ukochana zona odeszla a ja umieram - Netkobiety.pl

Odpuścić, nie mścić się, zbierać dowody na zdradę żony (nawet jak teraz nie masz zamiaru ich wykorzystywać, najlepiej wykorzystaj do tego profesjonalistę).
Nie chodź do kochasia, nie nachodź żony. Swoje kontakty ogranicz tylko do spraw związanych z synem. Odczekaj, ochłoń, nie podejmuj decyzji pod wpływem skrajnych emocji.
Generalnie poczekaj aż emocje opadną, pokaż że masz jaja i weź to na klatę.
Rób wszystko na odwrót niż teraz masz ochotę zrobić...
Czas sam przyniesie rozwiązanie, a Ty wtedy bądź przygotowany na każdy wariant.

Tyle ze ja bym jej wybaczyl tego dupka.Ale nie moge zapomniec ze ona byla ze mna tylko z wygody gdy mowila o swojej zdradzie nie bylo zadnej skruchy nic tylko mowienie ze ze sam ja taka stworzylem a teraz chce byc znowu normalna.Ze przeciez widzialem znaki a teraz to ona juz nie widzi sensu nic naprawiac.Zimno powiedziala zebym dal jej spokoj.Nie chce mi dac jakiejkolwiek szansy.Mowi ze na razie bedzie mieszkac sama bo synek nie jest gotowy na mieszkanie z obcym faceyem.Ale nie wyobrazam sobie ze kos ja dotyka az zbiera mi sie na wymioty.

No bez przesady.
Skoro doszli do porozumienia, zwyciężyli wszystkie problemy to teraz co?
Czas na zemstę? Infantylne.

Tu wygrywasz. Matka opuszcza dziecko więc jak tak się stanie szybciutko do adwokata. Pismo do sądu o opieke nad dzieckiem. Nie wiem jak to się fachowo nazywa ale w tym niefarcie masz farta. Twoja jż jest tak zabujana, ze poświęca dziecko dla fagasa.
Co do meritum, odpuść. Nie chodź i nie śledź bo wezwie policję, prawo w Polsce pozwala na to. Od gościa trzymaj się daleko, zrobisz coś i pójdziesz siedzieć, pozbawią Cię praw rodzicielskich, rozwód z Twojej winy itp.
Żadnych prochów, tabletek. Koniecznie psycholog

Co do naszego synka to ma spedzac czas po polowie u kazdego po dwa dni.Wogule tak naprawde to wszyscy mi mowia ze to ja sie tak naprawde zajmowalem dzieckiem.Sam jestem z rozbitej rodziny a jej tez rodzice nie poswiecali uwagi i pamietam jak obiecalismy sobie ze nigdy nie zrobimy tego swojemu dziecku.Co do mojej zdrady to gdyby wtedy odeszla rozumialbym ale szesc lat pozniej?I teraz mowi ze nigdy mi nie wybaczyla chociaz wtedy mowila mi co innego.Tez mnie przed slubem zdradzila tyle ze z kobieta.Wychodzi na to ze te ostatnie lata byly klamstwem z jej strony i to zabija.Ale kocham ja bardziej jak siebie,wszystko bym zniosl.Naprawde chyba mam prawo do zemsty,nie uwodzi sie czyjejs zony.

Mialem 17 lat jak sie poznalismy.Bylem chlopakiem jej kolezanki i nasz zwiazek tez narodzil sie ze zdrady paradoks.Bylem mlodym chlopakiem i szumialem.Wyrwalem ja z nieciekawej rodziny,uciekala do mnie zdomu,mdlala jak miala tam wracac,zamieszkala u mnie majac 17 lat walczylem o nia w sadzie z tego powodu z jej rodzina.Gdy zaszla w ciaze przestraszylem sie odpowiedzialnosci chciala slubu to go wzielismy.Pomiedzy porodem a miesicem miodowym mialem kogos ale to byla ucieczka.Pozniej z czasem uczylem sie co to znaczy byc odpowiedzialnym za druga istote.Po jak pytasz ona bardzo cierpiala ale male dziecko zajmowalo jej czas.U mnie milosc rosla z kazdym rokiem bardziej zaufanie odpowiedzialnosc troskliwosc.Pralem sprzatalem prasowalem robilem zakupu pilnowalem budzetu bo ona zawsze byla troche nieporadna i lekko leniwa.Ale to bylmoj problem bo ja ja kocham za to ze jest.

