, to ONA nadal dawałaby się szantażować i to z wielką ochotą

Dobrego wieczoru

EDIT:

Wierzę, że jak jest skrucha po zdradzie i ludzie mogą to naprawić ale nie trwa to tak szybko i musi to być naprawdę szczere. Jest tu kilka dobrych wątków, poczytaj sobie o nich, jak to wygląda.

Czy ja dobrze zrozumiałam ?? 3 dni od wiadomości o romansie i ...

Rozmowy
każda chwile spędzacie razem ....
Juz decyzja o odbudowywaniu małżeństwa  Ochy i achy
Sex

Wow - express

Tak ryba dobrze zrozumiałaś. Dla mnie shok Autor jest naiwny ale to on jest panem swojego życia.

P.s Czy nie studiowałaś przypadkiem w gda? Taka ciekawość, patrząc na Twój rocznik

Bo kobiety w większości przypadków wychodzą z założenia, że facet jest jasnowidzem lub wróżką i ma się domyślić...
Jak nie, od razu foch lub boli głowa..

Lub zalewają go takim potokiem sprzecznych zdań, że ciężko zrozumieć o co tak naprawdę im chodzi, często cofając się do wydarzeń, które miały miejsce w epoce kamienia łupanego...
A najczęściej słyszanym zdaniem jest nieśmiertelne :
Bo Ty mnie nie rozumiesz!
Tak jakby istniał na świecie facet, który potrafi zrozumieć kobietę

Napiszę trochę nie na temat.

Kolejny temat potwierdzający, że kobiety ciągnie do agresywnych psychopatów. Jeżeli ktoś chce, żeby żona od niego nie odeszła, to musi być do niej trochę bardziej agresywny. Kobiety częściej myślą cipką niż faceci penisami i dlatego odchodzą do patologii ( no chyba, że biorą tabletki antykoncepcyjne, o czym pisałem, albo są po menopauzie, czyli skończył się ich okres "przydatności").

Po zdradzie jest ciężko, najtrudniej jest zaufać i przestać myśleć czy ona znowu mnie zdradzi...
Jeśli chcesz zostać, zastanów się dlaczego chcesz, czy jest to uczucie czy może kwestia przyzwyczajenia?
Z moich obserwacji wynika, że zdradzają kobiety z powodu niedowartościowania, nie czują się kochane, rzadko ich mężczyzna mówi komplementy, nie zaprasza nigdzie bo uważa że okres randkowania był przed ślubem.
Jedno jest ważne, da się z tego wyjść, znam kilka takich par, pracowały nad sobą , było ciężko ale teraz są ze sobą i nawet można powiedzieć, że jest lepiej niż przed zdradą...
pozdrawiam

Ja powiem Ci tak jesteś facetem i musisz podjąć decyzję z takich wiesz krótka piła strzel sobie lufe posadź babe na krześle stanowczo powiedz jak to teraz widzisz i niech ona powie jak ona to widzi złamie jakieś warunki umowy niech wy.....la.Koniec tematu.Strzel drugą pojedź do kolesia obij mu mordę ale tak konkretnie to Ci się choć ciut poprawi humor.I potem cegła po cegle składaj to do kupy bo inaczej człowieku zwariujesz a jedyna przyszłość jaka może was wtedy czekać to przyszłość na sali sądowej.Pozdrawiam i zdrowia życzę bo to Ci się teraz przyda.

