zanik chemi po 2 latach. Pytanie do kobiet z doświadczeniem zwiazkowym - Netkobiety.pl

W moim wątku mam podobną sytuację. Mimo moich starań, dbania o wszystko i chęć poprawy własnych nie dociagniec i zachowania moja kobieta po nie całym roku prawie kompletnie mnie olala. Teraz jestem tylko kucharzem i sprzątaczka która idzie do pracy a pozniej trochę pogada doradzi itp i na tym kończy się moja rola mężczyzny w życiu mojej dziewczyny. Chcę to zmienić ale od pół roku jestem  traktowany prawie jak powietrze. Jakbym był bardziej jej dobrym kolegą lub współlokatorem a nie jej facetem, ukochanym i kochankiem

Jeśli dla kogoś chemia = poziom pożądania taki, że kapcie spadają/nie mogę oddychać/motylki mi uszami wylatują i jedyne co komuś w głowie, to królicze zabawy a największym problemem jest od samego początku, że on/ona nie chce 5 tylko 3 razy w tygodniu itp., to owszem - ja uważam, że taka chemia znika. Czasem nawet szybciej niż po dwóch latach. 
Jeśli dla kogoś chemia = przyciąganie fizyczne i intelektualne bazujące na jakimś poznaniu się, to taka chemia się utrzymuje. Im bardziej partnerzy dojrzali, im bardziej dbają o siebie, im więcej mają wspólnych celów i pomysłów, tym trwa to dłużej. Bo to inny rodzaj chemii. U mnie po dwóch latach było z różnych względów lepiej niż na początku naszej relacji, bo mieliśmy do siebie większe zaufanie.

Do rozpadu relacji może dojść zawsze. Wytłumaczenie - "bo chemia się skończyła" jest moim zdaniem po prostu jednym workiem, do którego wrzuca się dużo powodów, do których ludzie nie chcą się przyznać - czasem przed innymi czasem przed samym sobą. Np. "związałam się z Tobą bo się boję samotności, ale przecież Ci tego nie mogłam na początku powiedzieć, bo byś mnie pewnie nie chciał. Teraz już mi się znudziło latanie wokół Ciebie i już wolę być sama. Już nie czuję tej chemii..."  alternatywnie "No zaręczyliśmy się, bo już mi rodzice nie dawali spokoju i w sumie fajnie jest, jak przyjdę do domu i mam ugotowane. Ale Ty już o dzieciach zaczynasz, a to takie śmierdzące małe gnoje. I na co mi to, ja bym wolał jeszcze pohasać. Ale Ci tego nie powiem, bo co sobie o mnie wszyscy pomyślą, Ty bys mnie pewnie też wyzwała i po co mam tego słuchać. Sprawę załatwia "już nie czuję tej chemii". I tak sobie można mnożyć.
(A coś takiego jak "słaby seks" jako powód rozstania to dla mnie też kwestia do analizy w każdym przypadku. Bo co to znaczy "słaby seks" ? Dla mnie znaczy, że jedna strona nie daje drugiej tego, czego ona potrzebuje. Faktycznie może być problem, jeśli jest kwestia rozbieżności temperamentów. Ale w każdym innym przypadku jest to albo wymówka albo wygodnictwo . Wiadomo, nie każdy będzie Małyszem, ale każdy może się nauczyć jakoś na tych nartach jeździć i ewentualnie doszkolić. To samo moim zdaniem z seksem. Więc jak ktoś rzuca taki tekst, to bardziej bym powiedziała że w ogóle mu na relacji nie zależy z innych względów, a nie łóżkowych. Słaby seks nie jest w moim przekonaniu powodem rozstania. Raczej wymówką.)

Możliwe. Tak jak mężczyźni. Zwłaszcza, że ludzie w dzisiejszym świecie mają duże trudności z ustawieniem sobie wartości i celów w życiu. Dlatego często im się wydaje i to po kilka razy, że czegoś chcą. A potem zmieniają zdanie. + IMO efekt zmian w społeczeństwie. Kiedyś mężczyźni więcej zmieniali, kobietom mniej wypadało.

