Wynagrodzenie - Netkobiety.pl

Wydaje mi się, że istnieje coś takiego jak stawka minimalna -to raz.
Dwa - każdy zawód, gdzie płacona jest stawka godzinowa oscyluje wokół tych samych stawek - typowy nauczyciel, kelner, sprzedawca itp ma okresloną stawkę niezależnie gdzie pracuje - różnice są minimalne.
Różnice zaczynają być widoczne dopiero jeżeli chodzi o rangę miejsca gdzie się pracuje - kelner pracujący w ekskluzywnej restauracji zarabia niewątpliwie więcej od tego pracującego gdzieś w podrzędnym lokalu. Ale i wymagania oraz potrzebne umiejętności są zupełnie inne.

A trzy - rynek w pewien sposób reguluje się sam - Ty chczesz więcej, ale przyjdzie osoba, która będzie z radością pracować i za 5 zł. Z drugiej strony dla wielu właścicieli zapłacenie pracownikom o 50% więcej niż wynika to z ogólnie stosowanych stawek oznacza niewypłacalność i bankructwo interesu.

A na koniec sprawa czwarta - jeżeli ktoś ma głowę na karku i prowadzi swietnie prosperujący interes to nie ma z tego powodu obowiazku placic swoim pracownikom wiecej niz powinien. Dobrze jest kiedy to robi i pracownikow docenia, ale nie jest to przymus.

I jeszcze punkt 4b - jeżeli chcesz lepiej płatnej pracy to sobie takowej poszukaj. Nie umiesz znaleźć to się sam/a zatrudnij.

Pracodawca to nie jest instytucja charytatywna - oni nie są od tego, by swoje pieniądze rozdawac.

Kazdy chciałby, żeby pracownikom płacić więcej jednocześnie chcąc by towary były tańsze.

oczywiście, że 5 zł/h to śmieszna stawka, wstyd byłoby mi taką komuś proponować
przy minimalnej krajowej (umowa o pracę) to wychodzi około 7,5 zł, też niska, ale jest to jakieś minimum minimum
niestety przy zleceniu żadne normy nie obowiązują, mogą dać nawet 3 zł

ja rozumiem, że ze strony pracodawcy też nie ma lekko i przyjemnie (znam sprawę z 2 stron), ale albo stać mnie na pracownika i daję mu tą stawkę minimalną gwarantowaną ustawą albo nie rżnę biznesmena i sama podwijam rękawy i do roboty

polityka pracy nie sprzyja naszym realiom, żeby dać komuś te marne 1200 to trzeba jeszcze dodatkowo 800 odprowadzić na przeróżne haracze i robi się 2000
i kółko się zamyka

bywa też, że wyzysk to wyłącznie sknerstwo pracodawcy

nie ma lekko, minimalna krajowa jest zupełnie nieadekwatna do kosztów życia, powinna ona wynosić tyle, żeby człowiek był w stanie sam w pojedynkę utrzymać się
w moim mieście (duże) to raczej nierealne

Moim zdaniem, powinno się łapać pracę nawet za tak absurdalną kasę.
Po miesiącu jak się pokażesz z dobrej strony masz pozycję do negocjowania podwyżki- nie bój się- jak pracodawca zobaczy, że jesteś mu potrzebna, to Cię zatrzyma wyższą stawką.Jak nie- to masz kolejny podpunkcik w rubryce ''doświadczenie zawodowe''- czyli asumpt do lepiej płatnej innej pracy.
Pójście do pracy nie jest dożywotnim cyrografem z danym pracodawcą.

nie łamie prawa, bo na zleceniu nie ma stawki minimalnej, a śmieciówek teraz coraz więcej

Ale podobno teraz nawet zleceniówki mają być opodatkowane, więc pracodawcy tym bardziej nie będą skorzy płacić więcej. 5zł/h to mało, ale albo zaczynasz od 5 zł albo nie masz nic. Jak nie masz doświadcznia to mało gdzie dostaniesz więcej, chyba że w większym mieście. Swoją drogą, 7 lat temu pracowałam w Gdańsku w tym samym lokalu co teraz u siebie. I tam 7 lat temu miałam 9h/h po miesiącu pracy, a u mnie w tym momencie mam 7zł/h i to dostałam podwyżkę po 1,5 roku czasu, o 0,50 gr! Jednak albo się godzisz albo szukasz dalej. Ja pracuję i jednocześnie szukam.