Kurde, jak ja żałuję, że kiedy pierwszy raz zostałem zdradzony nie znałem tego forum i nie było nikogo takiego jak After, co by mi strzelił z liścia i powiedział jak rzeczy wyglądają. To jest właśnie to wszystko co facet powinien zrobić i jak powinien się zachować, szacun After, że potrafisz to wszystko tak dobrze wyłożyć jak kawę na ławę.
Autorze: Byłem w podobnym położeniu, zachowywałem się podobnie. Naprawialiśmy, jakiś czas było lepiej, później przyszło zapomnienie. Historia się powtórzyła.
Teraz czeka Cię spory czas dziwnej huśtawki emocjonalnej, jesteś wrażliwy, skołowany, nie wiesz co masz myśleć, głowa podrzuca różne obrazy, emocje i historie, to nie jest moment na podejmowanie decyzji, wg. mnie to nie jest nawet moment na rozmowy.
Zbierz dowody zdrady, aby je mieć na wszelki wypadek. - nie musisz nic z nimi nie robić, za jakiś czas będziesz mógł je zniszczyć, ale dopiero wtedy, kiedy zaczniesz myśleć TRZEŹWO - teraz jesteś w takim stanie, że uwierz mi, nic mądrego nie wymyślisz, a decyzje które podejmiesz prawdopodobnie będziesz ich po czasie żałował.
Dobrym pomysłem będzie czasowa izolacja - teraz dajesz się urabiać. Jesteś na tyle zbity - i to jest naturalne, każdy zdradzony przechodzi to w podobny sposób, że dasz sobie wmówić wszystko, (ona będzie kłamać, nie dlatego, że jest złym człowiekiem i nie dlatego, że chce Cię skrzywdzić - ona po prostu ma tak silne poczucie winy i jest skołowana, że musi znaleźć sama przed sobą wymówki, usprawiedliwienia i uzasadnienie swojego działania - tak po prostu działa ludzki umysł, aby zredukować dysonans siebie jako złej osoby) dasz się ogłupić, dasz się oczarować wizjami, skusisz się na poprawy. To wszystko na ten moment to mit, dobrze zrobi Wam czasowa izolacja - będzie ciężko, daj sobie 3 miesiące, każ jej się wyprowadzić do innego mieszkania na jakiś czas - jeśli Was na to stać, niech jedzie do rodziców - cokolwiek. Po tym czasie, gdy poczujesz, że emocje już opadły - wtedy możesz zacząć rozmawiać. Dopiero po tym czasie będziesz w stanie wiedzieć czego chcesz, czy w ogóle chcesz czegoś od niej. Teraz jesteś po prostu stłuczonym, uzależnionym od bliskości i jej obecności jabłkiem. (i uwierz mi, to nie świadczy o tym, że jesteś słaby, większość ludzi tak to przerabia - to boli, ale to przechodzi i jesteś po tym silniejszy, ale musisz tę siłę odnaleźć, musisz do niej się trochę przeczołgać, a nie dać się ciągnąć jej za ręce po podłodze) W takim stanie nie masz pojęcia czego chcesz, to jest jak każdy inny nałóg - świadomość utraty jest jak odstawieniem działki/kieliszka dla narkomana/alkoholika i Twój mózg przyjmie WSZYSTKO, co nie doprowadzi od odcięcia od nałogu. Znam to dobrze i dobrze to pamiętam, to rozbicie i tę dezorientację, to, że miała już spakowaną walizkę i wychodziła, a ja ją zatrzymałem wbrew jakiemukolwiek rozsądkowi - po prostu się bałem, że sobie nie poradzę sam, że jest jedyna, że się poprawi, że się nie powtórzy i się zmieni - pamiętam te uczucia i myśli mimo że upłynęło 6 lat. Dziś patrzę na siebie i myślę sobie, że byłem głupi, że dałem sam siebie podpuścić i oszukać - ludzie się nie zmieniają, nie aż tak.
Pamiętaj, że już wiesz z kim masz do czynienia. Musisz natychmiast dopuścić do siebie tę prawdę, że Twoja żona nie jest taka jak Ci się wydawało. Że znasz ją tyle lat, ale nie znałeś jej tak jak Ci się wydawało. Żyjesz z osobą, która Cie nie szanuje! I może to wydawać się nieprawdą, patrzysz na jej zachowanie, na jej skruchę, na jej sceny i nie uwierzysz, Twój mózg wyprze ten fakt. Ale taka jest prawda: ONA CIĘ NIE SZANUJE! Poszła bzykać się z innym facetem za Twoimi plecami! To jest FAKT! To jest rzeczywistość! To są czyny! A słowa i to co mówi nie ma znaczenia, liczy się to co robi. Czy jesteś gotowy żyć dalej z osobą, która JEST DO TEGO ZDOLNA?! Myślisz, że nie zrobi tego ponownie, skoro udowodniła, że potrafi to zrobić raz, to co powstrzyma ją przed następnym razem? Jej obietnica? Bo powie grzecznie, że już nigdy więcej? Ona już tu była ... z nudów. Teraz będziecie mieli chwile renesansu, za rok, dwa, pięć znów przyjdzie rutyna, codzienność, praca, może dzieci, obowiązki. Co ją wtedy powstrzyma? Zastanów się nad tym wszystkim, ale daj sobie czas. Bo teraz nie jesteś w stanie myśleć, teraz jesteś jak gąbka.
Więc na koniec powiem Ci jedno: Możesz wybaczyć, możecie się starać, ale jak zrobisz to na jej warunkach, nie odnajdziesz w tym wszystkim SIEBIE - uwierz mi, że znów będziesz to przechodził, tylko będzie dużo gorzej. DUUUUUUUŻO gorzej.

Z tego co pamiętam też mężowi przyprawiłaś rogi zgadza się?

słodko-kwaśny - u mnie wszystko w porządku, jeśli o to pytasz. Tak, zdradziłam męża, ale to nie jest rozmowa o mnie.