Ja naprawde nie mialem wielkich wymagan.Mam duza buzie jestem klotliwy ale chcialem tylko zeby mnie kochala nic wiecej.Nigdy nie zostawil bym jej dla innej.To dla niej zmienialem sie na lepsze,wyzbylem sie egoizmu.Teraz siedze w domu sam jak pies bo maly jest u dziadkow i modle sie o smierc.Tylko mysl o nim trzyma mnie przy zyciu.Ja naprawde wiem ze bede kochal tylko raz bo juz nigdy nie bede w stanie zaufac by powierzyc mu swoje zycie.Jak pomysle o zyciu bez niej to lepiej zeby mnie ktos dobil.

Pamietam jak o mnie wtedy walczyla.A ja po tym zozumialem ze pora wydoroslec.Odczuwalem przewage ale z powdu tego ze to ja podejmowalem decyzje i bralem na siebie jej kosekwencje wydawalo mi sie ze w ten sposob ja chronie.A ona dzisij mowi ze nie miala prawa do swpjego zdania.Ale nigdy mimo moich prob nie chciala sie zaangazowac.

Najbardziej boje sie o syna.Ja moglbym calkiem sie nim zajac ale wiem jak bardzo maly ja kocha.Boje sie ze ona juz nie wroci ulozy sobie zycie a ja bede samotny i nieszczesliwy.Bede patrzyl na jej szczescie i myslal dlaczego nie ze mna.Tak bardzo marzylem o corce ale ona nie chciala a moze z innym bedzie chciala.Boje sie ze bez niej znowu stane sie zlym czlowiekiem.

Rozumiem, Dziewan, że podjąłeś już decyzję o poddaniu się?

Nie bo nie wiem co mam robic.Ale jak walczyc?Rozsadek na nia nie dziala prosby grozby tez nie nawet blaganie o jeszcze jedna szanse.Jest mur ktorego nie umiem przebic nawet to ze mamy dziecko i dla niego powinnismy sprobowac.Znam ja i chociaz twierdzi ze odchodzi odrmnie to wydaje mi sie ze jest inaczej,ze sie zauroczyla.Znam taz siebie i wiem ze dojde do momentu gdy strace nadzieje.I bede ja kochal na odleglosc...

Dziewan, to przykre ale tak bywa.
Ja odeszlam po 7 latach od zdrady, chociaz nie zdradzl mnie fizycznie nigdy nie zapomnialam...
probowalam wybaczyc, nawet mu mowilam ze wybaczam, ale tak na prawde nie ufalam i gnilo to we mnie od srodka.
On wybuchl ogromna miloscia, kiedy nas stracil ( 3 dzieci) i zrobil wszystko zeby odzyskac,
ale w momecie kiedy jest za pozno trzeba sie z tam pogodzic i zajrzec w siebie,
przyjrzec sie sobie i zastanowic gdzie byl blad, co musze zmienic...
ochlonac i poczekac na nowa milosc, przy ktorej nie popelnisz tych samych bledow.
To boli, ale uczy,
zapamietaj ten bol, poukladaj sprawy w zgodzie,
bedziesz mogl zaczac od nowa...  lepiej     Powodzenia.

Nigdy sie z tym nie pogodze bede walczyl o nia nawet nieuczciwie.I zawszd bede na nia czekal.

Przykro mi ale ja nie jestem ci wstanie wspolczuc bo kojarzysz mi sie z tym dupkiem mojej zony.Zastanawia mnie jedno czy facet uwodzacy mezatke z malym dzieckiem mysli jaka krzywde wyrzadza temu dziecku?Bo nie wazne jakby sie staral to dziecko zawsze bedzie wiedzialo ze to on rozbil jego rodzine jego bezpieczny swiat.