Mój staż pracy wynosi już 2 lata - więc mam jakieś doświadczenie.

I Zgadzam się tu z Lonely M -" pracodawca, który daje 5 zł nie da żadnej podwyżki, co najwyżej 6 zł i nawet w to wątpię, nie oszukujmy się"

Jakbym miała pracę za 5 zł na tzw. miejscu, to możliwe, że bym skorzystała - ciężko powiedzieć. Jednak była to praca oddalona dość sporo od mojego miejsca zamieszkania. Ktoś tu napisał, że warto się wyprowadzić - skoro tak ciężko coś tu znaleźć. Ja się z tym absolutnie zgadzam. To nie tak, że siedze z założonymi rękami i "Czekam". Próbuję i będę próbować dalej. Myślę nad przeprowadzką i być może dlatego szukam pracy lepiej płatnej, co bym mogła to zrobić.

To nie tak, że ja teraz ubolewam, że ojejjuu 5 zł proponują i płacze w podszukę. Podkreślam, że temat założyłam po to by poznać waszą opinie - czy uważacie, że 5 zł jest śmiesznie niską stawką czy odpowiednią.

powinna być ustalona ustawą minimalna stawka godzinowa, powiedzmy, że to 7-8 zł jest jakieś sensowne, wszystko poniżej to jałmużna i wyzysk, a pracodawca, który twierdzi, że go nie stać na więcej jest śmieszny, bezczelny i wyrachowany
nie stać go, to niech nie udaje pseudo-biznesmena, tylko niech spina tyłek i samemu do roboty

Dojeżdzałabyś 20km dla "5zł"? I nie powiedziałam ze 8 zł to LUKSUS.

I troche ciężko porównywać czasy dzisiejsze do 10 lat temu gdy rynek pracy się bardzo zmienił. I teraz na 1 miejsce jest więcej pracowników niż kiedyś. Teraz panuje wsród pracodawców właśnie wyzysk. Ja nie mówię - pewnie sa firmy, których NIE STAĆ by dać więcej niż 5 zł, ale są też takie którzy po prostu nie DADZĄ, bo wiedzą, że są ludzie którzy muszą mieć prace, jakąkolwiek i wiedzą że jak 9/10 osób sie nie zgodzi to ta 10-ta już tak. I w tej sytuacji nikt nie da podwyżki, bo powie Ci "Jest tyle osób, które szukają pracy, że ktoś się na to zgodzi." Uważam, że to wszystko idzie w złą stronę. Zaniedługo większość stawek będzie wynosiła 2 zł za godzinę, bo idziemy coraz niżej. Przez to, że ludzie potrzebują pracy, bo nie mają za co żyć i wielu pracodawców bazuje na nieszczęsciu innych.

Zarówno stawka minimalna godzinowa, jak i minimalna pensja powinny być zlikwidowane, bo właśnie istnienie czegoś takiego powoduje, że ludzie są współczesnymi niewolnikami dostając ochłapy za swoją pracę. Ciekawe ile jeszcze musi upłynąć lat zanim trafi to do świadomości mas.

Celem pracodawcy jest zarabianie pieniędzy, a nie byciem śmiesznym bądź nieśmiesznym. Dopóki ludzie będą walić drzwiami i oknami za upadlające zarobki, dopóty będzie jak będzie. Sam bym płacił 5 zł/h albo nawet jeszcze mniej - jeśli ktoś byłby chętny, to czemu nie? Zarobki dyktuje rynek, a że wszyscy są przyzwyczajeni do bycia dymanym na lewo i prawo, to efekt jest jaki jest .

Jak zauważysz nie mam 15 lat, a 34 i nie urwałam się z choinki ze swoimi wywodami
Mając lat 20 prowadziłam już własną DG i mam jako takie pojęcie i ze strony przedsiębiorcy i ze strony pracownika niższego szczebla.
Zasuwałam sama, bo nie udawałam bizneswoman dając zatrudnienie komuś za psie pieniądze byle tylko udawać, że jestem prezesem, który ma niewolników. Firma, której nie stać na godziwy minimalny zarobek pracownika widocznie nie ma takich obrotów, nie ma więc potrzeby zatrudniania, trzeba samemu pracować, a nie być tylko cwanym.
Nie możemy też wszyscy być pracodawcami - to się nie uda, nie ma takiej opcji, dlatego należy szanować każdą ze stron.

