Partnerka czy tylko panaceum na nude? Jak mam to rozumieć. - Netkobiety.pl

Odpuść sobie. Jeżeli jesteś gotowa zrezygnować zeby tylko potem nie bolało bardziej, to sobie odpuść.
W końcu jeżeli przeżyjesz z nim 10 szczęśliwych lat i on nagle umrze, to dopiero będzie bolało...

Spotykaj się jednocześnie z innymi facetami dla równowagi, jeśli możesz. W ten sposób będziesz mieć bardziej trzeźwe spojrzenie na niego i decyzję podejmiesz bardziej rozsądnie. To jest najlepsze wyjście w tej sytuacji, gdy pojawiają się jakieś trudności.

To nie nazywaj tego spotykaniem się tylko flirtem. W twojej sytuacji to będzie najlepsze rozwiązanie, bo nie będziesz się angażować z nikim, tylko wesoło rozmawiać. Angażować można się z jednym jeśli widzimy że kandydat spełnia wiele wymagań a w opisanej sytuacji są wątpliwości. Znam takie przypadki. Jeśli są rozterki, że może nic z tego nie będzie, trzeba sobie podwyższyć nastrój przez wesołą rozmowę z ludźmi i nie myśleć o tamtym problemie. On się lepiej rozwiąże jak będziesz wyluzowana. Nie jest dobrze pchać się na siłę z kimś nie za bardzo odpowiednim, bo nie ma nikogo innego na widoku. To może się przykro skończyć.

Bo Ty oczekujesz, że on będzie albo siedział z płaczem i się ciął z miłości, albo w ogóle nie wykaże zainteresowania.
Pomiędzy tymi dwiema skrajnościami jest wieeeeeelkie pole manewru.Zapewne podobasz mu się na zasadzie 'fajna dziewucha' i tyle.Z różnymi opcjami w prawo i w lewo.
Co to za durne określenie ''postawić sprawę jasno''.Jaką sprawę?
Co będzie, to będzie- samo wyjdzie.Podejdź do tej znajomości z nastawieniem ostrożnie-pozytywnym i tyle.

Spotykamy się już od pół roku, po takim czasie chyba powinien już wiedzieć czy mu pasuje czy jednak to nie to?

Spotykaj się z nim ale bez angażowania się dogłębnie w tą relacje. Widzę że facet to trochę taki niepewny typ tzn sam nie bardzo wie czego chce.

Zaraz, zaraz... Jak on ma inne zajecia, to niema dla Ciebie czasu....
Ty tez nie zawsze musisz miec czas....odmow spotkania, nie zawsze sie zgadzaj na spotkanie...
Albo on zacznie wyjasniac na czym stoicie, albo to " sie rozlezie"... Bo mu nie zalezy...

Nie będę się angażować w znajomość która trwa kilka tygodni. Tak też było na początku, ale od pewnego czasu widzę, że angażuje się, zaczyna mi go brakować trudno mówić o nie angażowaniu, gdy spotykamy się już pół roku. Nawet jeśli nie chce to siłą rzeczy przyzwyczajam się, że ta osoba jest, a potem wiadomo pojawia się tęsknota.
Nie jest tak, że jestem na każde jego zawołanie, czasami gdy dzwonił i chciał się spotkać mówiłam : Jestem umówiona albo zwyczajnie nie chce mi się.
Również nie jestem zwolenniczką jakiś intryg czy podchodów. Poza tym po co mi znowu życie w takiej niepewności?
Dlatego też dziś się z nim umówiłam, chce usłyszeć konkrety albo on się określa, albo do widzenia. Pewnie będzie trochę boleć, ale cóż lepiej teraz niż miałabym stracić kolejne miesiące.

to wygląda tak jakby on przystał na Twoje ultimatum, żeby mieć to co do tej pory, ale jego postawa w ogóle się nie zmieniła (to co chciałby i myśli naprawdę).
Słusznie zauważyłaś, że coś tu nie halo, bo związek nie polega na tym, żeby trzymać się za rączki i patrzeć głęboko w oczka podczas spotkań, ale żeby móc liczyć na siebie tak zwyczajnie, czy mieć kontakt kiedy tego potrzebujesz POZA "godzinami widzenia".

Na moje wygląda to tak: Postawiłaś faceta pod ścianą. ON, mimo że niespecjalnie był gotowy na ten związek, przystał bo uznał, ze lepiej tak niż w ogóle i macie co macie.
Nigdy nic dobrego ze stawiania ultimatum nie wychodzi, to tylko kolejny przykład.