A ja obracam się w towarzystwie różnorodnym i o ile jeszcze znam jedną relację dwudziestojednolatków, gdzie ona zostawiła, ale wróciła, to nie znam ani jednego małżeństwa/związku z dziećmi, w którym to kobiecie przeszłaby chemia... I mogę zadać pytanie, jak to jest, że kobiety, które decydują się na poważny zaangażowany związek, małżeństwo, dziecko, dbają o partnera itd. itp, nagle zostają zostawiane na  same, bo on się zagubił się relacja z aktualna partnerką wypaliła?

Pytasz na podstawie forum i internetu, czy z obserwacji? Bo wiesz, do materiałów w internecie to trzeba się zdystansować. Przecież nie będzie nikt pisał, że po 10 latach kocha żonę, uprawia z nią seks co dwa dni a dzieci sa zajebiste, bo po pierwsze taki człowiek i tak nie ma czasu na siedzenie w necie a po drugie nikt by mu i tak nie uwierzył.
Ja uważam, że twoja teza o mężczyznach reproduktorach raczej podpada o pod ogólne zapytanie o związki.

To chyba błędne z gruntu założenie, że przyjaźń przeszkadza w seksie. Ilość związków "friends with benefits" wyraźnie by temu przeczyła, zwłaszcza inicjowanych przez mężczyzn.

Tu już bardziej powinny się wypowiedzieć zainteresowane. Ja mogę rzucić sugestie, że po prostu były niedojrzałe i nie wiedziały czego naprawdę chcą. Albo się oszukiwały.

hmm.. ja po prawie 5 latach zwiazku z niemal codziennymi spotkaniami nadal czuje pociag do mojego partnera (ze wzajemnoscia) nie sa to co prawda motyle w brzuchu, dzika namietnosc;) ale w zaleznosci od dnia, poziomu stresu i innych czynnikow czuje te chemie miedzy nami. Chociaz po takim stazu uwazam, ze inne rzeczy sa wazniejsze, np. gdy wracam po stresujacym dniu z pracy, jestem raczej nieprzyjemna, a on po prostu przytula mnie i caluje w czubek glowy - to jest ten moment kiedy czuje milosc najbardziej i wiem, ze to jest TEN mezczyzna.

...tak, ale jest jeszcze coś takiego jak efekt samospełniającego się proroctwa i my możemy kontrolować go poprzez zatrzymanie się na moment i zastanowienie nad naszym podejściem do siebie i np. nastawianiem wobec partnera..bo może moje oczekiwanie w jakimś aspekcie jest błędne, a może sama siebie krzywdzę swoimi destrukcyjnymi myślami czy zachowaniem...jeśli wcześniej  dostajesz oznaki odrzucenia, jednak prosisz o szansę to automatycznie nakręcasz sobie taki swój prywatny film w którym w każdej chwili możesz zostać odrzucona..dlaczego?, bo tak wcześniej bywało tzw szybkie cięcia ..w pewnym momencie klisza pęka za mocno naprężona.....taka uproszona miłość wcześniej czy później padnie jak ranny kozioł...to takie moje spostrzeżenia..
...jedno co wiem u mnie to pożądanie nie znika wręcz przeciwnie z czasem jest większe i mądrzejsze...

Strasznie pusta ta 38 latka, stara i głupia. Ciekawa jestem kto jej będzie pieluchy zmieniał na stare lata, skoro ona tak szybko nudzi się facetami i ich porzuca po 3 latach, bo oni już jej nie pociągają. Nie rozumiem jak można być tak pustym. Przecież związek to nie tylko pociąg seksualny ale tez przyjaźń, oparcie, wspólne pójście przez życie, pokonywanie problemów razem.