Też jestem na rynku pracy od 15 lat więc chyba jakieś rozeznanie mam.
Złotówka jest nie tyle warta co warta, a tyle ile ma mocy nabywczej. Ludzie o tym zapominają.
Popatrzmy na ostatnią dekadę. Na stosunek stawki godzinowej do ilości otrzymanych za nią produktów. W 2004 za godzinę byle jakiej stawki mogłam kupić sobie 1 paczkę papierosów (3,5-4 zł) teraz na paczkę trzeba zasuwać 2 h, przyjmijmy nawet, że akurat ten towar został w drastyczny sposób obłożony wszelakiej maści podatkami stąd tak cena, ale weźmy to choćby przez pół, nie oczekuję, że za godzinę należy mieć równowartość owej paczki ok.14 zł ale te 50% czyli jednak wychodzi to 7 zł
I nie czepiajcie się fajek, to tylko jeden z przykładów

Reasumując stawka jest tyle warta ile możemy za nią zwrotnie dostać. Dawanie ochłapów nieadekwatnych do życia nie jest uczciwe, jest zwyczajnym skąpstwem.

Minimalna krajowa to obecnie jakieś 1240 zł do ręki, za uczciwy etat 168h.
Policzmy.
W normalnym mieście, 1 osoba, małe mieszkanko (prezent od losu jak się jest szczęściarzem)
czynsz 300-400 zł
gaz 100 zł
prąd 100 zł
bilet miesięczny 100 zł
internet, komórka, telefon 100 zł
Zostaje nam na życie 400-500 zł, marnie bo marnie, ale się da - można jakoś przeżyć

I to powinno być jakieś minimum socjalne dla człowieka, jakiś wyznacznik , a nie 5 zł - które nie pozwala godnie żyć
Łopatologicznie:
Wynagrodzenie minimalne powinno wynosić tyle, żeby człowiek mógł samodzielnie przeżyć miesiąc, a nie zdychać pod płotem czy pasożytować na bliższej lub dalszej rodzinie

Zauważyłam Twój wiek, ale nadal nie wiem skąd Ty swoje poglądy bierzesz...
Zasuwałaś sama, więc nie dałaś nikomu nawet tych 5zł/h, które komuś mogły być bardzo potrzebne. Nie widzę więc w tym wielkiej wspaniałomyślności.

Osoba, która zatrudnia inne osoby nie robi tego po to, żeby "poudawać biznasmena". Robi to po to, żeby samemu pracować mniej i/lub mieć większe zyski. Zazwyczaj również dlatego, ze się samemu nie wyrabia z pracą. Co wcale nie jest równoznaczne z faktem posiadania nieograniczonych funduszy na płace dla pracowników. Jeśli drobnemu przedsiębiorcy zostaje "na czysto" 3 tys., jeśli pracownik zwiększy mu zysk do 4 tys. to nie może mu zapłacić 2 tys.! Zwyczajnie nie stać go na to. Narzucenie więc płacy minimalnej, która by zapewniała "godne" życie pracownikom uniemożliwiałoby jednocześnie rozwój firm niektórym pracodawcom. Nikt natomiast nie zabrania pracownikom poszukiwania takiego pracodawcy, który ich oczekiwania finansowe spełni. Ale do tego trzeba mieć też coś do zaoferowania od siebie, nie tylko oczekiwania.

Zależy jaka to praca. Za jedną będzie wstyd, za inną nie.

Żaden przedsiębiorca nie prowadzi interesu charytatywnie, tylko po to, żeby zarabiać. Nie wiem skąd to oburzenie. Z drugiej strony nikt Ci nie każe przecież pracować za oferowane stawki.
Zresztą przykład idzie od góry - np. początkujący nauczyciel zarabia niewiele więcej, niż minimalna pensja (a przecież kompetencji takiej osobie odmówić nie można, nie jest to pierwsza lepsza osoba granatem od pługa oderwana). Żyjemy niestety w dość biednym kraju, gdzie za biedne pieniądze zawsze znajdą się pracować ludzie... którzy dzięki temu pozostaną biedni.