Dziewan, wez sie facet ogarnij.
Kurde, zal mi Cie.
Masz znajomych, umow sie na piwo, na cos tam.
Rob cos,
nie zajmuj sie nia, bo tylko sie dobijasz.

Moze jakis klin, jakies dziewczyny, troche zapomnienia
Zycie jest piekne,
bez niej bedzie piekniejsze, bo
nawet jesli by wrocila do Ciebie to pomysl jak by wam sie zylo z tym co Ci zrobila,
katastrofa, nerwica, wypominanie, nienawisc, nieufnosc itd. nie chce mi sie nawet myslec jak okropne dziecinstwo by przeszedl w tym wszystkim wasz synek.

Lepiej oddzielnie, a szczesliwie. Tylko otrzasnij sie i daj czasowi wykonac robote...

i przestan za nia lazic, bo to juz zaczyna sie chore robic, a siedzac w psychiatryku zedko bedziesz mial okazje zobaczyc synka.

Zdradziłeś ją gdy była w ciąży. W ciąży z małym dzidziusiem, twoim dzieckiem. Nie mogła odejść bo nie miała dokąd, sam o tym wspomniałeś. Była młoda, nie miała wsparcia rodziców, ale już wtedy myślała przyszłościowo - Już od tego momentu nie myślała o sobie, ale o dziecku.

Mówisz że zmieniłeś się na lepsze, że stałeś się empatyczny, ale wygląda na to, że dalej jesteś egoistą. Piszesz jaki nieszczęśliwy jesteś, ale nawet przez chwilę nie pomyślałeś o niej, o tym co przeżywała przez ostatnie sześć lat.

K A R M A

Powiem szczerze dzisiejsza noc byla koszmarem.Mam podejrzenie stanu przedzawalowego przed trzydziestka..oja zona mysli tylko o sobie twierdzac ze mozna byc z kims dla zysku a bez uczucia wazny jest awans.Wszyscy sa w szoku bo jej takiej nie znali.Ma 25 lat a zachowuje sie jak stary wyrachowany oszust.Na drugi dzien po wyprowadzce przedstawia fagasa rodzicom tescia zemdlilo.Moze jakas nadzieje tam jeszcze mam ale pozbylem sie zludzen.Zobaczymy jak bedzie bede walczyl o syna bo sie o niego boje.Kocham ja i pewnie nigdy nie przestane ale do zniszczonego zycia i zlamanego serca dolaczyla wscieklosc.

To teraz przygotuj się na to, że piłeś, biłeś itd. I nadal podtrzymuję...jest już po wszystkim, zakochanej baby nie zawrócisz...

jednak dobrze byś pamiętał, że polskie prawo tego nie sankcjonuje.
Na razie się wstrzymaj, poczekaj, bo możesz mieć kłopoty, stracić dziecko i majątek na rzecz ... kochanka.
Ja usłyszałem od kochanka żony zdanie które zapamiętam do końca życia. Zabolało i boli do dziś.
"Bzykać Twoją żonę, przez kochanka, wolno, nie jest zabronione, bić kochanka żony nie wolno, jest zabronione, "

Wiecie co mnie zastanawia czytajac to forum?Ze szczescie mozna znalesc tylko poprzes zwiazek z inna osoba.Aczy nie mozna znalesc szczescia bedac singlem?Ja znam takie przypadki ze lepiej im zyc samotnie niz z kims mniej stresujaco. BULLET po takim zdaniu czekal bym dlugo na rewanz ale mysle ze ty to wiesz.Ja poczekam...

No to przygotuj się na to, że znajdą się świadkowie, którzy jednak patologię widzieli...słowa przeciwko słowom...
Na marginesie...to Twoja dama załatwiła Wasz związek nie jakiś  *ujopląt... przemyśl to.

Więc nie rób ŻADNYCH głupot na razie, jak ochłoniesz ureguluj na papierze kontakty z dzieciakiem i alimenty i na końcu dobij swoje małżeństwo.

