Miłość, ból i łzy. - Netkobiety.pl

O co Ci chodzi? Swiadomie zdradzałaś, zamiast pielegnowac zwiazek to masz łzy i cierpienie.

Zdradzałam? Nie doszło między nami do niczego oprócz rozmów i spotkań.

Tak, emocjonalnie. Swiadomie zbliżałaś się uczuciowo do innego mezczyzny, flirtując i zaniedbując aktualny związek. Czego oczekujesz?

tuli_pana24, odkąd zerwaliśmy znajomość czuję pustkę po prostu, jest mi tak przykro... Tęsknie i za nim i mi go brakuje. Nigdy nie poznałam takiego chłopaka, ja przy nim mogłam być sobą w 100%, czułam się tak dobrze, uwielbiałam jak się uśmiechał, sposób w jaki patrzy i wszystko. Sama już nie wiem co robić, kocham moojego chłopaka bardzo ale brak mi tego "czegoś" co miał pan X... To może wydawać się głupie, ale wiedziałam ze to właśnie z X mogę spełniać marzenia, wyjechać, poznać świat. Dzięki niemu poczułam takie szczęście, którego w moim życiu mi brakowało... Nie mogę przestać o nim myśleć, bo nie wyobrażałam sobie, że może tak nagle zniknąć. To "rozstanie" boli mnie chyba tak samo mocno jak jego. Swojego chłopaka wybrałam z wielu względów takich jak to, że zawsze mogę na niego liczyć, że mamy tyle wspomnień, tyle nas łączy, i strasznie mocno się przywiązałam. No i dlatego, że kocham. Ale cały czas zastanawiam się czy dobrze się stało..

Widze, że każdy jest święty i nic nie ma za uszami Skoro zdradą jest dla Ciebie pisanie z kimś, to co powiesz o kobiecie, która jest w małżeństwie i ma kochanka? Próbowałam zmienić coś, ale może nieskutecznie. Nie, nigdzie razem nie wyjeżdżaliśmy. Fakt, że dobrze czuje się w czyimś towarzystwie i uwielbiam spędzać z nim czas, to od razu znaczy, że zdradzam, jestem potworem i pójdę do piekła tak? To w takim razie "zdradzałam" mojego chłopaka cały czas, bo mam wiele kolegów (normalnych kolegów, i tych ze studiów, z którymi cały czas gdzieś wychodzimy grupą) z którymi sobie pisałam i rozmawiałam.

Ehhh Z Panem X nie rozmawiam od czasu tamtej rozmowy. Ciśnie mnie od środka i cały czas o nim myślę, bo naprawdę był (jest) mi bliską osobą. I zdaję sobie sprawę z tego, że on okropnie to przeżywa (w zasadzie on nigdy nie miał dziewczyny "na poważnie", nie był w żadnym związku od czasów podstawówki/gimnazjum, a wiadomo jakie to były związki za dzieciaka, żadne). On jest typem romantyka, który jest niesamowicie wrażliwy i uczuciowy. Za to go własnie cenię, bo sama jestem taka sama, ale czasem to jest ogromna wada, ktora przysparza wiele problemow Mam nadzieję, że z czasem może coś się wyjaśni. Może zostaniemy przyjaciółmi, bo bez niego jest mi po prostu tak pusto... Zawsze myślałam, że takie sytuacje zdarzają się tylko w filmach, takie rozmowy, odczucia. Jak widać nie... Tylko w prawdziwym życiu chyba jakoś cięzej to wszystko ogarnąć

Nie wydaje mi się żeby była możliwa przyjaźń między Wami (w sensie tylko przyjaźń). Ewidentnie i on się zauroczył Tobą i ty nim. Zapewne się w nim zdążyłaś zakochałaś... Nie da się złapać dwóch srok za ogon. Albo jesteś ze swoim chłopakiem i ulepszasz Wasz związek bez obecności X albo decydujesz się na Pana X. Tu nie ma mowy o przyjaźni, skoro zaiskrzyło między Wami. To nie byłoby w porządku i względem X (bo pewnie miałby nadzieje z czasem na więcej) i wobec Twojego obecnego chłopaka...