Nie pracuj za 5 zl, szukaj dalej i sie nie poddawaj. Poki sa pracownicy wierzacy w bajki, ze doswiadczenie ze lepiej 5zl niz nic, poty pracodawcy beda skapic do woli. Kocham ten typ czlowieka, co beemka jezdzi, w firmowe ciuszki wskakuje, a zakupy robi w biedrze bo taniej. Dla mnie nawet Zenek pilnujacy kluczy powinnien zarabiac conajmniej 7zl/h. 10 lat temu zarabialam 5zl, w zoologicznym jako studentka. Zadne to doswiadczenie, zaden wyczyn. Po prostu praca. Wtedy moglam sobie na to pozowlic. W tej chwili uwazam, ze to hanba proponowac ludziom taka stawke. No ale przypominam ze zyjemy w  kraju, w ktorym cwaniactwo i oszustwo sa bardzo ceniona cecha, wiec nie ma sie co dziwic.

Ehhh...
Jak widać powyżej - żyjemy w kraju, w którym zaradność jest nazywana cwaniactwem i oszutwem.

Powtórzę za Iceni - nikt nie KAŻE pracować za 5zł.
Powtórzę za Oenem - pracodawca nie jest organizacją charytatywną.
To, ze jeździ"bmką" oznacza, że na nią zarobił. Że miał pomysł i umiejętności jak wykorzystać istniejące możliwości.
To, że znajdzie się pracowników za 5zł/h jest MOŻLIWOŚCIĄ. Ale pracownik nie jest przecież biedną ofiarą, która rodzi się po to, żeby zarabiać na bmkę konkretnego "cwaniaka". Może iść do innej firmy. Sam może zostać pracodawcą i korzystać z taniej siły roboczej.
W tym kraju mnóstwo ludzi zarabia więcej niż rzeczone 5zł. Czym oni się różnią od tych, którzy nie pracują i narzekają, że to kraj wyzyskiwaczy i cwaniaków?
W życiu by mi nie przyszło do głowy szukanie winy w systemie, rządzie, niedobrych pracodawcach, księdzu. Jeśli nie mogę znaleźć pracy za więcej niż 5zł to znaczy, że ze mną jest coś nie tak. Jeśli to moja wina - mogę to zmienić. Jeśli wina świata - pozostaję tylko biedną ofiarą.

Zgadzam się w 100%. Poza tym teraz jest trudno o pracownika, który jest wart więcej niż te 5zł. Przyszła do mnie do pracy dziewczyna, dla której licząc na kalkulatorze 2+2=8zł. Inna nie wpadła na pomysł, że w miejscu pracy trzeba po sobie ogarnąć. Jak przeglądam CV to czasem siedzę i się śmieję. Dostaję w CV zdjęcia z plaży i pełno byków. Moja ostatnia pracownica po miesiącu nie wiedziała czym różni się cena netto od ceny brutto. Litości... I ja mam jej dać więcej niż 5 zł jeśli przez miesiąc ciągle uczę ją tego samego? W sumie ja dałam więcej, ale to były stracone pieniądze.
Mam pracownika, który pracuje u mnie od 3 lat. Doceniam ją, bo na to zasługuje. I też zaczynała od 5 zł, teraz zarabia dużo więcej.
A jak ktoś tak mówi, że pracodawcy to czy tamto, niech zapłaci 1000ZUSu, (za siebie plus za każdego pracownika około 700) podatki, często księgową, pobiega po urzędach, postresuje się na kontrolach i wtedy niech się wypowiada.

Ale co to znaczy, że pracodawca daje mu upokarzającą stawkę. On mu ją proponuje - jak ktoś uważa, że jego praca jest warta więcej, to nie musi jej przyjmować. Jeśli znajdzie lepiej płatną - świetnie, miał rację. Jeśli nie - widocznie racji nie miał. Część podchodzi do tego tak, jakby mieli przymus pracy za taką kwotę, a pracodawca wyzyskiwacz i wszystko, co najgorsze. A pracodawca proponuje tyle, ile uważa za stosowne. Pracownik się zgadza na dane warunki albo nie. Bo co to znaczy "za mało"? Dla mnie tyle, że zbyt mała kwota, by znaleźć pracownika i w takiej sytuacji to pracodawca musiałby zweryfikować swoje podejście. Skoro znajduje, to widocznie stawka jest odpowiednia.