To już n-ty wątek w którym, bardzo wyraźnie widać, że trzeba dbać o kontakt z rzeczywistością nawet wtedy, gdy oczadzieje się z powodu dziewczyny.
Decyzja o wejściu z kimś w związek, który z założenia ma być trwały i zamknięty nie może być podejmowana "przez okoliczności" tylko przez osoby, które tego zadania się podejmują.

Pierwsze, to staranne przyjrzenie się przez ludzi wzorcom jakie panowały w ich rodzinach - piszesz, że w jej rodzinie była patologia. Poderwanie młodej dziewczyny w której domu jest patologia ma jedną zaletę - jest łatwe, ponieważ nie będzie miała wymagań co do tego kim jesteś, wystarczy że uchronisz ją przed patologią.
Niestety ryzykujesz, że po zrealizowaniu celu jakim jest ucieczka przed patologią, przestajesz już być tak ważny, dziewczyna wchodzi na nowy "level" gry i zaczyna się rozglądać.
Stworzenie szczęśliwego związku z taką osobą jest możliwe, ale jest ryzykowne - i zależy od tego jak jej i twoja wyniesiona z domu "choroba" mają się do siebie (też musiałeś mieć coś za uszami jeśli taką osobę preferowałeś). Zazwyczaj te patologie mają się tak do siebie, że związek nie jest szczęśliwy. Zatem dziewczyna zaczyna rozglądać się tym bardziej.

Wobec takiego ryzyka, sensowne byłoby działanie w którym zajmujecie się dopasowaniem do siebie JESZCZE przed decyzją o posiadaniu dzieci. Że dajecie sobie kilka lat na to aby zobaczyć czy taki ryzykowny eksperyment wypali. Że oprzecie związek nie na tym co sobie POWIEDZIELIŚCIE, ale na tym jak wam W PRAKTYCE ze sobą jest. I nawet wtedy, dodanie "do układanki" dziecka jest bardzo ryzykowne, bo dziecko jest nie tylko radością ale i obciążeniem (czasowym, ekonomicznym, emocjonalnym).

Zamiast tego, nie dbacie o antykoncepcję i wiążecie się ze sobą "bo było dziecko". Czyli związek z definicji zawarty NIE na podstawie pragnienia aby być razem, sprawdzonego przez jakiś okres w którym możecie "zjeść z sobą beczkę soli", ale zrobiony przez okoliczności.
Co więcej zawarty w okresie kiedy jedna z osób jest jeszcze w okresie rozoju, zatem już za rok może całkowicie zmienić preferencje dotyczące tego czego w życiu chce.

Podsumowując, przepis na to aby coś mogło pójść nie tak został zrealizowany.

A ty wyglądasz na zaskoczonego i nieszczęśliwego z tego powodu, że nie wyszło :-)

Sądzę, że jeśli popatrzysz na to od tej strony, będziesz miał szansę zrozumieć, że właściwie aż się prosiłeś aby to tak się zakończyło. Jeśli tak, mam nadzieję, że łatwiej pogodzisz się z nieuchronnością tego scenariusza. W tej sytuacji zapomnij o nienawiści - dały o sobie znać prawa, na których opiera się rzeczywistość, której na żadnym z etapów nie chciałeś przyjąć do wiadomości. I może skupisz się na tym co należy zrobić aby ochronić dwie najważniejsze osoby wobec których masz jakieś zobowiązania, czyli samego siebie i dziecko. Jak dobrze przeprowadzić rozwód aby zabezpieczyć własne i dziecka interesy. Idź do prawnika, zbieraj materiały, postrasz nimi jeśli będzie trzeba, zadbaj o kontakt dziecka ze sobą i z matką. Pogłówkuj co zrobić aby w przyszłości tak się nie wrobić. Nie ma się co emocjonować. Sprawa się rypła.

Extra masz sporo racji mna sie nikt nie opiekowal zawsze za to mialem pelna wolnosc i bylem bardzo samodzielny.Mialem zatem olbrzymia potrzebe opiekowania sie ludzmi a ona byla biedna i pokrzywdzona.Co do ciazy to po czasie zorientowalem sie ze to byla jej swiadoma decyzja.Co do levelu to niestety tez mam wrazenie ze bylem jej stopniem na drodze na szczyt.I to boli strasznie.Nie wiem jak kobiety moga takie byc naprawde.