A swoją drogą Motylek jak najbardziej może mówić, że to była zdrada...(emocjonalna). Granica dla każdego jest gdzie indziej.

Jedyna dobra rada!

No i z każdym tak do rana, że spędzałaś z nim więcej czasu niż z chłopakiem? Słyszałaś kiedyś o zdradzie emocjonalnej? Dla niektórych jest gorsza niż fizyczna, bo fizyczną są w stanie wybaczyć, a emocjonalnej nie. Moim zdaniem zdradziłaś go emocjonalnie. Twoje życie intymne z chłopakiem padło bo pojawił się ten drugi z którym spędzałaś czas. Ty naprawdę nie widzisz swojej zdrady emocjonalnej?
Szkoda i tylko tego chłopaka z którym teraz jesteś. Oby w porę zorientował się z kim jest i za kim płacze jego tzw. "dziewczyna". Zaoszczędzi sobie sporo przykrości. Gdybyś była uczciwa to odeszłabyś od swojego chłopaka i dała mu spokój.
A doświadczenie w takim temacie mam. Tyle że ja byłem po drugiej stronie. Czyli po stronie Twojego chłopaka. Też były tylko rozmowy do rana i spędzanie razem wspólnie czasu na czym ucierpiał nasz związek. Pomyślałaś chociaż jak się czuł Twój chłopak?

W takim wypadku najlepszy byłby dystans do obu Panów, tak jak pisała Paula.
Niby wróciłaś do chłopaka, ale Twoje myśli wciąż krążą wokół X. Będziesz cały czas się zastanawiała nad tym, czy z nim nie byłoby Ci lepiej, Twoje myśli będą przy nim, a nie przy obecnym chłopaku, tym samym obecnego będziesz tym krzywdziła.
Powinnaś zostać na jakiś czas sama i się zastanowić, czy do chłopaka to rzeczywiście miłość, czy jednak przyzwyczajenie,wspomnienia i wyrzuty sumienia, czy pan X to zakochanie i zrozumienie, czy może jednak powiew świeżości?
W każdym razie w takim stanie, w jakim jest to teraz zamęczysz się.

Hmm... Na podstawie kilku postów i mojej historii uważasz, że jestem  kimś kto nie ma prawa nazywać się kobietą? W tym momencie człowieku przesadzasz i to grubo. Nie znasz mnie, nie wiesz kim jestem i nikt Ci takiego zezwolenia nie dał aby mnie sądzić Widze ze sie ostro przejechałeś skoro od razu atakujesz. I widzę, że chcąc usłyszeć rade to w wiekszości człowiek słyszy tylko najazdy i krytyke. Nie róbcie z siebie świetoszków, którzy cały czas żyją wg 10 przykazań bożych, bo to jest w tym momencie śmieszne.. Każdy popełnia błedy i sztuka jest je zrozumieć, a nie kogoś za to potępiać. Dziekuje, dobranoc
A tym co starają mi sie jakos radzić, to dziękuje z całego serca, chyba wiem już jak postąpić. I fakt, że się zauroczyłam nie znaczy od razu, że jestem jakąs lafiryndą, która zdradza swojego faceta. Troche zrozumienia, są rozne sytuacje w życiu... Znam wiele osób, które były w związkach kilkuletnich, kilkunastoletnich i miewały zauroczenia. Człowiek jest tylko człowiekiem.

Jestem lafirynda bo sie zauroczylam, ok dobre
A co do mojego faceta to nie bylo kolorowo, przez pewien okres, zanim sie zmienił to bardzo zle mnie traktował i tez mnie ranil. Ta cala moja znajomosc trwala ok.2 miesiecy, rozpedzilam sie troche pisząc ze miesiącami, bo pierwszy raz poznałam go wczesniej ale nawet nie wiedziałam jak sie nazywa. Ale nie mam zamiaru sie tutaj nikomu z niczego tłumaczyć. Za rady juz dziekuje, poradzę sobie z tym wszystkim sama.