Lonely, dla mnie nie ma stawki uwłaczającej człowiekowi - właśnie dlatego, ze ktoś nie musi zaproponowanej stawki przyjmować. Pojęcie "uwłaczający" w odniesieniu do wynagrodzenia uważam za chybione. Nie w kraju, w którym panuje wolność zawodu.

Bliższe mi jest podejście pracodawcy - stawka powinna odzwierciedlać wartość pracownika dla firmy. Tak więc jeśli ktoś potrzebuje kogoś do pomocy to szacuje wartość tejże pomocy. Jeśli wychodzi, że za daną pracę może zaoferować 5zł to szuka chętnej osoby, która za te 5zł będzie ową pracę wykonywała. Jeśli uzna, że pracownik wykonuje swoje obowiązki dobrze, przynosi zyski - podnosi mu stawkę. Proste jak budowa cepa. W przeciwieństwie do Ciebie uważam, że pracodawcy podnoszą stawki początkowe, w dodatku bardzo szybko. Wynagrodzenie to nie jałmużna, to zapłata za konkretny wkład pracy - jeśli ktoś uważa, że jego praca jest warta więcej - zmienia pracodawcę.

Ty podchodzisz do propozycji potencjalnego pracodawcy bardzo osobiście. A to jest tylko oferta. Można ją przyjąć lub odrzucić. Dla Ciebie 5zł jest uwłaczające, ktoś inny właśnie na tyle wyceni swoją wartość (osobiście uważam, że praca niektórych jest warta jeszcze mniej ). Dlatego najzdrowsze jest (wg mnie) kiedy pracodawca składa dowolną ofertę a jej "uwłaczanie" rewiduje rynek pracy.

Lonely, ale ja Ci to próbuję od x czasu powiedzieć - dla mnie nie ma stawki minimalnej! Wybieram więc k)inna odpowiedź   Jeśli ktoś uzna, że ma do zaoferowania pracę za 3zł/godz. to ma prawo ją zaproponować! Czy się zgłoszą chętni to inna sprawa.

Ja nawet w stosunku do siebie nie umiałabym określić stawki minimalnej, za którą skłonna byłabym pracować. Jeśli praca by mnie bardzo fascynowała - zapewne poszłabym do niej i za 5zł/godz. Jeśli byłoby to zajęcie tylko dla wynagrodzenia - nie wchodzi w grę stawka poniżej 20zł/h, bo mnie na niższą nie stać
Zagadnienie minimalnego wynagrodzenia jest kwestią absolutnie indywidualną.

Fajka, a skąd Ty tę zazdrość wytrzepałaś? Przecież to słowo w tym wątku nawet nie padło

No więc w miarę się rozumiemy . Szukamy pracy dla wynagrodzenia, a nie dla fascynacji.

I troche przykro się robi czytając opinie na temat młodych pracowników. To, że mój rocznik to 92r. nie oznacza, że nie potrafię nic robić i jestem niezaradna. Jednak miło usłyszeć kto coś o mnie myśli tylko na podstawie roku urodzenia i kilku postów .
Myślę, że na początku pracy każdego pracownika trzeba wdrążyć w nowe stanowisko. Podkreślam, że mój staż pracy wynosi już 2 lata ( i to w jednej firmie) - więc dla innego pracodawcy ( moim zdaniem) powinien być to sygnał, że jednak nie jestem osobą niekompetentną i nie umiejąc sobie z niczym poradzić.

Już mowiłam, ze być może podjęłabym się pracy za 5zł gdyby ona była BLISKO. Jeżeli pracodawca wie, że muszę dojechać 20/30km w jedną stronę  i ( nie oszukujmy się) na drogę wydam praktycznie całość tego co zarobię i wie, że nie jest w stanie zaproponować mi więcej to czasami się zastanawiam dlaczego oddzwania? No ok, powiecie, że ktoś może i dojeżdzać tyle km i zgodzi się na to, by w plusie na miesiąc wychodził tylko 100zł. Jednak mnie zastanawia inna rzecz - dlaczego wtedy jest tak mało ochotników z pobliska?

