Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL

Nie wiem czy mozna sie tutaj sugerowac dlugoscia zwiazku u innych. Znam pary, ktore sa ze soba prawie od dziecinstwa (dla siebie sa jedynymi partnerami) i brali slub po 15 latach "chodzenia". Przechodzili etapy "chodzenia", mieszkania razem i zareczyn (rok przed slubem). Z kolei moja siostra w wieku 31 lat poznala swojego dzisiejszego meza, ktory oswiadczyl sie niespodziewanie po 3-4 msc ich znajomosci i konsekwentnie slub byl po jakims roku od poznania. W tempie mozna by powiedziec ekspresowym, sa jednak para bardzo zgrana i szczesliwa.

Znajomy jest mi syndrom "piersionka" , kiedy to dziewczyna nie moze doczekac sie chwili zareczyn i noszenia pierscionka. Bardzo czesto wywoluje to napiecia, stres i presje w zwiazku. Czesto doprowadza do kryzysu.

Dobrze jest poznac perspektywe partnera na przyszlosc (co mysli o malzenstwie, czy widzi siebie jako meza/ojca). Jakie panuja wzorce malzenst w otoczeniu partnera (przede wszystkim: czy rodzice pozostaja w malzenstwie i jakim: udanym czy nie).
Zadaj swojemu partnerowi pytanie, czy uwaza swoich rodzicow malzenstwo za szczesliwe. Jest to dobre wyjscie do rozmowy na temat malzenstwa. Nie powinno byc to tabu w waszym zwiazku!

Długość chodzenia ze sobą czy wspólnego mieszkania nie jest istotna. Ważne jest czy oboje jesteście gotowi i świadomi konsekwencji własnych decyzji. Oboje musicie tego chcieć bo w przeciwnym razie będziecie się tylko męczyć. Ja  jestem prawie 8 lat po ślubie i chodziliśmy ze sobą ponad 3 lata (w tym jeden rok mieszkaliśmy razem). Wiem że żadnych z podjętych w tamtym okresie decyzji bym nie zmieniła. Ale każdy jest inny i musicie o swoich planach i decyzjach szczerze porozmawiać. Życzę odwagi i powodzenia:)