Oczekujesz rad, a atakujesz osoby, które piszą Ci prawdę. Zdradziłaś go emocjonalnie. To jest fakt niepodważalny. To jest zdrada emocjonalna. Dla wielu gorsza niż fizyczna. Ja Ciebie lafiryndą nie nazwałem. Każdemu zdarzają się błędy i każdy robi głupoty. Ale trzeba umieć przyjąć konsekwencje swoich czynów. Ty tego nie potrafisz zrobić i wisisz w zawieszeniu. Niby do chłopaka wróciłaś, ale cały czas myślisz o tym drugim. Najlepszym rozwiązaniem byłoby odcięcie się od obu, bo jeśli tego nie zrobisz to cierpieć będziesz i Ty i Twój obecny chłopak.

I już za same takie słowa zasługujesz na odpowiednie miano. Iealizujesz jakiegoś gostka, który "przeżywa", a który nigdy nie był w żadnym związku (ciekawe dlaczego?). Idealizujesz, a RĘCZĘ, że gdybyś sie z takim indywiduum związała - wnet "motylki" szlag by trafił, bo wówczas poznałabyś z kim masz do czynienia...
Drobniutki cytat:
"On wprowadził w moje życie barwy, w życie które było szare...uwielbiałam spędzać czas w jego towarzystwie. Stał mi się...niesamowicie bliski...dużo rozmawialiśmy, pisaliśmy (czasem do rana..) Jest niesamowitym człowiekiem, bardzo szczerym i kochanym. Widziałam, że mój smutek i ból stawał się jego smutkiem i bólem. Doszło do tego, że przestałam angażować się w swój związek...Nie czułam od kilku miesięcy pożądania do mojego chłopaka...Chciałam z nim zerwać, powiedziałam, że chyba się wypaliłam...przestało odpowiadać jego towarzystwo, nie czułam się tak szczęśliwa (i na to miała również wpływ znajomość z panem X, przeciążyła szalę). No i zebrałam się na to, żeby zakończyć związek."

Podpisuję się pod słowami Jacentego. Klasyczna emocjonalna zdrada, za plecami chłopaka, zauroczenie wyidealizowanym glusiem, o którym nie masz żadnego pojęcia... "SZCZERY, KOCHANY, WSPÓŁCZUJĄCY" - to idiotyzmy kogoś egzaltowanego i widzącego coś, czego nie ma w rzeczywistosci... Nie sztuka grać ...idealnego glusia z doskoku. Sztuka byc takim w normalnym życiu. Czy nikogo nie zastanowiło to, ze ten "ideał" jakoś żadnego związku nie ma na swoim koncie? Wygląda na to, że Autorko małe masz pojęcie o niektórych sprawach, jeżysz się na zwykłe nazwanie po imieniu tego, co sobą zaprezentowałaś - we własnych słowach...
Jacenty i tak bardzo delikatnie określił całokształt...
Autorko, tak sie oburzyłaś na zarzut emocjonalnej zdrady... Chwila szczerości zatem: czy temu swojemu partnerowi (nie piszę o jakimś X), z którym zerwałaś pod byle pozorem, z którym znów jesteś - powiedziałaś o istnieniu i FASCYNACJI jakimś X-em? Jeśli nie wspomniałaś - słowo "lafirynda" jest nazbyt subtelne.

Tak, powiedziałam mu o tym. Naprawdę pisząc na tym forum liczyłam na rady i zrozumienie, a nie na potępianie i przypinanie mi łatki lafiryndy. Czytałam tematy, w których ludzie popełniali naprawdę gorsze błędy i nie byli tak krytykowani jak ja tutaj. Podjęłam już decyzję, mam nadzieję, że słuszną.

Nie zostałam zdradzona emocjonalnie (chyba, bo wszystkiego i tak się nie dowiem) ale moja pierwsza miłość (której byłam oddana całym sercem i duszą) kiedyś mnie zdradziła, i to dość boleśnie. W sumie to zdradzała cały czas, a ja byłam ślepa (ciągłe podrywanie innych dziewczyn na moich oczach, flirt) Zdradziłam emocjonalnie, przyznaje. Nie zrobiłam tego świadomie, bo po prostu kierowałam się  uczuciami zamiast zdrowym rozsądkiem. Już wiem co zrobić i nie jest to chęć trzymania znajomości z panem X.

Nam też się udało (a sytuację miałam taką samą jak Ty megsss), także trzymam kciuki!