Byłam kiedyś na rozmowie o pracę w większym mieście położonym właśnie ok.20km ode mnie, wynagrodzenie było wporządku.. - ale pracodawcy się nie spodobałam. Dlaczego? Usłyszałam: Pani ma za daleko, boję się, że będzie się pani spóźniać itp.. Wolę przyjąć kogoś z bliska. Bo w tej firmie było o wiele więcej chętnych niż tych za 5zł.

Właściwie to nic mi do tego, czy ktoś będzie pracował za 5 zł czy nie - to jest jego wybór i na pewno nie będę go oceniać przez pryzmat tego. Mimo wszystko trochę śmieszy mnie to, że osoby ( NIE WSZYSTKIE!), które rzucają się, że oni by pracowali za 5zł  - wcale nigdy tak nie pracowało i nie będzie .

Czy osoby oferujące 5 zł będa dawać podwyżki? Ok, może tutaj też wszystkich wrzuciłam do jednego worka - za co bardzo przepraszam. Pewnie znajdą się tacy co dadzą i tacy do nie dadzą. Ale bądźmy poważni - jeżeli rozmawiam z pracodawcą, że rezygnuje, ponieważ mój dojazd kosztuje więcej i niestety nie podejmę tej pracy ( mówię to w sposób grzeczny, spokojny) - a pracodawca WIELKI ŹDZIWIONY, że jak to !? - to przepraszam - ale o takiej osobie zbyt wiele dobrego pomyśleć nie mogę.

Stawka 5 zł za godzinę pracy to naprawdę lekka przesada, ale jak ludzie zatrudniają się właśnie za takie stawki bo nie maja innego wyjścia czasami, to pracodawcy będą to wykorzystywać, to normalne :-( Bo najlepiej zatrudnić za 5 zł / h, na umowę o dzieło jeszcze bez ubezpieczenia co nie ? A lata pracy trzeba będzie później wyrobić :-) Tylko jak to zrobić jak są śmieciowe umowy ? Ale sadze że znajdziesz coś lepszego :-)

Szczerze mówiąc wszelkie tego rodzaju dyskusje są nieco bezcelowe. Dla mnie logicznym jest, że pracownik chce zarobić jak najwięcej, z kolei pracodawca chciałby za efektywną pracę płacić stawkę możliwie jak najmniejszą, bo wtedy jego własny zysk będzie większy. W końcu mało kto pracuje dla samej idei.

Nie dodałam poprzednio, że w minione wakacje mojemu niespełna 17-letniemu synowi, który oczywiście nie ma jeszcze ani stosownego wykształcenia, ani doświadczenia, na początek (bo z czasem stawka miała być większa) dokładnie 5 zł za godzinę zaproponował mechanik motocyklowy, który potrzebował kogoś do prac pomocniczych. Oprócz tych 5 zł syn dostawał jeszcze dodatki ekstra. Ta płaca to było jego kieszonkowe na własne wydatki i potrzeby, nie zaś wynagrodzenie, za które musiałby przeżyć.

Ja w mojej pierwszej pracy zarabiałam znacznie więcej, bo ok 12 zł na godzinę. Nie byłam z niej jednak zadowolona. Po kilku miesiącach zwolniłam się i przyjęłam posadę za mniej niż 5 zł za godzinę (było to 4 lata temu). Wiem, że przede mną kilka osób odrzuciło ofertę ze względu na stawkę. Ja byłam z pracy zadowolona, bardzo dużo się uczyłam nowych i ciekawych rzeczy (w przeciwieństwie do poprzedniej). Po trzech miesiącach dostałam znaczną podwyżkę, po kolejnych czterech kolejną.

Jestem przeciwna wszelkim stawkom minimalnym, prowadzi to tylko do większego bezrobocia. Wszystkim polecam szukanie pierwszej pracy jeszcze w trakcie nauki/studiów, wtedy łatwiej przyjąć pracę mało płatną, ale rozwijającą i pozwalającą nabrać doświadczenia, a to procentuje w przyszłości.

Nie rozumiem, jeden będzie pracował za 5 zl a drugi nie.

Ostatnio mialam rozmowe gdzie pani powiedziala wprost 7zl a na czysto 5zl wychodzi za godzinę
Czekam na telefon i chętnie podejmę sie takiej pracy.