Owszem, takie okłamywanie i robienie z ciebie "podnóżka" było podłe, ale podtrzymuję swoje zdanie, że zasłużyłeś sobie. Gdzie miała pójść? Byłeś jej jedynym wyjściem, jedyną drogą ratunku. Dostała cytryny, więc wycisnęła z nich ile tylko mogła..
Wiesz jesli faktycznie sobie na to zasluzylem to znaczy ze nie warto jest szczerze kochac nie mozna sie poprawic a wybaczenie nie istnieje.Jesli zostala to tylko z wygody i poczucia bezpieczenstwa jakie jej dawalem mimo swojego zachowania.Jej rodzina to nie patologia a raczej chlodni uczuciowo naciagacze.Nie dali jej ciepla a teraz moja mama placze bo byla dla niej jak corka i bardzo jej pomagala a moja zona teraz potraktowala ja jak smiecia.Nie dam sie juz nikomu wycisnac nikomu nie zaufam.

To prawda ze zawsze ciagnelo mnie do dziewczyn ktore maja jakies problemy.Wbrew pozorom jestem bardzo opiekunczy i zawsze chcialem je zmieniac w ksiezniczki.Zawsze mialem wiecej przyjaciolek jak kolegow i wszystkim doradzalem jak maja zyc i radzic sobie w zwiazkach.Poprostu lepiej dogaduje sie z kobietami.A sam stracilem najukochansza kobiete.Z wielu rzeczy czlowiek zdaje sobie sprawe ale na codzien o tym nie mysli zajety prozaicznymi sprawami.Uwierz lub nie ale znam ludzi ktorzy dopiero w samotnym zyciu znalazly szczescie.

To ludzie, którzy nie mieli odwagi spojrzeć na siebie i odpowiedzieć SZCZERZE i do "bulu" na pytanie, dlaczego nie wychodzi mi z kobietami/mężczyznami. I zmienić tego, aby już nigdy nie powtórzyć błędu.

o, dziewan tu też się żalisz.
primo, trzymaj się raczej jednego tematu.
secundo, chcesz być miękką fujarą całe życie, to rób tak dalej jak uważasz. chcesz zmienić swój los to otrzeźwiej. laska jest taka a nie inna. jak Cię rani to nie jest chyba za dobrze, nie sądzisz? jak się źle w takim "związku" czujesz to na cholerę Ci taki? czysta logika, spójrz na siebie, wstań z kolan, otrzyj usta i bądź do cholery mężczyzną. bo nic na kobiety tak nie działa jak bycie facetem, prawdziwym - takim który jest pewny, stabilny i ma swoje zdanie. i rozwiązuje problemy (szybko i sprawnie).

Primo cale to forum pomaga mi zajac mysli i zrozumiec w jaki sposob utracilem ukochana zone.               Secundo niektorzy tu sa madrzy teraz gdy minal juz jakis czas od ich tragedi a oni zdazyli juz jako tako poukladac swoje zycie i graja chojrakow a wczesniej byli taka sama galaretka jak teraz.Mimo to dziekuje bo dzieki waszemu doswiadczeniu moze unikne jakis bledow.

Cóż, pewnie tempo wprowadzania informacji zwrotnych jest z mojej strony większe niż możliwości ich łykania.
Ale wraz ze wzrostem poczucia własnej wartości i odwagą zmiana gustu będzie automatyczna. W tej chwili nie jesteś w pozycji aby myśleć o odbudowie tych rzeczy - właśnie otrzymałeś cios w poczucie własnej wartości. Tyle że było budowane na fałszywych przesłankach, więc i tak jest do zrekonstruowania.

Upieranie się, że rzeczywistość powinna być taka jak chcesz, może nie być wystarczające do tego aby ją zmienić.

Albo słyszałeś to co chciałeś usłyszeć, bynajmniej tylko dobre opinie o byłej partnerce.