Ty będziesz się dalej frustrować, on będzie to bagatelizował, albo mówił, ze wymyślasz, "szukasz dziury w całym", bo jemu jest dobrze jak jest, a Ty będziesz się obwiniać, że jesteś "kobieta bluszczem", bo w to w końcu uwierzysz.

Taki facet to porażka. Widzi tylko czubek własnego nosa.

Super.
To brnij dalej, pomimo wątpliwości.
Pamiętaj - byle jemu wszystko grało! A ty jakoś zagryziesz zęby. Jakby co -pisz na Forum, a jemu "głowy nie truj"
Narazie dobrze Ci idzie.

Ale od INNYCH tez nie odbiera- już sprawdziła, żeby móc go usprawiedliwić sama przed sobą

Ja autorkę rozumiem, tylko gdyby ona tez siebie chciała odrobinę rozumieć, a nie tylko JEGO

Trafiła na wyjątkowo trudny przypadek. Bo powiedział jej przecież, ze sa razem... Ale tez ciekawe jak wyglądała ta rozmowa, czy on to powiedział, czy tylko przytaknal. Chociaż tak naprawdę nie ma to znaczenia wobec jego zachowania. Wspolczuje, ciężko tak się odciąć po takim czasie czyjejś obecności w życiu. Tym bardziej, gdy facet celowo miesza w głowie...

Autorko, dlaczego nie spedzacie razem weekendu? Ile macie lat?

Wygląda to na klasyczne 'trzymanie w odwodzie'.
Pewnie Cię lubi i mu się nawet podobasz - do spotkań w tygodniu i przytulanek w sam raz, ale jak widać więcej on oferować nie zamierza- poza słowami, bo tu można zawsze ładnie wybrnąć, o ile druga strona jest podatna.

Gość nie jest "wyjątkowym przypadkiem",  ot po prostu - on dobrze wie na czym mu zależy, wie co chce od siebie dać i nie wyjdzie ponad to o milimetr.
Widząc, że autorka zaczęła wymagać typowego zaangażowania jak przy związku, gość aby zbytnio nie musieć się tłumaczyć i robić na co ma ochotę, wyłączył telefon i martwić się będzie ewentualnie później
Obstawiam tekst z wyładowana baterią w telefonie, albo coś równie wiarygodnego.

Tak czy inaczej, skoro przez 3 lata on nie oszalał na Twoim punkcie autorko na tyle by to za Tobą wydzwaniać i latać ( a jesteście razem bardzo krótko- powinna być sielanka) to już raczej nie oszaleje.

Latał, póki byłaś 'wyzwaniem', ważne co teraz, kiedy króliczek przestał uciekać

Nie ma czegoś takiego jak "mało romantyczny facet". Jeśli tak jest to są tylko 2 możliwe przypadki:
1. facet z depresją
2. facet nie zakochany, a działający ze 'zdrowego rozsądku'

Obserwuj gościa i nie daj się zwieść na piękne słówka. Masz mieć poczucie komfortu i czuć się adorowana, oczywiście dajesz coś w zamian. Ale żadne tam proszenie się o ochłapy czasu i uwagi.

Nie musisz się odcinać jeżeli nie chcesz, choć odcięcie i tak następuje W GŁOWIE zawsze, nie w postaci "wykasowania nr tel." czy unikania czyjegoś towarzystwa (przy jednoczesnym braku snu i myśleniu non-stop o tej osobie). Więc odciąć się - w tym właściwym rozumieniu- możesz.

Pamiętaj, że nie musisz godzić się na coś co Ci nie odpowiada ze strachu, że nie znajdziesz nikogo lepszego.

Nie rozumiem tu jednej rzeczy: Piszesz, że facet się starał o Ciebie 3 lata..ale jak postawiłaś sprawę jasno to nie spieszyło mu się by tę relację jako określać.. Po tym jak postawiłaś mu ultimatum zgodził się, ale zachowuje nie tak jak byś tego oczekiwała.
Teraz piszesz, że to TY musisz się z niego leczyć jakbyś chciała to zakończyć kiedyś.
to kto tu za kim latał żeby musiał się "leczyć", bo coś tu się nie zgadza..

Może źle to ujęłam. Odkąd tylko mnie poznał przez trzy lata starał się. Z różnych przyczyn podchodziłam do tego z przymrożeniem oka. W końcu postanowiłam dać temu szanse. Pomyślałam, że 3 lata starania to nie może być kaprys. ( w sensie, że goni króliczka )
Na początku fakt miałam do tego dystans, ale przez te pół roku zmiękczył mi serce no i od pewnego czasu odczuwałam normalne symptomy tego, że mi zależy. Poczułam, ze nie jest mi obojętny.