Wole 5 zl miec w kieszeni za każdą godzinę niż byc na garnuszku rodzicow.
Wole te 5 zl na godzinę i miec jakieś doświadczenie niż siedziec na tyłku i miec puste cv bo czekam na ofertę pracy "marzen"

Ja wróciłem do Polski z po kilkuletniej emigracji i bardzo się z tego powodu cieszę.
W sumie jakbym wiedział, jakie możliwości zarobkowe tu są, to bym w ogóle nie wyjeżdżał.Ale też miałem nabite do łba, że jest źle i nic się nie da- bo my tak mamy wszyscy niestety.I dopiero wyjazd i zakosztowanie innej rzeczywistości i mentalności otworzył mi oczy na to co można, jeśli się chce.
Największą zmorą Polaków w Polsce jest patologiczny nawyk trzymania się raz zdobytej pracy do końca życia i niepróbowanie niczego nowego.
Z takim podejściem to tylko się pochlastać.

to co powiecie na bezpłatne praktyki, jakich pełno dla studentów? Od dawna marzyłam o pracy w kancelarii radcowskiej albo adwokackiej. Nie wyobrażałam sobie robić czegoś innego. Tyle że od kilku miesięcy szukam czegoś sensownego, ale powoli się zniechęcam... pracowałam pół roku za darmo w kancelarii radcowskiej na IV roku. Na V liczyłam na znalezienie pracy nawet na nędzną umowę o dzieło (która jest jeszcze gorsza niż zlecenie)... Nie wiem, kto to rozpoczął, ale panuje taki wyzysk wśród mecenasów w stosunku do studentów prawa. W zeszłym miesiącu pracowałam 4 dni w tygodniu po 8 godzin. Moje obowiązki były podobne do poprzedniej praktyki, ale po miesiącu postanowiłam odejść, bo nie czułam, abym się tam jakkolwiek rozwijała. Nie nauczyłam się tam wcale niczego nowego. Gorzej, od biegania po sądach i urzędach przy takiej pogodzie rozchorowałam się do tego stopnia, że cały tydzień lekarz kazał mi zostać w łóżku, więc nie tylko nic nie zarobiłam, ale jeszcze wydałam 250 zł na lekarza i leki. Liczyłam, że po okresie próbnym coś mi zaproponują, ale szef nie zamienił ze mną ani słowa, wątpię, czy w ogóle mnie zauważył (sam bywał średnio godzinę dziennie w kancelarii, a i to nie zawsze). Po tym jak w któryś piątek powiedział aplikantce, że za miesiąc ją zwolni (i jej koleżankę), bo klient, którym się obie zajmowały mu nie płaci, stwierdziłam, że czas się stamtąd ulotnić. Było to typowe miejsce, zamienione w wylęgarnię praktykantów. Merytorycznie nie miałam nawet za bardzo jak się wykazać. Część nieprzyjemnych obowiązków należących do sekretarki i aplikantów przenoszono na studentów, liczących na zdobycie doświadczenia. Nie będę tu nawet pisać, o co mnie czasami proszono, bo są dosyć oryginalne, więc mógłby ktoś mnie rozpoznać, a w sumie szkoda, bo były tak absurdalne, że nadawałyby się do scenariusza komedii... Tyle że mi wcale nie jest do śmiechu. W poprzedniej kancelarii czułam przynajmniej się potrzebna, doceniano to co robię, często słyszałam pochwały i widziałam sens swojej pracy (mimo że darmowej), a tutaj nie dość że atmosfera była tragiczna, to i sensu w tym wszystkim nie widziałam. Tyle że lepsze takie praktyki niż siedzenie bez celu w domu. Coraz częściej myślę nad przekwalifikowaniem się, albo przynajmniej celowaniem w inne miejsca niż kancelarie radcowskie i adwokackie, bo z tego, co wiem od znajomych na aplikacji wcale nie jest lepiej ;/

prawdę mówiąc ostatnio coraz częściej myślę o prawie rodzinnym (mimo że jest raczej pogardzane przez prawników, podobnie jak karne, w którym z kolei ja się specjalizowałam w trakcie studiów)

tak czy siak wymyślić coś muszę, bo wkrótce studia skończę, a żyć z czegoś muszę, żeby odłożyć na aplikację (jeśli się na nią w ogóle dostanę, to chcę ją rozpocząć rok później - wiem, że tak można... tzn. podejść do egzaminu teraz, ale rozpocząć gdy uzbiera się na nią pieniądze)