Nie dziękuję, żeby nie zapeszyć Ale mam nadzieje, że nam też się uda, bo bardzo bym chciała, widzę, że już powoli coś we mnie "odżywa". Tylko muszę włożyć dużo wysiłku w to, żeby było lepiej niż przedtem... No nic, oby wyszło

Aha teraz czas na zrzucanie odpowiedzialnosci za swoje czyny na innych. Ojciec, Matka, Ex, Rodzenstwo niepotrzebne skreslic.

Wiesz co, nie wiem czemu tak sie do mnie przyczepiłeś, ale skoncz z najazdami, bo widze ze sie niezle nakręcasz I nie masz prawa, tak jak juz pisałam wczesniej, mnie osądzac. Nie masz. I tyle. Nie znasz całej sytuacji, bo nie mam zamiaru jej  tu nawet opisywać. Ale po prostu skończ, po co ciągnąć to dalej, skoro napisałam, że wiem co robić. Próbujesz mi jakoś wjechać na ambicje czy co?

Marcjano dobrze napisal. Nikt kto tego nie przeżyje nie moze filozofować i pouczać kogoś, skoro sam nie wie jak to jest. Jest jeszcze jedna rzecz, o której tu nie wspomniałam. I miedzy innymi przez to tez sie zauroczyłam w Panu X. Moj facet ciągle probuje mnie zmieniać. A tu za dużo, tu za Malo. Jestem dość atrakcyjna osoba, podobam sie wielu mężczyznom, ale i tak mam ogromne kompleksy. Dzięki właśnie mojemu mężczyźnie. Kiedys czulam sie prawdziwą kobietą. Teraz, po wielu słowach niestety tak nie jest. Dzisiaj się spotkaliśmy i znowu bylo wytykanie moich mankamentów. To przykre, ale wstydzę się przed nim nawet rozebrać. Mimo ze nie powinnam mieć oporów i przed moimi poprzednimi facetami nie mialam...

Tak, fizyczne.  Mam typowa figurę klepsydry, wąskie ramiona, szerokie biodra, wydatny tylek. Facetom się to bardzo podoba, mojemu niby tez ale ciągle cos nie tak. A tu cellulit, a tu rozstęp, a tu krostka. I doszlo do tego ze sie wstydzę siebie. Schudlam ostatnio 6kg, bo na nowo zaczelam trenować taniec. Przestalam na jakiś czas bo studia, bardzo dużo nauki i sprawy rodzinne. I  jak jem cokolwiek widze jego wzrok(jem bardzo malo, zawsze pól porcji, a on bardzo dużo) typu "wez nie jedz tyle"... Nigdy facet żaden mi tak nie mówil. Oprócz niego. To smutne naprawde, bo moje poczucie kobiecości jest równe zero. Pan X byl (jest) zupełnie inny.

Zastanów sie co piszesz. Tyle w temacie.

kompleksy mogłyby wychodzic jakby powiedziala żeby poleciała na przystojniejszego, a zdradziła emocjonalnie, czyli angażowanie sie długi czas w bliskosc

A..teraz rozumiem, faktycznie pisałaś coś, że się zmienił, ale bez szczegółów w jakim zakresie.

Cóż, dla mnie sytuacja gdzie przy własnym facecie strach się rozebrać, bo polecą jakieś komentarze to tragedia.
Na początku znajomości tez taki był? Bo chyba nie zakochałabyś się w kimś takim?

Wygląda na gościa, który podświadomie myśli, że zaniżając Ci wartość uchroni się od ew. zdrady.
A to zadziałało, jak widać, odwrotnie..

Astalavista, dowidzenia. Gdy czytam co piszesz, ręce mi opadają

megsss, ignoruj aste- facet to frustrat. Ma jakąś obsesję na punkcie swojego wyglądu i przez to nienawidzi kobiet.
Próbowałyśmy mu coś wytłumaczyć w innym wątku, ale łatwiej mu wierzyć, że chodzi o wygląd, a nie paskudny charakter, który co i rusz prezentuje.

Podczas seksu?? MASAKRA.

a ty dalej rób z siebie męczennika, kogo to zresztą obchodzi idź pisać swoje gorzkie maryjne żale na jakimś gimbazowym Forum, a dorosłym daj porozmawiać