W sumie jak te starania wyglądały? Nie było między wami nic bliżej? A może to wlasnie pół roku temu sie oddalił w jakis sposob i dlatego zmiękłaś? 2,5 roku - nie wyobrazam sobie marnowac tyle czasu na kogos kto trzyma dystans. No, chyba ze ma kilka takich o ktore sie stara, az ktoras w koncu zatrybi.

No nie do konca. Bo w grobie ta osoba też jest niedostępna, a więc miłość forever

Tak jak pisałam na początku. Nie jest to tak, że przez trzy lata ciągle się o mnie starał. Gdy się poznaliśmy ja byłam w związku, więc to raczej naturalne, że powiedziałam nie. Mieliśmy kontakt przez wspólnych znajomych. Kilka razy tak w grupie się spotkaliśmy. Potem kontakt się urwał na kilka miesięcy. W międzyczasie ja rozstałam się z chłopakiem on się o tym dowiedział kontakt się odnowił, ale on nie mieszkał wtedy w moim mieście więc tylko pisaliśmy kilka razy się spotkaliśmy i znowu to ucichło. On sobie kogoś tam znalazł. Potem przeprowadził się do mojego miasta i odzywał się do mnie pisaliśmy, ale ja nauczona poprzednią sytuacją powiedziałam mu, że ma się nie trudzić. On sobie kogoś znalazł ja zaczęłam się z kimś spotykać. Ostatecznie obojgu nam nie wyszło i po jakimś czasie on znowu się odezwał. Zaczęliśmy spotykać się " normalnie".
Podczas tych przerw kiedy nie mieliśmy ze sobą kontaktu on wypytywał o mnie znajomych. Jak wiedział, że gdzieś będę to też się pojawiał etc.

Ella88 - Nie przetrzymywałam go tak specjalnie, nie chodziło mi o to żeby chodziło jak pies na mojej smyczy. Zawsze jakoś tak samo wychodziło, że to nie składało nam się razem. Czasami on się odzywał pisaliśmy jakiś czas, a potem przestawał się odzywać. Przez to też ja na tą znajomość patrzałam z przymrożeniem oka.

Rozumiem Twoją radość,ale trochę opanuj emocje.
Dostałaś to na co wyczekiwałaś. I to niech to nie wpłynie na ocenę sytuacji.
Na ocenę nie jest źle, jest za wcześnie a pojedyncze czyny nie zwiastują od razu idylli.
Możesz usłyszeć że jesteś ważna, kimś więcej itp, ale jeśli nie będzie czynów z jego strony to nie nakręcaj się chociaż Ci zależy.Bo się starał tyle lat.Pamiętaj że sam wtedy nie był, sam nie sypiał... (wybacz brutalność).
Odetnij się w głowie od tego.
Ty jedno spotkanie, potem czekaj na jego ruch.Spotkanie. I tak krok po kroku.Wyjedź ze znajomymi na weekend mówiąc że wyjedziesz.
W tej chwili jesteś na skinienie palcem, czekasz.
To nie jest kwestia że on taki jest bo jest wyjątkowy.To taki gatunek ludzi .

Byłem w podobnej sytuacji.Też ktoś się starał chociaż byłem w poważnym związku, i dawałem do zrozumienia że nie.
Schemat podobny. Kiedy już odtajałem po rozstaniu i nasze drogi się skrzyżowały ponownie, to ona "zaczęła".Ja zareagowałem jak Ty.
I było ok, do momentu kiedy nie okazało się że nie jest mi obojętna i to okazałem.
Potem było podobnie, z proponowaniem spotkań i niedostępnością z jej strony, dziwnymi wymówkami,nie oddzwanianiem.
Na koniec okazało się że pojawił się ktoś z przeszłości, kto się oświadczył o ona nie była zdecydowana.Ja byłem kołem ratunkowym.

Na razie się nie łudź, żyj swoim życiem i nie myśl o nim chociaż to trudne.Nie analizuj zachowania.Patrz na czyny, ale nie wpadaj w hurraoptymizm.
I nie zakładaj że to że powiedział że jest w związku oznacza że traktuje to poważnie. Niektórzy nie mają odwagi powiedzieć że nie.Wtedy dla komfortu mówią tak w potem ... jak u Ciebie.

Więc jesteś krok do przodu niż ja wtedy byłem.
Nie ignoruj tej żółtej lampki. Ja swoją zignorowałem ,ale potem dociekliwie ją wymaglowałem i wiedziałem już na czym stoję.
Z Twoich słów mogę tylko wywnioskować.Ta dwójka to niemal identyczne przypadki.

Nie ignoruj tej żółtej lampki, a kiedy sprzeczność zacznie być uciążliwa zadaj sobie pytanie: czy jest Ci z tym dobrze? I trzymaj się odpowiedzi.