Nie wiem jak można zostawić fajnego faceta po 3 latach bo się nam znudził? Co ma we łbie taka kobieta? Chyba siano a nie mózgownice. Jest mi z facetem dobrze, szanuje mnie, kocha mnie, jest dla mnie dobry to z nim siedzę i inni mnie nie interesują. Może jestem jakaś dziwna ale nigdy nie patrzyłam na faceta jako na obiekt seksualny na widok którego mam mieć mokro w gaciach i motylki w brzuchu. Dla mnie liczyło się zawsze to jak ktoś mnie traktuje, czy mu zależy na mnie, czy jest dla mnie dobry. A wtedy pojawiała się miłość do tej osoby i pociąg seksualny. I skoro jest mi dobrze z facetem to z nim siedzę i tyle. Nigdy nie traktowałam faceta jak przedmiot, który po 3 latach się znudzi i trzeba go wywalić na śmietnik i poszukać sobie nowego faceta.

Przeraża mnie głupota takich kobiet i myślenie cipą. Może na stare lata zmądrzeją gdy nikt ich już nie będzie chciał, nawet taki brzydki na którego za młodu nawet by nie spojrzały.

Nie, nie każda jest taka. Ja osobiście też nie rozumiem podejścia kobiety, że np jak stara się o dziecko, to dziki seks, a potem partnera/męża ma gdzieś. Oczywiście nie mówię o sytuacji jakiegoś czasu po porodzie, gdzie nie powinno się uprawiać seksu, to jest naturalne. Chodzi potem dłuższy czas już, jeśli olewa go całkowicie i nic nie chce z tym zrobić. No bo jasne, brak ochoty, gorszy czas może zdarzyć się każdemu, ale jeśli trwa dłuższy czas, to jeśli się kocha, to jednak chce coś się z tym zrobić i to cechuje udane związki, nie osiadają na laurach. Jednak naprawdę, ja traktuję z dystansem takie rewelacje naukowców, bo naprawdę zależy to od osoby i nie zawsze jest tak jak piszą. Ja jestem z facetem 6 i pół roku, wprawdzie nie mieszkamy jeszcze razem, ale myślę, że to też nie ma takiego ogromnego znaczenia w temacie. Po prostu nadal siebie pożądamy, z mojej strony nic się nie wypaliło i u niego jak widzę też nie. Po 2 latach też nie było spadku, nadal było między nami namiętnie. Teraz związek, mimo niemieszkania razem wchodzi na pewno w fazę większej stabilizacji u nas, ale pożądanie, radość z seksu jak najbardziej u nas jest. Owszem, jesteśmy młodymi ludźmi, korzystamy i jest to też ważny aspekt dla nas. On mnie pociąga cały czas i nie chcę nikogo innego. Ja w ogóle ok, jestem młoda, ale preferuję stałe związki, nie jestem jak kobiety jakie opisujesz, że nudzą się partnerem i ciągle inny. Jak tak robią i seks bez zobowiązań, to ok, ale jak tak są z kimś, nudzą się itp, to wiadomo wtedy partnera mogą zranić. Także z tym wypaleniem się chemii po 2 latach polemizowałabym, u nas niczego takiego nie było. Motyle może nie były już takie silne, że wiesz, nie można prawie jeść i spać, ale cały czas wzajemne działanie na siebie. No i ogólnie jesteśmy dla siebie bardzo ważni, dbamy o siebie myślę w każdym aspekcie. Mój facet mnie pociąga i coś nie wydaje mi się, bym była odosobniona. Nic nie zapowiada, by to się miało zmienić. Jak kocham to mi się facet nie nudzi, nie skakałam nigdy z kwiatka na kwiatek.

alcybiades, dokładnie, o związek trzeba dbać. My dbamy, ale wiele ludzi może nie dba, bo łączy ich przyzwyczajenie? Ja kocham i staram się, on tez. To też ważne, oczywiście, że tak. Jestem stała w uczuciach, ale tak czy siak o związek trzeba dbać.